Tussen Kunst en Kitsch in Schiedam

Hal Stedelijk Museum Schiedam

Vandaag hadden Rose en ik weer eens wat anders. Het was onze laatste vakantiedag en Tussen Kunst en Kitsch was in het Stedelijk Museum in Schiedam. En ja, deze keer waren we op tijd aan kaartjes gekomen. Twee kaartjes en een lidmaatschap van de AVRO verder kwamen we daar met ieder drie dingen uit ons huis om 10.45u binnen. We hadden 1 schilderij, 1 gekleurde ets, 1 geborduurde Chinese draak, een houten beeldje met benen hoofd, en twee stuks Japanse Blikken Auto’s, Bussen bij ons in onze opklapbare bolderwagen bij ons. Bij binnenkomst kregen we op vertoon van onze toegangsbewijzen twee nummers, nummer 103 en nummer 104, en twee folders, waarvan op een de deskundigen en de plaats waar ze zaten, een hoe het ging met de beoordeling en de controle of we ieder niet meer dan 3 artikelen bij ons hadden.

We hebben daar in de vroegere toegangsruimte onder het voorplein met veel mensen gewacht, en een kop koffie gedronken. Er waren mensen uit Bergen op Zoom, Wassenaar, en volop andere plaatsen. Het was leuk mensen kijken en kennis maken. We waren daar kennelijk met de eerste 200 mensen die binnen kwamen. De eerste 100 werden weggeroepen en twintig minuten later mochten Rose en ik naar boven. In de hal waar nu de toegangsdeur en de winkel van het Stedelijk Museum is zaten een aantal deskundigen  die eerst de schilderijen wilde zien en ons doorverwezen naar de juiste deskundigen.

Het was leuk om nu eens te zien wat er allemaal achter de schermen gebeurd bij zo’n programma wat je denkt te kennen als je er vaak naar kijkt, maar er gebeurd veel, heel veel, veel gastvrouwen, veel personeel, veel deskundigen, catering, camera’s, verlichting, enorme drukte.

We werden eerst met ons Poolse schilderij naar Frank Welkenhuysen gestuurd, die het een leuk kleurrijk doek vond maar de schilder niet kende, dus daar zijn we niet veel wijzer van geworden, en wij zijn nog steeds blij dat we het tijdens een van de brandersdagen gekocht hebben, wel blij dat we er nog het een en ander van de prijs af gepraat hebben. Daarna gingen we Bas Hesselink, naar wat bleek een gekleurde prent uit de dertiger jaren te zijn van waarschijnlijk een Belgisch tafereel. De maker kende hij ook niet. Vervolgens werden we naar Jaap Polak gestuurd, een deskundige over niet Westerse kunst. Onze Chinese draak bleek uiteindelijk van Japanse voor oorlogse makelijk. Het feit dat hij in Haarlem is ingelijst in de tijd dat Haarlem telefoonnummers had die uit vier cijfers bestonden bevestigde dit.

Ook bij onze Chinese draak hebben we zoiets van we hebben hem voor 70 gulden gekocht op de Lange Voorhout, 24 jaar geleden, en we doen ‘m nooit weer weg. Hij hangt alweer met zijn magistraal mooie lijst aan het voeteneinde van ons bed.

Wij moesten vervolgens met het beeldje uit de erfenis van Pa en Ma van Rose en de twee stukken blikken speelgoed naar een expert in Jugendstil, Art Deco, design en speelgoed. De rij voor hem die als expert niet op ons lijstje staat was lang en Nelleke van der Krogt kwam langs om te vertellen dat de expert even langs de rij zou komen om te beoordelen of de spullen de moeite waard waren om aan tafel te bespreken of niet. Tien minuten later verscheen hij, zei direct met zeer levendige ogen dat ik die met het speelgoed stond door moest naar de tafel en zei tegen Rose dat het beeld niet echt oud was, uit de veertiger of vijftiger jaren en dat er heel veel van gemaakt waren en dat het ongeveer € 50,- waard was. Nog tien minuten later kwamen we bij de tafel en bleek dat de Japanse bus(ICHIKO 4U R-K396) en brandweerwagen (K Japan)na oorlogs Japans speelgoed waren, maar dat er wel heel veel mee gespeeld was en dat de waarde hierdoor tegenviel. De brandweerwagen bleek ouder dan de bus, en beiden per stuk ook zo’n € 50,- waard.

En toen waren onze taxaties op. Rond enen reden wij de bolderkar weer uit het museum, waar bij de uitgang wel gefilmd werd. Wie weet zijn we met onze luidruchtige kar gefilmd.

Het bleek wel een ideaal vervoermiddel want waar iedereen naast met zijn spullen aan het zeulen was moest iedereen ook nog zijn winterjas meesjouwen. Wij konden ‘m echter beiden kwijt in de bolderwagen.

Het bleek overigens dat ieder uur er weer tweehonderd mensen een kaartje hadden gekocht, dus het was goed druk, en vooral ook warm. Wij waren tegen half twee weer thuis en hadden een leuk avontuur achter de rug.

Alweer THUIS ook ! II

Het tweede stuk over onze minivakantie naar Renesse.

We hebben heerlijk geslapen ondanks het feit dat we in twee verschillende bedden lagen. Het waren wel goede boxsprings dus de vermoeidheid kreeg al gauw de overhand. Alleen Jesse bleef op haar qui-vive. Ze ging wel lekker liggen, maar was en bleef waaks. Ze voelde zich er logischerwijze niet thuis en vervulde haar taak als waker perfect. Dat is ze ondanks haar giga inspanningen langs het strand ook gebleven tot dat we weer thuis waren woensdagavond. Ze blafte zo nu en dan bij geluidjes, en het was maar goed dat het hotel niet vol zat, want we zaten bij de achterdeur.

Wel konden we bijvoorbeeld prima  gaan ontbijten met zijn tweeën terwijl Jesse op onze spulletjes paste terwijl we aten.

Achterzijde Hotel Renesse

Dat ontbijt maakt zo’n paar daagjes helemaal af. Het was ook beregoed. Meerdere verse broodjes direct van de warme bakker. Kaiserbroodjes, baquetjes, en croissantjes. Maar ook Zeeuwse gebakjes, geroosterd brood, een gekookt eitje, yoghurt, kwark, corn flakes, muesli, etc, etc. Je eet dan automatisch wat meer dan gewoonlijk. Dat samen met allerlei verschillende soorten koffie, chocolade of thee. En dat alles op het dooie gemakkie. Daarna op de slaapkamer Jesse gelukkig maken met een extra grote maaltijd, want gedurende dit soort dagen loopt ze gemakkelijk driemaal zoveel als normaal en  verbruikt dan ook meer energie. Altijd leuk om haar te zien smullen.

Daarna zijn we richting transferium gelopen omdat daar ook een VVV was. Kijken naar wat er te bezichtigen is, en waar en wanneer de vele bussen gaan. Ook alvast gekeken of de terugweg niet wat korter kon dan de terugweg. Dat bleek gemakkelijk haalbaar, de terugreis bleek van daar tot Zuidplein in een uur en twintig minuten haalbaar, bijna de helft van de heenreis.

Bij de VVV een kaartje van Renesse gekregen met de wandelmogelijkheden, de mooiste plekjes waren  en een busboekje. We besloten de maandag  in Renesse en omgeving te blijven en de dinsdag naar Zierikzee te gaan i.v.m. de betere Visrestaurants. We liepen van het transferium naar strandtrap Laone, en zagen een grote stenen trap die ons naar het strand zou leiden. Bovenaan de trap waren we beiden buiten adem, terwijl Jesse lustig en ongeduldig op en neer vloog. Bovenaan was er een prachtig uitzicht op een veel breder strand dan gisteren. Ook zagen we een soort van eiland voor de kust en met behulp van mijn camera zag ik er allerlei zeehonden liggen in het zonnetje. Helemaal te gek. Ik heb er gelijk maar wat foto’s van gemaakt. Die volgen later nog.

We doen nog steeds lekker rustig aan en het is uiteindelijk nog vakantie. We zijn lekker gaan wandelen , schelpen zoeken en fotograferen, terwijl Jesse poogde vogeltjes te pesten, rondjes om paarden  op het strand rende, zee in en uit ging, wilde dat ik stokjes gooide enz.

Bij strandtent de Haven en de Schorpioen aangekomen gegaan voor tweemaal warme chocolademelk met rum, die achteraf wel erg duur bleken, maar ala, het was vakantie. Daarna rustig aan over de al bekende weg richting dorp, waar ik even een uurtje ben gaan slapen zoals gewoonlijk, om energie op te doen voor de rest van de dag. Rose ging lekker zitten lezen.

Vervolgens een end gewandeld om Renesse te verkennen en ergens een biertje op een terras genuttigd, waarna we zijn gaan dineren bij het wapen van Zeeland. Waar we ons lekker verwend hebben met een compleet en goed diner.

De avond daarna hebben we doorgebracht op de kamer, want we waren moe en de Olympische spelen en nog een alweer vergeten serie hebben ons vermaakt en we zijn niets tekort gekomen, maar wel weer betrekkelijk vroeg gaan slapen i.v.m. vermoeidheid.

Dinsdag verliep tot 10.00u ongeveer hetzelfde, de lekkere douche en het ontbreken van een wekker maakte het tot echt vakantie. Daarna zijn we per bus naar Zierikzee gegaan. Wat een pracht van een middeleeuws stadje is dat. Aan een bewoner gevraagd waar we het beste terecht konden voor oesters, en verwezen naar de

Proeverij. Een zwerftocht door Zierikzee gehouden, ergens koffie gedronken on een mooi café, foto’s genomen, even bij de Wereldwinkel naar binnen. Leuk dat je bij andere Wereldwinkels altijd binnengehaald wordt als familie. Geinig. Wouw wat een prachtig gebouw waar zij in zitten. Een echte middeleeuws gebouw waar de kerkers in zaten. Erg imposant, en we kregen gelijk een rondleiding. Top. Een stukje verder bleek de oude Haven te zijn waar het water erg laag stond. De schepen lagen bijna droog. Daar was ook de Proeverij, waar we hartelijk ontvangen werden en overheerlijk geluncht hebben.

Ik heb me laten overhalen om voor het eerst drie soorten Oesters te eten, en daarna een vissalade. Het is me enorm meegevallen. Er was niks slijmerigs aan die Oesters. Ze waren zalig.

Anderhalf uur later zijn we weer langzaam richting het busstation gelopen en hebben de bus naar Renesse weer genomen. We waren na mijn slapen te moe om nog veel te doen en vooral Rose haar bovenbenen deden zeer en mijn kuiten. Uiteindelijk hebben we heerlijk boerenkool met worst gegeten bij het wapen van Zeeland, en hebben ’s avonds vanaf half negen voor de TV gezeten.

Onze laatste dag zijn we opnieuw naar het strand gegaan via de hoge trap. Een paar uur later afgesloten bij de andere strandtent en onze spullen stonden veilig gestald bij het Hotel. Onze kamer was al opgeleverd om 10.00u. We hebben de bus genomen via Zierikzee en hebben nog lekker geluncht bij de Sijf op de Oude Binnenweg in Rotterdam. Daarna ben ik gaan slapen in ons eigen bed en stond bij het wakker worden onze kleindochter Lotte op de stoep.

Een topvakantie was het.

Groningen II

ik vorige week even een weekendje weg waren, liepen we vrijdagmiddag richting markt. Het was er een drukte van belang. Wat opviel was dat deze markt er qua uitstraling totaal anders uitziet dan de markt die wij gewend zijn uit Schiedam, of van de markt op de Blaak in Rotterdam. De uitstraling is anders, er zijn veel meer van die speciaal voor markten gemaakte (uittrek)wagens, en er wordt door de marktkoop lieden veel aandacht besteed aan de opbouw en enscenering. Deze foto maakte Rose vorige week vrijdag, en als je deze goed bekijkt dan zie je een prachtig opgezette compilatie.  De vriendelijkheid die we zowel op als naast de markt in Groningen ontmoeten was ook opvallend. Je komt zo gemakkelijk met de mensen daar in contact, en het was erg leuk om alle activiteiten, zoals een trouwerij, een dame die gedichten aan het reciteren was vanaf een balkon, de uitstraling van een opvallend trotse biologische kaasboer. Zo zullen zowel Rose als ik de komende tijd wat beelden laten zien van dit opvallende Groningen. Het viel me de laatste 14 dagen op dat ik wel erg saai aan het worden ben, en deze foto ervaringen ga ik me laten helpen om dit log ook voor het oog interessant te houden. Let bij de laatste foto overigens ook even naar de houding, en het positioneren van de rooie pruik, tegenover de prachtige gevels daarachter.

Blog 172 eerder 27/10/2007

Goed nieuws en Groningen I

Eindelijk hebben we goed nieuws. Hot is vanmorgen naar de specialist geweest om de resultaten van het laatste bloed onderzoek te vernemen. Het slaat aan! Hij ging ook verder over het verlagen van de medicatie. Onze dag kan niet meer stuk. Nu gaat het langzame proces beginnen om de juiste dosis te vinden en daar zal ook wel weer een dosis geduld bij komen.

Wij hebben ook samen de etalage van de Wereldwinkel verzorgd. Alleen de medewerkster die ook de etalage medeinricht had mijn thema overgenomen. Ik had met de inkoopster afgesproken dat ze mooie boedha's zou inkopen en zij heeft haar woord gehouden alleen de beelden zijn ingepikt dus moesten we iets anders versieren. Eerst was ik behoorlijk pissig maar je wordt er flexibel van zullen we maar denken. Het is een beestenboel geworden. Allerlei dieren van verscheidene materialen en het ziet er vrolijk uit. In plaats van inkeer is het kakelbont geworden.

Ook ben ik begonnen met het verwerken van de foto's uit Groningen. Zoals gewoonlijk vielen er dingen mee en tegen. Het is een prachtig gebouw waar je de pracht van afleest.  Bekijk de foto's maar. De brede marmeren gang, de deftige lounge en de romantische tuin dat je er zelfs in de herfst je kunt fantaseren hoe het in de zomer uit ziet.  Het lijkt me heerlijk om hier te eten tijdens de warme dagen.  Dit is de mooie kant en op hun website zagen we de suites en dat zag er ook niet slecht uit. Wat ze niet lieten zien waren de kamers waar de gasten verbleven die een weekend aanbieding hadden genomen en dat ziet er heel anders uit.  De badkamer was goed ingericht, het bed was prima en daar houdt het ook mee op. Er was een tv in de kamer maar om het vanuit ons bed te zien kregen we toch een nek verrekking en we konden niet tegen de muur leunen tijdens het praten om naar elkaar te kijken want daar waren de licht knopjes. Het was duidelijk een kamer waar je een nacht goed kunt toeven maar het was geen lekker terug trek plekje waar je je eventjes kunt terugtrekken wanneer je eventjes alleen wil zijn. We voelden ons een beetje bekocht. Toch hebben we er het beste van gemaakt, je kunt niet eeuwig boos zijn. Dat verhaal volgt later.

Blog 170 eerder 24/10/2007

Back Home from Groningen

Na een heerlijk weekend in Groningen(de stad) zijn Rose en ik weer terug op ons honk. Het was een geslaagde onderneming, waarin we veel gedronken, gegeten, gefotografeerd, geknuffeld, gehuild, gelopen, gelachen, geruzied, filmpje gezien, gemarkt, het Groninger museum bezocht, Het stripmuseum, en het Natuurmuseum. De foto's zitten nog niet in de computer, dus ik begin ook niet gelijk met een verslag. Wel heb(ben) we weer wat beter leren kennen wat ik wel en wat ik niet kan, dat ik wat eerder moet stoppen, en dat ik nu helemaal wel een erg wisselend typje geworden ben. Ik heb 2 momenten gehad waarop ik het extreem koud heb gehad. Zelfs de herinneringen aan een keer wadlopen, waarbij we ooit met bevriezings verschijnselen gered moesten worden omdat we de eerste tocht dat jaar (ik geloof 1974) hielden, en het water was te koud, en te hoog, ik zie me nog met mijn geschiedenislerares op mijn rug (zij was 1.55m lang), en zou anders koppie onder gegaan zijn. Gelukkig bleek ik niet bevroren, maar dit is wel een hele nieuwe rare belevenis voor me.

Toen we gisteren in Schiedam aankwamen, zijn we allereerst Jesse bij Lucas wezen ophalen, en deze was ook gelukkig om ons te zien. Maf hé? dat je zo'n viervoeter zo kunt missen, maar dat was eigenlijk al vanaf het vertrek. Lucas had het goed gedaan met haar, en ook de katten zijn door Wendy en Ard weer puik verzorgd  Het was ook lekker om weer thuis te zijn. Het nadeel van in een hotel zitten is dat als je je even wil terug trekken dat eigenlijk niet kan.

Vandaag had ik om 10.00u een gesprek mijn baas, maar vlak voor ik hem zag, keek ik even door mijn mails, en ontdekte dat tijdens mijn vakantie, een van mijn collega's besloten heeft om niet terug te keren naar onze afdeling. Ik werd er een tikkie emotioneel van, aangezien ik die collega al van voor het werk op deze afdeling ken, en ik daarnaast zeer op haar gesteld ben geraakt, en we goed bevriend zijn geworden. Ik kan haar besluit wel snappen, maar zal haar ook ernstig missen. Daarna heb ik gelukkig wel een goed gesprek gehad, waarin we overeengekomen zijn dat ik voorlopig gewoon ga kijken hoe het gaat en dat dan hoofdzakelijk middels avonddiensten, zodat snelle wisselingen vermeden kunnen worden. Vervolgens ben ik na een kop koffie met de collega's naar het ziekenhuis gegaan voor bloedcontrole, i.v.m. een bezoekje aan de reumatoloog a.s. woensdag. Eens kijken of de Prednison al wat doet, en hoe het met de dosering is. Aangezien ik nu op 60mg zit, maar mijn lichaamsgewicht boven de 100kg ligt, denk ik dat de dosis nog zal groeien tot 150/165mg (anderhalve mg p/kg). Afwachten maar.

Voor de rest is het vandaag weer thuiskomen, wennen, inkopen doen, ons oude leventje hervinden. Het was goed om even weg te zijn, maar ook lekker weer thuis te zijn.

Blog 168 eerder 22/10/2007

Foto's Geysteren

Bij deze gelijk een leuke gelegenheid om enkele foto's te laten zien van een wandeling in de nabijheid van Venray. Het bos waar we zijn gaan wandelen ligt bij Geysteren, en de watermolen die te zien is, is een zogenaamde rosmolen.          Het bos ziet er nu in 2007 heel anders uit dan de laatste keer dat ik het zag, ongeveer 30 jaar geleden. Dit bos en de beek zijn min of meer teruggegeven aan de natuur, en het is er werkelijk fantastisch. Jesse vond dat ook, ze vond er zelfs een tijdelijk maatje, aan wie ze goed kon laten zien dat ze altijd de snelste is.

Blog 132 eerder 17-7-2007

Vrijdag 27 April 2007

Ik kan eindelijk weer schrijven. Door dat vermaledijde toetsenbord moest ik mijn creativiteitscentrum eventjes op pauze zetten. De afgelopen vrijdag was een prima dag. "s Morgens Hot naar het werk brengen en ik had om elf uur een afspraak met het stedelijk museum. Er loopt al een tijdje de expositie "Droomoord of Realm of dreams", en hiervoor heb ik de uitnodiging afgewacht die ik wist dat zou komen. Het is gewoon heel leuk om naar mensen te luisteren die over hun passie vertellen. Dit zijn de kunstenaars zelf of door de curator die de kunststukken zoekt en die op een dusdanige manier neerzet dat alles tot hun recht komt. Wanneer je erover wil lezen we hebben op deze web log een link. Toen ik er net was werd er verteld dat het schema omver was gegooid en de curator zou ons nu een rondleiding geven. In de eerste zaal was er het werk van Dré Wapenaar. http://www.drewapenaar.nl/ Ik had zelf nog nooit van die man gehoord, maar door de inleiding die er werd gehouden werd het werk van hem toch wat verduidelijkt. Pas toen de kunstenaar later een lezing met een dia voorstelling hield, om het ouderwets te zeggen, begon het me helemaal te dagen. Vooral toen hij de tent liet zien waarin er concerten werden gehouden van de Nederlandse componist Simeon ten Holt, die een stuk heeft geschreven voor 1 piano, twee piano's en 4 piano's. Dat laatste stuk was een crime om op te voeren in een gewone concertzaal dus verzon deze kunstenaar een soort tent waarin de pianisten in een soort hoek speelden en het publiek in het midden zit. Wonderbaarlijk. Daarna kwamen we in een zaal waar de video films van Pavel Braila werden afgespeeld. Je moet je een grote zaal voorstellen waar op de tegenover elkaar liggende muren 3 schermen waren gespannen die elk een beeld van Baron'Hill 2004-2005 voorstelden over een stadje Soroca in Moldavië. Elk van die beelden liet een deel van dat enorme complex zien. Het waren beelden die soms de kleinste details toonden en beelden met een groots overzicht. Zoals er werd gezegd dit is een werk van de Roma's daar en er woont werkelijk niemand in dat complex. Pas toen ik in de beelden foto's en schilderijen van de Roma zag kreeg ik het gevoel dat het een groot mauzoleum was ter ere van de in de 2e wereld oorlog vermoorde Roma's. Een grootse plek waarin verloren geesten en zielen ronddwalen.Ik heb naar een goede site van hem gezocht, kon hetgene niet vinden wat ik zocht. Als contrast werd een een film vertoond van het kunstenaars duo Quirine Racké en Helena Muskens. Ik heb er stukjes van gezien omdat deze film 55 minuten duurt, het vertelt van een stadje in Florida "Celebration" Een soort feel good stad waarin de inspiratie overal uit de Amerikaanse samenleving was geplukt. Ik ga het nog samen met Hot bekijken. De beide kunstenaars hielden ook een lezing en lieten korte fragmenten van hun werk zien en vertelden van het waarom ze dit onderwerp hadden gekozen. http://www.vpt.nl/default.asp?path=fanmail Daarna ben naar huis gedraafd om Jesse te halen om naar de Wissel te gaan. Normalerwijze is er dan markt en zitten Hans en ik naar afwisselende kramen te kijken en zien we de ruggen van de markt bezoekers. Nu is de markt voor een tijdje verhuisd en warempel we krijgen meer bezoek. Dat vinden Hans en ik bijzonder leuk. Ik ben hier een aantal jaren geleden begonnen om weer naar buiten te gaan en me weer onder de mensen te begeven en ik had geen betere plek kunnen kiezen. Het kost me 4 uur per maand, de sfeer is gemoedelijk en de gespreksonderwerpen zijn divers van kookrecepten tot hoe een kerkstructuur in elkaar zit en Hans kent zijn bijbel. Kortom, Leuk!

Blog 118, eerder 27-4-2007

Inspiratiecrisis

Ik voel me nu al sinds begin december behoorlijk belazerd. Dan weer koorts, dan weer niet, maar wel doodmoe. Gisteren met mijn baas gesproken over re-integratie (langzame werkhervatting) op het werk. Zodoende ben ik vandaag net als vorige week weer naar de OR geweest, en heb ik afgelopen week van huis uit ook keurig alle agressie meldingen van het werk verwerkt, en dat soort opvang telefoontjes naar voor het merendeel onbekende collega's die net iets heftigs hebben meegemaakt op het werk is nog zeer bevredigend ook. Ik dacht net na het heerlijke maal wat Rose voor ons had klaargemaakt, ik ga toch maar weer eens even wat schrijven, want dat is toch een van de redenen om met een web-log te beginnen hé? En warempel, ondanks de moeheid van een voor mij behoorlijk gevulde dag stroomt er weer van alles uit mijn vingers. Afgelopen zaterdag waren Rose en ik uitgenodigd bij collega H, en zijn vriendin H om met alle collega's en hun partners (als die wilden) te komen Barbecueën ter ere van het eenjarig bestaan van onze nieuwe afdeling die we met z'n allen opgezet hebben en die goed draait. Na lang twijfelen, en geconstateerd te hebben dat ik geen koorts had, zijn Rose en ik m.b.v. collega muis naar Portugaal afgereisd, en hebben een heerlijk groots, en ontspannen feest gehad. Zelfs onze collega S, die net midden in de voor haar "zo favoriete nachtdienst" zat kwam nog even opdagen. Alleen 2 zieken ontbraken, en die hebben we dan ook node gemist. Rose en ik hebben de gigantische hoeveelheid foto's die we geschoten hadden de afgelopen dagen geschoond en bewerkt, en de reacties hierop waren tot nu toe erg positief. Ik ben ook zeer benieuwd naar de foto's van de andere fotograaf die op het feest rondliep. Voorlopig ben ik niet ontevreden met het resultaat van een in eerste instantie inspiratieloze dag.

Blog 72 eerder 30-1-2007

Brussel

Om de nodige ontspanning in te bouwen hebben Rose en ik vandaag besloten in februari een aantal dagen naar Brussel te gaan. We wisten nog niet precies wat we wilden en twijfelden tussen Parijs en Brussel. De doorslagreden voor onze keus is het feit dat daar deze winter in een tentoonstelling is over de Wereld van Franquin, en aangezien hij de schepper is van strips van  Guust, Marsupilami, en Robbedoes en Kwabbernoot. Verder hebben we deze stad nooit eerder bezocht. Op www.dewereldvanfranquin.com vindt je meer info. Naast het kiezen heb ik weinig fut en is er nog steeds maar weinig vooruitgang. Het feit dat ik zo moe ben na kleine activiteiten dat ik 's middags nog voor het bed moet kiezen duidt er op dat nog niet alles goed gaat. Gisteren wel weer heerlijk gedjembéet, maar ik dacht in eerste instantie dat ik daardoor mijn spierpijn wat weg gedrumt zou hebben, dat viel vandaag in de praktijk ernstig tegen, ik heb er vandaag juist nog een portie bijgekregen. Wat wel leuk was afgelopen week, is alle mensen die met je meeleven, o.a. een bloemetje van de collega's van de OR, en een uitnodiging voor een bbq met de collega's, en hun partners van het werk. En zo'n uitje om naar uit te kijken in februari is ook heerlijk. Verder hoop ik me goed genoeg te voelen om komende week met een nieuwe collega van de Wereldwinkel met Fair Trade in Culemborg te gaan kennismaken, in het kader van het ingewerkt worden.

Blog 63 eerder 13-1-2007

Leren Genieten

Ik was door mijn vrouw Rose, toen nog vriendin uitgenodigd in een restaurant in Sonsbeek Park, de Boerderij genoemd. We waren al vele malen langs de Boerderij gekomen, maar naast iets te drinken met de kinderen, hadden we er nooit iets genuttigd omdat de prijslijst ver boven ons budget uitkwam.  

Gezamenlijk kwamen we er binnen en buiten het gevoel dat ik erg graag wilde gaan genieten, had ik toch ook het gevoel dat kunnen we toch eigenlijk niet maken, om hier zoveel geld uit te gaan geven. In het eerste half uur van ons bezoek kregen we dus ook prompt ruzie hierover, en het resultaat van die ruzie is geweest dat ik voor het eerst van mijn leven, verplicht ben gaan genieten en die zorgenknop op instigatie van Rose heb uitgezet. Geld uitgeven en er daaropvolgend niet van genieten dat is pas zonde. Zo gezegd, zo gedaan, vervolgens hebben we nog zeker een uur of vier genoten van de selecte hapjes, en gangen, drankjes en desserts die voorbij kwamen, en omdat we aan het einde van de avond de smaak goed te pakken hadden en ook de alcoholische versnaperingen hun tol vroegen hebben we ons per taxi laten vervoeren naar een café in de buurt van ons huis in de spijkerbuurt, en hebben nog tot de vroege uurtjes doorgenoten.

Deze avond is de eerste van vele geworden waarop genieten van het hier en nu, op dat moment, en heeft er voor gezorgd dat ik beter mijn eigen grenzen heb leren kennen. Het lijkt wel of jezelf wegcijferen voor een ander of schaamte om geld uit te geven en daar dan ook nog van mogen genieten iets is wat je noemt een dubbele spagaat. Dit is mij met de paplepel ingegoten en het afleren is een kunst. Genieten is als het ware een spier, als je die niet gebruikt, sterft hij af.

Blog 46, eerder 21-12-2006

Druk, druk, druk.

Druk, druk, druk.

We hebben het druk gehad de laatste dagen. Maar leuk druk. Afgelopen dinsdagavond hadden we bij de Wereldwinkel een algemene leden vergadering en na de pauze zouden er hapjes en drankjes genuttigd worden.

Ik was aangesteld als hapjes maakster dus was ik toch wel een aantal uren druk hiermee. Salades, schijfjes worst en blokjes kaas en gevulde pepertjes. Leuk werk vooral als je later in de avond de mensen zien smullen en praten met elkaar. Dankbaar werk dus. 

De dag daarop waren Hot en ik uitgenodigd door Ingrid, een collega van Hot om bij hun haar verjaardag te vieren. Zij en haar man wonen en Dordrecht en voordat we naar hen opbelden of hij ons bij het station wilde ophalen (wij hebben geen auto meer)  zijn we in de stad ingegaan en zijn o.a. in stripwinkel "Sjors" binnengelopen. Hot is al lang aan het zoeken naar deel 5 en 6 van de serie Merlijn. Dit wordt door de uitgever heel moeilijk gemaakt, want elke stripzaak die deze serie wil verkopen moet minstens 100 exemplaren inkopen en dat is teveel voor een klein zaakje. Ondertussen ging ik neuzen in de winkel en vond daar aan aantal boeken van R.Crumb, een Amerikaanse striptekenaar van de jaren 60. Hij heeft bijv. het boek "Frits the Cat" geschreven voor degenen die dat wat zegt.

http://www.moorsmagazine.com/cartoon/crumb.html wanneer je nog wat wil lezen.

Vanmorgen stond ik in de winkel waar de nieuwe kassa raar deed, gelukkig konden we ermee werken maar het was even wennen. Hot is nu naar een vergadering, wanneer hij thuis is gaan we even naar de verjaardag van een lieve vriendin "Wendy".

Blog 36 eerder 14-12-2006

Fernando Sánchez Castillo

Vanmorgen werkte Rose in de Wereldwinkel en had een behoorlijke omzet. Hot liep met de hond, deed boodschappen. Hot en Rose waren vanmiddag uitgenodigd voor een rondleiding door Wilma S, conservator van het http://www.stedelijkmuseumschiedam.nl/ waar wij sinds de heropening zijn toegetreden tot het clubje "vrienden van het Stedelijk". Dit ter ere van de opening van een tentoonstelling over en van Fernando Sánchez Castillo. We kregen een uitgebreide uiteenzetting over het werk van deze nog jonge kunstenaar uit Spanje, geboren in 1970, dus nog net in de tijd van Dictator Franco. Fernando neemt je mee op een spectaculaire reis door het nog actuele verleden. We kunnen iedereen een tourtje naar dit Museum aanbevelen. Er is nog veel meer te zien. Wij waren ook helemaal weg van een videopresentatie van Marjan Laaper.  Op iedere woensdag kun(kon) je gratis binnenlopen.

Blog 31 eerder op 9-12-06

Kabeljouw met Kerrie en roomboter

Vanavond waren Rose en ik gevraagd om te komen eten aan boord van "de tweemaster de B" een prachtige oude 2 master uit 1900, door de schipper.  We kwamen iets over zevenen aan vanavond en kregen in de kombuis ook te zien hoe ons gerecht werd klaargemaakt. Tegen 20.00u gingen we aan tafel en hebben onder het genot van een heerlijk wijntje ernstig genoten en hebben onze buiken goed gevuld, met deze door de schipper zelf afgelopen zondag in Rozenburg vers gevangen, en zeker niet voor niets gestorven kabeljouwen.

Dit is een foto van de B.....a  de afgelopen zomer. Eerder gepubliceerd op 28-11- 2006

Voor het eerst in 25 jaar blog 11

Vandaag was een drukke en spannende dag voor Rose en mijzelf, We moesten voor een uitslag naar het ziekenhuis, en hierover misschien later meer, maar aangezien we ook nog steeds aan het vieren zijn dat we 25 jaar bij elkaar zijn, en nze vakantie op zijn eindje loopt, zijn we heerlijk samen naar de Italiaan gegaan, en hebben daar, escargot's, heerlijk gebakken champignons , fettucine al la mama, pasta quatro fromaggi, truffelchocoladeijs, een karafje rode wijn en espresso genuttigd. Dat laatste omdat we al slaperig gingen worden en tegelijkertijd nog een bioscoopje wilden gaan pakken. In onze 25 jaar samen hadden we nog nooit gezamenlijk een bioscoopje gepakt. Het was een leuke spannende film, en ook deze James Bond die ligt ons beiden wel. Weinig special effect, en gadgets, maar volop spanning en actie. Wat mij betreft een aanbeveling. Ik was overigens al helemaal vergeten hoe leuk zo'n enorm scherm is. We hebben er echt van kunnen genieten, en in slaap gevallen zijn we bepaald niet. Tot zover vandaag.
eerder gepubliceerd op 27-11-2007 op web-log

Texel 2

Vandaag samen met Rose heel druk geweest met nagenieten van onze vakantie. We waren van 10 t/m 17 November op Texel. We hebben er een heerlijke week gehad, met veel wind, en ook veel regen, maar dat mocht de pret niet drukken. Alle muizenissen van de moeilijke tijd die we achter de rug hebben zijn grotendeels verwaaid.

Wat kan het lekker zijn om lekker een boek te pakken, een wandeling met Jesse te maken, afgewisseld met een zonnebank en/of een sauna. Deze laatsten waren aanwezig in de door ons gehuurde Luxe Viletta.

Vandaag waren we druk met foto's inscannen en bewerken, en van een aantal kunnen jullie nu meegenieten. Eerst een aantal waanzinnig mooie paddenstoelen die we tegengekomen zijn. 

De nu volgenden is Jesse heerlijk bezig op het Wad, de nodige vogels de schrik van hun leven te geven. In dit seizoen mag, en kan ze zonder broedende vogels gelukkig los. En zie hoe dat haar beviel.  eerder gepubliceerd op 25 11 2006

Zondag 30 september

Giraffes in diergaarde-blijdorp

Weinig tijd voor blogjes deze weken. Woensdag was de laatste update. Nu zijn we weer een stuk verder. Er is ook licht in de keuken boven het fornuis. Rose wilde dat al tijden, en ik heb van alles geprobeerd. Led verlichting, maar die werd zienderogen minder fel en moest opgeladen worden dus wilde mw. ouderwets licht op vaste "groene" liefst windstroom, en dat is er nu. Lekker fel. Ik een tevreden vrouw, en dat is natuurlijk weer goed voor mij. Verder zijn we druk geweest met het in werking stellen van de nieuwe site van Rose. Deze keer niet onder een alias, maar onder haar ware naam. Hier komt werk van haarzelf op, en ze gaat werken met correspondenten. Hot, de schrijver van dit stuk heeft zijn medewerking toegezegd, een collega van Hot ook, dat is Laaglander, dan denkt French Sister, mijn zus nog na over of ze mee gaat doen en ook een vriendin in Delft die ook regelmatig op het eiland Amorgos bivakkeert in Griekenland, het eiland waar onze hond Jesse vandaan komt, denkt nog na over deelname en over een deelnamenaam.

Rotterdam ZOO

Ik moet zeggen dat haar nieuwe blog er KEK gaat uitzien. Strak, korte stukjes, heldere taal, mooie opzet, etc. Zie voor jezelf: http://elsderoos.blogspot.com

Ook ikzelf ben bezig om een wat professionelere site op te zetten. Hij staat ook al op het WWW onder de naam http://hottransport.net.

Na vrijdag onverwachts daarmee begonnen te zijn kwam er ook onverwacht een aanbieding voorbij waar ik geen weerstand aan kon bieden. Met die aankoop die gisteren al bezorgd werd zijn we vandaag naar Diergaarde Blijdorp gegaan voor een eerste bezoek van vele die nog gaan volgen. Vandaag op de laatste dag van September was er een kortingsactie ter ere van het 155 jarige bestaan, waarmee, we vervolgens samen voor € 25,- naar binnen mochten. We waren bepaald niet de enigen. http://www.diergaardeblijdorp.nl/nl/bezoek%20info/praktische%20info/ Het was knap vol en het was een te gekke mooie blauwe, zonnige dag. We hebben lekker kunnen experimenteren met de nieuwe aankoop. Resultaat zal zichtbaar zijn op een van onze sites.


geinige prairiehondjes

CONVOI EXCEPTIONAL

Convoi-Exceptional

<iframe width="1280" height="720" src="http://www.youtube.com/embed/rBw74S2G3XA" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

Wij, Rose en ik zijn zondagmiddag om 15.45u van huis vertrokken naar het Julianapark. Was daar vorige week de Cultuurborrel nog, afgelopen zondag was er "Verueno", de tweede editie van een Wereldmuziekfestival. Toen we aankwamen zagen we wat dansende kinderen o.l.v. een danseres wat Spaanse dansen leren. Bij het prieeltje speelden twee gitaristen met een wat Spaans uiterlijk wat Spaans klinkende muziek. Daaropvolgend kwam er rond half vijf een Flamingo Danseres bij die prachtige kunsten vertoonde. En als slot van de dag kwam vervolgens de groep "CONVOI EXCEPTIONAL". Een band bestaande uit vijf heren. Meer over deze band op www.convoiexceptional.nl We hebben allebei veel foto's gemaakt, maar die zijn nog lang niet verwerkt. Ik heb ook zeven korte video's gemaakt, en werd gedurende dat filmen met mijn nieuwe fototoestel gestoord door een lege accu, en het stuk waar de accu het langzaam ging aangeven dat die leeg aan het worden was is erg mislukt, en zal dus niet op you tube gezet gaan worden. Eigenlijk alleen het laatste deel. Drie en een halve minuut van het einde van het festival waren gelijk goed genoeg om daarop te zetten en dat deel ik nu alvast met jullie. Bij deze.

Zomercarnaval Rotterdam 28 juli 2012 II

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.4539411370417.2187325.1445154389&type=1&l=c5832c62cf

 

Op dit linkje kunt u de tweede reeks foto's zien die ik op de 28ste juli geschoten heb zien. Veel plezier.

 

Rose

Zomercarnaval

Zo, eind juli is er een groot spektakel in Rotterdam. Dan vindt het tropisch-of zomercarnaval plaats. Heerlijk om naar te kijken. Hot had dit jaar geen puf om met me mee te gaan. En een aantal jaren achterheen was het te warm om te gaan. We staan dan aan het begin van de stoet waar je nog bewegingsruimte heb.

Dan staan we met onze camera klaar met zoiets van laat nu de stoet maar komen. Dus dit jaar was het weer perfect en ging ik solo. Ik had een plakje aan het Eendrachtsplein voor de dranghekken op een hoek. De stoet is nooit op tijd dus nam ik deze plek en zette een aantal medewachters op de gevoelige plaat totdat het spektakel was begonnen.

 Hele gezinnen doen daar aan mee, alle leeftijden en formaten. Er was weer veel werk aan de kostuums gestoken. Ik raakte afgelopen december met een stoffenverkoper op de markt aan de praat en hij vertelde dat ze er een jaar werk aan hebben. Ik geloof dat graag. De catering moet dan ook gebeuren want reken maar dat je dorst hebt en honger tijdens het lopen en dansen.

 De dj’s hebben hun muziek uitgekozen en de beveiliging was ook niet vergeten. Ging er een groep met veel kinderen langs dan was er een groot touw omheen gespannen dat door een groot aantal mensen wordt vast gehouden. Prachtig was het weer. Elke groep heeft een thema, De naam van de groep op een groot pamflet getekend. Ze komen uit heel Nederland, er is vaak zelfs een groep uit Limburg.

Het is ook steeds meer gemêleerd qua bevolking en steeds meer Nederlanders doen mee. Je hebt de koningin die voorop op haar praalwagen staat. Er is ook een runner up. Hoe vaker ik hier sta hoe meer ik de dingen herken. Ik had regelmatig wat ruzie met mijn toestel. Het is een prachtig ding met een draaibaar schermpje zodat ik laag kan fotograferen zonder te bukken. Maar hij is te traag dus drukte ik het knopje in dan kwam die foto een enkele seconde daarna. Daar is dan te lang want de bewegingen zijn snel. Het leek wel een ballet.

Stapje naar voren, stapje opzij, dan weer naar achteren enz. enz. Ik stond daar van 2 uur tot half 6 en heb boven de 500 foto’s genomen. Dan volgt de napret. Met een leuk muziekje op de achtergrond werden de slechte foto’s verwijderd. De losse armen, hoofden en andere extremiteiten werden afgesneden. Er werd een groepje of einzelgängers uitgepikt. Ik heb dit nu erg vaak gedaan en begin er steeds meer feeling voor te krijgen. Dat heb je met ‘bulkwerk’. In totaal heb ik 300 foto’s in mijn reportage.

Niet allemaal zijn ze even goed. De bedoeling is ook de sfeer te laten zien. Maar als het volgend jaar net zo’n lekker weer is dan sta ik klaar maar ditmaal met m’n spiegelreflex camera, die is toch héél wat sneller.

Een linkje naar album 1 op facebook:

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.4519851801440.2186769.1445154389&type=1&l=5da75d138b

 

Zaterdag de 11de Augustus

Goed uitgerust ga ik vandaag beginnen aan de eerste bijna normale avonddienst alleen. Nu zijn er veel mensen op verlof en ik doe dit heel bewust dus ik denk dat het wel zal gaan. De dienst gisteren is ook goed gegaan en morgen heb ik een deel van de avonddienst een collega. Deze driedaagse bezorgde me eerst de zenuwen maar er eenmaal aan begonnen is de twijfel weggevallen. Ook voor komende week heb ik twee normale avonddiensten afgesproken. Ik werk zowel de dinsdag als de vrijdag. Tijd genoeg er tussen in om te recupereren.

Daarnaast had Rose goed nieuws gisteren. We gaan in november voor drie dagen naar Ameland, en Jesse gaat mee. http://www.het-zeepaardje.nl/Arrangementen.html Het Hotel/Pension waar we naartoe gaan heeft een aantal kamers waar een hond is toegestaan, en die heeft ze gereserveerd. Het geeft een heerlijk vooruitzicht, en we genieten daar bij voorbaat al van. Het is lang niet mogelijk geweest om er tussen uit te gaan, en nu ons uitje naar Engeland goed verlopen is en mijn koorts uitblijft is de durf terug en dat bied weer ongekende perspectieven. Top.

Verder heb ik niet veel nieuws. Oh ja, Gisteren de bevestiging gekregen dat My French Sister een weekje langs gaat komen eind september. Vanmorgen na het ontbijt Rose met Jesse weggebracht naar de Wereldwinkel, een paar boodschappen gedaan, een voorraad batterijen gekocht  voor de gehoor apparaten van Rose en daarna koffie wezen drinken bij de WW. Nu even een stukje, pitten en dan wacht het werk weer. De normale structuur van de dagen is aan het terugkomen. Ook een goeie zaak.

Ik ga afronden. Voor nu gegroet, en alle lezers een fijne dag!!