Family Hotrose dagboekblog

Weer eens even wat schrijven voor de family hotrose. Momenteel gaan blogjes schrijven over bussen en dergelijke me gemakkelijker af dan stukjes voor mijn dagboekblog.

Vaak denk ik in herhaling te vervallen. Bij teruglezing valt dat wel mee, al is het een tijd lang wel zo geweest.

Terugkijkende naar het afgelopen weekend had ik zaterdag een hele goede dag. Betrekkelijk weinig pijn en ’s avonds zelfs het voorstel om zondagmorgen zonder scootmobiel naar het Sterrebos te gaan met Rose en Jesse, net zoals een week eerder toen ik goed in staat bleek met Dick en Marieke bij Oostvoorne een behoorlijk lange wandeling te maken. Nou daar kwam niks van terecht. Zondagmorgen werd ik met heel veel pijn wakker en was nauwelijks in staat het huis te verlaten. Het kostte me al grote moeite om überhaupt mee te gaan met Rose en Jesse. Achteraf was het wel goed, want anders zou ik het gehele weekend bijna binnen gezeten hebben. Nu bleek het toch echt een uitje. Ik heb ook nog even op volle snelheid een fikse ronde met Jesse gedaan. Die loopt dan in volle galop achter of voor me en bepaald de weg. Ze kijkt dan regelmatig om en vind het te gek dat ik volg. Ze heeft dan dikke pret en ik kreeg er ook wel plezier in.

Degene die me deze scootmobiel verkocht heeft, heeft zijn werk eigenlijk niet goed gedaan. Ik zou eigenlijk net een iets grotere en zwaardere moeten hebben. Ten eerste gaat die iets sneller, heeft betere vering en kan iets meer tillen, waardoor ik Rose zo nu en dan een lift zou kunnen bieden waardoor de actieradius voor ons beide wat groter zou worden. Ik heb mezelf voorgenomen om eens te kijken of ik ‘m eventueel nu deze nog zo nieuw is nog zou kunnen inruilen. Maar ik ben bang dat dit een kostbaar verhaal zou worden. Ik  wil in ieder geval kijken hoeveel en wanneer ik geld van de belasting terugkrijg i.v.m. de aanschaf van deze.

Het uitje zondagmorgen deed me toch wel goed en daardoor heb ik toch nog een redelijke zondag gehad. Ook maandag ging het wat moeizaam. Ik heb me wel heerlijk laten knaaien door Bert, mijn Fysiotherapeut, en dat was een goed begin van de dag. Daarna heb ik een van mijn mooiste blogs gemaakt. Over kromhout, een echt Nederlands motoren, bus en vrachtwagen bedrijf, wat helaas ook al een halve eeuw geleden gestopt is. Al heeft het qua motoren nog wel een vervolg gehad bij Wärtsilä zowel in Polen als in Nederland.

Verder was ik vanmorgen, dinsdagmorgen erg blij om van collega Emile te horen dat de patiënt die hem afgelopen vrijdag confronteerde met haar verdriet, en dat omzette in de hang naar suïcidaliteit. Ik was blij dat zowel de manier hoe hij daarmee was omgegaan, als de omgang die zijn cliënte ermee verder gegaan is goed gegaan zijn. Ik had het niet helemaal kunnen loslaten afgelopen WE.

Toch, al met al blijft mijn leven een doorgaande knokpartij. Nu ben en blijf ik een overlever,  maar het is niet gemakkelijk. Rose confronteert me er ook regelmatig mee dat hetgeen ik nu vaak doe om de dag door te komen ook wat obsessief lijkt, maar ik heb er nog steeds veel plezier mee, en kan ook steeds beter pauzeren. Ik merk wel dat mijn bewegen minder aan het worden is. Ik heb minder uithoudingsvermogen en ook minder adem. Gelukkig heb ik as. Woensdag een afspraak met mijn behandelaar, maar daar verwacht ik eigenlijk ook niets meer van.

Er zit dus weinig anders op dan me er bij neerleggen dat ik minder kan. Ik ben blij dat ik een heleboel nog wel kan, maar worstel met het feit dat ik beweeg als een oude man, en daardoor Rose ook regelmatig beperk in haar mogelijkheden. Zowel met bij het naar buiten gaan, maar ook qua vakanties en dergelijke. Ze maakt als het goed is ook een afspraak met Bert vandaag, want ze kamt ook met spanningen in haar lijf. Is wel naar een nieuwe Fysiotherapeut geweest en in eerste instantie leek die ook goed te helpen, maar hij blijft iedere bijeenkomst het zelfde doen en ook hetzelfde verhaal vertellen, en dus heeft Rose hem dat vertelt. Ze poogt nu weer bij ons vertrouwde adres een afspraak te maken. Ik hoop dat het lukt.

Ik kan in ieder geval morgen gewoon gaan zwemmen en heb ’s middags pas de afspraak bij mijn reumatoloog in het Vlietlandziekenhuis. Ben benieuwd of daar nog iets uit te melden valt. Zo ja dan schrijf ik daarin in mijn volgende blog.

Voor nu gegroet.

Hot

De dag voor het weekend,

Heerlijk, weer bijna weekend. En Koningsdag, en op zondag een lunch in het vooruitzicht met oude vrienden. Morgen is er volop te doen in Schiedam. Ik denk dat ik Koningsdag voor het eerst vanuit de scootmobiel ga vieren. Gewapend met mijn fototoestel gewoon kijken naar gezichten. Er is voor het eerst sinds jaren ook het een en ander in het stadscentrum.

Vrijmarkt, en Kermis op het stadserf. Ik ben benieuwd of het nu minder doods aan doet als voorgaande jaren. De vrijmarkt in Hof van Spaland/Kethel was wel leuk, maar ik zoek het nu wat dichter bij huis. Rose werkt een paar uur in de Wereldwinkel, en is daarna ook vrij. Dus misschien kunnen we samen ook nog naar wat muziek gaan luisteren en/of wat gaan drinken. 

Ik moet wel oppassen dat ik voldoende energie over hou voor de zondag. Dan gaan we met vrienden en Jesse naar Kijkduin. Ik hoop ook een stuk mee te kunnen lopen langs het strand alvorens we gaan lunchen. Het is ook dik tijd om met hen weer eens uitgebreid bij te praten.

Hier op het werk ben ik de gehele ochtend bezig geweest autorisatie te krijgen voor bepaalde dossiers. Dat is lastiger dan je zo zou denken. Veel managers zijn op vrijdag vrij, en zo lang ik geen autorisatie heb kan ik ook niet in de dossiers waar ik bij moet om evaluaties bij te werken. Lastig, en slecht voor het gevoel. Weer een hele ochtend wel druk maar zonder daadwerkelijk resultaat. Maar ik heb geen zin om mijn humeur te laten verslechteren dus kijken we volgende week wel verder.

Zo alweer een stukje geschreven. Ik wens jullie lezers allemaal een fijn weekeinde en veel plezier. Ik denk dat ik een redelijk computervrij WE neem, dus tot volgende week en de groeten.

WELKOM

Welkom op het web-log van de family Hotrose. De family Hotrose is een veelzijdige, en nieuwsgierige familie die bestaat uit Hot, fulltime begeleider/sociotherapeut in een psychiatrisch ziekenhuis en verschillende dagdelen per maand werkend als vrijwilliger bij de Wereldwinkel, daar verantwoordelijk voor de PR, de Nieuwsbrief en het voorzitterschap, met veel hobby's waarvan stripboeken, fotografie, computeren en djembé spelen de belangrijkste zijn, dan Rose, fulltime kunstenaar artiest, bestuurder en vrijwilliger bij de Wereldwinkel en de etalage daar, met hobby's lezen, muziek, fotografie, spelletjes en computeren. Samen doen ze de werkzaamheden in huis, wandelen met Jesse, onze Griekse staander hond, en zijn in dienst van Ziggy, Wijfie en Loekie onze katten. Ons log zal gaan over het wel en wee van de family, maar ook over actualiteiten en andere interessante zaken die we tegenkomen. We zitten in een leerfase en horen graag reacties. Beleef het met ons mee, en schrijf wat je denkt. Welkom

Blog 38 eerder 16-12-2006