Bellen blazen en foto´s

  Wat kunnen er van die dagen zijn waarop het leuk druk is en toch relaxt. Vandaag is zo'n dag. Hot en ik hebben Jesse uitgelaten op haar losloop plek. Ze vindt het daar heerlijk!! En het is daar voor ons een fijne plek om onze fototoestellen uit te proberen. Deze afgelopen zomer zijn we de bloemen een beetje aan het volgen, als je begrijpt wat ik bedoel. Welke bloemen er het eerst verschijnen en welke er volgen. Van de meeste weet ik de naam niet eens. Zo langzamerhand beginnen Hot en ik een paar mensen te leren kennen. Zo komen we een vrouw met haar vlinderhondje tegen. We weten al dat het beestje een hart probleem heeft waardoor ze plaspillen moet nemen met als gevolg dat ze ieder uur een rondje moet lopen. Na de wandeling hebben we samen een lekker ontbijtje gemaakt en rustig ontbeten. Opeens bedacht ik me we hebben nog zo'n bellenblaas ding en ik pakte het. Jesse had nog nooit zoiets gezien en Hot volgde ons en. Dit is het resultaat.    

Ik ben vandaag  bezig met de een na laatste map van de ouders van Hot.  De map die ik nu af heb is van hun vakantie in Portugal 1986. Begin 90ter jaren ben ik daar ook een week geweest en hoewel er 14 jaar tussen zit herkende ik de omgeving waar ze waren direct, tenminste een deel, toch wel een beetje. Het is een mooi land, woeste rotsen en lekker eten, veel vis en daar ben ik gek op. Je merkt dat er historie achter zit. Het is wel leuk om deze tijdreis te maken, maar ik zal blij zijn wanneer deze taak af is. Dan gaan Hot en ik diverse cd's branden en aan verschillende mensen sturen. Vier naar Frankrijk, Drie naar Limburg en één naar Chili. Tenminste als ik het adres te pakken krijg.  Wat kan de tijd tocht vliegen. Hier zien jullie een Portugal dat niet meer bestaat. Tenminste dat vul ik zo in. Wanneer ik kijk naar mijn omgeving zie ik het allemaal veranderen en zo zal het overal wel zijn. That's life, my friends  whereever you may be.   

Blog 145 eerder 19/8/2007

drie zusjes, waaronder Jesse

Gisteren hadden Rose en ik een afspraak in Delft. We waren te eten uitgenodigd door Juliëtte, de vrouw die ons ongeveer twee jaar geleden alweer aan onze mooie grote Griekse Staander Jesse heeft geholpen. Wat extra leuk was dat een van de zussen van Jesse, Tasca voor een week bij haar logeert, en nu zouden we die, naast foto's, voor het eerst gaan ontmoeten. Jesse komt van het eiland Amorgos, een van de vele Griekse eilanden, en tegelijkertijd een eiland waar Juliëtte regelmatig voor vakantie naar toe gaat. Toen zij daar nu dik 2 jaar geleden was had Lamia, een van de ongeveer 1600 inwoners van Amorgos de 4 overgebleven puppies van een nest van negen, eerste opvang verstrekt in een kippehok. Zie de prachtige beestjes links. We waren dus gisteren in Delft en konden gelijk kennismaken met Lamia, die met haar vriend Ilia voor een paar weken ons land bezoeken. Gelukkig spreekt Lamia buitengewoon goed Engels, want zowel Rose als ik komen qua Grieks nauwelijks verder dan Yamaz, en kalinigta. (excuus voor de schrijfwijze). Lamia vertelde dat het nest voor een kwart Dobermann is. De moeder was voor de helft Dobermann. Verder zit er natuurlijk nog meer jachthond en hazewind in. Het was overigens erg leuk om deze mensen te ontmoeten. Juliëtte neemt regelmatig hondjes volledig volgens de regels, dus mat injecties, en chip, mee naar Nederland. 2 jaar geleden kregen Rose en ik een mailtje uit Griekenland van haar, en omdat we al jaren overwogen om een hondje te nemen waren we gelijk verkocht. Dat Jesse zo groot geworden is als ze is nemen we maar op de koop toe. Op het volgende plaatje is het drietal goed te zien. Herkenning was er nu niet meer, maar ze hebben lekker met elkaar gespeeld.

Blog 139 eerder 4-8-2007

1ste dag

Dit is de 1ste dag waar ik mezelf lekker kan amuseren. Hot ligt boven in bed en ik schrijf mijn stukje. Wat een lang stuk heeft Hot op zijn werk geschreven. Maar, ik kan er foto's bij doen. Ik heb geen strenge webmaster! Jesse en ik stonden kwart voor 8 voor z'n werk op Hot te wachten. Dit doen we sinds Jesse bij ons is gaan wonen. Ze moet er toch uit en Hot en ik kunnen even praten van hoe onze nachten geweest zijn en ik merk dat het goed voor ons beiden is. Hot komt even los van zijn werk en ik word wakker. Na een korte wandeling scheiden onze wegen zich en we gaan ieder zijn eigen 's weegs. Ik kwam onderweg Hans onze hondengoeroe tegen. Hij stond weer te wachten op zijn pupillen en de honden. Trouwens, deze foto's zijn genomen toen wij en Jesse op les waren. De witte hond is Luc met z'n vrouw. Jesse en hij waren beste maatjes. Na de les gingen we even op het veld en dan konden de honden even lekker vrij spelen. Jammer dat dit niet meer kan. Jesse gaat veel te veel haar eigen gang en is zo nieuwsgierig en gaat dus te ver weg. De volgende foto is Hans. We zien hem nog regelmatig en hij stikt in het werk. Hij heeft zelfs een wachtlijst! Jesse mag altijd bij hun logeren wanneer er iets medisch met ons aan de hand is. Dit vinden we erg prettig, je weet maar nooit en Jesse is gek op hem. Nu ben ik weer thuis. Zoals ik schreef het is weer wennen maar er zijn ook leuke kanten. Zo lees ik lekker in bed in plaats van naar het oog op de radio te luisteren. Hot belt om 12 uur om me welterusten te wensen en ik om een rustige wacht te gunnen. Zo hebben we allemaal onze eigen ritueeltjes.   De onderste foto's zijn overzichtsfoto's van de lessen. De vrouw met de weelderige haardos ben ik, ik heb mijn haar een tijdlang lang en bewust zeer grijs gedragen. De lessen worden gegeven op een klein veldje geklemd tussen een drukke straat en een sluis en wordt door Hans gehuurd van de gemeente. Hij is al tijden op zoek naar een ander stuk land want hij heeft klanten zat. We leven met hem mee.

Blog 115 eerder 14-4-2007

Een harde les voor Jesse en voor onze neus

Vanmiddag rond een uur of 3 lieten Rose en ik Jesse uit. We liepen richting gustoterrein, en daar waren diverse honden en hun bazen. Jesse was heerlijk aan het spelen, rennen en ravotten, en ging steeds verder weg. We zagen haar van afstand na een uurtje lekker bijkletsen met de andere baasjes dat Jesse iets gevonden had waar ze bijzonder in geïnteresseerd was en waar ze heerlijk in lag te rollen. Ze wilde in eerste instantie ook helemaal niet terugkomen toen we richting huis wilden, maar toen ze uiteindelijk wel terugkwam was ons normaal zwart witte hond, bijna geheel en al bruin, en ze stonk werkelijk afgrijselijk, bijna te erg om bij in de buurt te komen laat staan aan te lijnen. Na dit op zich al afzichtelijke aanlijnen bood een van de aanwezigen, Lucas, die daar met zijn schip ligt, ons aan om met een slang maaswater Jesse schoon te spuiten. Daar dankbaar gebruik van gemaakt, maar wat een smerig karwei was dit, en naar we stiekem "hopen" dat Jesse dit ook dusdanig vervelend vond dat ze het misschien heeft afgeleerd. Hier twijfelen we wel sterk aan. Zowel Jesse, als Rose, als ik waren doorweekt, maar wel weer toonbaar. Thuisgekomen hebben wij ons verschoond, en Jesse afgedroogd, maar zullen waarschijnlijk nog een behoorlijke tijd zullen moeten vertoeven in een lucht die ik niemand gun. Ik ga nu een lekkere zwitserse groene koolsoep maken en ga proberen hiermee de lucht in huis wat te verbeteren.

Blog 100 eerder op 3-3-2007

Regeldag

Ik ben blij dat het vandaag een druilerige dag is.  Hot doet vandaag een dappere poging om bij de OR vergadering te zijn en ik lees de Wereldwinkel stukken door want vanavond is er een bestuursvergadering van de winkel bij Marga onze voorzitster. Daarnaast voer ik onze roosters in van de komende maand. Een aardige klus dus. Vanmorgen is Jesse onze onovertroffen viervoeter weer sinds een week los in het bos waar zij ook met een aantal bekende hondenvrienden aan het spelen raakte. Altijd leuk om te volgen en te kijken. Zij heeft de hele afgelopen week continue aan de lijn vast gezeten, dit is op gang gezet door haar puberaal gedrag waar wij genoeg van kregen en er een einde aan gebreid werd. Ik wist niet dat honden zo'n heftige pubertijd meemaken. Het zal voor haar ook wel wennen zijn. Ze wordt dus een echte hond. Ik heb net Hot gebeld want hij blijft langer weg dan ik had verwacht. De vergadering is net afgelopen en Hot is nu richting naar huis. Altijd leuk!

Blog 96 eerder 27-2-2007

Puberale Miss Macha "Jesse"

Het is wat! Jesse is weer ontzettend aan het puberen. Hoe we dat merken? 's Morgens vroeg laten we haar meestal uit in het Sterrenbos en de laatste tijd staat ze naar ons te staren op een plek waar we haar liever niet zien. Op de stoep of op de dijk waarlangs het verkeer raast. Toegegeven, we hebben haar dit gedrag zelf aangeleerd. Het leek ons toen zo prettig, staat ze ergens waar het eng kan zijn (voor ons) en we lokken haar door met een stokje te gooien, altijd prijs. Nu echter gaat ze daar staan en volgt ons met haar ogen en wacht dus op De stok. De eerste tijd probeerden we haar te sturen met onze stem, maar negatieve aandacht is toch aandacht, daarna probeerden we dit probleem te verhelpen door haar te negeren en nu loopt ze dichter langs de weg. Hier zie je de houding waarop ze staat onze miss Macha! Dus onze houding is vandaag verandert: We negeren haar en laten haar niet los lopen maar aan de lijn. Dit willen we minstens een week vol houden, dan laten we haar weer los en kijken dan hoe zij reageert. Ik ben benieuwd.

Blog 91 eerder op 20-2-2007

Vriendjes van Jesse 1

We hebben een leuk weekend gehad. Lekker rustig gehouden. Gewoon wandelen met de hond, lezen, tv kijken enz. Zo gingen we in de middag naar het Gusto terrein waar Jesse soms enkele vriendjes weer ziet die zij van pups af aan kent.  Dit is Floris, een jachthond, hij is net zo snel en wendbaar als Jesse, een lef gozer, hij springt regelmatig in de Maas. De volgende is Luc. Jesse  is daarmee samen op hondencursus geweest waarin wij meer leerden dan Jesse. Luc is een Franse hond. Het is zo leuk om de honden te bekijken wanneer zij aan het spelen zijn. Ondertussen keuvelen Hot en ik met de andere honden bezitters over van alles en nog wat. Wij komen hier voornamelijk buiten het zomerseizoen, dan vinden we het daar te heet omdat er totaal geen schaduw is.  Is dit geen prachtig gezicht?

Blog 64 eerder 15-1-2007

TEXEL 3

Vandaag waren we naast de dagelijkse dingen ook weer even aan het terugkijken naar onze vakantie op Texel. Wat was dat een leuke en gevarieerde week. Nat en winderig, maar ook vol herfstkleuren en variatie wat betreft het landschap. We gaan er zeker terug, en weer in het vroege voorjaar of late najaar, zodat Jesse niet teveel aan de lijn hoeft. Bij momenten lijkt het alsof ze er in haar dromen nog is. Aan haar bewegingen en geluidjes tijdens haar slaap.

TEXEL JESSE blog 10

Zo gemakkelijk

Wij zijn vandaag druk bezig geweest met het inscannen van onze vakantiefoto's. Sommigen waren helemaal niet slecht. Het eiland was kleurrijk getooid door de te late herfst. We hebben ons toestel in de hoogst mogelijke pixelstand gezet om deze kleurenpracht te pakken. Het was ernstig leuk om Jesse te volgen. Wat kan zij van die vrijheid genieten. Het brengt de puppytijd weer terug denk ik. Ze was toen min of meer haar eigen baas, dit zal ze nooit helemaal kwijt raken. Ze rent bij ons weg, terwijl we toch in de gaten worden gehouden. Soms zien we haar even niet, soms wel. Een aantal keren is het ons gelukt dit in een foto vast te leggen. Om te beginnen laten we 2 prachtige sprongen zien.       

De eerste is op een veld, vlakbij ons onderkomen.

De volgende is in de duinen, als Jesse achter een vogeltje aanzit. Later meer.

PRACHTIG HÉ

Rose en Jesse op Texel blog 4 24-11-2006

 Dit zijn Rose, en onze Jesse, afgelopen week op Texel, waar we een weekje alle muizenissen uit ons hoofd hebben laten blazen. Oh, wat heeft ons nu bijna anderhalf jarige Griekse hond zich hier kunnen uitleven. Eigenlijk wilde ze niet meer terug richting vaste land, maar dat is gelukkig niet aan haar.

We hebben onze Jesse geadopteerd van het Griekse eiland Amorgos, waar zij met nog drie andere puppies zou worden verdronken. Haar zusjes zijn trouwens ook gered. Een is er in Frankrijk terechtgekomen, een in Zwitserland en 2 hier in Nederland.

Begin blog 5

Na zo'n uur of vier achter elkaar klooien om een weblog te starten is het begin er. Zowaar met een paar foto's, een aantal typelists, en een viertal berichten. Voor vandaag vind ik het welletjes. Rose is vanavond naar een gala voor Vrijwilligers, en die zal veel te vertellen hebben, en ook Jesse moet hoognodig een blokje om. Het is toch wel verslavend, en vermoeiend dit gedoe. Ik heb eigenlijk ook nog slecht voor mezelf gezorgd. Dat ga ik dan lekker nu doen.eerder gepubliceerd op 24 11 2006 toen wij voor het eerst gingen bloggen

Texel 2

Vandaag samen met Rose heel druk geweest met nagenieten van onze vakantie. We waren van 10 t/m 17 November op Texel. We hebben er een heerlijke week gehad, met veel wind, en ook veel regen, maar dat mocht de pret niet drukken. Alle muizenissen van de moeilijke tijd die we achter de rug hebben zijn grotendeels verwaaid.

Wat kan het lekker zijn om lekker een boek te pakken, een wandeling met Jesse te maken, afgewisseld met een zonnebank en/of een sauna. Deze laatsten waren aanwezig in de door ons gehuurde Luxe Viletta.

Vandaag waren we druk met foto's inscannen en bewerken, en van een aantal kunnen jullie nu meegenieten. Eerst een aantal waanzinnig mooie paddenstoelen die we tegengekomen zijn. 

De nu volgenden is Jesse heerlijk bezig op het Wad, de nodige vogels de schrik van hun leven te geven. In dit seizoen mag, en kan ze zonder broedende vogels gelukkig los. En zie hoe dat haar beviel.  eerder gepubliceerd op 25 11 2006

Vrijdag de negende

AMELAND

Mijn laatste werkdag voor een mini vakantie. Vijf mensen op mijn afdeling zijn van mijn afdeling verdwenen en vier waren er voor terug, en de vijfde die was gisteren overgeplaatst naar afdeling ouderen, en had daar niet gegeten, en zo slecht naar haar zin dat ze wilde weglopen. Hierdoor besloten haar voorlopig terug te nemen, want voor ontslag of vertrek is het veel te vroeg. Ze was vorige week vrijdag pas opgenomen en kan onmogelijk nu al met ontslag. Ze is al wel een stuk beter, maar die opgaande lijn nu verlaten, dan gaat het gegarandeerd direct weer mis.
Ik ging haar halen en direct had ze een glimlach op haar gezicht en ik kon bij wijze van spreken gelijk weer de wasmachine in, maar ik heb haar ondanks de bewerkelijkheid toch met veel plezier weer terug gehaald. Ze heeft hier nu een kamer boven gekregen en is daar erg gelukkig mee. Wat bordjes gemaakt om haar de weg naar het toilet en de lift te wijzen, en daarna at ze direct weer twee volledige borden leeg. Een andere nieuwkomer blaast nog geen nul, en kon dus ook nog niet benenden komen en twee anderen zijn nog een klein beetje op deze wereld aan het terugkomen.
Druk genoeg dus. Maar dan gaat de avond lekker snel. Beneden zaten we met zijn achten aan tafel, en het was redelijk gezellig.
Ik steeds met mijn koffertje naar boven om de nog niet nul blazenden opnieuw te laten blazen. Dit om te kijken of ze al librium mogen en hoe het is met de fase van afkicken.

Verder ben ik me aan het verheugen op Ameland. We hebben er voor twee nachten een hotelletje geboekt en Jesse gaat ook mee. De buren verzorgen de katten en houden een oogje op het huis, dus dat is ook onder controle en ik verheug me erop om er even uit te zijn. Er zitten ook nog steeds wel zenuwen op te spelen want eigenlijk is het pas een keer goed gegaan om buitenshuis te slapen, en dat was bij die zeer geslaagde trouwerij van vrienden in Engeland.
Toch heb ik er aan de andere kant wel redelijk vertrouwen in. De slaapplaatsen zijn geregeld, de reis is geregeld, wat kan er nu misgaan? Ik voel me goed en ben stabiel. De fotocamera's en de reserveaccu's zijn opgeladen, en welk weer het ook is, dat zal ook geen roet in de plannen sturen. We houden van wind, en dit jaargetijde, en veel harder stormen dan toen we er dik 25 jaar geleden waren kan het niet. Toen was er een wervelstorm die veel caravans de lucht mee innam. Kortom ik heb er zin in.

Ik ga nu weer verder met de verplichtingen maar het was leuk even te dromen over komende week. De medicatie voor vijf personen kwam binnen en moet even zeer zorgvuldig verwerkt worden. De regels voor de HKZ zijn heel streng en worden strikt gehandhaafd tegenwoordig. Daar heb ik een voordeel. Door mijn verminderde concentratie ben ik vijf jaar geleden het al precies zo gaan doen als tegenwoordig verplicht is. De patiënt komt. Dan controleer, verstrek ik en teken dan tegelijkertijd af. Ideaal. Zo hoef je ook nooit meer te checken achteraf of je het wel gedaan hebt. Het is soms even een paar tellen extra wachten voor de patiënt, maar die willen ook liever niet dat je fouten maakt.

Ik stop mijn stukje voor vandaag. Gegroet en tot later.

Grote Tommie

Gisterenavond bereikte ons het trieste nieuws dat Tommie, een van de grootste en liefste honden van het Sterrebos, net iets jonger dan Jesse, een prachtige Braziliaans Fila Brazilero, als ik me niet vergis, na een lange en pijnlijke reeks ontstekingen naar de Hondenhemel vertrokken is.

Tom(mie) & razende roeland Jesse aan het spelen

Vroeger kwamen we elkaar dagelijks tegen en het laatste jaar alleen op zondagen, maar we waren met zijn drieën deel van zijn roedel. Ik kan me nog herinneren dat Rose een keertje viel en Tommie gelijk aanstalten maakten om haar te beschermen door over haar heen te gaan staan als bescherming. Het was een kanjer van een hond en als we het bos verlieten accepteerde hij ook met een versnelde tred een paar stukjes long. Ook Jesse en Tom hebben gespeeld, al was Jesse al gauw een tikje te druk voor Tom die met zijn grote lijf niet zo snel was.
We zullen hem missen, en wensen zijn baasjes heel veel sterkte bij het gemis.

GGGggrrrr !!

Vanmorgen extra vroeg opgestaan na de avonddienst van gisterenavond. Die was top, maar heftig. Ik heb mijn collega directief naar de huisartsenpost moeten sturen nadat hij al vanaf binnenkomst om half drie er slecht uitzag en zich niet goed voelde. Hij vertelde toen al dat hij de dag ervoor plotseling flauw gevallen was en een harde klap om zijn laminaatvloer had gemaakt. Hij gaf aan hoofdpijn te hebben en daar iets voor genomen te hebben wat niet bleek te helpen. Hij liep naar de gesloten afdeling om te gaan zeggen dat hij niet kon lopen wanneer het alarm zou gaan. Kreeg daar een gesprek met een collega wiens vriend ook problemen met zijn gezondheid had waardoor hij nog witter werd dan bij vertrek daarnaartoe. Vervolgens hadden we een uurtje cursus prikvaardigheid, waaraan hij gewoon deelnam al was het niet op zijn normale humoristische wijze. Nog een uurtje later liet hij weten zich nog steeds belazerd te voelen en dat hij ook zijn moeder even gebeld had en dat zij gezegd had dat hij hulp moest gaan zoeken en zij herinnerde hem aan het feit dat zijn jongere broer aan hartproblemen gestorven was. Hierna was hij zo mogelijk nog witter. Voor mij was de maat vol want in diezelfde zin vertelde hij dat zijn bloeddruk al sinds dat hij weg was gegaan van de gesloten afdeling veel te hoog was. Ik belde in zijn bijzijn de huisartsenpost om zijn komst aan te kondigen en hij vertrok naar het Vlietlandziekenhuis, alwaar ze hem vertelden dat het heel goed was en dat hij geen moment te vroeg was gekomen. Hij heeft na onderzoek medicatie gehad waarna hij tot de werkzaamheid was ingetreden moest wachten voordat hij naar huis mocht rijden. Hij mocht alleen weg als hij voor vandaag een afspraak zou maken met een cardioloog. Gelukkig belde hij daarna de schrijver van dit stukje die blij was dat hij deze zeer geliefde maar tegelijkertijd ook zeer gedreven collega zo directief had aangepakt.

Het was op die manier wel een hele hectische en drukke avond, en ik heb die samen met leerlingcollega I prima afgerond.

Volgens Rose en de kalender moesten we de derde naar de tandarts. Ik me er bij neergelegd dat ik vandaag niet zwemmen kan. Een rondje in het donker met Jesse, snel aan de koffie, 10 minuutjes gemediteerd, gedoucht, ontbeten en vervolgens snel naar het Vlietland Ziekenhuis gelopen met Jesse door de eerste heftige bui om daar met zijn drieën de tram te pakken naar Woudhoek om stipt om 10.00u bij onze tandarts te kunnen zijn. 09.54u waren we daar en vervolgens verliet ongewoon op tijd een patiënte de stoel om 10.00u en zaten wij klaar. Buiten was het gaan gieten en aangezien Jesse daar zat hoorden we haar luid schelden. Dit doet ze maar zelden, maar nu was het echt K weer. Het klonk hartstikke gezellig in de behandelkamer. Een hoop gegiechel van de tandarts en een hoop herrie van haar kleinkind en dochter en gerinkel van kopjes etc. Maar geroepen worden ho maar. Jesse bleef blaffen en dat maakte me nog onrustiger dan ik al was. We zeiden dat Jesse ons ongeduld verwoorde. Om 10.24u riep de tandarts een patiënte op, en het was duidelijk dat wij dat niet waren. Rose naar binnen, en wat bleek we hebben morgen pas een afspraak. GGRrrrrr. Zitten we daar voor niks, en Jesse voor niks in de regen en de wind buiten. Ggrrr. Ons snel aangekleed en richting de tram om terug naar huis  te gaan. We kwamen er achter dat Jesse door en door nat, en dat ze graag afgedroogd wilde worden, maar we waren voorlopig nog niet thuis.

Op de terugweg nog even naar de apotheek want Rose was door haar amitriptyline heen, en wat bleek, de volgende zending voor drie maanden bleek klaar te liggen. Om 11.17u eindelijk thuis. Jesse afgedroogd, en ons natte goed opgehangen en een lekker bakkie pleur genomen om op te warmen. Vervolgens weer een reeks aan verplichtingen en telefoontjes, en na een kort blogje mijn bed in als voorbereiding op de tweede avonddienst deze week.

Dat Blog plaatsen zat er voor het werk niet meer in. Dan maar een poging vanaf het werk, al is het daar wederom knap druk. Op een kort verloren moment.

Gegroet

Batterij vult weer

Na opnieuw een goede nacht gaat het de goede kant weer op met Rose en mijzelf. Rose heeft vandaag ook voor het eerst in een hele lange tijd een dagje vrij van de Wereldwinkel en we hebben deze zaterdagmorgen uitgekozen voor een lange wandeling met fototoestellen richting Maasboulevard Schiedam. Daar zijn vandaag de zgn. Maasboulevardfeesten http://maasboulevardfeest.nl/index.php/programma/zaterdagmiddag en dan zijn er allerlei festiviteiten en optredens. Die optredens hoeven wat Rose en mijzelf betreft niet zo, want het zijn meestal voor ons oubollige artiesten en zo gauw die beginnen is het feest tot een echt bierfeest verworden en dan hoeft het sowieso voor ons niet meer zo. De drank in de mens gaat dan spreken en de gezelligheid is vaak ver te zoeken, tenzij jijzelf ook zat bent, en op de een of andere manier willen wij tegen die tijd graag weg zijn.

Wat je toen we daar aankwamen gelijk goed kon merken was dat de organisatie veel minder subsidie heeft gekregen. Het zag er allemaal wel erg professioneel uit maar was ook allemaal even duur. Normaal staat er een enorm veld met kraampjes en is het merendeel van de kraampjeshouders amateur. Een echte rommelmarkt dus. Nu was 80% professionele verkoop. Net de normale markt dus. Ik zag bijvoorbeeld een stroopwafelkraam en vroeg wat een zakje kruimels koste. Een hele € dus, en pas bij 6 zakjes eentje gratis. Belachelijk dus en zo zal hij er niet veel verkopen. Rose en ik hebben er een tijdje rondgelopen maar hebben het snel voor gezien gehouden. Ook qua foto’s hebben we er niet veel gemaakt. Het was er wat sfeerloos en zodoende hebben we wel heerlijk gewandeld en zijn ook even bij “de Bie”, een winkel die in opgekochte goederen handelt, en daar hebben we wel wat koopjes op de kop getikt. Beladen en moe hebben we op de terugweg na dik tweeëneenhalf uur sjokken een stukje de bus genomen. Om kwart over 13.00u waren we weer thuis en hebben eerst eens met de benen omhoog een bak koffie genuttigd. Daarna ben ik anderhalf uur gaan slapen. Wat kan een dag snel gaan.

De sfeer is goed en ons energieleven was weer wat voller ten op zichtte van gisteren. Fijn.

De slaap heeft ook zijn werk gedaan en ik ben ook voor de rest van de dag weer redelijk opgeladen. Ik ga dan ook dit stukje weer beëindigen en even naar de tv kijken. Voor alle lezers een prettige dag toegewenst. Die gaan wij er verder ook van maken. Gegroet.

Amsterdam met Jan en Jo

De afgelopen donderdag zijn Hot, ik en natuurlijk Jesse een dagje naar Amsterdam geweest. Eens in de zoveel tijd gaan we met Jan en Jo uit Purmerend gezamelijk een dagje uit. Dit doen we al een aantal jaren sinds we elkaar in Praag hebben ontmoet. We gingen met dezelfde reis. Zij zijn beide rasechte Amsterdammers alleen ze wonen in Purmerend. Maar ze kennen de stad nog steeds op hun duimpje. Alleen hadden we eigenlijk de verkeerde dag gekozen. Maanden gelden prikten wij een donderdag en van alle donderdagen die we konden kiezen, kozen we Hemelvaartsdag dus bijna alles was gesloten, dus ook bijv. het Waterlooplein. Vinden wij altijd heel erg leuk om lekker rond te struinen en leuke dingetjes te kopen. Het was daarna toch een goede reden om volgend jaar opnieuw een keer naar Amsterdam te gaan. Het was echter wel vriendelijk voor onze portemonee, ons kennende. Het werd toch een leuke dag. Jan en Jo hadden toch een hele tocht uitgestippeld. We zijn begonnen bij het Zuid Noord Hollandskoffiehuis bij het C.S. Daarna zijn we via de Zeedijk door de Chinese wijk gelopen. Onderweg droneken we in een oud pand een lekkere bak koffie. We gingen weer verder richting Rembrandhuis en voor we het wisten waren er kaartjes gekocht. Jan kon niet mee want hij promoveerde zichzelf tot Jesse oppasser. Zij mocht niet naar binnen. Met een hondje lopen heeft zijn nadelen. In dit museum zagen we het oude huis van de meester himself en dat hem al zijn geld heeft gekost. Niets nieuws onder de zon dus. In het museum vonden wij de etsen en tekeningen sprekender dan zijn olieverf doeken. En sinds ik een les droge ets techniek heb gevolgd realiseerde ik me, wat een werk dat is! Dit was het uitzicht van Rembrand wanneer hij naar buiten keek. Moet je nagaan. Moet je wel even door alle nieuwe huizen kijken, maar toch! Het geeft je te denken. Alle tijd is relatief. Daarna gingen we verder met wandelen. We hebben die dag heel wat door de stad getippeld. De tocht ging verder via het Waterloo plein dat zoals ik had geschreven gesloten was. Al die "pakhuisjes" was toch knapjes deprimerend. Verder ging de we langs de Stopera. Hiervan hebben we geen foto gemaakt. We gingen de brug over die een copie is van een brug over de Seine in Parijs. De top van deze pilaar is met dezelfde kleur als de herstelde top van de Westertoren, die nu ook deze helblauwe kleur heeft herkregen. Foto volgt nog. De toren is echter feller van kleur doordat die net is opgeleverd. Vanaf de brug, keken we naar boven en zagen dit pand. Hot en ik gingen gelijk fantaseren zoiets van, stel je voor dat we hier woonden wat zal dit 's nachts een prachtig uitzicht bieden! Zo tippelden we weer verder. We gingen richting het Rembrandplein. Daar aangekomen staat de Nachtwacht in brons. Ik kon het niet laten om Jesse en Hot samen op een kiekje te zetten. We hebben op het Rembrandplein een pilsje en een uitsmijter spek genuttigd. We waren er wel aan toe. Het zonnetje begon net een beetje te schijnen. En de reis ging verder. We gingen richting de Munttoren waar onder andere de bloemenmarkt op het water ligt. We kozen ervoor om daar niet te gaan kijken, omdat we hier al vaker geweest waren en liepen vervolgens de Kalverstraat op, waar wel alles open bleek, en waar het ongelooflijk druk was. Aan de linkerzijde van de Kalverstraat, die ieder jaar ook meer op elke gewone winkelstraat in Nederland gaat lijken, kom je op een gegeven moment bij de HEMA. Die zit op een plek waar vroeger een zwembad gevestigd was ondergronds. Daar zit tegenwoordig een passage waar we via een lift naar boven gingen en de rest gingen we per trap. Boven gekomen was er een restaurant van glas waar het uitzicht rondom fantatisch was. Hier waren we nog nooit eerder geweest. Door de spiegeling van het glas konden we moeilijk mooie foto's maken. Dit plekje bevelen we iedereen aan. Vandaar zijn we via de achterkant van de passage naar het Begijnhof gegaan. Je gaat er gewoon naar binnen via een gewone deur. Het is een groot hof dat gedeeltelijk is afgesloten door de bewoners en terecht. Het lijkt me heel vervelend wanneer elke toerist naar binnen komt gluren. Er zijn daar ook 2 kerkjes. De Engels Gereformeerde kerk die dit jaar 400 jaar bestaat en een grote kapel. De eerst 3 foto's zijn van de Gereformeerde Engelse Kerk. De volgende 3 zijn van het hofje zelf. Ik hoop dat de foto's een leuk beeld van het geheel geven. Dit zijn de laatste 3 van vandaag. Morgen gaan we verder met ons verhaal. De laatste 3 zijn van het kleine kerkje.

Voor alle duidelijkheid, als je op de foto's klikt worden ze beter zichtbaar. Het is wel een beetje moeilijk dit leuke stuk over ons onfatsoenlijk leuke dagje uit in Amsterdam met Jan en Jo opnieuw te plaatsen, vooral omdat Jo er inmiddels niet meer van mee kan genieten, en Jan en ondergetekenden haar nog steeds erg missen. Toch is het ook zo dat zo lang je geazamenlijke herinneringen hebt je er ook nog min of meer bij bent JO !!
Eerder publiceerden we dit stuk op 19 mei 2007 op: hotrose.weblog.nl/dagboek_hot/dagje-amsterdam/

Verjaardagslunch

Onze tafel bij Het Wapen van Reeuwijk aan het raam

Trouw of feestlocatie op Ponton

Gisteren was het de dag voor onze jaarlijkse lunch met oude vrienden. Ontmoet eerst in Arnhem. Rose kent ze al veertig jaar en ik vlak nadat ik Rose ontmoette, nu eenendertig en een half jaar geleden. Ze wonen al jaren in Gouda en tracteren ons ter ere van onze beider verjaardagen soms op een lunch. Deze keer kwamen ze ons, inclusief Jesse halen en na een karweitje hier in ons appartementencomplex namen ze ons mee naar de Reeuwijkse Hout, voor eerst een heerlijke lunch bij het Wapen van Reeuwijk http://www.wapenvanreeuwijk.nl/ . Een prachtige locatie aan de Reeuwijkse plassen en dus langs het water. Je kunt er bijvoorbeeld ook een ponton huren voor een bruiloft of feest waarbij de gasten dan per oude boot heen en weer gevaren worden. Ik kan me Reeuwijk nog wel een beetje herinneren uit de tijd dat ik opgroeide in Gouda aan de Oosthaven, maar het was leuk er weer eens terug te zijn. Daarna zijn we voor een lekkere wandeling en om bij te praten naar het wandelgebied bij het Reeuwijkse Hout gegaan, een enorm waterrijk gebied van eilandjes, modder, strandjes, en zowel de mensen als Jesse hadden het ondanks dat het geen fijn weer was enorm naar de zin.

Kaartje Reeuwijkse Hout Wandelgebied en Plassen

Het Wapen van Reeuwijk

We waren om 15.45u weer terug in Schiedam en het was een heerlijk uitje. Daarnaast zijn we m.b.v. Dick weer een stuk wijzer geworden over een probleem binnen ons complex, en ook daar kunnen we nu weer verder mee. Daarover later meer.

Vandaag heb ik onze "schuur, en voorraad plek", waar we gisteren moesten wezen weer inruimklaar gemaakt en dat inruimen gaat Rose morgen doen wanneer ik weer aan het werk ben. 

Vanmorgen mocht Jesse al voor de derde keer deze week los en zijn we naar het Sterrebos geweest.

Gisteren had ze overigens in het Reeuwijkse Hout ook ergens in zaken liggen rollen waar wij niet geluukig van worden maar hondjes wel. Thuisgekomen zat er niets anders op dan haar met zeep te wassen want 't was een stinkend beest geworden. Ook in de trein terug kregen we blikken van, vul zelf maar in. Voor nu gaan we de rest van de dag lekker niksen. Gegroet.