Bellen blazen en foto´s

  Wat kunnen er van die dagen zijn waarop het leuk druk is en toch relaxt. Vandaag is zo'n dag. Hot en ik hebben Jesse uitgelaten op haar losloop plek. Ze vindt het daar heerlijk!! En het is daar voor ons een fijne plek om onze fototoestellen uit te proberen. Deze afgelopen zomer zijn we de bloemen een beetje aan het volgen, als je begrijpt wat ik bedoel. Welke bloemen er het eerst verschijnen en welke er volgen. Van de meeste weet ik de naam niet eens. Zo langzamerhand beginnen Hot en ik een paar mensen te leren kennen. Zo komen we een vrouw met haar vlinderhondje tegen. We weten al dat het beestje een hart probleem heeft waardoor ze plaspillen moet nemen met als gevolg dat ze ieder uur een rondje moet lopen. Na de wandeling hebben we samen een lekker ontbijtje gemaakt en rustig ontbeten. Opeens bedacht ik me we hebben nog zo'n bellenblaas ding en ik pakte het. Jesse had nog nooit zoiets gezien en Hot volgde ons en. Dit is het resultaat.    

Ik ben vandaag  bezig met de een na laatste map van de ouders van Hot.  De map die ik nu af heb is van hun vakantie in Portugal 1986. Begin 90ter jaren ben ik daar ook een week geweest en hoewel er 14 jaar tussen zit herkende ik de omgeving waar ze waren direct, tenminste een deel, toch wel een beetje. Het is een mooi land, woeste rotsen en lekker eten, veel vis en daar ben ik gek op. Je merkt dat er historie achter zit. Het is wel leuk om deze tijdreis te maken, maar ik zal blij zijn wanneer deze taak af is. Dan gaan Hot en ik diverse cd's branden en aan verschillende mensen sturen. Vier naar Frankrijk, Drie naar Limburg en één naar Chili. Tenminste als ik het adres te pakken krijg.  Wat kan de tijd tocht vliegen. Hier zien jullie een Portugal dat niet meer bestaat. Tenminste dat vul ik zo in. Wanneer ik kijk naar mijn omgeving zie ik het allemaal veranderen en zo zal het overal wel zijn. That's life, my friends  whereever you may be.   

Blog 145 eerder 19/8/2007

drie zusjes, waaronder Jesse

Gisteren hadden Rose en ik een afspraak in Delft. We waren te eten uitgenodigd door Juliëtte, de vrouw die ons ongeveer twee jaar geleden alweer aan onze mooie grote Griekse Staander Jesse heeft geholpen. Wat extra leuk was dat een van de zussen van Jesse, Tasca voor een week bij haar logeert, en nu zouden we die, naast foto's, voor het eerst gaan ontmoeten. Jesse komt van het eiland Amorgos, een van de vele Griekse eilanden, en tegelijkertijd een eiland waar Juliëtte regelmatig voor vakantie naar toe gaat. Toen zij daar nu dik 2 jaar geleden was had Lamia, een van de ongeveer 1600 inwoners van Amorgos de 4 overgebleven puppies van een nest van negen, eerste opvang verstrekt in een kippehok. Zie de prachtige beestjes links. We waren dus gisteren in Delft en konden gelijk kennismaken met Lamia, die met haar vriend Ilia voor een paar weken ons land bezoeken. Gelukkig spreekt Lamia buitengewoon goed Engels, want zowel Rose als ik komen qua Grieks nauwelijks verder dan Yamaz, en kalinigta. (excuus voor de schrijfwijze). Lamia vertelde dat het nest voor een kwart Dobermann is. De moeder was voor de helft Dobermann. Verder zit er natuurlijk nog meer jachthond en hazewind in. Het was overigens erg leuk om deze mensen te ontmoeten. Juliëtte neemt regelmatig hondjes volledig volgens de regels, dus mat injecties, en chip, mee naar Nederland. 2 jaar geleden kregen Rose en ik een mailtje uit Griekenland van haar, en omdat we al jaren overwogen om een hondje te nemen waren we gelijk verkocht. Dat Jesse zo groot geworden is als ze is nemen we maar op de koop toe. Op het volgende plaatje is het drietal goed te zien. Herkenning was er nu niet meer, maar ze hebben lekker met elkaar gespeeld.

Blog 139 eerder 4-8-2007

Diagnose Ziggy

Het zonnetje heeft de hele dag geschenen, Hot is vrij en is op dit moment een van zijn specialiteiten in de keuken aan het brouwen. Het is een goede dag vandaag. We deden allerlei dreuteldinggetjes. Jesse uitlaten, computerspelletjes gespeeld, boodschappen gedaan en we hebben ook een afspraak bij de dierenarts voor Ziggy gemaakt.  Ze kon bij hem terecht op half 3. Hot vertelde mij zijn zorgen over haar. Zij is al zo'n kleine eetster en de laatste tijd eet ze nog minder. Laat ik me nu ineens bedenken, het is voorjaar misschien is het tijd om kattengras te kopen omdat ze in de rui is. De arts heeft haar met zorg nagekeken en hij vond haar een gezond en slank katje met een perfect gebit. Dat maakt Hot en mij enorm trots omdat deze dame al 6 jaar oud is! Maar hij vertelde ook dat zij fiks aan het verharen is en dat die haarballen knapjes in de weg kunnen zitten en dat daar medicatie voor bestaat. We bedankten hem vriendelijk en vertelden hem dat we het toch eerst met kattengras gaan proberen. Eigenlijk weet ik wel waarom deze dag zo lekker relaxt is/was. Ik heb gisteren een fijne, rustige verjaardag gehad. Leuke cadeau's o.a. een stripreeks genaamd "Achter de schermen van de macht", waaraan, weet ik, Hot een lange tijd heeft lopen zoeken om deze serie compleet te krijgen. Niet iedereen weet dit maar de uitgeverijen hebben vreemde regels omtrent de hoeveelheid boeken die ze bij elke aflevering uitgeven. Er is altijd één van die boek waar ze blijkbaar expres minder exemplaren van uitgeven zodat het des te moeilijker is om een complete serie te verkrijgen. Het is een serie voor volwassenen en verteld over het wel en wee van een politieke partij en hoe smerig sommige praktijken kunnen uitvallen  en om alles te vervolmaken kocht hij een 20tal cd's van jazz uit de Savoy, de grootste jazz musici aller tijden zodat er heerlijke muziek gedraaid kan worden tijdens het lezen. Bovendien heb ik ook een programma gekregen waardoor ik muziek van platen op de computer kan loaden.

Blog 111 eerder 4-4-2007

Zonnige Maandagmiddag

We hebben een leuk, afwisselend week-end achter de rug. Afgelopen zaterdag bezoek gekregen van Fie een bewoonster van onze stad die ernstig van praten houdt. Wij hebben haar leren kennen via Jesse, onze trouwe viervoeter en Ro, haar viervoetertje. Door de tijd heen werd ons praatje steeds langer en dus hebben we haar uitgenodigd om te komen eten. Pasta in dit geval. Ze kwam niet binnen met een flesje wijn of een bloemenruiker maar met een klein houtgesneden beeldje dat ze zelf cadeau heeft gekregen toen ze op vakantie in Indonesië was. De afbeelding lijkt groter dan in werkelijkheid  het is ongeveer 10 cm. hoog.

Hot heeft een aantal zwart-wit foto's, en briefkaarten van onze stad ingescanned en daar zij een aantal glaasjes achter de kiezen had wist ze hierover in kleurrijke bewoordingen te vertellen. Ik begin onze woonplaats met steeds anderen ogen te bekijken. De volgende dag bezochten we Tine die we ook via onze wederzijdse viervoeters hebben leren kennen. Zij heeft een bouvier "Severa" en zij vierde haar net herkregen vrijheid met ons. Zij had grote onmin met haar dochter en haar man, die een groot deel van de erfenis na de verkoop van het ouderlijk huis afhandig wilde maken.

Maak altijd een testament is ons devies. Dit "akkefietje" heeft een aantal jaren geduurd en heel wat meer jaren van haar gezondheid gekost. Wat kunnen mensen elkaar toch aandoen! Ze tracteerde ons op een Chineesje en voor zich zelf gaat ze met de hond lekker op vakantie op ons onvolprezen Texel. Toch wel leuk om nieuwe mensen te ontmoeten.

Blog 105 eerder op 12-3-2007

Regeldag

Ik ben blij dat het vandaag een druilerige dag is.  Hot doet vandaag een dappere poging om bij de OR vergadering te zijn en ik lees de Wereldwinkel stukken door want vanavond is er een bestuursvergadering van de winkel bij Marga onze voorzitster. Daarnaast voer ik onze roosters in van de komende maand. Een aardige klus dus. Vanmorgen is Jesse onze onovertroffen viervoeter weer sinds een week los in het bos waar zij ook met een aantal bekende hondenvrienden aan het spelen raakte. Altijd leuk om te volgen en te kijken. Zij heeft de hele afgelopen week continue aan de lijn vast gezeten, dit is op gang gezet door haar puberaal gedrag waar wij genoeg van kregen en er een einde aan gebreid werd. Ik wist niet dat honden zo'n heftige pubertijd meemaken. Het zal voor haar ook wel wennen zijn. Ze wordt dus een echte hond. Ik heb net Hot gebeld want hij blijft langer weg dan ik had verwacht. De vergadering is net afgelopen en Hot is nu richting naar huis. Altijd leuk!

Blog 96 eerder 27-2-2007

Puberale Miss Macha "Jesse"

Het is wat! Jesse is weer ontzettend aan het puberen. Hoe we dat merken? 's Morgens vroeg laten we haar meestal uit in het Sterrenbos en de laatste tijd staat ze naar ons te staren op een plek waar we haar liever niet zien. Op de stoep of op de dijk waarlangs het verkeer raast. Toegegeven, we hebben haar dit gedrag zelf aangeleerd. Het leek ons toen zo prettig, staat ze ergens waar het eng kan zijn (voor ons) en we lokken haar door met een stokje te gooien, altijd prijs. Nu echter gaat ze daar staan en volgt ons met haar ogen en wacht dus op De stok. De eerste tijd probeerden we haar te sturen met onze stem, maar negatieve aandacht is toch aandacht, daarna probeerden we dit probleem te verhelpen door haar te negeren en nu loopt ze dichter langs de weg. Hier zie je de houding waarop ze staat onze miss Macha! Dus onze houding is vandaag verandert: We negeren haar en laten haar niet los lopen maar aan de lijn. Dit willen we minstens een week vol houden, dan laten we haar weer los en kijken dan hoe zij reageert. Ik ben benieuwd.

Blog 91 eerder op 20-2-2007

Vriendjes van Jesse 1

We hebben een leuk weekend gehad. Lekker rustig gehouden. Gewoon wandelen met de hond, lezen, tv kijken enz. Zo gingen we in de middag naar het Gusto terrein waar Jesse soms enkele vriendjes weer ziet die zij van pups af aan kent.  Dit is Floris, een jachthond, hij is net zo snel en wendbaar als Jesse, een lef gozer, hij springt regelmatig in de Maas. De volgende is Luc. Jesse  is daarmee samen op hondencursus geweest waarin wij meer leerden dan Jesse. Luc is een Franse hond. Het is zo leuk om de honden te bekijken wanneer zij aan het spelen zijn. Ondertussen keuvelen Hot en ik met de andere honden bezitters over van alles en nog wat. Wij komen hier voornamelijk buiten het zomerseizoen, dan vinden we het daar te heet omdat er totaal geen schaduw is.  Is dit geen prachtig gezicht?

Blog 64 eerder 15-1-2007

Kerstkaarten

Het is weer zover. Na het Sinterklaasfeest wordt het Kerstgebeuren in huis gehaald. Hot heeft de regie in handen. Hij heeft daar oog voor, hij zorgt voor de verlichting. Aangezien hij 1.98 lang is scheelt dat trappen lopen. Hij kan overal gewoon bij. Ik doe het lagere gedeelte. Voor de verandering staat de boom en stal bij ons in de slaapkamer.  Dit doen we omdat we een gevaarlijke slooppoes in huis hebben, die het liefst zelf deel zou uitmaken van de stal. Dit scheelt veel ergenis. Vandaag hebben we een leuke digitale kerstkaart ontvangen van een collega van mij en die hebben we kwistig rondgestuurd. De kaarten die terug geketst worden, die krijgen een echte, door de post bezorgde kaart. Ik schijf de enveloppen en Hot de kaart zelf. Wanneer ik die schrijf dan staan alleen onze namen er op en Hot vindt dat nogal karig. Deze taakverdeling werkt goed.

Blog 34 eerder op 11-12-2006

TEXEL 3

Vandaag waren we naast de dagelijkse dingen ook weer even aan het terugkijken naar onze vakantie op Texel. Wat was dat een leuke en gevarieerde week. Nat en winderig, maar ook vol herfstkleuren en variatie wat betreft het landschap. We gaan er zeker terug, en weer in het vroege voorjaar of late najaar, zodat Jesse niet teveel aan de lijn hoeft. Bij momenten lijkt het alsof ze er in haar dromen nog is. Aan haar bewegingen en geluidjes tijdens haar slaap.

Begin blog 5

Na zo'n uur of vier achter elkaar klooien om een weblog te starten is het begin er. Zowaar met een paar foto's, een aantal typelists, en een viertal berichten. Voor vandaag vind ik het welletjes. Rose is vanavond naar een gala voor Vrijwilligers, en die zal veel te vertellen hebben, en ook Jesse moet hoognodig een blokje om. Het is toch wel verslavend, en vermoeiend dit gedoe. Ik heb eigenlijk ook nog slecht voor mezelf gezorgd. Dat ga ik dan lekker nu doen.eerder gepubliceerd op 24 11 2006 toen wij voor het eerst gingen bloggen

Ziggie, Wijfie en Loekie blog 7

Bij het voorstellen van de familie zijn de katten wel genoemd, maar nog niet in beeld gebracht. Ik wil beginnen met de oudste, dit is een cyperse poes die we als kitten bij vrienden uit Spijkenisse hebben gehaald. Ziggy, die ook regelmatig Z beest wordt genoemd is geboren op 16 mei 2001 

Alle drie door benauwdheid getroffen

Gisteren hadden zowel Rose, Jesse en ik heel veel last van de hitte en benauwdheid, en toen ik 's middags op mijn werk kwam leek het wel of iedereen daardoor getroffen was. Zelfs Jesse had er enorm last van. Tijdens de uitjes hing haar tong ver naar buiten en Rose besloot toen ik aan het werk was 's middags een natte handdoek over haar heen te leggen en het feit dat ze gewoon een uur bleef liggen zegt genoeg.

Afbeelding Opening Indrukwekkend

Gelukkig brak aan het einde van de middag enige koelte aan en zakte de temperatuur binnen van 29º naar 24,5º toen de opening van de Olympische Spelen gezakt was. Vandaag is het gelukkig een beetje beter, al heb ik nog steeds heel weinig fut. Na de boodschappen, de grote ronde met Jesse, en een kopje koffie bij de Wereldwinkel had ik nog maar net genoeg energie om thuis te komen.

Mijn tweede dagdeel zit er ook weer op. Ik heb samen met collega H gewerkt en kon hem het een en ander aan werk uit handen nemen. Morgen een derde dagdeel samen met collega D. Het blijkt dat de meeste collega's gewoon in hun eentje moeten werken sinds ik in de ziektewet zit en ik zal je zeggen dat dit een zware dobber is. Twintig patiënten in je eentje. Iedereen zal begrijpen dat je dan niets anders kunt doen dan aanwezig zijn. Ik mag me hier officieel niets van aantrekken maar het is en blijft gekkenwerk.

James Bond en Koningin Elizabeth

Ik ga er ook geen woorden meer aan vuilmaken, het heeft toch geen zin. Wel heb ik enorm genoten van het kijken naar de opening van de Olympische Spelen gisteren. Ik vond dat de Britten het tot een prachtig spectaculair gebeuren gemaakt hebben en de medewerking van Rowan Atkinson, James Bond en de Koningin aan een Parachute maakten het nog tot een humorvolle bedoening ook. Wat ik wel merkte was dat ik het om 07.00u vanmorgen extreem vroeg vond. Maar ja dat is logisch. Ik ga zometeen toch pitten.

KATTENVERDIEPING in onze flat

Eerder geplaatst op 24 september 2009 by hotrose

KNUL op zijn gemak boven naast de klimpaal

Weer eens een stukje vanuit huis, en niet over de Chinese arts. Ik sla een weekje over daar. Ik wil wel eens kijken of zijn behandelingen langer werken dan een week. Ook financiële motieven spelen daarbij een rol, want mijn verzekering betaald maar max € 500,- per jaar. En aangezien de behandelingen € 35,- per keer kosten, snapt edereen wel dat ik er niet het hele jaar mee door kan gaan. Daarnaast komen er ongeveer € 25,- per twee weken aan pilletjes bij, dus alles bij elkaar is het een dure grap. Maar neem nu vandaag, de dag van mijn wekelijkse chemokuur met Methotrexaat, ja dat middel wat de laatste tijd zo in het nieuws was, zit mijn pijnlevel op zes en mijn vermoeidheid op een zeven. Beiden een stuk beter dan voor de tien behandelingen. Maf zeg, zet ik aan het begin van mijn stukje dat ik het niet over de Chinese arts ga hebben, en nu hou ik er dan ook terstond mee op.

Knul Midden boven en Jesse Rechts in de huiskamer

Even terug naar het heftige begin na onze vakantie. Eigenlijk was het wel goed die drie heftige dagen. Door al die gesprekken met mijn patiënten, en met de collegae is de verwerking van de dood van een van de patiënten goed op gang gekomen. Ik ben ook trots op het feit dat ik die drie lange dagen zo goed ben doorgekomen. Ik ben nu wel heel erg moe, maar dat is natuurlijk logisch. Als ik alle uren deze week bij elkaar optel dan heb ik er al bijna een volledige werkweek opzitten in drieeneenhalve dag. Nu geniet ik van mijn moeheid en gaan Rose en ik genieten van een aantal dagen vrij. Het is het laatste weekend van september, en in Schiedam is dat ook het hoogtepunt van de Brandersfeesten. www.brandersfeesten.nl Er is altijd van alles te doen op straat. Een taptoe, een botenparade(gondelvaart), veel muziek, straattheater, waterspelen, en nog veel meer. Vanavond beginnen we bij café de Unie aan een mosselavond, en we gaan ons min of meer in het feestgedruis storten en er weer een soort van vakantie van maken. That’s the spirit. Dat voelt goed.


Knul door het raan van onze slaapkamer naast Olga Lawina en Agent IJzerbroot (327)

Rose is vanmorgen lekker aan het werk in de Wereldwinkel, samen met Marga, en gaat daarna gelijk boodschappen doen. Ik ben lang met Jesse weggeweest vanmorgen, en die ligt nu uitgevloerd naast me. Toen we thuiskwamen lagen er drie katten op hun eigen verdieping in de gang. Dat deze speciaal aangelegde verdieping voor de katten inmiddels ook echt door ze in gebruik is genomen vind ik wel kicken. Knul heeft ondertussen een vaste slaapplaats. Hij ligt ‘s nachts naar ons te kijken tegen het raampje van onze slaapkamer aan. Z beest heeft het plekje bij het toiletraam tot eigen gemaakt, en Wijfie varieert haar standplaats. Het naar boven klimmen wat eerst zo lastig leek is heel normaal geworden en gaat oh, zo snel. Soms gaan ze onderweg even heerlijk krabben, en zo is het inderdaad tot het kattenparadijs verworden waar ik in eerste instantie alleen maar van gedroomd had. Hierbij een kleine impressie van hoe het er nu uitziet. Sinds deze foto’s zijn er kleine kussentjes bijgekomen, waar onze kattenfamilie erg blij mee is. Later meer.

KNUL door het glas heen van onderen

Het herlezen van stukjes en het herplaatsen van sommige daarvan bevalt goed. Volgens de statistieken van weblog is dit een van de meest gelezen en geziene stukjes en ook het stuk waar de meest reacties op gekomen zijn. Mensen vinden het een pracht idee, en van sommigen heb ik vernomen dat ze iets soortgelijks gemaakt hebben voor hun katten. De een noet het Kattenflat, de ander Kattenetage, maar het blift goed bevallen en een erg leuk gezicht. Ze hebben een prachtige terugtrekplek als het druk is in huis of ze hebben geen zin in aandacht. TOP.

AFKICKEN

Het zal stil zijn !!

Zo, zojuist zijn Rose, Lotte en Owen met de lift naar beneden gegaan, en per metro naar Station Schiedam Centrum om vandaar naar Rheden te reizen. Rose heeft een vrij reizen dagkaart en brengt onze kleinkinderen terug naar huis.

't zal weer enorm wennen zijn ! !

Wat kan zo'n logeerpartij snel gaan zeg! Het is ongelooflijk. Dinsdagmorgen begon het en nu is het alweer afgelopen. Ik heb net de kattenbak verschoond, de vulniszak verwisseld, het beddegoed en de luchtbedden op hun plekje terug gelegd en zowel Jesse als de katten hebben het rijk weer voor zichzelf. Het was ongelogen te gek gezellig, en we hebben veel ondernomen. Zelfs nog net op het nippertje Turkse knoflookworstjes voor Lotte kunnen kopen op de markt bij het Marconiplein, want daarop is ze dol, nog een paar glimmende schoenen voor Lotte en een pet voor Owen kunnen kopen en nu zit het er alweer op.

Ik ben blij dat Rose ze even thuisbrengt want ik ben een beetje op. Ik ga zo een paar uur pitten en ben dan tegen de tijd dat Rose thuiskomt weer aanspreekbaar. Mijn Chemo ging redelijk vanmorgen. Tegen de tijd dat we terugwaren uit Rotterdam, zo rond half een was mijn misselijkheid helemaal verdwenen en dat is betrekkelijk snel.

Afscheid nemen !!

Ik hoop dat Rose het een beetje red. Het is toch zo'n vier uur heen en weer. Ben benieuwd wanneer ik per telefoon van haar hoor. Ik ga nu afsluiten. Tijd om energie te gaan opdoen. Binnenkort volgen nog wat foto's van dit geslaagde logeerpartijtje. Ik ben blij dat het ook Owen die het nooit eerder wilde bevallen is. Rotterdam, de drukte, de gebouwen, een cruiseschip, de molens, de trams, de metro's enz enz hebben indruk gemaakt. Top. We hebben een stel leuke kinderen, en ondanks het feit dat we ze niet zo vaak zien hebben we een warme, spontane en intieme band met ze. Zij kunnen ontspannen, open en eerlijk zijn en wij gelukkig ook. Ik ben daar dankbaar voor.

Ook het samenzijn met Jesse verliep grandioos. Beiden hadden het niet zo op honden, maar zijn om en hebben inmiddels een diepe vriendschap met Jesse gesloten.

Texel 1 November 2006 Vakantie

Wij zijn vandaag druk bezig geweest met het inscannen van onze vakantiefoto's. Sommigen waren helemaal niet slecht. Het eiland was kleurrijk getooid door de te late herfst. We hebben ons toestel in de hoogst mogelijke pixelstand gezet om deze kleurenpracht te pakken. Het was ernstig leuk om Jesse te volgen. Wat kan zij van die vrijheid genieten. Het brengt de puppytijd weer terug denk ik. Ze was toen min of meer haar eigen baas, dit zal ze nooit helemaal kwijt raken. Ze rent bij ons weg, terwijl we toch in de gaten worden gehouden. Soms zien we haar even niet, soms wel. Een aantal keren is het ons gelukt dit in een foto vast te leggen. Om te beginnen laten we 2 prachtige sprongen zien.
De eerste is op een veld, vlakbij ons onderkomen.
De volgende is in de duinen, als Jesse achter een vogeltje aanzit. Later meer.