BEZOEK

Om te beginnen start ik met een stukje geschreven door Kahlil Gibran uit zijn boek de profeet. Dit blijft een bijzonder boek en telkens wanneer ik het lees ervaar ik het weer anders: En een vrouw, die een kindje aan haar boezem drukt, zei: Spreek tot ons over kinderen. En hij zei: Je kinderen zijn je kinderen niet. Zij zijn de zonen en dochters van 's levens hunkering naar zichzelf. Zij komen door je, maar zijn niet van je, en hoewel ze bij je zijn, behoren ze je niet toe. Jij moogt hun geven van je liefde, maar niet van je gedachten, want zij hebben hun eigen gedachten. Jij moogt hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen, want hun zielen toeven in het huis van morgen, dat je niet bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen. Je moogt proberen hun gelijk te worden, maar tracht niet hen aan je gelijk te maken. Want het leven gaat niet terug, noch blijft het dralen bij gisteren. Jullie bent de bogen, waarmee je kinderen als levende pijlen worden weggeschoten. De boogschutter ziet het doel op de weg van de van de oneindige en buigt je met zijn kracht, opdat zijn pijlen snel en ver zullen vliegen. Laat het gebogen worden door de hand van de boogschutter een vreugde voor je zijn: want zoals hij de vliegende pijl liefheeft, zo mint hij ook de boog die standvastig is. Ik kan dit soort teksten blijven lezen, vooral voor het slapen gaan, zo tussen wakker en slapen in. Wanneer er iemand is die erdoor geraakt is: http://home.wanadoo.nl/visaalfun/kahlilgibran.htm, klik hierop en je wordt een stuk wijzer. De reden waarom ik dit stuk heb gekozen is omdat we vandaag bezoek krijgen van onze zoon Merlijn en we verheugen ons allebei hierover. Hot is naar de winkel gespoed om de boodschappen te halen om lekkere hapjes te maken, want we vieren ook de verjaardag van Hot alvast. Hij (Hot) is een Valentijntje. Ik maak Chili, dat gaat er altijd in. We willen hem wel vaker zien maar hij woont zo ver weg in Gelderland vlak bij Arnhem en hij heeft het druk met zijn gezin en werk. Ik heb altijd wel hebzuchtige kanten, en soms moet ik me intomen. Maar vandaag komt hij, blijf een nacht slapen en we zien wel hoe het loopt.

Blog 84 eerder 11-2-2007

Verdriet

AL 10 Jaar

 

Mijn broer overleed 2002-09-30.

Er zat flink leeftijdsverschil tussen ons.

Hij was toen net zo oud als ik nu.

Er was o.a. door dat leeftijdsverschil weinig waarin we op elkaar leken.

Toch leek ons gezin lange tijd hecht.

Dat bleek pure schijn.

 

Er kwam op dierendag 10 jaar geleden definitief een einde aan een gezin bestaande uit 2 ouders, 3 broers en een zus.

Mijn ouders verloren die dag twee zoons met hun gezinnen, en mijn zus en ik verloren 2 broers met hun gezinnen.

Soms kan ik het nog nauwelijks geloven.

Ik ben lange tijd naïef geweest, en zag het niet eens aankomen.

 

Ik wist wel dat we op feestdagen en gedurende telefoontjes en etentjes hypocriet deden of alles goed was, maar dat mijn ouders, mijn zus + gezin en ik + gezin zo slecht waren dat we volledig werden afgestoten, is me nog steeds een raadsel.

Het was pijnlijk, en bij momenten nog steeds, vooral als tijdens hypocriet herstelde contacten met de nog levende broer soms wantrouwen of minachting wederom de overhand nemen.

Ik doe er t.o.v. hem ook nauwelijks meer moeite voor, voor zijn kinderen ligt dat m.i. toch weer anders. Daar sta ik nog steeds open voor.

 

De worsteling die dat mijn zus en mij oplevert kunnen we gelukkig bij tijd en wijle wel delen, en daar ben ik dan toch wel erg blij mee. Ook met Rose kan ik er vrij en openlijk over praten, ook omdat bij haar gezin ook niet alles over "rozen", verliep en zij ook ervaring heeft met verlies

 

Qua verliezen(dood) zijn we wel erg "ervaren" geworden.

 

Pa de R, Erwin, Jan, Joop, Ma de R, Ma H en Pa H, Trude en dan heb ik het alleen nog maar over heel dichtbij. Het rare is soms dat zelfs zonder de dood verlies hard kan aankomen.

Op weg naar zitvlees

Geplaatst op 27 juni 2009 by hotrose

ZITVLEES

Naarmate

ik langer uitkijk op de staatse panden

van het Château,

voel ik mij hechter met dit land verbonden;

het is mij aangezegd bij monde

van een lakei, hoog van de toren,

dat ik nog blijven mag nadat de randen

van het gazon zijn gladgeschoren.

Zo zit ik ruggelings, ik zit gebeiteld,

het gras is voor mijn voeten weggemaaid,

maar ik ben onverbiddelijk en niet te stuiten,

ik ga mij aan onwrikbaarheid

te buiten.

WU HANG LI

Toen enkele vrienden Wu Hang Li eens bezochten, vonden zij hem in zijn studeerkamer, een groot prisma, dat op een tafel voor hem lag bekijkend.

Zodra Wu Hang Li de vrienden zag stond hij op en liep hen tegemoet.

Ge weet vermoedelijk niet, waarom ik met zoveel aandacht naar dit prisma kijk, maar dit prisma is voor mij een afbeelding van de hoogste en laatste waarheid.

Wu Hang Li nam het prisma op en hield het in het licht, zodat het in alle kleuren van de regenboog begon te schitteren.

Veelkleurig en verwarrend schijnt het wezen van de waarheid, bont en wonderlijk schijnen de geheimen van hemel en aarde (de kosmos), maar in feite is het slechts een en hetzelfde, waardoor alles ontstaat en alles bewogen wordt.

Het prisma der waarheid heeft echter zulke grootse afmetingen, dat de volkeren der aarde en de geslachten der mensen er vaak niet meer van te zien krijgen dan een van zijn talrijke facetten, en ieder volk beschrijft bij monde van zijn wijzen het facet dat het gezien heeft, en ieder geslacht verkondigt door zijn denkers die ene kant die het in staat was te ontdekken.

Daarin hebben zij volkomen gelijk.

Het is onze hoogste en edelste roeping de waarheid te benaderen.

Waarin echter volkeren en mensen falen, en waarin zij zich op een gevaarlijke manier vergissen is het geloof dat ieder volk en vaak ieder mens zijn facet voor het enige juiste aanziet.

En de meeste mensen hun kant als de enigst mogelijke en toelaatbare beschouwt.

Zo vervormen zij de waarheid in een vergissing, en de wijsheid in domheid.

Zo wordt rechtschapenheid bekrompenheid en ijver tot naijver.

Wie een facet heeft gezien dat blauw schittert, verklaart het blauw tot oerprincipe van alle gebeuren.

Wie een Rood belicht facet ziet, gelooft daarin de alles bewegende (oer) kracht ontdekt te hebben.

Ieder is overtuigd in zijn klein gedeelte het geheel te bezitten, en in plaats van eendrachtig samen te gaan, bestrijden zij elkander, en trachten elkaar van huns gelijk te overtuigen.

Wie echter weet dat de waarheid een veelzijdig geheel is, die zal met voorzichtigheid en beleid trachten deze waarheid te benaderen.

Zoals dit prisma schittert ook de verborgen en vaak onaanzienlijke waarheid, zodra het licht der rede op haar valt.

Wu Hang Li Tao

De Wijsheid van Wu Hang Li door Norbert Loeser

Een stuk geschreven door Kahlil Gibran uit zijn boek de profeet. Dit blijft een bijzonder boek en telkens wanneer ik het lees ervaar ik het weer anders:

Kahlil Gibran

En een vrouw, die een kindje aan haar boezem drukt, zei: Spreek tot ons over kinderen. En hij zei: Je kinderen zijn je kinderen niet. Zij zijn de zonen en dochters van 's levens hunkering naar zichzelf. Zij komen door je, maar zijn niet van je, en hoewel ze bij je zijn, behoren ze je niet toe. Jij moogt hun geven van je liefde, maar niet van je gedachten, want zij hebben hun eigen gedachten. Jij moogt hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen, want hun zielen toeven in het huis van morgen, dat je niet bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen. Je moogt proberen hun gelijk te worden, maar tracht niet hen aan je gelijk te maken. Want het leven gaat niet terug, noch blijft het dralen bij gisteren. Jullie bent de bogen, waarmee je kinderen als levende pijlen worden weggeschoten. De boogschutter ziet het doel op de weg van de van de oneindige en buigt je met zijn kracht, opdat zijn pijlen snel en ver zullen vliegen. Laat het gebogen worden door de hand van de boogschutter een vreugde voor je zijn: want zoals hij de vliegende pijl liefheeft, zo mint hij ook de boog die standvastig is.

Ik kan dit soort teksten blijven lezen, vooral voor het slapen gaan, zo tussen wakker en slapen in. Wanneer er iemand is die erdoor geraakt is: http://fran.sneeknet.nl/homepage/show/pagina.php?paginaid=57115 , klik hierop en je wordt een stuk wijzer.

Ik kwam er vandaag op om dit stuk opnieuw te plaatsen omdat ik onze eerder geschreven blogs aan het doornemen ben. Deze hebben we in 2006 al gepubliceerd. Het blijft een indrukwekkend stuk wat je laat nadenken. Zodoende

http://nl.wikipedia.org/wiki/Khalil_Gibran