Alweer THUIS ook ! II

Het tweede stuk over onze minivakantie naar Renesse.

We hebben heerlijk geslapen ondanks het feit dat we in twee verschillende bedden lagen. Het waren wel goede boxsprings dus de vermoeidheid kreeg al gauw de overhand. Alleen Jesse bleef op haar qui-vive. Ze ging wel lekker liggen, maar was en bleef waaks. Ze voelde zich er logischerwijze niet thuis en vervulde haar taak als waker perfect. Dat is ze ondanks haar giga inspanningen langs het strand ook gebleven tot dat we weer thuis waren woensdagavond. Ze blafte zo nu en dan bij geluidjes, en het was maar goed dat het hotel niet vol zat, want we zaten bij de achterdeur.

Wel konden we bijvoorbeeld prima  gaan ontbijten met zijn tweeën terwijl Jesse op onze spulletjes paste terwijl we aten.

Achterzijde Hotel Renesse

Dat ontbijt maakt zo’n paar daagjes helemaal af. Het was ook beregoed. Meerdere verse broodjes direct van de warme bakker. Kaiserbroodjes, baquetjes, en croissantjes. Maar ook Zeeuwse gebakjes, geroosterd brood, een gekookt eitje, yoghurt, kwark, corn flakes, muesli, etc, etc. Je eet dan automatisch wat meer dan gewoonlijk. Dat samen met allerlei verschillende soorten koffie, chocolade of thee. En dat alles op het dooie gemakkie. Daarna op de slaapkamer Jesse gelukkig maken met een extra grote maaltijd, want gedurende dit soort dagen loopt ze gemakkelijk driemaal zoveel als normaal en  verbruikt dan ook meer energie. Altijd leuk om haar te zien smullen.

Daarna zijn we richting transferium gelopen omdat daar ook een VVV was. Kijken naar wat er te bezichtigen is, en waar en wanneer de vele bussen gaan. Ook alvast gekeken of de terugweg niet wat korter kon dan de terugweg. Dat bleek gemakkelijk haalbaar, de terugreis bleek van daar tot Zuidplein in een uur en twintig minuten haalbaar, bijna de helft van de heenreis.

Bij de VVV een kaartje van Renesse gekregen met de wandelmogelijkheden, de mooiste plekjes waren  en een busboekje. We besloten de maandag  in Renesse en omgeving te blijven en de dinsdag naar Zierikzee te gaan i.v.m. de betere Visrestaurants. We liepen van het transferium naar strandtrap Laone, en zagen een grote stenen trap die ons naar het strand zou leiden. Bovenaan de trap waren we beiden buiten adem, terwijl Jesse lustig en ongeduldig op en neer vloog. Bovenaan was er een prachtig uitzicht op een veel breder strand dan gisteren. Ook zagen we een soort van eiland voor de kust en met behulp van mijn camera zag ik er allerlei zeehonden liggen in het zonnetje. Helemaal te gek. Ik heb er gelijk maar wat foto’s van gemaakt. Die volgen later nog.

We doen nog steeds lekker rustig aan en het is uiteindelijk nog vakantie. We zijn lekker gaan wandelen , schelpen zoeken en fotograferen, terwijl Jesse poogde vogeltjes te pesten, rondjes om paarden  op het strand rende, zee in en uit ging, wilde dat ik stokjes gooide enz.

Bij strandtent de Haven en de Schorpioen aangekomen gegaan voor tweemaal warme chocolademelk met rum, die achteraf wel erg duur bleken, maar ala, het was vakantie. Daarna rustig aan over de al bekende weg richting dorp, waar ik even een uurtje ben gaan slapen zoals gewoonlijk, om energie op te doen voor de rest van de dag. Rose ging lekker zitten lezen.

Vervolgens een end gewandeld om Renesse te verkennen en ergens een biertje op een terras genuttigd, waarna we zijn gaan dineren bij het wapen van Zeeland. Waar we ons lekker verwend hebben met een compleet en goed diner.

De avond daarna hebben we doorgebracht op de kamer, want we waren moe en de Olympische spelen en nog een alweer vergeten serie hebben ons vermaakt en we zijn niets tekort gekomen, maar wel weer betrekkelijk vroeg gaan slapen i.v.m. vermoeidheid.

Dinsdag verliep tot 10.00u ongeveer hetzelfde, de lekkere douche en het ontbreken van een wekker maakte het tot echt vakantie. Daarna zijn we per bus naar Zierikzee gegaan. Wat een pracht van een middeleeuws stadje is dat. Aan een bewoner gevraagd waar we het beste terecht konden voor oesters, en verwezen naar de

Proeverij. Een zwerftocht door Zierikzee gehouden, ergens koffie gedronken on een mooi café, foto’s genomen, even bij de Wereldwinkel naar binnen. Leuk dat je bij andere Wereldwinkels altijd binnengehaald wordt als familie. Geinig. Wouw wat een prachtig gebouw waar zij in zitten. Een echte middeleeuws gebouw waar de kerkers in zaten. Erg imposant, en we kregen gelijk een rondleiding. Top. Een stukje verder bleek de oude Haven te zijn waar het water erg laag stond. De schepen lagen bijna droog. Daar was ook de Proeverij, waar we hartelijk ontvangen werden en overheerlijk geluncht hebben.

Ik heb me laten overhalen om voor het eerst drie soorten Oesters te eten, en daarna een vissalade. Het is me enorm meegevallen. Er was niks slijmerigs aan die Oesters. Ze waren zalig.

Anderhalf uur later zijn we weer langzaam richting het busstation gelopen en hebben de bus naar Renesse weer genomen. We waren na mijn slapen te moe om nog veel te doen en vooral Rose haar bovenbenen deden zeer en mijn kuiten. Uiteindelijk hebben we heerlijk boerenkool met worst gegeten bij het wapen van Zeeland, en hebben ’s avonds vanaf half negen voor de TV gezeten.

Onze laatste dag zijn we opnieuw naar het strand gegaan via de hoge trap. Een paar uur later afgesloten bij de andere strandtent en onze spullen stonden veilig gestald bij het Hotel. Onze kamer was al opgeleverd om 10.00u. We hebben de bus genomen via Zierikzee en hebben nog lekker geluncht bij de Sijf op de Oude Binnenweg in Rotterdam. Daarna ben ik gaan slapen in ons eigen bed en stond bij het wakker worden onze kleindochter Lotte op de stoep.

Een topvakantie was het.

Alweer Thuis ook! I

Ons Uitzicht Jacobuskerk uit 1509 in het hart van Renesse

Zo, Jesse, Rose en ik zijn weer terug op ons honk.

Het was afgelopen zondag heerlijk om er voor het eerst in anderhalf jaar weer eens tussenuit te gaan, maar het was woensdagmiddag ook weer lekker om terug naar onze katten te gaan.

We kwamen zondag na tweeëneenhalf uur reizen per metro en bus aan op het transferium bij Renesse. Van daaruit was het ongeveer 7 tot 10 minuten lopen naar de Jacobuskerk. We hadden via google al gekeken waar de Kromme Reke was en dat was aan dat prachtige groene plein. De reis was leuk, en vooral het eerste stuk vanuit Spijkenisse met de bus naar Hellevoetsluis  was leuk, door allerlei dorpjes, waaronder Zuidland. Je krijgt op zo’n, lange reis wel veel te zien. We kwamen rond half drie aan en hebben eerst een glas koude thee genomen tegenover ons Hotel. Om stipt 15.00u stonden we bij Hotel Renesse aan de deur,

Hotel Renesse

want we wilden z.s.m. onze spullen kwijt en met Jesse richting het strand. Carola die ons vriendelijk ontving vertelde dat ’t rustig was en dat ze ons daarom een studio gegeven had i.p.v. een gewone tweepersoons kamer. Om wat meer ruimte te hebben met de hond, zonder meerkosten, en op de begane grond. We zagen het gelijk. Een leuke vrij grote kamer met een keukenblokje, koelkast, toilet en douche en twee boxsprings- als bed, een tafeltje en twee kuipstoeltjes. Kortom , eenvoudig, netjes, schoon en betaalbaar. We hebben snel uitgepakt en zijn met Jesse, en onze fototoestellen richting strand vertrokken. Dat was 800m lopen. Jesse rook het al van verre en was door het dolle heen toen ze los mocht en ging gelijk even het water in. Iets waar ik nu absoluut niet aan dacht gezien de tijd van het jaar. We starten bij een plek waar twee strandpaviljoens stonden, de schorpioen, en de Haven van Renesse, en zijn eerst richting wind gelopen tot de volgende strandtent, ik geloof Zuid. Het was zonnig en lekker, alleen niet echt fotoweer. Vervolgens weer terug naar de Schorpioen waar we  eerst buiten op het terras, maar later omdat Jesse zo aan het bibberen was binnen een paar biertjes genuttigd hebben. Op de terugweg naar Renesse lagen wel overal plassen, maar gedurende de vier dagen dat we er zijn geweest is er alleen ’s nachts een enkele druppel regen gevallen. Zoals gewoonlijk kijken we bij iedere

winkel en eetgelegenheid waar we langskomen om te kijken of ze iets van onze gading hebben. De eerste avond zijn we gaan eten bij het Paard, een eetcafé waar we een dagmenu genomen hebben wat mij beter beviel dan Rose, maar de biertjes een lekkere Chouffe KABOUTER van de tap en een Afflichem blond smaakten naar meer. Toch zijn we daarna naar onze studio gegaan, want we waren moe en voldaan en hebben ons even genesteld voor de mini TV, waar Oranje in beeld weer de nodige medailles in ontvangst nam. Al gauw bleek dat de kuipstoeltjes echter een

HET PAARD RENESSE

verschrikking voor ons beider zitvlak betekenden. In een vloek en een zucht hadden we beiden last van een stalen achterwerk. Na een rondje om de kerk met Jesse zijn we heel tevreden gaan slapen. Alleen Jesse was wat onrustig en extra waaks omdat alles voor haar vreemd was. Einde dag 1

Nieuwe werkplek ervaringen

Vanmorgen om 08.25uur kwam ik na een kwartiertje wandelen aan op mijn nieuwe werkplek. De eerste dag maandag was ik wat later doordat ik eerst fysiotherapie had, en ik was wat zenuwachtig over wat en wie ik daar aantreffen zou. Die zenuwen zijn nu al helemaal weg. Het is een aangename, vriendelijke en laagdrempelige plek, waar ik heel veel mensen blijk te kennen. Heel veel mensen zijn oud patiënten die ik samen met de collega's op mijn vorige werkplek vaak zover probeerde te krijgen om wat meer structuur in hun leven toe te laten en iets te zoeken waardoor ze het prettig vinden om 's morgens hun bed uit te komen. En heel leuk om te zien dat deze activiteiten daadwerkelijk helpen bij het op de been blijven van velen.

Het is ook leuk om te zien wat ze er allemaal doen. Sommigen werken in de horeca, en zorgen dat er een behoorlijke lunch geserveerd word tussen de middag, waaronder een complete warme maaltijd met salade, maar ook diverse broodjes, altijd een verse handgemaakte soep, en die hebben onder andere de afgelopen dagen al geprobeerd om me behoorlijk te verwennen. Ze vinden het leuk om me hier tegen te komen, en maken voor het merendeel een goede indruk. Anderen zijn bezig met houtbewerking, weer anderen in de textiel, er is een computercursus te volgen, een groep is bezig met het organiseren van een politieke bijeenkomst i.v.m. de komende gemeenteraad verkiezingen en de veranderingen in de WMO, maar ook een maandelijkse kookclub, een groep die zich bezighoud met budget koken, een lijstenmakerij, anderen draaien de balie, en het merendeel gebeurt cliënten gestuurd. Er werken maar een aantal betaalde krachten die zorg dragen voor de indicaties, de evaluaties, het doelgericht naar iets toe werken en het bijhouden of dat doel moet worden aangepast. En zaken waarvan de zorgverzekeraars willen weten waarom ze dat moeten financieren. Het gaat om een kwetsbare groep mensen, en dan met zogenaamd bewezen therapieën cq, werkprojecten aankomen is moeilijk. In dat laatste kan ik mogelijkerwijze een rol spelen.

Afgelopen week heb ik hoofdzakelijk rondgekeken, gepraat, vergaderingen bijgewoond, en heel veel indrukken opgedaan. Bij thuiskomst ben ik dan erg moe, maar tot nu toe voldaan. Ik slaap dan ook heel goed en diep, en merk wel dat het een en ander zijn plekje nog moet vinden. Wel geeft het me voldoening dat ook een stap verder in het proces mensen weer wat zinvols in hun leven te helpen krijgen mogelijk een rol voor mij weg gelegd is.

Nu hebben Rose en ik een dikke week vakantie. Helemaal Top. Bij thuiskomst las ik ook een door haar geschreven stukje waar ik me erg goed bij voel.

Voor nu hou ik het hierbij. Voor iedere lezer. Veel plezier en de groeten.

Conceptueel Bezig

vaste lezers weten, wij fotograferen er heel wat op los. Soms om iets vast te leggen, een bloem, een plaats, een kleur, een sfeer, de jaargetijden, wat je maar wil. Wat nog vrij onbekend is dat ik soms ook foto's maak als half fabricaat. Kijk maar naar de kopfoto. Dat is ook een half fabricaat. Daar waar het nu blauw is ben ik nu bezig om daar wat grotere ruimtes te creëren en ik ga daar foto's achter plaatsen. Het is de bedoeling om zo meer diepte te verkrijgen. Het kleurwerk van de foto's en het zwart wit van de tekening. Het is nog een werk in progressie. Er kan nog van alles in veranderen. Soms maak ik ook foto's waar ik later, wanneer ik de techniek machtig ben om daar allerlei figuurtjes, kleuren enz. in te voegen. Ik ben gek op collage's en dit is dus het eerste aanzet hiervan. De foto van de deur is genomen in Frankrijk. Wanneer we naar French sister op bezoek zijn geweest gaan we dan vaak met een auto langs allerlei B en C wegen en rijden langs allerlei gehuchten in het land. Dit is het soort van vakantie waarbij ik heb geleerd van Frankrijk te gaan houden. De foto "De doorgang" is genomen in een plaatsje langs de kust waar "De maagd van Orleans" gevangen heeft gezeten. We reizen dan als zigeuners door het land. In een supermarkt kopen we dan stokbrood, wat kaasjes en paté of i.d. en wat vruchtensap. Later op de dag gaan we dan een zijweg in en zoeken dan een plek om te picknicken. Dat kan van alles wezen, langs een bos, een kasteel. Frankrijk heeft er velen. Wanneer de avond dreigt te vallen zoeken we naar een hotel groot of klein. We reizen dan buiten het seizoen en dan zijn de prijzen wat schappelijker, dat hopen we tenminste. En soms klopt dat en soms niet. De reis waarbij we deze foto's hebben genomen zijn we langs de kust geweest en daar hebben we elke dag vis gegeten die op allerlei manieren waren bereidt. De kosten zijn inclusief ontbijt en na het nuttigen hiervan  tuffen we weer verder. We gaan meestal in het voorjaar. Hot en ik houden absoluut niet van heel warm weer. Dan gaan we beslist niet op vakantie. Zo denken we er aan om volgend jaar of het jaar daarna weer eens zo'n trektocht te gaan maken. We hebben dan al 3 slaap adressen, waar we zeker ook naartoe willen. French sister, Marieke, haar oudste dochter en haar lief Ary, en Dick en Marieke, oude vrienden uit Gouda die een huisje in Frankrijk hebben. De volgende foto's zijn voor mijn collage's genomen.  Wanneer Hot en ik gaan wandelen met onze hond Jesse en de toestellen bij de hand wil ik wel eens rond kijken en alles wat me leuk lijkt op de foto zetten en ga dan later op de computer kijken wat ik er van kan maken. Soms wordt Hot knettergek van mij. Het is de aard van het beestje en ik weet nooit waar ik het kan gebruiken en de digitale camera is ideaal.  Ik kan zoveel maken wat ik wil en weggooien wat ik wil. Geen chemicaliën of moeilijk gedoe. Dit  geeft vrijheid en dat bevalt me wel en ik hoef niet eens zo ver buiten de deur. Mijn geest is mijn grens. 

Blog 180 eerder 8 november 2007

Groningen II

ik vorige week even een weekendje weg waren, liepen we vrijdagmiddag richting markt. Het was er een drukte van belang. Wat opviel was dat deze markt er qua uitstraling totaal anders uitziet dan de markt die wij gewend zijn uit Schiedam, of van de markt op de Blaak in Rotterdam. De uitstraling is anders, er zijn veel meer van die speciaal voor markten gemaakte (uittrek)wagens, en er wordt door de marktkoop lieden veel aandacht besteed aan de opbouw en enscenering. Deze foto maakte Rose vorige week vrijdag, en als je deze goed bekijkt dan zie je een prachtig opgezette compilatie.  De vriendelijkheid die we zowel op als naast de markt in Groningen ontmoeten was ook opvallend. Je komt zo gemakkelijk met de mensen daar in contact, en het was erg leuk om alle activiteiten, zoals een trouwerij, een dame die gedichten aan het reciteren was vanaf een balkon, de uitstraling van een opvallend trotse biologische kaasboer. Zo zullen zowel Rose als ik de komende tijd wat beelden laten zien van dit opvallende Groningen. Het viel me de laatste 14 dagen op dat ik wel erg saai aan het worden ben, en deze foto ervaringen ga ik me laten helpen om dit log ook voor het oog interessant te houden. Let bij de laatste foto overigens ook even naar de houding, en het positioneren van de rooie pruik, tegenover de prachtige gevels daarachter.

Blog 172 eerder 27/10/2007

TEXEL 3

Vandaag waren we naast de dagelijkse dingen ook weer even aan het terugkijken naar onze vakantie op Texel. Wat was dat een leuke en gevarieerde week. Nat en winderig, maar ook vol herfstkleuren en variatie wat betreft het landschap. We gaan er zeker terug, en weer in het vroege voorjaar of late najaar, zodat Jesse niet teveel aan de lijn hoeft. Bij momenten lijkt het alsof ze er in haar dromen nog is. Aan haar bewegingen en geluidjes tijdens haar slaap.

TEXEL JESSE blog 10

Zo gemakkelijk

Wij zijn vandaag druk bezig geweest met het inscannen van onze vakantiefoto's. Sommigen waren helemaal niet slecht. Het eiland was kleurrijk getooid door de te late herfst. We hebben ons toestel in de hoogst mogelijke pixelstand gezet om deze kleurenpracht te pakken. Het was ernstig leuk om Jesse te volgen. Wat kan zij van die vrijheid genieten. Het brengt de puppytijd weer terug denk ik. Ze was toen min of meer haar eigen baas, dit zal ze nooit helemaal kwijt raken. Ze rent bij ons weg, terwijl we toch in de gaten worden gehouden. Soms zien we haar even niet, soms wel. Een aantal keren is het ons gelukt dit in een foto vast te leggen. Om te beginnen laten we 2 prachtige sprongen zien.       

De eerste is op een veld, vlakbij ons onderkomen.

De volgende is in de duinen, als Jesse achter een vogeltje aanzit. Later meer.

PRACHTIG HÉ

Rose en Jesse op Texel blog 4 24-11-2006

 Dit zijn Rose, en onze Jesse, afgelopen week op Texel, waar we een weekje alle muizenissen uit ons hoofd hebben laten blazen. Oh, wat heeft ons nu bijna anderhalf jarige Griekse hond zich hier kunnen uitleven. Eigenlijk wilde ze niet meer terug richting vaste land, maar dat is gelukkig niet aan haar.

We hebben onze Jesse geadopteerd van het Griekse eiland Amorgos, waar zij met nog drie andere puppies zou worden verdronken. Haar zusjes zijn trouwens ook gered. Een is er in Frankrijk terechtgekomen, een in Zwitserland en 2 hier in Nederland.

Texel 2

Vandaag samen met Rose heel druk geweest met nagenieten van onze vakantie. We waren van 10 t/m 17 November op Texel. We hebben er een heerlijke week gehad, met veel wind, en ook veel regen, maar dat mocht de pret niet drukken. Alle muizenissen van de moeilijke tijd die we achter de rug hebben zijn grotendeels verwaaid.

Wat kan het lekker zijn om lekker een boek te pakken, een wandeling met Jesse te maken, afgewisseld met een zonnebank en/of een sauna. Deze laatsten waren aanwezig in de door ons gehuurde Luxe Viletta.

Vandaag waren we druk met foto's inscannen en bewerken, en van een aantal kunnen jullie nu meegenieten. Eerst een aantal waanzinnig mooie paddenstoelen die we tegengekomen zijn. 

De nu volgenden is Jesse heerlijk bezig op het Wad, de nodige vogels de schrik van hun leven te geven. In dit seizoen mag, en kan ze zonder broedende vogels gelukkig los. En zie hoe dat haar beviel.  eerder gepubliceerd op 25 11 2006

Vrijdag de negende

AMELAND

Mijn laatste werkdag voor een mini vakantie. Vijf mensen op mijn afdeling zijn van mijn afdeling verdwenen en vier waren er voor terug, en de vijfde die was gisteren overgeplaatst naar afdeling ouderen, en had daar niet gegeten, en zo slecht naar haar zin dat ze wilde weglopen. Hierdoor besloten haar voorlopig terug te nemen, want voor ontslag of vertrek is het veel te vroeg. Ze was vorige week vrijdag pas opgenomen en kan onmogelijk nu al met ontslag. Ze is al wel een stuk beter, maar die opgaande lijn nu verlaten, dan gaat het gegarandeerd direct weer mis.
Ik ging haar halen en direct had ze een glimlach op haar gezicht en ik kon bij wijze van spreken gelijk weer de wasmachine in, maar ik heb haar ondanks de bewerkelijkheid toch met veel plezier weer terug gehaald. Ze heeft hier nu een kamer boven gekregen en is daar erg gelukkig mee. Wat bordjes gemaakt om haar de weg naar het toilet en de lift te wijzen, en daarna at ze direct weer twee volledige borden leeg. Een andere nieuwkomer blaast nog geen nul, en kon dus ook nog niet benenden komen en twee anderen zijn nog een klein beetje op deze wereld aan het terugkomen.
Druk genoeg dus. Maar dan gaat de avond lekker snel. Beneden zaten we met zijn achten aan tafel, en het was redelijk gezellig.
Ik steeds met mijn koffertje naar boven om de nog niet nul blazenden opnieuw te laten blazen. Dit om te kijken of ze al librium mogen en hoe het is met de fase van afkicken.

Verder ben ik me aan het verheugen op Ameland. We hebben er voor twee nachten een hotelletje geboekt en Jesse gaat ook mee. De buren verzorgen de katten en houden een oogje op het huis, dus dat is ook onder controle en ik verheug me erop om er even uit te zijn. Er zitten ook nog steeds wel zenuwen op te spelen want eigenlijk is het pas een keer goed gegaan om buitenshuis te slapen, en dat was bij die zeer geslaagde trouwerij van vrienden in Engeland.
Toch heb ik er aan de andere kant wel redelijk vertrouwen in. De slaapplaatsen zijn geregeld, de reis is geregeld, wat kan er nu misgaan? Ik voel me goed en ben stabiel. De fotocamera's en de reserveaccu's zijn opgeladen, en welk weer het ook is, dat zal ook geen roet in de plannen sturen. We houden van wind, en dit jaargetijde, en veel harder stormen dan toen we er dik 25 jaar geleden waren kan het niet. Toen was er een wervelstorm die veel caravans de lucht mee innam. Kortom ik heb er zin in.

Ik ga nu weer verder met de verplichtingen maar het was leuk even te dromen over komende week. De medicatie voor vijf personen kwam binnen en moet even zeer zorgvuldig verwerkt worden. De regels voor de HKZ zijn heel streng en worden strikt gehandhaafd tegenwoordig. Daar heb ik een voordeel. Door mijn verminderde concentratie ben ik vijf jaar geleden het al precies zo gaan doen als tegenwoordig verplicht is. De patiënt komt. Dan controleer, verstrek ik en teken dan tegelijkertijd af. Ideaal. Zo hoef je ook nooit meer te checken achteraf of je het wel gedaan hebt. Het is soms even een paar tellen extra wachten voor de patiënt, maar die willen ook liever niet dat je fouten maakt.

Ik stop mijn stukje voor vandaag. Gegroet en tot later.

De gang is af

Kattenverdieping-etage voordat ie af was,
nu is deze nog veel mooier!!

Zo, we zijn weer drie dagen verder en hebben allebei veel werk verricht. De eerste week vakantie zit er bijna op, maar we zijn ondanks al het werk tevreden en moe. Onze hal, gang en kattenverdieping zijn waanzinnig opgeknapt en mooier dan ooit tijdens onze bewoning, nu inmiddels alweer 3 en een half jaar. Toch verkijk je je er iedere keer weer op hoeveel werk zo'n karwei(tje) is. Foeh, uitruimen, behang verwijderen, plafond eruit tillen, opbergen, schuren, plamuren, drogen, schoonmaken, plamuren schuren, schoonmaken en uiteindelijk tenminste tweemaal verven. Toch ligt het karwei achter ons en het is mooi geworden. De katten kunnen weer naar hun verdieping en lekker op hun kussentjes boven slapen. Ze waren verontwaardigd dat hun lekkere stekkie door ons was weggehaald en dat ze gewoon op de grond(op kussentjes hoor) moesten slapen.

We hebben nu ook echt weer een echte kapstok, en het holle van de afgelopen week is totaal verdwenen. Zelfs Merlijn hangt weer zoals hij als eenjarige geschilderd werd op een geheel eigen plek. Leuk, vandaaruit kijkt hij gezellig de woonkamer in.

We hebben heerlijk kunnen samenwerken en naast de gang is ook onze keuken en een paar plekjes in de huiskamer aan bod geweest. Lang liggende karweitjes zijn eindelijk uitgevoerd en ik had er voldoende energie voor, een wonder.

Ik heb eerder in de avond ook Jesse naar Hans en Mieke gebracht. Zij logeert daar tot zondagmiddag op de Excelsior. Wij hebben een heerlijk dagje uit naar Brugge. Met drie bussen gaan we met collega's en aanhang daarnaartoe en ik moet zeggen dat ik er zin in heb. Verslag volgt. We nemen allebei onze fototoestellen mee en hebben er overdag vrij om te doen wat we willen. Daarna eten we met zijn honderdveertigen en gaan weer terug richting Schiedam.



Vlaanderen Delft, Beestenmarkt

Vandaag had ik ook een afspraak met dr Shaikhani, anestesioloog-pijnspecialist om eens te kijken wat hij kon doen aan mijn eeuwig durende stekende pijn links onderaan mijn ribbenkast na vier gebroken en drie gebroken ribben na een geweldsincident een jaar of vijftien/achtien geleden bij de BAVO op de Poortmolen in Capelle a d IJssel. Een "dame" die totaal uit haar plaat ging gaf me hangende in een deuropening met beide voeten een trap waarbij ik van alles hoorde kraken en vervolgens na de separatie dubbel klapte. Na een uitgebreid intake gesprek met een pijnconsulente gaf hij mij gelijk een behandeling met verdovingsvloeistof in injectievloeistof op de bestemde plek en ik ben inderdaad vanaf 09.15u behoorlijk pijnvrij geweest tot een half uurtje geleden, en het is hoe je het ook went of keert minder dan normaliter. Afwachten maar.

Gisteren had ik in de middag een vergadering van de Agressie Opvang groep in Delft en aansluitend hebben we ook mijn afscheidetentje gehad bij Restaurant Vlaanderen http://www.vlaanderen.nl/ in Delft. Was erg gezellig en lekker. De andere afscheid nemende collega was er echter niet. Die had een anti GGZ avond en liet de boel de boel. Jammer maar helaas. Ik heb het etentje er niet minder om laten smaken.

Chefs menu
Een thema menu met een amuse en drie gangen € 42,50
elk bestaande uit drie kleine gerechtjes. U hoeft niet te kiezen, alle gerechtjes worden als een proeverij geserveerd op één bord per gang.
Amuse
met een glas cava of prosecco.
Voorgerecht (3 gerechten met vis en schaaldieren)
Sashimi van tonijn met wasabi en gerookte sesam Gefrituurde kroepoekgarnaal met Dashi Japanse bouillon Oosterse salade van mango, rettich, komkommer, taugé en zalm
Hoofdgerecht (3 gerechten met lamsvlees)
Gebakken Hollandse lamsrump met groene asperges Lamszadel met een stamppotje van roseval Stoofpotje van lam met jus van gerookte knoflook
Nagerecht (3 gerechten met limoen)
Crème brûlée van mandarijn en Grand Marnier Shake van citroen, limoncello en mint Bolletje bloedsinaasappel-sorbetijs met lemoncurd Het was aangenaam en lekker. Mijn collega bracht me terug en ik was rond een uur of tien thuis. Blij dat de vergadering van de vereniging van eigenaren niet kon doorgaan, want dan had ik moeten afzeggen voor mijn eigen afscheid, net als mijn collega die kennelijk een heel zware dag achter de rug had. Nu moeten we als we terug zijn uit Brugge alleen het huis nog even een goede schoonmaakbeurt geven, want mijn French Sister is arriving on tuesday en dan moet het toch een beetje netjes zijn. Ik vind het weer genoeg, behalve dan dat ik blij ben dat Internet Explorer weer veilig te gebruiken is. Firefox wat we de afgelopen dagen gebruikt hebben is ook niet alles, en het is maar wat je gewent bent hé!! Groetjes.

ENERGIE

Dinky 259 Standar Atlas Kenebrake Bus

Even een blogje. We hebben vier dagen vrij achter de kiezen en zijn druk. Zaterdag gebruikelijk, Wereldwinkel werk, was, uitrusten, wandelen, twee dinky toys gekocht, heerlijk gegeten en even gewent aan de vakantie. De zondag na het vroege lange ommetje Sterrebos met Jesse, een aflevering van Taggert, geslapen, en naar de Cultuurborrel in het Julianapark. Het was daar gezellig en we liepen daar nog tegen Jos en Loes aan die ook even een uitje aan het doen waren. Leuk. Samen iets gedronken en gezegd dat we binnenkort naar ze toe gaan met mijn French Sister, als die volgende week komt.

Dinky Toys Trojan Dunlop 2057

De maandag vroeg opgestaan, na het ontbijt met Jesse naar de Fysiotherapeut, zoals gebruikelijk, daarna na een kop koffie de gang leeggeruimd, het plafond eruitgehaald en begonnen met de resten behang, en het klaarmaken van de gang voor een verstrakking in de vorm van alle gaatjes weg en ook de dutsen wegwerken, het vullen van de kieren, scheuren en dergelijke, en daar ook de hele dag van vandaag nog ingestopt. De muren zijn gestuct, en geschuurd, en dus zit het hele huis inclusief Jesse, de katten en wij zelf nu onder een dikke laag stof. Zo dat spul komt echt overal.

Daarna heb ik gedouched en een kleine anderhalf uur geslapen. Rose heeft inmiddels de boel weer enigszins toonbaar gemaakt en de gang is zelfs zonder een laag nieuwe verf al heel mooi strak, leeg en hol. Zo zonder het kattenplafond, hun opgang, en kapstok is het giga hol en je hoort je echo.
Voor vandaag zijn we gestopt. Vanavond hebben we de allerlaatste algemen leden vergadering van de Wereldwinkel en aan het einde zal ik de voorzittershamer overgeven aan de nieuwe voorzitter.

Tot op dit moment is het een hele aangename en productieve vakantie. Morgen ga ik na het zwemmen de eerste laag latex opbrengen. Het voorwerk is klaar en het grootste stofkarwei is achter de rug. Heerlijk. Het werd tijd.
Ik had natuurlijk het afgelopen jaar geen greintje energie, het gewone werk met koorts ging voor het grootste moment nog net maar dan kwam ik thuis en stortte in, en dan is het nu ontzettend genieten van een beetje energie.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het ook wel heftig voel nu, maar het geeft ook wel weer een gevoel van tevredenheid als er letterlijk iets uit de vingers komt.

Croydon Hall Somerset England

Bijna een week niet geschreven op ons blog. Dat is helemaal tegen mijn gewoonte in. Was er iets mis? Neen, in tegendeel. Rose en ik zijn voor het eerst in jaren meer dan een dag het huis uit geweest en hebben dus ook ergens (anders) overnacht. Sterker nog twee nachten.

We waren voor de tweede keer dit jaar uitgenodigd voor een huwelijk. De eerste keer dat tussen Lucas en Jane tijdens een bijeenkomst aan het strand in Ouddorp en later hun achtertuin, en deze keer ging het ook om een vriend die we al dik dertig jaar kennen en die nu met zijn Engelse lady in het huwelijksbootje gestapt is, eerst in Nederland, waar we ook de grote eer kregen de getuigen te mogen zijn. En nu afgelopen dinsdag op een landgoed in Engeland. Het landgoed heette Croydon Hall en lag midden in Somerset. http://www.croydonhall.co.uk/ De meesten van ons kennen dit gedeelte van Engeland uit de serie Midsomer Murders met zijn schilderachtige dorpjes en dergelijk.

Het was fantastisch georganiseerd. We vlogen van Schiphol naar Bristol alwaar een luxe 16 persoons Mercedes busje al stond te wachten om ons comfortabel maar flink slingerend en al door een mooie streek naar onze prachtige verblijfplaats bracht. We waren bij aankomst net op tijd voor het diner. Het is daar in Croydon Hall gespecialiseerd vegetarisch, en dat was achteraf gezien een plezierige belevenis, al vond ik het soms wat aan de hete kant. Daarna hebben we ingecheckt en kregen een fijne kamer waar ik me terugtrekken kon wanneer ik wilde of nodig had. Dat gaf een veilig gevoel.

Croydon Hall Minehead

In het begin waren er natuurlijk nauwelijks bekenden, en was ik een beetje bang dat het een groepjesgebeuren zou worden, maar de mensen aanwezig waren stuk voor stuk uitermate prettig en vriendelijk en contact leggen was gemakkelijk. Het was leuk dat er allerlei leeftijden en stijlen mensen waren. Zo tussen de 18 en de 85 denk ik. Rokers, getatoeëerde lui, lekker extreme mensen, hele nette, oude en nieuwe hippies enzovoort. Er hing in ieder geval een heerlijke warme en aangename sfeer.

Croydon Hall quitte high

We zijn die eerste avond nog maar nauwelijks buiten geweest, maar na een gezellige avond met de nodige rode wijn en later ook nog rosé, zijn we lekker onder een warm en zeer licht dekbed gaan liggen en hebben geslapen als een blog. Je kon tussen 08.00u en 09.30uur ontbijten en dat hebben we gedaan ook. Er was een giga keus uit alle mogeljke vegetarische zaken. Noten, vezels, crackers, porridge, scrambled eggs, gekookte eieren, yoghurt, soya-yohgurt, fruit, sappen, en nu vergeet ik nog zeker driekwart van de mogelijkheden. Alleen vond ik dat er geen fatsoenlijke koffie was. Er was instant, nep, chicorei, Italiaanse doordruk koffie, maar ik vond er geen een drinkbaar, en ja ik ben nu eenmaal van de grote bakken koffie verkeerd of espresso of Senseo, maar ik heb het grotendeels met alle mogelijke soorten thee gedaan en sappen.

Overzicht waar landgoed Croydon Hall ligt maar nu minder hoog

De douche was er ook onvergetelijk. Zo’n waanzinnige straal waar ik ondanks dat het allesbehalve milieutechnisch verantwoord is daar zou ik graag aan wennen.

Croydon Hall Eetzaal

Na het ontbijt zijn Rose en ik de omgeving en de tuin gaan verkennen. Wat tevens bleek dat je op nog geen honderd meter afstand van de ingang de zee goed kon zien liggen. We zaten dus veel dichter bij de kust dan mijn gevoel had aangegeven.

Om 11.00uur was er een samenkomst in de Rinzai Hall waar iedereen die kennis wilde maken met Biodanza  http://nl.wikipedia.org/wiki/Biodanza

 dat kon doen. Rose is wel gegaan maar hield het na een half uurtje voor gezien omdat het met haar vastgezette enkel en bijbehorende steunzool eigenlijk onmogelijk is om zonder schoenen te bewegen. Daar kwam bij dat ze geen evenwicht heeft sinds haar brughoektumor is verwijderd en het daardoor ook te snel ging. Ze kwam naar de slaapkamer waar ik was gaan liggen en haalde een boek waar ze tot aan de lunch lekker in heeft zitten lezen.

Croydon-Hall-evening from garden, where the window stays open was our bedroom, just above the bar.

Ik maakte goed gebruik van de tijd door alvast te gaan rusten. Door die mogelijkheid heb ik de rest van de dag goed kunnen volhouden.

P & S, de twee mensen die met elkaar gingen trouwen hebben elkaar een jaar of zes zeven geleden met Biodanza leren kennen. De eerste keer dat hij me erover vertelde dacht ik dat het een beetje klonk als sektarisch, maar in de loop van de tijd die volgde kwam ik erachter dat hier geen sprake van is. Het is wel een wijze van leven waar respect en veel gevoel van binnenuit een grote rol speelt. Ook het in het HIER en NU blijven speelt een grote rol, en daar hebben Rose en ik ook al heel lang het beste gevoel bij. Ik heb bij P een verandering gezien in emotionaliteit en intensiteit en ook bij de mensen om ons heen deze dagen was een verrassende en verwarmende relaxtheid. Contact leggen was gemakkelijk en de sfeer was erg lekker.

Na de uitgebreide lunch, bestaande uit soep, zelfgebakken brood, en vier soorten salades begon om 15.00uur opnieuw in de Rinzai Hall een mooie ceremonie die ik getracht heb te filmen.

Rinzai Hall during onther festivities

We begonnen met in een kring te staan en volgens de Biodanza “regels”, ik weet niet hoe ik dit beter moet omschrijven, maar ik geloof tegelijkertijd dat er eigenlijk geen regels zijn, dus helemaal kloppen doet het niet. In ieder geval stonden we in een kring en gingen rechtsaf, kleine stapjes makend. Na een ronde of twee onder een prachtig live gezongen lied kwamen we weer bij het beginpunt uit, en vertelde S in het Nederlands en P in het Engels wat ze tegen elkaar wilden vertellen, cq, beloven. Vervolgens ging L de kring rond met de ringen en ieder kon op zijn eigen wijze de ringen zegenen, met een kus, een boodschap, een buiging, iets innerlijks, of een vuist vol kracht waartoe ik persoonlijk besloot. Ik had deze ceremonie zelf nog nooit eerder gezien of meegemaakt, en sommigen van de lezers zullen wel denken wat een zweverig gedoe, maar ik ervaarde het beslist niet zo. Ik vond het een warme en respectvolle manier van een wens doen voor het voor elkaar kiezende stel en vond het prachtig. Vervolgens schoven ze de ringen om elkaars vingers en daarna werd er een stuk muziek opgezet en daarbij dansten het stel midden in de kring voor elkaar.

Bij het volgende hoofdstuk vertelde een van de vriendinnen een mooi verhaal over een rode en witte Roos, en aangezien ik naast Rose stond wisselden onze blikken regelmatig met elkaar tijdens dat verhaal en zij wisselden hun roos met de ander.

Op verzoek vormden alle aanwezigen een haag waar S en P hand in hand zowel heen als weer liepen, terwijl alle aanwezigen de kans kregen om hen beiden persoonlijk iets toe te wensen, te feliciteren, te knuffelen of wat dan ook.

Menigeen met tranen in de ogen.

Een kwartier later stonden we met zijn allen in de eetzaal met Champagne in de handen en konden uitgebreid proosten op het stel en met elkaar, terwijl er ook buitengewoon aangename en exclusieve hapjes van bijvoorbeeld kaviaar, zalm, e.d. voorbij kwamen.

De officiële ceremonie zat erop, maar het was gezellig en ontspannen. De rokers gingen even snel wat bijroken in het speciaal daarvoor aanwezige Chaletje, en er werd met behulp van de champagne heel wat afgepraat en gefotografeerd. Ik ga bij dit openbare stuk geen persoonlijke foto’s plaatsen, want kan nu eenmaal niet iedereen vragen hoe ze daarover denken. Wel zal de omgeving waar het zich afspeelde zichtbaar zijn. Ik zal trouwens nog de nodige tijd nodig hebben om zowel de foto’s als de film af te ronden. Met films heb ik nl. nog helemaal geen ervaring.

Rond zessen gingen we naar de aangrenzende feestelijk ingerichte eetzaal waar we prachtig aangeklede tafels vonden met op ieder glas een vlinder met daarop de naam van wie daar zou zitten. Er waren drie soorten maaltijden. Een vegetarische schotel met kikkererwten en allerlei andere exotische ingrediënten, een zalmschotel, en een lamsschotel met alles erop en erbij. Na het verorberen van het hoofdgerecht was er de gelegenheid voor de nodige mensen die wat wilden zeggen of doen. Dat valt nauwelijks weer te geven, wel gebeurde er iets met onze tafelgenoten. Dat waren twee mensen die Rose en ik al zeker twintig jaar niet meer hadden gezien maar nog wel uit onze Arnhemse tijd kenden. Ze wonen intussen in ’s Gravenhage en hadden een heel origineel cadeau voor het bruiloftsstel. Ze brachten A Capella drie nummers ten gehore en wederom was menigeen tot tranens toe geroerd. Ook de bruidegom voor wie al sinds zijn vroege jeugd nooit meer gezongen was even geheel en al uit zijn evenwicht en hij bracht dat ook buitengewoon mooi onder woorden, waardoor ook zijn niet meer levende moeder bij wijze van spreken toch nog even bij de dag was.

5 laags Bruiloftstaart made by Matt C, son of the Bride

Daarna brachten we wederom een toost uit op het bruidspaar en gingen aan het dessert. Ook al niet te versmaden. Wat een ieder al wel gezien had stond er een prachtige strakke uit vijf lagen bestaande Bruiloftstaart, die gemaakt was door de jongste zoon van Bruid S. Matt. Hij was prachtig en als zelfs Rose de Marsepein er om heen lekker vind dan kun je wel zeggen dat dat een wonder is. Nu ik durf dat wel te beamen. We hebben overigens woensdagavond thuis hiervan nog even kunnen nagenieten want de bruid zelf had voor iedereen nog stukjes ingepakt om mee naar huis te nemen.

We all got a piece of the weddingcake end a hart
like here

’s Avonds vanaf een uur of 20.00uur was er een gezellige dansavond met DJ. Er werd veel Zestiger en Zeventiger jaren muziek gedraaid en er werd ook stevig gedronken. De meeste dansers gingen lekker op blote voeten dansen. Daar was de vloer ook uitstekend voor geschikt. Een prachtige ouderwetse parketvloer. De sfeer zat er hier ook goed in en het werd een toffe afsluiting van de dag. Ik heb het persoonlijk dan ook tot en met het laatste nummer volgehouden, en daarna geslapen as a Log.

Venray ODAPARK II

Na i.p.v. een kopje thee, een gote pot, uit echt porcelijnen kopjes en een heerlijk stuk echte limburgse vlaai, die bij het afrekenen bleek ook nog uiterst betaalbaar bleek, gingen we verder:
Ook dit stuk werd al eerder gepubliceerd op weblog op 2-7-2007