Wat gaat de tijd snel zeg!

Ik ben alweer midden in mijn derde week op het dagactiviteitencentrum. Gisteren leek het wel of het stormde. Er gingen een aantal mensen behoorlijk tegen elkaar tekeer, en dat is iets waar je direct op moet inspringen, want verbale onrust zorgt voor anderen voor een razend onveilig gevoel. Kortom, gisteren uiteindelijk met vier mensen uitgebreid gepraat over de onwenselijkheid van dit gedrag, en dat was goed uitlegbaar. Vooral ook omdat de betrokkenen gelijk zagen dat er mensen waren die wilden vertrekken omdat ze erg van deze onrust geschrokken waren. Ook die hebben we gelukkig binnen kunnen houden.

Het is wel maf, dat ik me nu veel beter kan voorstellen hoe het moet zijn om als je angstig bent op een afdeling binnen te komen waar het onrustig is. Waar mensen vaak met verheven stem praten en bang zijn. Denk bij jezelf maar eens dat je in een situatie zit waarin je niet wilt zijn, je vaak ook niet weet hoe te reageren. Gevolg paniek, en vaak ook communicatieproblemen. Vervolgens zie je bijvoorbeeld iemand die zichzelf niet meer onder controle heeft door het personeel afgevoerd worden naar de afzonderingsruimte en dat maakt helemaal een heftige indruk. 

Dus in plaats van dat je je veilig voelt ga je je juist nog onprettiger voelen en allesbehalve veilig. Ik denk dat je als patiënt in zo’n situatie erg eenzaam en ongelukkig kan zijn. 

Je bent weg van je vertrouwde spullen, weg uit je huis, je zit tussen allerlei mensen die je niet of nauwelijks kent, maar vaak toch erg onrustig zijn. Anderen lopen er vaak bij als zombies omdat de medicatie die men krijgt een behoorlijk slaperige werking hebben.

Ik merkte gisteren dat vooral ook de mensen hier, die allemaal een psychiatrisch verleden hebben ontzettend kwetsbaar zijn en dat veiligheid een basis is die echt niet in gevaar moet komen, want dan komen ze gewoon niet meer. 

Ik merkte gisterenavond dat ik er ondanks dat ik verbale onrust heel erg gewend ben ik van die gesprekken toch behoorlijk vol zat, en dat ik moe was. Daardoor sliep ik wel als een roos vannacht.

Ook in de overdracht vanmorgen kwam de onrust van gisteren weer uitgebreid ter sprake. Het is leuk om vast te stellen dat je al heel snel signalen van anderen opvangt waar je echt iets mee moet doen, want anders hebben ze fikse gevolgen. Ik merkte gisteren ook dat mijn nieuwe collega en ik ook echt een waardevolle taak hadden en echt van invloed waren op het zo belangrijke klimaat hier binnen.

Het is in ieder geval toch heel wat anders dan formulieren invullen op de computer. Hier is het een kwestie, van erbij gaan zitten, even navragen hoe mensen zich voelen, en aandacht hebben voor kleine dingen.

Gegroet, ik ga bijslapen.

Blogfrustraties

Blogfrustraties

Nadat Hottransport per afgelopen september opnieuw geld van me wilde en daarvoor mijn creditcard gegevens vroeg, vroeg ik hen netjes om het nummer van de rekening waar ik het op storten kon. Vervolgens ontstond er een mailwisseling die er uit bestond dat ze steeds dezelfde vraag stelden en niet reageerden op de reden die ik aangaf om mijn creditcardgegevens nooit meer aan hen te zullen verstrekken i.v.m. fraude hunnerzijds vorig jaar. Sinds die tijd is hottransport.net dus ook niet meer bereikbaar.

Ik ben op Wordpress begonnen met http://www.myntransportblog.wordpress.com maar wat ik ook vroeg ik kreeg ook geen export file met mijn 231 blogs die ik op http://www.hottransport.net al gemaakt had. Helaas was ook op mijn reserveblog op http://www.hottransport.blogspot.com iedere foto weg sinds ze hottransport.net onbereikbaar maakten. Ik heb eventjes flink wat gevloekt want jullie willen niet weten hoeveel werk het is om ze allemaal opnieuw te maken, en ik had op 1 september net 1 miljoen lezers gehad.

Gelukkig had ik wel kopietjes gemaakt in Word van alles wat ik geschreven had, maar daarvan kopieert alleen de text naar mijn nieuwe blog over en dus moet je iedere foto uit mijn archief weer bijvoegen. Nu ben ik bezig met de allerlaatste 8 blogjes en dan is alles weer compleet op zowel blogspot als op wordpress. Ook loopt het aantal lezers alweer naar de honderdduizend in die paar maanden, dus de lezers volgen me op de een of andere manier toch..

Ik ben op de een of andere manier nu ook meer tevreden met de opzet van myntransportblog, want daar ziet het er veel overzichtelijker uit. En ik weet ook gelijk dat ik geen geld meer aan domeinen uitgeef of iets dergelijks. Wel doe ik momenteel een cursus zelf een website bouwen, maar door het herstelwerk aan al die oude blogjes kom ik er nauwelijks toe.

Maar ik verheug me om na het herstellen van al die al geschreven blogjes al wel op het eindelijk weer creëren van nieuwe. Al poog ik bij het herstellen gelijk wel weer nieuwe foto’s die ik gevonden of toegestuurd heb gekregen van lezers te verwerken.

Zo kreeg ik vanmorgen via Google + ook een foto toegestuurd die ik vandaag boven dit blogje plaats van een prachtige oude DAF in dienst van de Nederlands Spoorwegen die op een aanhanger een goederenwagon vervoert. Prachtig.

Ik ga nu na deze pauze op mijn werk weer verder met het reguliere werk. De groeten.

Gedragscode

Het is weer zover, het is inmiddels bijna 11.00u ’s morgens en mijn taken zitten er eigenlijk op. Ik heb zelfs al een tweewekelijkse evaluatie met mijn baas gehad. Daar kwamen eigenlijk twee onderwerpen in naar voren naast hoe gaat het met je. Dat was om te beginnen de nieuwe gedragscode waarin duidelijk staat dat het voor medewerkers van GGZ ten strengste verboden is om naast het werk contacten te hebben met patiënten, cliënten en of ex patiënten. Nu ligt dat natuurlijk voor mensen die op een gesloten afdeling werken heel anders dan voor mensen die op een Detox afdeling werken, maar volgens mijn leidinggevende is het toch in alle gevallen verboden. Ook via de sociale media. En daar heb ik dus eigenlijk sinds dit gesprek een probleem. Eigenlijk pas sinds het afscheid van Gerrit B, toen ik Facebook nodig had om anderen te verwittigen van zijn afscheid de dag erna. Ik moet eens goed nadenken over hoe dit te gaan tackelen.

Waar ik gisteren wel van schrok is dat iemand wie ik trachtte behulpzaam te zijn bij het opstaan m.b.v. facebook, in haar eenzaamheid besloten heeft een TS te doen. Er zit natuurlijk ook wel wat in, in deze nieuwe gedragscode, maar aangezien het gaat om mensen die je ook op straat, op de markt, in de winkel of op andere plaatsen gewoon tegen komt en je sommigen gedurende lange tijd heel goed leert kennen is het gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Nog maar eens goed over nadenken dus.

Verder ging het gesprek met mijn leidinggevende over het multifunctioneel activiteiten centrum, en of ik er misschien wat voor voel om aldaar met de mensen daar aan de slag te gaan. Aangezien ik nauwelijks weet wat er daar gebeurd lijkt het me een uitdaging om dat eens uit te gaan vinden, en om te kijken of daar iets te doen valt wat me bevalt. Ik ga daar in ieder geval al deze week iets van horen. Leuk, dat kan een nieuwe uitdaging zijn, en het is op een plek die goed bereikbaar voor me is, op ongeveer gelijke afstand van ons huis.

Met die nieuwsgierigheid in mijn hoofd ga ik nu dit stukje weer besluiten. Er diende zich zojuist ook weer een stukje werk aan. Gegroet.

Texel 2

Vandaag samen met Rose heel druk geweest met nagenieten van onze vakantie. We waren van 10 t/m 17 November op Texel. We hebben er een heerlijke week gehad, met veel wind, en ook veel regen, maar dat mocht de pret niet drukken. Alle muizenissen van de moeilijke tijd die we achter de rug hebben zijn grotendeels verwaaid.

Wat kan het lekker zijn om lekker een boek te pakken, een wandeling met Jesse te maken, afgewisseld met een zonnebank en/of een sauna. Deze laatsten waren aanwezig in de door ons gehuurde Luxe Viletta.

Vandaag waren we druk met foto's inscannen en bewerken, en van een aantal kunnen jullie nu meegenieten. Eerst een aantal waanzinnig mooie paddenstoelen die we tegengekomen zijn. 

De nu volgenden is Jesse heerlijk bezig op het Wad, de nodige vogels de schrik van hun leven te geven. In dit seizoen mag, en kan ze zonder broedende vogels gelukkig los. En zie hoe dat haar beviel.  eerder gepubliceerd op 25 11 2006

Wijfie en Loekie 25-11-2006

Dan is het nu tijd voor Wijfie, dit is een als een theemuts uitziende poes, maar ze is niet voor de poes, want Jesse respecteerd haar als geen ander. We hebben Wijfie gehaald bij de Stichting Dieren Opvang in Rotterdam. Daar zat ze er heel zielig en plakkerig bij. Sinds dat we haar hebben opgenomen is ze snel opgeknapt en nu ligt ze heel graag op schoot.

Wijfie is van 22 mei 2003 

Als laatste poes is vervolgens binnengekomen Loekie, we hadden toen Jesse al in huis, en gingen op zoek naar een Langharige Main Coon poes, zodat zij gezamenlijk met Jesse kon opgroeien. Dit plan leek een beetje te mislukken omdat Loekie, in tegenstelling tot Z beest en Wijfie zichzelf helemaal niet verdedigd m.b.v. haar nagels, en Jesse had dus vrij spel met  Loekie, en liep regelmatig met haar tussen de tanden. Toch gaat het tussen Jesse en Loekie nu veel beter. Wij moeten echter Jesse regelmatig consequent streng aanpakken.

Loekie is van 5 september 2005 en kwam in december bij ons wonen. Onverwacht is zij ook een echte schootpoes aan het worden, tot groot verdriet van Jesse, die dan al gauw haar jaloerse kant laat zien. 

Tot zover vandaag.

Zaterdag de 20ste

breekbaar

Tweede avonddienst vanavond, nog drie hierna te gaan. Ik zit halverwege de avond. De sfeer op de eigen afdeling is goed en behoorlijk ontspannen. Wel meermaals de plicht om op de gesloten afdeling bij te springen. Nadat daar gisteren diverse collega's in meer of mindere mate gewond waren geraakt tijdens een separeerbezoekje. Vandaag dus ook mee naar de voorruimte en gelukkig ging alles goed maar om nu te zeggen dat ik daar met mijn breekbaarheid relaxt bij ben ho maar. Je kunt niet voor ieder bezoekje de blauwe brigade bellen hé! Maar blij maakt het noch mij noch Rose. Het hoort bij het karakter van mijn werk en is een beroepsrisico, zeker op zo'n kleine locatie van het ziekenhuis waar je maar met grote moeite zes mensen bij elkaar kunt sprokkelen voor zo'n bezoek. 

Ik gaf na afloop weer een zucht van verlichting en dat zal vanavond nogmaals zijn als alles afgerond is en ik naar huis mag.


separeerbezoek


Ik heb voor de rest royaal de tijd genomen net als gisterenavond om eens uitgebreid kennis te maken met de patiënten en de nodige verpleeg en behandelplannen te maken. Wat dat betreft kan je als je alleen werkt wel lekker je eigen avond plannen.

Zoals jullie zien zelfs even tijd voor een blogje op family hotrose. Nu ga ik weer aan de slag. Ik groet de lezers, en zeg tot gauw.

Zondag 30 september

Giraffes in diergaarde-blijdorp

Weinig tijd voor blogjes deze weken. Woensdag was de laatste update. Nu zijn we weer een stuk verder. Er is ook licht in de keuken boven het fornuis. Rose wilde dat al tijden, en ik heb van alles geprobeerd. Led verlichting, maar die werd zienderogen minder fel en moest opgeladen worden dus wilde mw. ouderwets licht op vaste "groene" liefst windstroom, en dat is er nu. Lekker fel. Ik een tevreden vrouw, en dat is natuurlijk weer goed voor mij. Verder zijn we druk geweest met het in werking stellen van de nieuwe site van Rose. Deze keer niet onder een alias, maar onder haar ware naam. Hier komt werk van haarzelf op, en ze gaat werken met correspondenten. Hot, de schrijver van dit stuk heeft zijn medewerking toegezegd, een collega van Hot ook, dat is Laaglander, dan denkt French Sister, mijn zus nog na over of ze mee gaat doen en ook een vriendin in Delft die ook regelmatig op het eiland Amorgos bivakkeert in Griekenland, het eiland waar onze hond Jesse vandaan komt, denkt nog na over deelname en over een deelnamenaam.

Rotterdam ZOO

Ik moet zeggen dat haar nieuwe blog er KEK gaat uitzien. Strak, korte stukjes, heldere taal, mooie opzet, etc. Zie voor jezelf: http://elsderoos.blogspot.com

Ook ikzelf ben bezig om een wat professionelere site op te zetten. Hij staat ook al op het WWW onder de naam http://hottransport.net.

Na vrijdag onverwachts daarmee begonnen te zijn kwam er ook onverwacht een aanbieding voorbij waar ik geen weerstand aan kon bieden. Met die aankoop die gisteren al bezorgd werd zijn we vandaag naar Diergaarde Blijdorp gegaan voor een eerste bezoek van vele die nog gaan volgen. Vandaag op de laatste dag van September was er een kortingsactie ter ere van het 155 jarige bestaan, waarmee, we vervolgens samen voor € 25,- naar binnen mochten. We waren bepaald niet de enigen. http://www.diergaardeblijdorp.nl/nl/bezoek%20info/praktische%20info/ Het was knap vol en het was een te gekke mooie blauwe, zonnige dag. We hebben lekker kunnen experimenteren met de nieuwe aankoop. Resultaat zal zichtbaar zijn op een van onze sites.


geinige prairiehondjes

IETS BETER

Vandaag voel ik me gelukkig iets beter. De bibberigheid, hoofdpijn en duizeligheid van gisteren zijn grotendeels verdwenen en ik heb ook goed geslapen. Zodoende besloot ik vanmorgen met Rose dat ik vandaag gewoon ga werken.
Wel komt vandaag een probleem aan de orde. Op mijn rooster voor volgende week staan officieel 5 diensten en die kan ik nog niet allemaal aan, dus moet ik met onze Zorgcoördinator om de tafel over welke ik daar van ga draaien. Ik denk zelf aan drie, misschien vier, maar de stap naar vijf vind ik veel te groot.
We komen vast wel tot overeenstemming.

Hulsmann 125cc 1954 Nederland

Ik merk tegelijkertijd dat iedereen het moeilijk heeft fatsoenlijk te functioneren met deze vochtige en benauwde hitte. Ik ga het met mijn collega van vandaag zo rustig mogelijk aan doen, en dan ben ik voor het eerst weer eens een weekeinde vrij. Heerlijk. Het zal een rustig WE worden want het is niet aanlokkelijk om eruit te gaan, vinden Rose en ik tenminste. Rose gaat aan de slag met een ochtenddienst bij de Wereldwinkel. De notulen zullen vandaag wel gereed komen en daarna wil ze graag aan de slag met haar nieuwe weblog. Ze heeft steeds beter in haar hoofd hoe het moet worden en ze heeft mijn hulp gevraagd dus ik ben heel benieuwd.

Ikzelf ga lekker door met mijn Bussen hobby. Het is grappig dat dit zoveel vrienden en kennissen oplevert uit heel de wereld. Rusland, Litouwen, China, Kazachstan, Mongolië, Thailand,  Azerbeidzjan, IJsland, Noorwegen, Denemarken, Finland, Zweden, Oostenrijk, Griekenland, Zwitserland, Duitsland, België, Frankrijk, Spanje, Marokko, Turkije, Canada, Verenigde staten, Mexico, Uruguay, Peru, Chili, Brazilië, Argentinië, het is gewoon niet te geloven. Ik ben inmiddels via Facebook, Pinterest, Me, Foursquare, enz, enz, met veel andere autogekken verbonden en heb regelmatig de vertaling van Bing of Google nodig om zo'n beetje te weten wat ze me vragen en of zeggen. Geld overigens van Grunings tot Arabisch of Thais. Ik had het niet voor mogelijk gehouden dat  hottransport.blogspot.com dit tot gevolg zou kunnen hebben. Ik doe facebook nu regelmatig aan en dan heb ik soms meer dan 200 berichtjes. Leuk.



Zagato Fiat Sport V-8

Het levert soms ook de allermooiste plaatjes op. Zo deelde ik gisteren een plaatje van een Zagato Fiat Sport V-8, en kreeg daar zoveel positieve reacties op zelfs van mensen van wie ik helemaal niet eens vermoedde dat ze auto's mooi vinden of er graag naar kijken. En dat is toch wel kicken.

Ik ga zometeen pitten om dan om half drie weer aan de slag. Verder momenteel geen nieuws. Gegroet.

Gabriola



Gabrila font

Weer eens een ander handschrift proberen. Gabriola heet dit. Wederom aan het begin van de avond. Opnieuw na een erg drukke dag. Vanmorgenvroeg en dan bedoel ik nog voor achten stond de horrenman voor de deur die onze hordeur kwam vervangen waar een van onze buren tijdens de vergadering van eind mei j.l. doorheen was gelopen toen hij plotsklaps een van zijn honden luidkeels hoorde blaffen. Het had mij ook kinnen overkomen. Hij wilde snel naar het balkon om te kijken wat er aan de hand was en daardoor brak zowel boven als onder de plastic ketting of rail, hoe je het ook noemen wilt. We hebben nog getracht hem te repareren maar dat bleek niet mogelijk, dus gaan we nu kijken of zijn WA verzekering dit dekt. Dit soort horgordijnen zijn prijzig durf ik wel te zeggen. Hij zat er overigens in een vloek en een zucht in en loopt als een zonnetje. Heerlijk om weer te kunnen gebruiken.

Nog voor de horrenmonteur kwam had ik Jesse al uitgelaten en pas nadat hij weer weg was hebben we ontbeten. Vervolgens zijn Rose, Jesse en ik voor de grote ronde langs alle molens richting de super gegaan waar wij altijd de koffie vandaan halen op de ´s Gravelandse weg. Het was goed benauwd vandaag. Ik heb me vandaag al een keer of drie omgekleed en nu zit ik alweer in een nat T shirt.

Vanmiddag na mijn middagrust had ik een afspraak bij de mondhygiëniste en Rose had haar eerder al ingelicht over mijn nieuwe medicatie en hoe die mijn immuunsysteem beïnvloed. Ik merkte direct dat ze bijzonder voorzichtig te werk ging om bloeden te voorkomen, maar ik weet tegelijkertijd niet of het nu nog zinvol is of niet. Normaliter kom ik er met pijn vandaan en daar is nu eigenlijk geen sprake van en dat is vreemd. Ik heb enorm veel aanwas van tandsteen door de samenstelling van mijn speeksel, en mijn gebit ziet er lang niet zo mooi uit als normaal na een bezoekje aan haar. Het voelt ook lang zo schoon niet.

Op de terugweg ben ik via een andere supermarkt gegaan omdat we door onze Griekse yoghurt heen waren. Wederom merkte ik hoe vochtig de lucht was en hoe weinig conditie ik nog heb, maar alles is weer aangevuld en we kunnen tot volgende week vooruit. Morgen krijgen we een oude vriend over de vloer die afgelopen jaar zijn vrouw Jo verloren is. Het zal vreemd zijn zo´n bezoek voor het eerst zonder haar erbij.

Vanavond krijgen we het bestuur van de vereniging van eigenaren van ons complex over de vloer en de nieuwe administrateurs. Gisterenavond waren we ook al samen maar dat kwam omdat een van ons dacht dat het gisteren de vierde al was. Ben benieuwd hoe dat gaat verlopen. Ik heb weinig puf meer, maar we moeten er maar wat van maken. Goede afspraken over hoe we het willen zijn de basis en die klopten met de vorige administrateurs voor geen meter en daar zijn veel misverstanden door ontstaan. Ik ga nu afronden.

Oh ja, toch nog een nieuwtje. Ik heb van de dokter te horen gekregen dat mijn nieren de nieuwe medicatie goed accepteren dus dat ik er mee door moet gaan, en de apotheek heeft gelijk weer voor € 600, - aan nieuwe capsules gebracht. Ik kan dus weer even vooruit. Nu ga ik nog even met de benen omhoog voordat onze gasten komen.

Ik ben wederom niet ontevreden over hoe de dag verlopen is. Ik ben wel nog veel deuziger dan ooit, maar het lijkt wel alsof ook dat begint te wennen. Hoe dat op het werk zal gaan durf ik nog niet te voorspellen, maar dat gaan we vanzelf over een tijdje zien. Voor nu de groeten.

Verbinding

Lastig, al sinds ik terug ben van de grote wandeling met Jesse, waarbij ik ook naar de Nolenslaan ben gegaan voor de noodzakelijkheden voor het weekend is en niet of nauwelijks verbinding in huis. Ze zijn al dagen bezig de glasvezelverbinding van online/t mobile aan te leggen. Vorige maand kwam de draad de straat in, en deze week verbinden ze de paal op ons dak met die kabel, maar daardoor hebben we wel steeds een slechte verbinding. Het schijnt dat die kabels alleen gelast kunnen worden en dat schijnt nogal lastig te zijn. Ze zijn er al dagen mee bezig. Ik dacht eerst dat het aan onze computers lag, dus heb zelfs al een keer via herstel de boel teruggezet naar een eerdere back up. Dat had wel resultaat, maar alleen maar voor korte duur. 

Verbinding Joechee

Rose en ik hebben ons opgedeeld vanmorgen. Rose is gaan stofzuigen en ik ben met Jesse op pad gegaan. Grappig, daaraan kan je zien dat ik er met mijn hoofd nog niet helemaal bij ben, ik vergat Jesse. Nam wel de boodschappenwagen en tassen mee, maar Rose riep me achterna en tot mijn grote schaamte stond Jesse nog steeds zeer ongedurig en verontwaardigd op me te wachten. Ik heb haar gelijk meegenomen en we hebben saampjes een gezellige wandeling gemaakt. 

Na afloop was ik moe. Heb de boodschappen uitgepakt en opgeruimd en Rose was ook net klaar met het opruimen van het huis. Met vier verharende beesten is het snel een stoffig zootje, en nu is het voor het weekend weer even lekker netjes. Vanmorgen toen ik de kussentjes van de kattenetage in onze gang haalde om ze even schoon te zuigen schrok ik wel even. Er zat een flinke scheur in het glazen plafond waarop de katten spelen, rennen, knokken en slapen. Op een van de punten waar wij een hoek uit het glas hebben laten snijden bij onze badkamer was een flinke scheur ontstaan. Ik heb het glas gelijk verwijderd.  

Nu gaat het om gelaagd glas waartussen ook een laagje folie zit dus het zou niet zo snel naar beneden komen, maar een zwaargewicht poes als Wijfie zet zich juist op dat punt regelmatig af en ik vond het risico te groot. Ik heb bij Kok in Vlaardingen maar een nieuwe plaat besteld. Dat kan nog net met onze portemonnee. Maandag wordt het gebracht tussen 10.00 en 12.00u.

Door die storing zit ik nu in word te schrijven, dan zet ik het wel over wanneer we weer verbinding hebben.  

Het stukje over Beers, een Nederlands busmerk uit de dertiger jaren is al veel bezocht. Niet dat ze mooie bussen gemaakt hebben maar wel hele unieke.  

Voor de rest verandert er niet veel met het beeld van mijzelf. Ik ben mijn Chemodag gister redelijk goed doorgekomen, inclusief het nieuwe middel. Qua aandacht er bij kunnen houden, dat is nog moeizaam. Slapen gaat wat beter. Conditie is afwezig, maar dat is volkomen logisch, en zal tijd nodig hebben om weer een beetje op te bouwen. Officieel begint onze vakantie om 23.00u vanavond dus ik heb voorlopig ook even rustig de tijd om op te knappen, en dan zien we over twee weken wel verder. Maandag laat ik even mijn bloed controleren op nierfunctie, leverfunctie en CK, en dan kunnen we zien of ik door mag/moet met dit middel en of het wat goeds doet. Ik ben wel heel benieuwd. 

Nu ga ik eerst maar eens even pitten, dan kan ik de rest van de dag tenminste aan.

Warempel, ik heb even verbinding.

25ste Zondag 2012

Neoral Capsules met 100mg Ciclosporine

Na alweer een rare onrustige nacht begonnen aan mijn vierde dag van de Neoral. Wat een raar spul zeg, en ik keek zoeven ook even naar de prijs. Ze vragen € 294,- voor 50 capsules. Slik. En dat moet ik nog slikken ook. Ze zijn zo groot als mijn halve pink, en bij het lezen van het bijsluiterboek blijkt een deel van de inhoud alcohol te zijn, en het is de pest voor je afweer en je weerstand. Tintelingen, bibberingen, suizen, wankel, en duizeligheid zijn normaal en zo nog twintig bladzijden. Nogal logisch dat ik me niet zo vertrouwd en zelfverzekerd voelde afgelopen vrijdag op mijn werk. Mijn hele wereld is wederom veranderd. Slapen, lopen, kijken, eten, mijn perspectie, mijn waarnemings en reactie vermogen enz is allemaal anders, en ik heb tegen Rose gezegd dat ik pas als ik de eerste doos opheb, en mijn bloed is gecheckt iets kan zeggen.

Rose is nu ook een lijstje aan het maken op welk moment ze de dr. moet inschakelen. Een goed initiatief. Al vraag ik me intussen wel af of ik er goed aan doe om al deze chemische troep tot me te nemen. Ik heb ook al een mailtje aan onze huisarts gestuurd of hij middelen kan aanbevelen die in het ziektenkostenverzekeringspakket zitten die ik kan nemen om alles wat dit middel afbreekt enigszins te compenseren.

Wel ben ik vanaf donderdag alweer aan de spirulina en de chlorella. Algen die mijn bloed zuiveren, en aan de brandnetelthee. Je moet toch wat, en deze kan ik veilig gebruiken.

We hadden in de regen een fijne wandeling vanmorgen en hebben daarna heerlijk gegeten, en naar Blue Murder gekeken. Daarna heb ik gepoogd via webring van wie ik een verzoek uit de USA kreeg om mee te doen met mijn blog aan webring om het aantal lezers te kunnen uitbreiden. Kortom we hadden beide afleiding genoeg en wat ook hell prettig is is het feit dat Rose haar laptop weer terug heeft en niet steeds naar die van mij zit te verlangen.

We wilden vanmiddag nog naar CultuurBorrelt in het Julianapark, maar door de regen is het Park ontzettend nat geworden en ik heb er simpelweg de energie niet voor. Volgende keer beter. http://www.ontdekschiedam.nu/uitagenda/21/info/cultuur-borrelt--in-het-julianapark-2012-06-24

Ik ga nu eerst even pitten, want ik kan me niet veel langer concentreren. Misschien later meer. De groeten.

Derde dag aleen op de werkvloer.

Bij die titel hou ik het qua werk vandaag, al is het te gek voor woorden.

Zojuist het oosten van het land gebeld. Merlijn, onze zoon is jarig en Rose had hem vanmorgen al gebeld en ik had me voorgenomen dat vanaf het werk te doen. Zo gezegd zo gedaan. Een heerlijk en lang gesprek met hem gehad. Ze zaten met een flink gezelschap in de tuin en het klonk gezellig. Voor ons is het niet anders, we vieren zijn verjaardag via de telefoon mee. Ik werk uiteindelijk de gehele Pinksteren en vind dat ook helemaal niet erg. Zulke dagen zijn voor de salarisstrook uiteindelijk ook wel eens nodig.

We hebben vanmorgen zowel gemediteerd op het balkon als ontbeten. We hebben de parasols weer te voorschijn gehaald en dan is het echt alsof we vakantie hebben.

Scheefliggende Stoeptegels, even afgeleid en BAM

Daarna een heerlijke lange wandeling gemaakt met Jesse en Rose. Er stond gelukkig een beetje voelbare wind. Ik ben me wel weer rot geschrokken vanmorgen want plotsklaps lag Rose naast me. Er was weer eens een scheefliggende stoeptegel, en we zeiden iets tegen elkaar, en bam. Gelukkig was er maar een heel klein schaafplekje en een zere hand, maar de schrik laat je hart even stilstaan. Prompt zei ik let dan ook op en omgedraait volgt dan vanwege de schrik ook iets onbedoelds uit het keeltje, maar dat was allemaal gauw weer goed. We konden uiteindelijk nog een heel eind verder lopen en dat was lekker.

Ik vind de temperatuur van vandaag net wat beter als gisteren. Gisteren was het zo dat ik bijna gedurende mijn complete dienst nat gebleven ben qua transpiratie en nu is het uit de zon tenminste houdbaar.

Tot op heden is het ook redelijk ontspannen. Het ziet er naar uit dat ik niet gedurende langere tijd op de gesloten afdeling hoef bij te springen. Kennelijk is het met het temperament van de patiënten hetzelfde als met het weer. Het ergste is er vanaf.

Dat telefoontje zojuist deed me ook goed. We spreken noch zien elkaar echt veel maar het contact is warm en waardevol. Het was leuk om weer even bij te praten en zo blijft zo'n belletje een tijd hangen tenminste.

Ik ga nu weer verder met het werk. Voor nu gegroet.

Derde dag rust

Langzaam maar zeker kom ik een beetje tot rust. Gisteren overdag ging het goed, het slapen, dik twee en een half uur werkte prima, maar het feit dat 's avonds de ingelaste Algemene Ledenvergadering van de Vereniging van Eigenaren van ons appartementencomplex o.l.v. Rose bij ons thuis vergaderden over een nieuwe administrateur was niet echt rustgevend.
Het was de eerste vergadering die Rose moest voorzitten en daarbij kwamen de zenuwen toch behoorlijk om de hoek kijken. Ondanks uitgebreide voorbereiding met de rest van het bestuur en voorgesprekken met bewoners die veel vraagtekens hadden gierden de zenuwen bij Rose door het lijf. Zoiets werkt aanstekelijk, vooral ook omdat we een bewoner hebben, de vorige voorzitter, die erg dictatoriaal en bot is, en die alles pricipieel beter weet, en slecht kan luisteren, dat het erg lastig is hier cool bij te blijven.

De vergadering zelf verliep eigenlijk prima, eigenlijk werd het bijna gezellig, tot het laatste half uurtje. De stemming om over te stappen naar een andere VvE beheerder was allang achter de rug en ons voorstel was met 10 tegen 4 aangenomen dus het hoofddoel van de avond was al bereikt toen de eerder genoemde zich alsnog bij de vergadering voegde en van het ene op het andere moment sloeg de stemming om van uitstekend en constructief tot ver onder nul. Helaas kreeg hij daardoor mij zover dat ik hem veel te veel negatieve aandacht gaf en idem een ander bestuurslid wat zich tot op dat moment keurig had ingehouden sloeg ook op tilt en daarmee kreeg hij ons tot reacties die ik liever voor mezelf had gehouden. Mijn koorts en zijn ongelooflijke botte onbeschofdheid lieten met tot tegenoverdracht komen en daar was ik achteraf niet tevreden over.

Nu inmiddels de dag er na kunnen we toch heel tevreden zijn voor het merendeel van de bewoners. We hebben sinds 14 februari eindelijk geen dictator meer als voorzitter en een geschikte en goed meedenkende en tenminste € 1700,- voordeligere VvE Beheerder. In plaats van de maandelijkse premie per appartement te verhogen kunnen we nu beginnen met wat zorgvuldigere omgang met de spaarpot voor onderhoud van ons complex.

Vanmorgen ben ik ondanks de koorts toch maar even met Rose meegegaan naar buiten. Ik moet uiteindelijk toch in beweging blijven en we hebben gezamenlijk wat boodschappen gedaan. Zwemmen is nog veel te vermoeiend en ik ga zometeen weer enkele uren slapen. Het is 24° buiten en ik heb een temp van 39.6°. Dus ik ben benieuwd of ik kan slapen of gewoon weg drijf. Later meer. Gegroet.

KOPFOTO I december 2006

Marco Polo Restaurant Hendaye Frankrijk

Zoals jullie allemaal kunnen zien is het mij toch gelukt om een eigen gemanipuleerde kopfoto te maken, en vooral dat gemanipuleer bleek knap lastig, zonder ooit een fotomanipuleercursus te hebben gevolgd. Maar met eindeloos geprobeer en gebruik makende van 6 verschillende programma's is het dan toch gelukt om een niet gemanipuleerde foto genomen in 2004 met een simpele digitale camera te Hendaye (grensplaats zuid Frankrijk Spanje) aan de atlantische kust met een najaarsfoto van een ijzeren roos binnen de vesting van Den Brielle. Ik heb er veel van geleerd en had niet gedacht dat het simpelste programma van Paint wat al standaard op onze computer aanwezig bleek te zijn, een oplossing zou bieden. Ik ben reuze benieuwd of het een volgende keer dan ook wat gemakkelijker zal zijn. Trots op de hierboven getoonde kopfoto ben ik in ieder geval al wel. En Rose is ook erg tevreden, ondanks alle tijd die er in is gaan zitten.

IJzeren Roos, enige overblijfsel van eerste Kopfoto Family Hotrose op web-log 2006

De volgende drie dagen

Opgeladen

Twee dagen heerlijk vrij geweest en nu moeten we er weer tegenaan. Het was lekker en ik was er erg aan toe, en ik ben wel een beetje uitgerust. Ben ik echt opgeladen?
Neen, op de een of andere manier ben ik nog niet de oude. Ga ik liggen, dan ben ik weg.
De temperatuur is ook nog steeds wisselend en meestentijds rond de 38 graden, en ik denk dat die verhoging zorgt voor de vermoeidheid.
Kortom ik rust voldoende, maar raak niet uitgerust. De conditie blijft achter bij mijn activiteiten.

Ik heb nog geen uitslag over mijn bloedafname van afgelopen donderdag. De dokter wel gemaild maar ik denk dat hij i.v.m. de schoolvakanties vrij is. Kortom ik zal even moeten wachten tot hij terug is.

Uitgerust

Ik ben best druk geweest en heb echt getracht zoveel mogelijk te laten de afgelopen dagen. Rose heeft tweemaal heerlijk gekookt, en we hebben naast de verplichtingen niet te veel hooi op onze vorken genomen.

Qua ontspannen heb ik lekker onderzoek gedaan voor het andere blog. Ik ben nog steeds bij de bussen en nog steeds bij de A. Kom je even op Google dan vind je zoveel nieuwe info, dat stukjes, blogjes die al af zijn eigenlijk weer bijgewerkt moeten worden. Ik heb besloten dat vooralsnog niet te doen en richting toekomst te kijken. Aanvullingen kunnen altijd nog.

Onderzoeken

Wat ook bijzonder leuk is om de 1509 stukjes op weblog nog eens te bekijken. Ik kan wel goed zien dat we in de loop van de afgelopen jaren veel geleerd hebben. Als ik het aantal blogjes zie met alleen kale tekst, zonder linkjes en of foto's, dan doen we het tegenwoordig toch wel heel anders. Lezers zullen ook wel gezien hebben dat sommige stukken dik de moeite waard zijn om opnieuw te publiceren, zoals laatst dat prachtige stuk over Wu Hang Li. Een stuk wat iedere keer als je het leest letterlijk andere facetten en of kleuren/kanten laat zien.

Watertoren Dordrecht Uitje met Wereldwinkelmedewerkers Dinsdag

Zo'n stuk blijft volkomen actueel, net als het stuk van Rose laatst van ver voor Christus. Het is overigens een behoorlijke klus om al die stukjes inclusief taalfouten en soms niet meer werkende linkjes weer te actualiseren, en te verfraaien.

Al die computer activiteiten zijn dus ook leuk om te doen. Ik moet alleen oppassen niet te lang achter de laptop te blijven zitten.

As. dinsdag hebben we een uitje met de medewerkers van de Wereldwinkel. Het eerste uitje wat Rose en ik niet hebben georganiseerd, en tegelijkertijd mijn voorlopig laatste uitje. Ik ben blij dat ik een opvolgen heb gevonden die mijn Voorzitterschap gaat overnemen in september. Zo langzamerhand komt er zo een eind aan al mijn nevenactiviteiten en dat is goed. Zo kan ik me dan eindelijk weer helemaal gaan concentreren op mijn eigen gezondheid en mijn betaalde baan in het ziekenhuis. Daarnaast een tijdje helemaal niks waar ik verantwoordelijkheden op me neem.

Concentratie op gezondheid en werk

Ik werk vanavond alleen, want omdat het verlof is verminderd voor de patiënten is de tussendienst op zaterdag een ochtenddienst geworden. Dat is ook wel praktisch want de meeste patiënten gaan pas zaterdagochtend op verlof, en komen zondagmiddag/avond terug. In die tussentijd is het in je eentje dus ook redelijk goed te doen.

Ik kijk er ook niet tegenop. Ik bekijk het tegenwoordig per dag en dat blijkt verstandig.

Wereldwinkel
Fair Trade Dag 2012

Ik ga nu eerst slapen. Ik leg een briefje neer voor Rose die ik vanmorgen heb weggebracht voor een dienst bij de Wereldwinkel. Het is vandaag Wereld FairTrade dag, Molendag en morgen Moederdag, dus zijn er allerlei acties vandaag. O.a. worden er door onze medewerk(st)ers flyers rondgedeeld waarmee j ein de Wereldwinkel een voedselpakketje kunt halen. Die zien er overigens erg leuk uit. Niet groot, maar van die pakjes waar AH ter stond jaloers van zou worden, nl. veel mooier en gevulder dan bij hen. Ik zet ook de wekker, want voor het zelfde geld loopt haar dienst uit. Voor nu gegroet.