Waar gebeurd.........................!!!

Dit verhaaltje kreeg ik van een vriend toegestuurd.

What small steps are taken to achieve freedom for us all.
This scene took place on a British Airways flight between Johannesburg, South Africa & London.
A white woman, about 50 years old, was seated next to a black man.
Very disturbed by this, she called the air hostess. "You obviously do not see it then?"  she asked. "You placed me next to a black man. I did not agree to sit next to someone from such a repugnant group. Give me an alternative seat. "Be calm please," the hostess replied. "Almost all the places on this flight are taken. I will go to see if another place is available."
The hostess went away & then came back a few minutes later. "Madam, just as I thought,  there are no other available seats in Economy Class.
I spoke to the captain & he informed me that there is also no seat in Business Class. All the same, we still have one place in First Class."
Before the woman could say anything, the hostess continued. "It is not usual for our company to permit someone from Economy Class to sit in First Class. However, given the circumstances, the captain feels that it would be scandalous to make someone sit next to someone so disgusting."
She turned to the black guy, & said, "Therefore, Sir, if you would like to, please collect your hand luggage, a seat awaits you in First Class."
At that moment, the other passengers, who'd been shocked by what they had just witnessed, stood up & applauded.
This is a true story. If you are against racism, please send this to all your friends; please do not delete it without sending it to at least 1 person. Bij deze dus.

WELL DONE, British Airways 

Blog 128 1-7-2007

Vrijdagmijmeringen

Eens, heel lang geleden. Toen de wereld nog jong was en de soldaten nog met poetskatoen schoten was ik een Flower Power Kind en ik hield me o.a. bezig met Zen Boedisme en Tao en nog vele andere dingen. Dat gebeurt zo wanneer je vrienden zich ook daarmee bezigen. Zij waren wat hoger geschoold dan ik en hadden toen een grotere woordenschat. Dit alles heb ik door de jaren goed ingehaald. Die theorieën, ik begreep er geen snars van. Ik ben toen begonnen met het lezen van verhalen o.a. over de leerling en de meester. De leerling stelt een vraag en de meester beantwoordde die. Zo af en toe herlees ik die boekjes weer. Zo herlas ik laatst het boekje van "Gesprekken met de Meester" geschreven door Carla Krüger. http://www.boykollee.nl/gedichten/index_gedicht.html Het is leuk om dit soort boek in je op te nemen en een willekeurige bladzijde te nemen en die dan te lezen met de bedoeling dit als thema van de dag te benoemen. Dit is het verhaal van de dag. Het heet;

De Cirkel is een beweging.

Ik vroeg de meester; Als het waar is dat ons bestaan een eeuwige cirkel vormt, hoe kan men dan van heden, verleden en toekomst spreken? Hij antwoordde mij; De cirkel is een sterke beweging; de mens is gedwongen in de richting van de beweging te kijken. Hij neemt het landschap waar dat hij passeert en noemt dit zijn herinnering. Slechts een enkeling slaagt erin één moment uit de baan te stappen; hij neemt dan fragmenten waar van het gebied dat hij nog door moet trekken; de gebogen lijn van de cirkel maakt het hem onmogelijk het tijdstip van aankomst in dat gebied nauwkeurig te bepalen. Men noemt dit een gave en beseft niet hoe groot de angst moet zijn, niet meer in de beweging opgenomen te worden.

Blog 127 eerder 29-6-2007

Een held

Ik heb ooit eens een held gekend. Niet een die de krantenkoppen haalde, niet een met vuisten zo hard als steen, niet een die de wereld liet beven, maar een gewone man met zijn gezin die hard werkte. Hij was een goede vriend van mijn ouders en iemand die echt in mijn ogen keek. Dat was zeldzaam in die dagen. Hij was ook een chef kok in een hotel in Zwitserland, het Mekka van de fijne keuken in die tijd. Op een dag kregen hij en zijn vrouw een kind dat zwaar spastisch was. Toen deze knul in de pubertijd was gekomen nam hij onslag van zijn baan en ging toen werken in de keuken van een ziekenhuis omdat dat regelmatige uren beloofde omdat zijn zoon hem nodig had. Geruchten vertelden ook dat hij zijn zoon naar een bordeel had meegenomen om de lichamelijke liefde te leren kennen want wie wil er nu vrijen met een spast? Ik vond en vind dat zo heldhaftig om naast je kind te staan wanneer die dat nodig heeft en zo'n man noem ik een held.

Blog 113, eerder 9-4-2007

Vraagteken

Het is fraai. Hot is door mij en Jesse naar het werk gebracht en dan roept die op 't laatst; "schrijf nog wat op het web-log!" Fraai! Heb ik eigenlijk niets te zeggen dan moet ik toch wat schrijven. Laat eens kijken. Ik kan schrijven van toen ik nog in Arnhem woonde en de buurvrouw en ik tegelijkertijd zwanger waren van onze tweede en zij wilde zo graag een jongen. Op een dag belde ze aan en schreeuwde van blijdschap: "Rose, de dokter heeft gezegd dat ik 50% kans maak op een jongen!" Ik kan ook schrijven van toen ik nog in Arnhem woonde en met een stel vrienden Sinterklaas wilden vieren, zo goedkoop mogelijk. Een vriend vroeg mij advies, hulp en ideeën om een surprise te maken. Ik adviseerde kaarsen stompen te verhitten en dat vet te gebruiken om een nieuwe kaars te gieten. Laat ik hem nu treffen met de kaarsen stompjes aan en hij hing met die stompjes boven een blik en drupte ze drup voor drup leeg in een leeg blikje. Ik kan ook schrijven van toen Hot en ik op een feest waren en een jongen zagen die aan me vroeg hoe het met Fokke (een gezamenlijke vriend) ging. Fokke was een opleiding voor rattenvanger aan het volgen om waterratten te leren vangen. Vergis je niet, het is een hele studie! Ik vertelde die gozer van dat hij nu een moeilijk deel van de studie aan het volgen was. Hij was namelijk nu naar het conservatorium om fluit te leren spelen. Laat die gozer het nu serieus nemen en begon dus een heus gesprek hierover met mij terwijl de omstanders in lachen uitbarstten. Het is nooit goed gekomen tussen hem en mij. Maar nu ben ik uitverteld.

Blog 112, eerder 8-4-2007

Leren Genieten

Ik was door mijn vrouw Rose, toen nog vriendin uitgenodigd in een restaurant in Sonsbeek Park, de Boerderij genoemd. We waren al vele malen langs de Boerderij gekomen, maar naast iets te drinken met de kinderen, hadden we er nooit iets genuttigd omdat de prijslijst ver boven ons budget uitkwam.  

Gezamenlijk kwamen we er binnen en buiten het gevoel dat ik erg graag wilde gaan genieten, had ik toch ook het gevoel dat kunnen we toch eigenlijk niet maken, om hier zoveel geld uit te gaan geven. In het eerste half uur van ons bezoek kregen we dus ook prompt ruzie hierover, en het resultaat van die ruzie is geweest dat ik voor het eerst van mijn leven, verplicht ben gaan genieten en die zorgenknop op instigatie van Rose heb uitgezet. Geld uitgeven en er daaropvolgend niet van genieten dat is pas zonde. Zo gezegd, zo gedaan, vervolgens hebben we nog zeker een uur of vier genoten van de selecte hapjes, en gangen, drankjes en desserts die voorbij kwamen, en omdat we aan het einde van de avond de smaak goed te pakken hadden en ook de alcoholische versnaperingen hun tol vroegen hebben we ons per taxi laten vervoeren naar een café in de buurt van ons huis in de spijkerbuurt, en hebben nog tot de vroege uurtjes doorgenoten.

Deze avond is de eerste van vele geworden waarop genieten van het hier en nu, op dat moment, en heeft er voor gezorgd dat ik beter mijn eigen grenzen heb leren kennen. Het lijkt wel of jezelf wegcijferen voor een ander of schaamte om geld uit te geven en daar dan ook nog van mogen genieten iets is wat je noemt een dubbele spagaat. Dit is mij met de paplepel ingegoten en het afleren is een kunst. Genieten is als het ware een spier, als je die niet gebruikt, sterft hij af.

Blog 46, eerder 21-12-2006

Brief aan nicht in Africa

Vandaag is het er eindelijk van gekomen om een brief te schrijven aan een nicht van ons die sinds ongeveer een maand naar Afrika is uitgezonden door Artsen zonder grenzen, maar dan de Franse tak hiervan Mediciens Sans Frontiers. We hadden ook heuglijk nieuws te melden, want gisteren is zij tante geworden van een nieuw nichtje en wij oudoom en oudtante. Neef Marc, en zijn vrouw Angela hebben in Portland, Oregon (U.S.A) waar zij wonen, een kleine meid gekregen, genaamd Zoë Elisabeth. Floor is die nicht en heeft eerst de opleiding tot Verpleegkundige gedaan en heeft zich na afloop daarvan direct opgegeven, om uitgezonden te worden. Via de satelliet krijgen we nu meestal eens in de week een uitgebreide mail van haar. Wat hieruit blijkt is dat ze een totaal andere wereld is binnengegaan, waar van alles gebeurd, op ongekende en illustere manieren, binnen een cultuur die ons onbekend is, in voor ons nauwelijks voor te stellen armoede en soms uiterst gevaarlijke omstandigheden, waar je stoutste fantasieën niet toereikend voor zijn. Het feit dat ze voor lange tijd gekozen heeft haar relatie alleen te laten en te kiezen voor deze manier van hulp vind ik fantastisch, en daar heb ik het grootste respect voor. Het is weer een heel andere manier van iets doen tegen armoede, en onrechtvaardigheid, dan die van Rose en mijzelf met ons gewone werk en dat bij de Wereldwinkel, maar het getuigt van grote moed, en dat heb ik haar laten weten vandaag.

Blog 43 eerder 19-12-2006

WU HANG LI

Toen enkele vrienden Wu Hang Li eens bezochten, vonden zij hem in zijn studeerkamer, een groot prisma, dat op een tafel voor hem lag bekijkend. Zodra Wu Hang Li de vrienden zag stond hij op en liep hen tegemoet.Ge weet vermoedelijk niet, waarom ik met zoveel aandacht naar dit prisma kijk, maar dit prisma is voor mij een afbeelding van de hoogste en laatste waarheid.Wu Hang Li nam het prisma op en hield het in het licht, zodat het in alle kleuren van de regenboog begon te schitteren.Veelkleurig en verwarrend schijnt het wezen van de waarheid, bont en wonderlijk schijnen de geheimen van hemel en aarde (de kosmos), maar in feite is het slechts een en hetzelfde, waardoor alles ontstaat en alles bewogen wordt.Het prisma der waarheid heeft echter zulke grootse afmetingen, dat de volkeren der aarde en de geslachten der mensen er vaak niet meer van te zien krijgen dan een van zijn talrijke facetten, en ieder volk beschrijft bij monde van zijn wijzen het facet dat het gezien heeft, en ieder geslacht verkondigt door zijn denkers die ene kant die het in staat was te ontdekken.Daarin hebben zij volkomen gelijk. Het is onze hoogste en edelste roeping de waarheid te benaderen.Waarin echter volkeren en mensen falen, en waarin zij zich op een gevaarlijke manier vergissen is het geloof dat ieder volk en vaak ieder mens zijn facet voor het enige juiste aanziet.En de meeste mensen hun kant als de enigst mogelijke en toelaatbare beschouwt. Zo vervormen zij de waarheid in een vergissing, en de wijsheid in domheid.Zo wordt rechtschapenheid bekrompenheid en ijver tot naijver.Wie een facet heeft gezien dat blauw schittert, verklaart het blauw tot oerprincipe van alle gebeuren.Wie een Rood belicht facet ziet, gelooft daarin de alles bewegende (oer) kracht ontdekt te hebben.Ieder is overtuigd in zijn klein gedeelte het geheel te bezitten, en in plaats van eendrachtig samen te gaan, bestrijden zij elkander, en trachten elkaar van huns gelijk te overtuigen.Wie echter weet dat de waarheid een veelzijdig geheel is, die zal met voorzichtigheid en beleid trachten deze waarheid te benaderen. Zoals dit prisma schittert ook de verborgen en vaak onaanzienlijke waarheid, zodra het licht der rede op haar valt.Wu Hang Li Tao

Blog 21 Verouderd nooit

Een Tijger op het pad

Een tijdje geleden liep er een vrouw in het oerwoud. Terwijl zij relaxt aan het wandelen was zag zij ineens een tijger voor haar neus. Zij schrok zich te pletter en begon als een speer te rennen. Terwijl zij aan het rennen was keek zij heen en weer zodat ze niet vooruit keek en ze zag dus ook niet dat er ineens een ravijn voor haar voeten verscheen. Zij viel naar beneden en terwijl zij viel kon ze toch onverwachts een plantje pakken dat uit de aardewal groeide. Terwijl zij dus aan dat plantje hing keek zij naar beneden en zag dat daar ook een tijger liep die verwachtingsvol omhoog naar haar aan het kijken was.Vervolgens keek zij naar het plantje en zag dat er een wit muisje en een zwart muisje aan de stengel zaten te knagen. Ook zag ze dat het een aardbeiplantje was waar ze aanhing. Er waren ook een aantal rijpe aardbeien en ze plukte er een van. Terwijl ze die langzaam aan het eten was zei ze "Heerlijk".