Verbinding Yoechee!

Gisterenavond hadden we na een telefoontje van een monteur van Tele2 eindelijk weer verbinding. Het aansluiten was peanuts. Zowel de laptops, de TV, de mobiele telefoons en de tablets hebben eindelijk weer verbinding, en na 24 dagen alleen Nederland 1,2,3 en Rijnmond TV, was het heerlijk wat meer keuze te hebben. Ook het feit dat we nu af zijn van Digitenne en echt HD TV hebben is een echte verbetering. Wat een helderheid, diepte en scherpte. En het feit dat ook eindelijk het geluid weer via de boxen komt en niet uit de TV is kicken.

Voor nood zijn dat allemaal prima zaken maar de boxjes van onze stereo tv zijn toch niet de door ons gekozene, en nu is het scherpe en blikkerige er weer af. Heerlijk.

Ik ben benieuwd wat het hoofdkantoor van Tele2 gaat doen met onze officiële klacht, want dit kunnen we toch niet zomaar laten gebeuren.

Op mijn werk is het vanmorgen niet erg druk. Ik ben blij dat het mijn laatste werkdag van de week is en dat ik nu lekker het WE vrij ben. Dan kan ik ook het interactieve deel van de TV installeren, en eens kijken wat we daarmee allemaal kunnen doen. Leuk.

Het is ook echt wel fijn om nu niet meer afhankelijk van mijn werk of anderen te zijn qua verbindingen en of betalingen. Ik blijf het nog steeds vreemd vinden hoe snel we zo afhankelijk zijn geworden van de computer in ons leven. Verder was het ook te gek om gisterenavond weer even uitgebreid bij te praten met mijn zus in Zuid Frankrijk, zoiets doe je toch minder snel met de mobiel, en met dat apparaat hebben we sowieso ons limiet ver overschreden.

Gegroet en fijn WE

Dag voor onszelf

Druk voor ONSzelf Vandaag

Vandaag stond de wekker weer op 06.55 uur. Te vroeg naar mijn zin, en zo zo lieten we hem meermaals draaiend 3 x 9 min staan. Medicatie uitgezet, gedoucht, genietend van de extra harde en net iets warmere straal sinds dat onze nieuwe ketel geplaatst is. Heerlijk. Dan de deur uit met Jesse voor haar eerst ronde. 
Onderweg een Metro gehaald en liet nogmaals op me doorwerken dat de premies voor aanvullende verzekeringen van ouderen heftig omhoog gaan. Heerlijk een gevolg van de door de regering weg gegooide solidariteit en ingevoerde concurrentie binnen de zorg. Walgelijk. Alles wordt duurder behalve je inkomsten. Waar moeten we dat nu weer van betalen? 
Gelukkig mijn gedachten kunnen stoppen. Jesse deed alles wat we van ons Griekse Grietje verwachten. Daarna eindelijk de zo noodzakelijke koffie. Ons meditatiemoment, ons ontbijt. Rose had een eitje gekookt. Gesmuld en een boodschappenlijstje gemaakt. Na het eten wat administratie opgestuurd en weggewerkt tot dat we allebei de deur uit moesten. Rose met Jesse en een boodschappentas op wielen en ik richting Huize Frankeland alwaar mijn uur Fysiozwemmen om 10.45u start. 
Het is voor Rose minstens zo aan ons nieuwe patroon wennen als voor mijzelf. Normaliter gaan we minstens twee keer per week samen naar de markt. Jesse gaat mee, en samen beslissen we wat we gaan eten en dus wat we aanschaffen. Nu gaat dat van de ene op de andere dag niet meer en zijn dat onverwachts taken van haar. Dus samen bij 't ontbijt verplichtcommuniceren en lijstjes maken.
Na een heftige oefenpartij met de gebruikelijke maten in het zwembad kwam ik om 12.10 terug en vond daar een nog bijkomende Rose die ook net terug was. Samen hebben we koffie gedronken en hadden vanmorgen afgesproken onze berging te herinrichten nadat deze afgelopen zondag i.v.m. de ketel vervanging was leeg gehaald.

Veel Antennes op het dak

Zin hadden we niet maar ik wilde het ook niet uitstellen tot na ik gerust had, dus gingen we na brood met koffie aan de slag en hebben nu weer een goed ingedeelde en opgeruimde berging waar je alles kunt vinden wat je maar zoekt. We hebben alleen een ouderwets grote voorraad. En hebben in de zeldzame gevallen waarbij we dit doen ook wel het nodige van over de datum moeten weg gooien.
Daarna heb ik nog even snel het een en ander ingescand voor de VvE Beheerder, we hebben nl. naast de al aanwezige antennes op het dak plotsklaps een heel stel nieuwe erbij. Alles is vervangen maar ook vermeerderd, dus misschien zijn we wel aan een vernieuwd contract toe met de telefoonproviders.
Vervolgens ben ik gaan slapen voor een uurtje en nu lekker ontspannen tot de dag van morgen. Gegroet en tot morgen

Djembé Spelen

Na jaren van dromen, denken, dansen, in trance raken en genieten van Afrikaanse Drum muziek, en vele zaken, en verplichtingen waardoor het er steeds niet van kwam is het afgelopen avond eindelijk zover gekomen dat ik mijn eerste les Djembé spelen heb gehad, en nog wel van de erg inspirerende Kofi Ayivor. Vanavond bleek dat hij een van de oprichters is van OSIBISA, een fantastische groep uit de jaren zeventig, waar Rose en ik veel oude langspeelplaten van in ons bezit hebben. De eerste les was al erg leuk, en mijn vingers die nu zonder de gebruikelijke ringen het toetsenbord weer beroeren zijn nog aan het bekomen van de eerste 2 uur djembé spelen. Het is een leuk klein groepje mensen van allerlei leeftijden en ik vond het geweldig. De klanken uit mijn nog nieuwe djembé door mijn eigen lijf te voelen en te horen. Op mijn werk heb ik eindelijk ook voor elkaar dat ik vrijwel iedere vrijdagavond naar les kan, en ik heb het idee dat ik mogelijkerwijs eindelijk een manier gevonden heb om tijd voor mezelf te nemen en tegelijkertijd nog het een en ander aan gezonde agressie kwijt te raken. Ik ben nu op mijn werk en zit met een tevreden gevoel en op een lekkere manier, ontspannen ademhalend, terug te kijken op een heerlijke en drukke dag. Rose ligt thuis lekker te slapen, en houd het bed warm totdat ik daar morgenochtend zelf weer aan toe ben. Het is tot nog toe een rustige nacht en mijn collega en ik zijn vast van plan om dat zo te houden. 

We worden gemist!!

We worden gemist!!

Ik lag vanmorgen tussen half elf en kwart voor twaalf in het zwembad. Daar was ik twee weken niet geweest omdat ik de eerste woensdag moest werken en de tweede woensdag een drie/viermaandelijkse controle had bij mijn behandelaar in het Vlietlandziekenhuis. Een van de zwemmaten Wim zei toen hij me zag dat ik voor het laatst dinsdag de negende op HOTROSE geschreven had en ja hij had gelijk.

Rose en ik zijn beide druk. Rose met het dagelijks schrijven van een blog op haar nieuwe blog welk te vinden is op http://elsderoos.blogspot.com en ik moet zeggen dat blog ziet er goed en strak uit, en ze bouwd het iedere dag goed in haar structuur in.

Ik ben ook druk, druk met werken in het ziekenhuis, druk met karweitjes in en rond het huis. Als persoonlijk secretaris van de voorzitster van onze VvE ben ik druk met installateurs, cameracontroles, offertes, lampen vervangen, buren met wie het slecht gaat, maar ook met http://hottransport.net met stukjes als correspondent van Els. Jesse die ook regelmatig een ronde wil, post, administratie uitzoeken en opruimen etc. etc. Verder was ik werkelijk snip, maar dan ook snipverkouden afgelopen week. Wat is dat een vermoeiende bezigheid zeg. Dat was ik helemaal vergeten. Zelfs liggen op bed is wegens luchtgebrek lastig.

MIS !!

Toch gaat het goed. Ik ben door mijn behandelaar weer goedgekeurd voor de komende tijd. Ik heb er weliswaar nog een capsule Neoral bijgekregen in de hoop dat die verhoging zorgt voor een verdere verlaging van mijn spierenzym. Het is wel flink gezakt maar nog niet voldoende. Verder ben ik nog steeds koortsvrij en dat nu al bijna vier maanden. Ik begin er aardig aan te wennen. Heerlijk.

Deze week moet ik van de negen dagen er zeven werken, en oké, ik kom goed moe thuis en slaap nog beter, ik kan het goed aan. Ook met mijn baas tot as maart goede afspraken kunnen maken. Gisteren had ik ook een leuke drukke dag. Even een vergadering met het management waarin alle mogelijke veranderingen weer eens voorbij kwamen, en daarna een leuke spelletjesavond met zowel spelletjes als voetbal. Deze avond werden de hapjes verzorgd door twee Hindoestaanse patiënten. Het was een avond met veel gefrituurde bara's, lekkere groente balletjes, en andere onbekende zaken en het was erg lekker. Vorige week hadden we een Spaanse Tapasavond, ook erg lekker.

Rose moet werken in de WW vanmiddag, zomaar tussendoor en onverwacht, want ze moet voor iemand invallen, maar was dit bijna vergeten, gezien het feit dat ze normaliter alleen de zaterdagen werkt.

Ik ga nu een uurtje pitten. Ben moe van het zwemmen en heb net een lichte lunch op. Dan ben ik vanavond weer mens en kunnen we samen de dag verder tot een succes maken. Voor nu gegroet.

Woensdag de 26ste - FINISHED -

Rose en ik zijn klaar, klaar met de klussen, moe en tevreden kijken we nu naar onze keuken, die eindelijk eigen geworden is. Met een nieuwe koelkast, oven, een alluminium wand met planken, een snijblok op hoogte is er in ons kleine keukentje plotsklaps toch wat meer werk en opbergruimte, en het ziet er allemaal ook profi, bruikbaar en kek uit. Idem met de gang. Die had al sinds 27mei 2009 toen we hier zijn komen wonen lelijk behang, was donker, onafgewerkt en kaal. Weliswaar hadden Damy en ik het kattenplafond al opgehangen, maar nu is deze ook ingericht, geschilderd en af. De katten waren afgelopen vrijdag al blij en nog voor de beide wegen naar hun kattenetage weer aangebracht waren kwamen ze van bovenaf al kijken wat we nu toch allemaal aan het doen waren. Zelfs Ziggy Babe, oftewel Zzzz, heeft er de afgelopen nachten geslapen ondanks dat haar eigen mandje in de badkamer staat 's nachts. Vanmorgen de finishing touch. Rose heeft gestofzuigd en ik heb met was de vloer weer netjes gemaakt. Als je met gips gewerkt hebt en aan het schuren bent geweest en gelatext hebt dan zie je vaak zo'n grauwsluier, die er ondanks dweilen en schoonmaken niet afgaat, nu ziet ook de vloer er weer beter uit.

Er was wel een telefoontje vanmorgen vroeg waar ik even van schrok. Ik kreeg m'n French Sister aan de telefoon die verdrietig en vol pijn vertelde niet te kunnen komen de komende week. Ze heeft zich geblessert aan haar rug en vergaat van de pijn, daarnaast heeft ze momenteel een heftige buikgriep die haar aan huis gebonden houd, en aan haar toilet. Ze was hoorbaar verdrietig want ze had zich net als ons er helemaal op ingestelt en verheugd. Tja, het is niet anders.

Zo hebben we onverwachts ons mooi opgeknapte en schoone huis voor onszelf. We zijn allebei blij dat ondanks frustraties, tegenvallers en vermoeidheid de kluswerkzaamheden er op zitten en we nu nog vijf dagen vakantie hebben. We hebben al plannen. We willen onze nieuwe oven gaan uitproberen, en ook andere zaken staan op ons verlanglijstje, maar het is aan het weer en onze mood of die ook gerealiseerd gaan worden.

Walnoten, Dadel Couscous Taart

Het geeft wel een heel tevreden gevoel dat we nu eindelijk de mogelijkheid hadden om wat achterstallig onderhoud/verfwerk/verbouwwerkzaamheden te doen waar ik al die tijd geen greintje energie voor had. Ik vind het een goed teken dat nu ik eindelijk de koorts kwijt ben ik ook weer wat meer energie heb voor zaken naast mijn werk. TOP.

Inmiddels een walnoten, dadeltaart met couscous in de oven staan. Nog 45minuten. Ben benieuwd. Leuk en lang geleden om te bakken. We hadden al die tijd geen oven die groot genoeg was en nu eindelijk wel. En leuk om het ook werkelijk te doen. Yoeghee!!

Jesse was net naast Rose gaan zitten. Zij is helemaal gek op walnoot, en dat is ook ongeveer het enige wat ze niet naar binnen schrokt, maar echt proeft en heel langzaam naar binnen werkt. Het is een leuk gezicht. Rose kraakt en maakt schoon en Jesse wacht heel geduldig tot ze een stukje krijgt zonder echt te bedelen.

Ik heb vanmorgen tussen alle werkzaamheden door ook nog even gezwommen, tegen de spierpijn.

Dit was het wel. De groetjes.

Doodmoe

Vandaag de hele dag aan het bijkomen. Gisteren met collega D een halve dienst gewerkt. De derde dienst afgelopen week en getracht ook de 11 meldingen van de Agressieopvang club te verwerken, waarvan er een op vakantie is. Ik schreef dit aan mijn direct leidinggevende en die maakt kennellijk bezwaar tegen het feit dat ik deze aktiviteiten blijf doen. Ik heb al gezegd dat het mijn laatste jaar is en dit zijn nu typisch van die werkzaamheden die ik zelfs vanuit bed nog zou kunnen doen dus helemaal snappen doe ik het niet.

Verder is het druk vandaag. Ik moest al vroeg in het ziekenhuis zijn, bij de fysiotherapeut, de apotheek, en vanmiddag onverwachts ook nog bij de huisarts. Ik hoop op een hulpmiddel tegen mijn kortademiigheid. Rose legt een verband tussen het vocht wat ik bij me draag en de blaasjes in mijn longen die daar ook wel eens door gevuld zouden kunnen zijn. De dr. wil me in ieder geval zien voordat hij me iets wil voorschrijven. dat snap ik wel.

Voor de rest ben ik blij dat de ergste warmte weg is en dat scheelt ook in mijn ademhaling. Ik heb verder voor komende week vier halve dagen gekozen. Dinsdag, woensdag, vrijdag en zondag. Ik denk dat dat moet kunnen. Ik merk wel dat het stevig wennen is, en dat ik lang niet aan al mijn normmale werkzaamheden kan toekomen. Ik zorg wel voor rapportage en poog mijn collega's die verder alleen staan zoveel mogelijk bij te staan, maar ik sta dus niet boventallig. dat schijnt niet meer te kunnen. Ik vraag me af of dit nu is wat de bedrijfsarts in zijn hoofd had. Ik weet wel dat ik compleet totall loss thuiskom, en uiterst goed slaap, maar verder nergens meer toe in staat ben of toe kom aan andere zaken.

Ik ga nu dan ook maar weer piten om ervoor te zorgen dat ik op tijd uit bed ben voor ht geval mijn leidinggevende belt of de apotheek mijn nieuwe medicatie brengen komt.
Kortom later meer. Ik sla dit stukje eerst op alvorens het af te maken.

Ik zit nu weer achter de computer, maar het is inmiddels avond. Ik ben bij de huisarts geweest en die wilde me eerst een nieuwe plastablet geven om meer vocht kwijt te raken, maar na controles van bloeddruk en luisteren naar mijn longen en nadat hij had gezien welke giga lijst aan medicatie ik al slik wilde hij dat er eerst twee longfoto's zouden worden genomen en hij wilde overleggen met mijn vaste huisarts. Dus ik mocht na de lange wandeling samen met Jesse opnieuw naar het Vlietlandziekenhuis voor Röntgenfoto's en ik was al zo buiten adem. Op de BK laan aangekomen dacht ik dat ik aan de bus want ik kon gewoon niet meer verder, dus Jesse en ik hebben twintig minuten gewacht op de volgende en zijn verder lekker met de bus gegaan. In het ziekenhuis aangekomen was het geen vijf minuten werk. Morgen om kwart over negen 's morgens bellen voor de uitslag. Zal misschien een pufje worden. 

Ook de terugweg naar huis hebben we met de Tram en de Metro gedaan. Al op Schiedam Centrum kwam de Metro aan en er stapte niemand uit en hij zat al tot de nok toe vol. Onbegrijpelijk dat ze in de spits enkele metrostellen gebruiken. Het is dat Jesse zo tussen alle benen door naar binnen floepte en er enkele Moslima zich een hoedje schrokken zodat ik alsnog enkele millimeters had om mijn steeds groter wordende lijf toch nog binnen te krijgen. Dat de RET minder ritten maakt in de vakantie snap ik maar dat ze tegelijkertijd de treinstellen inkorten vind ik onbegrijpelijk. Dat scheelt nl. niks qua aantal chauffeurs.

Zo vol zat ie nu ook weer niet hoor!!

Drie uur na mijn vertrek was ik eindelijk weer thuis en na een groot glas water en een soepje wilden we met de warme maaltijd starten en toen bleek alles in de ijskast zo'n beetje over de datum of net onbetrouwbaar genoeg om nog te durven gebruiken dus hebben we uiteindelijk wortel-uien-zoete aardappel stampot met vissticks uit de diepvries gegeten. Origineel maar uiteindlijk nog smakelijk ook. Nu heb ik tijdens een ergerlijke serie even tijd voor wat gecomputer. En het afmaken van mijn eerder begonnen stukje. Ik las net dat een oud collega die in Thailand zat met man en zoon ook al weer terug is. Goh wat gaat dat snel.

Ik ga afronden en wat andere zaken doen. Voor nu gegroet. Ik ben nog vermoeider als toen ik vanmorgen wakker werd. Zucht.

Frustraties en genot wisselen elkaar af.

Wat een gedoe allemaal. Het houd niet op. Slot kapot, Rose opgesloten, verplicht ook een nieuw slot te laten monteren, dure grap. Kijken of we via de opstalverzekering nog wat kunnen terugkrijgen. Twijfel. Vervolgens een prachtaanbieding in de winkel. Na lang discussiëren met Rose ik er naar toe. Weten ze er in de winkel niks van.

Canon powershot SX 40

Wordt je eerst voor leugenaar uitgemaakt terwijl het notabene de aanbiedingskrant van die winkel is. Scheelt notabene € 60,-. Toch een hoop geld. Een dag verder krijg ik gelukkig nog steeds uiteindelijk toch het artikel voor de aanbiedingsprijs en ook excuses gevolgd door een nette deal voor een geheugenkaart en reserveaccu. Maar al het gedoe.

Ze maakten uiteindelijk ook excuses voor de slechte communicatie binnenswinkels. Zo loopt de lijst op. Ik heb weer koorts. Op het ogenblik weer boven de 39º. Ik loop me te pletter met Jesse omdat Rose nauwelijks kan lopen. Dan de radio en TV, alles Oranje, en irritante reclames en een portie geleuter in de ruimte, ongelooflijk. Positief. Prachtige Engelse, Schotse, Scandinavische detectives tijdens de voetbalwedstrijden. Zo lijkt het leven wel een tranendal, en dat valt natuurlijk ook wel weer mee, maar soms komt het me wel een beetje de strot uit. Heb je vakantie, stapelen de zorgen rond de standpijp hier in ons appartementencomplex zich op. Iedere dag afgelopen week zijn we er mee bezig geweest. Idem met werkgerelateerde zaken. Dan een vergadering, dan een melding, dan een telefoontje of een vraag, eigenlijk zou je in je vakantie gewoon weg moeten zijn, maar dat was gezien Rose haar geblesseerde voet en mijn koorts ook geen optie. We wonen wel te gek, maar we hebben dan weliswaar geen continue verbouwing meer, maar zorgeloos is het ook bepaald niet. Ik heb wel twee maal heerlijk op

Asperges Ouderwet met ham, ei Krieltjes en gewelde boter

ouderwetse wijze asperges gemaakt en dat was om je vinger bij op te eten. Slecht voor de lijn, maar Oh, zo lekker. Gisteren had ik volkomen onverwacht ook mijn anderhaljaarlijkse controle van mijn ogen in het SFG. Normaal moet je drie maanden van te voren bellen voor een afspraak, maar nu belde ik afgelopen dinsdag en heb ik de controle nu al gehad. Mijn ogen hebben door het vele gebruik van Prednison en mijn wekelijkse Chemokuur geen zichtbare schade opgelopen, en ook is er een nette oogdruk, dus geen extra kans op staar of glaucoom. Volgende afspraak over anderhalf jaar. Voor morgen heb ik me opgegeven voor een open dag bij Huisman,

Huisman Schiedam met de waanzinnige Kraan Links in beeld.

 maar eerst maar eens kijken hoe het weer is en of mijn koorts gezakt is. Het lijkt me leuk om het nieuwe fototoestel te kunnen testen, maar dan moet het wel een beetje fatsoenlijk weer zijn. Jesse en ik hebben vanmorgen Rose weggebracht naar de Wereldwinkel. Ze wilde persé lopen en ik moet zeggen gelukkig ging dat goed. Goran helpt haar met sjouwen, want ze wilde een nieuwe etalage gaan maken vanmorgen. Ik heb aangedrongen dat ze met het OV retourkomt, want ze heeft toch nog behoorlijk last van haar gekneusde en verrekte middenvoetsbeentjes. Zo is ondertussen onze vakantie voorbij geschoten. Gelukkig ook wel met echte ontspannen genietmomenten, maar ook vol frustraties en tegenslag. Ik heb overigens ook nog steeds geen fatsoenlijke werkafspraken met mijn baas kunnen maken al staat er wel een afspraak gepland met de bedrijfsarts voor de twintigste juni. Nu eerst maar weer van de koorts af zien te komen.

Glaucoom  Oogdruk Test

Toch als je nagaat dat het nu al bijna vier maanden geleden is dat ik mijn heftige terugval had dan zou het me veel geruster maken als dat nu eindelijk een beetje beter geregeld zou zijn. Hier ga je toch kromme vingers van krijgen. Net zoals dat nieuws gisteren dat ouderen maar voor hun eigen zorg gedurende de oude dag moeten gaan zorgen van D66. Wat een zeldzaam idioot idee. De zin die ik wilde schrijven bevalt me niet dus heb ik die gewist, maar stel je bent 62jaar oud en je hebt geen pensioen opgebouwd door welke reden dan ook, hoe moet je dan verder? Kijk als je geld hebt, is het altijd erg gemakkelijk praten. Er zitten nu eenmaal een enorme portie dwazen in de politiek.

Ik ga er een eind aan breien, want ik ga zo pitten. Wil de dag nog graag grotendeels met Rose doorbrengen en nog effen genieten. Meer nieuw heb ik toch niet. Gegroet. 

Pootje omhoog

Pootje Omhoog

Ik vertelde al eerder over die scheefliggende stoeptegel, en BAF, daar lag Rose. Even een update. Het kleine schaafplekje op haar knie, waarvan we hoopten dat daar de enige pijnplek zat naast haar hand, dat bleek ijdele hoop.
Dat was tweede Pinksterdag in de morgen. Kortom afgelopen maandag. De pijn ging niet weg en ondanks meer dan een verdubbeling van haar normale medicatie werd het erger. Haar aangepaste schoenen tevoorschijn gehaald, regelmatig pootje omhoog, weinig lopen, het bate niets. Afgelopen donderdag hebben we dokter Gerard gebeld de Orthopedisch Chirurg die haar enkel had vastgezet, en die liet vrijdagmorgen gelijk foto's maken. Op die foto's is gelukkig geen breuk te zien maar wel dat haar middenvoetsbotjes verrekt en gekneusd zijn. Na die foto's en zijn beoordeling zijn we gelijk bij de orthopedisch schoenmaker geweest die carbon steunzolen gaat maken om de beweeglijkheid waardoor veel krachten i.p.v. op haar enkel op haar midden en voorvoet terecht komen nu een andere verdeling krijgen, waardoor haar voet weer meer gaat afrollen.

Zie ik haar nu kleine stukjes met haar trouwe vriend de stok(kruk) en op haar mooie maar warme aangepaste stappers lopen dan knerpst mijn hart. Gisteren toen we terug naar huis gingen vanuit het SFG, bleek dat we allebei gedroomd hadden van gips, en dit bewust niet hadden uitgesproken naar elkaar, en we waren giga blij dat het daar na anderhalf jaar gips en die grote plastic airwalker niet opnieuw van hoeft te komen. Maar kennelijk hadden we daar beiden wel aan gedacht.

Ze heeft erg veel pijn en zal veel moeten zitten met haar pootje omhoog. Gelukkig is de eerste dag van mijn vakantie aangebroken, en hoeven we nu nog niet na te denken over hoe en wat met Jesse als dit lang duurt? Ze wilde persé toch werken vanmorgen bij de Wereldwinkel, en Jesse en ik hebben haar langzaam maar zeker weggebracht. Lopen gaat wel, maar moet zeker niet teveel. Ik ben daarna boodschappen gaan doen in de Passage en bij de Bas, en toen zijn we weer even gaan kijken bij Goran en Rose in de winkel. Gelukkig kan ze daar het grootste deel van de tijd zitten, maar is natuurlijk ook weer terug komen lopen.

Carbon steunzolen ondersteunen actief het natuurlijk afrollen

Jesse en ik zijn ook nog naar de Nolenslaan gelopen voor de laatste inkopen dus voorlopig hoeven we er behalve dan voor de rondes met Jesse nergens meer voor uit. Jesse en ik hebben voorlopig ook meer dan voldoende beweging gehad en kunnen nu Rose vergezellen. Als ik zo de kamer inkijk dan zit Knul bovenop haar, Z Beest zit ernaast en Jesse aan haar voeten. Ze zit er ontspannen bij.

Ik ben blij dat ik ook effe een weekje niet naar het werk hoef. Mijn laatste avonddienst was ook wederom een ruige. Het was een chaotisch, rommelig, en geweldadig avondje op gesloten, en daardoor liep de dienst ook behoorlijk uit. Alle betrokken collega's zaten er behoorlijk vol mee en moesten bij de overdracht ook even hun ei kwijt. Alles wat mis kon lopen was ook mis gegaan en dat leverde een enorme portie frustraties op. Een nachtmerrie voor de dr. die haar eerste ervaring had op gesloten, en daar ongetwijfeld nog lang aan zal terugdenken en een hele reeks van beschadigde collega's. Had ik afgelopen maandag nog een melding geschreven, ik denk dat er gisterenavond wel acht geschreven zijn.

Ik was erg blij dat ik rond twaalf uur thuis was en met Rose het glas kon heffen op een suc6volle vakantie. Die gaan we er sowieso van maken. That's the spirit.

Schiedam Holiday City 

Derde dag rust

Langzaam maar zeker kom ik een beetje tot rust. Gisteren overdag ging het goed, het slapen, dik twee en een half uur werkte prima, maar het feit dat 's avonds de ingelaste Algemene Ledenvergadering van de Vereniging van Eigenaren van ons appartementencomplex o.l.v. Rose bij ons thuis vergaderden over een nieuwe administrateur was niet echt rustgevend.
Het was de eerste vergadering die Rose moest voorzitten en daarbij kwamen de zenuwen toch behoorlijk om de hoek kijken. Ondanks uitgebreide voorbereiding met de rest van het bestuur en voorgesprekken met bewoners die veel vraagtekens hadden gierden de zenuwen bij Rose door het lijf. Zoiets werkt aanstekelijk, vooral ook omdat we een bewoner hebben, de vorige voorzitter, die erg dictatoriaal en bot is, en die alles pricipieel beter weet, en slecht kan luisteren, dat het erg lastig is hier cool bij te blijven.

De vergadering zelf verliep eigenlijk prima, eigenlijk werd het bijna gezellig, tot het laatste half uurtje. De stemming om over te stappen naar een andere VvE beheerder was allang achter de rug en ons voorstel was met 10 tegen 4 aangenomen dus het hoofddoel van de avond was al bereikt toen de eerder genoemde zich alsnog bij de vergadering voegde en van het ene op het andere moment sloeg de stemming om van uitstekend en constructief tot ver onder nul. Helaas kreeg hij daardoor mij zover dat ik hem veel te veel negatieve aandacht gaf en idem een ander bestuurslid wat zich tot op dat moment keurig had ingehouden sloeg ook op tilt en daarmee kreeg hij ons tot reacties die ik liever voor mezelf had gehouden. Mijn koorts en zijn ongelooflijke botte onbeschofdheid lieten met tot tegenoverdracht komen en daar was ik achteraf niet tevreden over.

Nu inmiddels de dag er na kunnen we toch heel tevreden zijn voor het merendeel van de bewoners. We hebben sinds 14 februari eindelijk geen dictator meer als voorzitter en een geschikte en goed meedenkende en tenminste € 1700,- voordeligere VvE Beheerder. In plaats van de maandelijkse premie per appartement te verhogen kunnen we nu beginnen met wat zorgvuldigere omgang met de spaarpot voor onderhoud van ons complex.

Vanmorgen ben ik ondanks de koorts toch maar even met Rose meegegaan naar buiten. Ik moet uiteindelijk toch in beweging blijven en we hebben gezamenlijk wat boodschappen gedaan. Zwemmen is nog veel te vermoeiend en ik ga zometeen weer enkele uren slapen. Het is 24° buiten en ik heb een temp van 39.6°. Dus ik ben benieuwd of ik kan slapen of gewoon weg drijf. Later meer. Gegroet.