Muziek 2

Het is weer eens een keertje dinsdag en wederom is Hot weer naar Delft getogen, dit keer als woordvoerder van de OR die de RvB en het management het een en ander gaat vertellen. Hot zal dit ongetwijfeld nog schrijven en hij kan dit beter dan ik. Ik ben nog steeds bezig met het downloaden van muziek vanaf de echte grammofoonplaten. Deze keer was mijn eerst project een plaat van Stomu Yamachta, Steve Winwood en vele andere bekenden uit die tijd. http://www.ojeweb.nl/ReviewY.htm  Deze plaat is uit 1976 en is als het ware fusion muziek.De titel is Go. De inspiratie komt uit alle hoeken van de wereld en is van alle tijden. Ik ben even gaan Googelen en het bleek dat dit project 3 platen behelst. Nooit geweten. De tweede plaat is van Quiksilver Messenger Service en heet Happy Trails. Vergis je niet! Het is geen country en Westernmuziek maar het wordt psychedelische rock genoemd. Kwam ik ook weer via Google te weten. Het is live opgenomen en swingt de pan uit. Je hoort iedereen genieten, de muzikanten alswel het publiek. http://quicksilvermessengerservice.com/  Deze site is van de bandleden nu! Ik vind het leuk van hoe het verder is gegaan. Misschien weet ik enkele mensen te inspireren. Je weet maar nooit.

Blog 119 eerder 1-5-2007

Vrijdag 27 April 2007

Ik kan eindelijk weer schrijven. Door dat vermaledijde toetsenbord moest ik mijn creativiteitscentrum eventjes op pauze zetten. De afgelopen vrijdag was een prima dag. "s Morgens Hot naar het werk brengen en ik had om elf uur een afspraak met het stedelijk museum. Er loopt al een tijdje de expositie "Droomoord of Realm of dreams", en hiervoor heb ik de uitnodiging afgewacht die ik wist dat zou komen. Het is gewoon heel leuk om naar mensen te luisteren die over hun passie vertellen. Dit zijn de kunstenaars zelf of door de curator die de kunststukken zoekt en die op een dusdanige manier neerzet dat alles tot hun recht komt. Wanneer je erover wil lezen we hebben op deze web log een link. Toen ik er net was werd er verteld dat het schema omver was gegooid en de curator zou ons nu een rondleiding geven. In de eerste zaal was er het werk van Dré Wapenaar. http://www.drewapenaar.nl/ Ik had zelf nog nooit van die man gehoord, maar door de inleiding die er werd gehouden werd het werk van hem toch wat verduidelijkt. Pas toen de kunstenaar later een lezing met een dia voorstelling hield, om het ouderwets te zeggen, begon het me helemaal te dagen. Vooral toen hij de tent liet zien waarin er concerten werden gehouden van de Nederlandse componist Simeon ten Holt, die een stuk heeft geschreven voor 1 piano, twee piano's en 4 piano's. Dat laatste stuk was een crime om op te voeren in een gewone concertzaal dus verzon deze kunstenaar een soort tent waarin de pianisten in een soort hoek speelden en het publiek in het midden zit. Wonderbaarlijk. Daarna kwamen we in een zaal waar de video films van Pavel Braila werden afgespeeld. Je moet je een grote zaal voorstellen waar op de tegenover elkaar liggende muren 3 schermen waren gespannen die elk een beeld van Baron'Hill 2004-2005 voorstelden over een stadje Soroca in Moldavië. Elk van die beelden liet een deel van dat enorme complex zien. Het waren beelden die soms de kleinste details toonden en beelden met een groots overzicht. Zoals er werd gezegd dit is een werk van de Roma's daar en er woont werkelijk niemand in dat complex. Pas toen ik in de beelden foto's en schilderijen van de Roma zag kreeg ik het gevoel dat het een groot mauzoleum was ter ere van de in de 2e wereld oorlog vermoorde Roma's. Een grootse plek waarin verloren geesten en zielen ronddwalen.Ik heb naar een goede site van hem gezocht, kon hetgene niet vinden wat ik zocht. Als contrast werd een een film vertoond van het kunstenaars duo Quirine Racké en Helena Muskens. Ik heb er stukjes van gezien omdat deze film 55 minuten duurt, het vertelt van een stadje in Florida "Celebration" Een soort feel good stad waarin de inspiratie overal uit de Amerikaanse samenleving was geplukt. Ik ga het nog samen met Hot bekijken. De beide kunstenaars hielden ook een lezing en lieten korte fragmenten van hun werk zien en vertelden van het waarom ze dit onderwerp hadden gekozen. http://www.vpt.nl/default.asp?path=fanmail Daarna ben naar huis gedraafd om Jesse te halen om naar de Wissel te gaan. Normalerwijze is er dan markt en zitten Hans en ik naar afwisselende kramen te kijken en zien we de ruggen van de markt bezoekers. Nu is de markt voor een tijdje verhuisd en warempel we krijgen meer bezoek. Dat vinden Hans en ik bijzonder leuk. Ik ben hier een aantal jaren geleden begonnen om weer naar buiten te gaan en me weer onder de mensen te begeven en ik had geen betere plek kunnen kiezen. Het kost me 4 uur per maand, de sfeer is gemoedelijk en de gespreksonderwerpen zijn divers van kookrecepten tot hoe een kerkstructuur in elkaar zit en Hans kent zijn bijbel. Kortom, Leuk!

Blog 118, eerder 27-4-2007

Laurens Tan

De laatste tijd zijn Hot en ik stevig met muziek bezig. We downloaden het een en ander. Zo schoot mij ineens een artiest naar binnen. Ik dacht plots aan Laurens Tan, een basblokfluitist. Deze hebben we leren kennen via Jaap die we hebben leren kennen via Philippe en Dagmar. Je weet wel hoe dat gaat. We hebben Laurens Tan niet letterlijk leren kennen maar wel zijn muziek. Jaap is een man die blokfluitlessen geeft en vandaar dat hij deze artiest kende. Hij gaf ons een bandje van hem en we werden direct gecharmeerd van deze muziek. We waren toen nogal bezig met minimal muziek en hoewel Laurens niet direct deze muziek speelt kan hij gemakkelijk tot dit genre muzikant gerekend worden. http://www.jazzserver.nl/artists/laurens.tan Ik moet wel echter schrijven dat hoewel wij dit wel kunnen waarderen onze katten er anders over denken. We hadden toen al 4 katten en bij het spelen van dit bandje kregen ze meestal spontaan een aanval van gekte. In ieder geval om een lang verhaal kort te maken op den duur werd dit bandje toch slechter en slechter. Ik kreeg ineens de geest en ben op het net gegaan en vond een site over hem met zijn telefoonnummer. Hot heeft hem spontaan gebeld en Laurens beloofde een cd te branden en naar ons te sturen. Wij zijn benieuwd. Wel vertelde hij Hot dat hij de laatste tijd niet meer aan het componeren is. Dood zonde!

Blog 117 eerder 26-4-2007

Mijmeringen

Hot is de laatste tijd weer wat vaker op zijn werk, dat geeft me wat meer tijd voor mezelf. Leuk, maar weer wennen. Tijdens het huishoudelijke werk of foto bewerking luister ik dan vaker naar mijn muziek en dit keer luister ik weer http://www.rhinohandmade.com/browse/ProductLink.lasso?Number=7839 vaker naar Meic Stevens "Outlander"een gouwe ouwe  en deze verveelt nooit. Het is een Welsche zanger die normalerwijzer alleen Welsch zingt maar op deze cd zing hij in het engels. De achtergrondmuziek is klein gehouden, dat vind ik het fijnst. In dit geval tabla, gitaar, fluit en sitar en de muziek is eind zestiger jaren opgenomen.Ik ben ook bezig al het overbodige spul weg te mieteren en we hebben heel veel spul. Wat is een mens een verzameldier en ik vond mijn oude dagboek met wat oude gedichten. Vreemd, maar ik ga alleen dichten wanneer het niet goed met me gaat. In dit geval heb ik deze geschreven toen Merlijn midden in zijn pubertijd was en ik hem lang niet zo vaak zag als ik wilde. Je moet die emoties toch wel kwijt:

Blog 93 eerder 22-2-2007

Voor je hier kwam was je er al.

In versmelting met 't aanvullend deel werd je compleet en heel.

Vanaf de ontmoeting tussen ons begon het afscheid al.

Bij elk adieu sterft er een deel.

Eens was ik jou en jij was mij.

Nu is de afspliting voltooid.

Wat gezegd kan worden is gezegd.

We gaan nu verder.

Elk in onze eigen wereld, in een labyrint dat leven heet, zullen we elkaar soms tegen komen.

September 1992.

Hot is net thuis gekomen en heeft me verwend met een bakje müsli en een grote kop koffie verkeerd. We herlezen het stukje even en hij hielp me met de punten en komma's voordat we dit stukje op het web werpen.

OR en Djembé

Gisteren was ik weer een vergadertijger. Tijdens een wandeling met Jesse en Rose, op het station afgezet, en afgereisd naar een conferentiecentrum, waar de Ondernemingsraad van het ziekenhuis waar ik werk een van zijn studiedagen had. Helaas was dit de laatste keer op locatie, want in het kader van de bezuinigingen moeten we voortaan onze studiedagen op de eigen locatie in het ziekenhuis houden. De sjeu van locaties als bijvoorbeeld Atlantic (Kijkduin) en Avifauna (Alphen a d Rijn) gaat er zo wel een beetje vanaf. We waren in een eerdere bezuinigingsronde al terecht gekomen op deze goedkopere locatie, maar deze blijkt nu ook te luxe. Helaas, het is niet anders.

De inhoud van de dag was leerzaam, en was wederom onder de bezielende leiding van Peter, die de meest taaie onderwerpen toch op een dusdanige wijze naar voren weet te brengen dat je er niet bij in slaap valt. We hebben het o.a. gehad over :

• Hoe je beleidswijzigingen kunt tackelen die ad hoc genomen worden, niet dus, daar loop je achteraan.
• Verder hebben we gesproken over gebruikersonvriendelijke registratiesystemen, die de spaarzame tijd die je hebt voor je patiënten nog verder beperken, en die je zonder dat ze eerst getoetst zijn zomaar door de spreekwoordelijke strot geduwd worden.
• Wijzigingen in de regelgeving met betrekking tot de WW en het ontslagrecht, en
• Flexibilisering.

Het was een goede dag, maar na afloop kan je mij min of meer opvegen, en na de door Rose heerlijk gemaakte rodekoolstampot moest ik snel mijn Djembé inpakken en op naar les.  Kofi Ayivor en de mede lesgenoten waren er al, en ik wilde eerst even kwijt dat ik nog steeds zere handen had van vorige week vrijdag. Ik kreeg vervolgens instructie om dit een beetje te ondervangen en inderdaad, nu na afloop heb ik veel minder last, en in tegenstelling tot vorige week kunnen nu mijn ringen al weer om mijn vingers.

De moeheid van de afgelopen dag vervloog en de ritme's voel je heerlijk door je lichaam. Ik heb echt een goede bezigheid voor mijzelf gevonden lijkt het, en de sfeer door Kofi meegebracht is ook fantastisch. De volgende afbeelding is van een CD die door Kofi op de markt gebracht is. Kortom een vermoeiende maar uiterst bevredigende dag.

Blog 30 eerder 9-12-2006

CONVOI EXCEPTIONAL

Convoi-Exceptional

<iframe width="1280" height="720" src="http://www.youtube.com/embed/rBw74S2G3XA" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

Wij, Rose en ik zijn zondagmiddag om 15.45u van huis vertrokken naar het Julianapark. Was daar vorige week de Cultuurborrel nog, afgelopen zondag was er "Verueno", de tweede editie van een Wereldmuziekfestival. Toen we aankwamen zagen we wat dansende kinderen o.l.v. een danseres wat Spaanse dansen leren. Bij het prieeltje speelden twee gitaristen met een wat Spaans uiterlijk wat Spaans klinkende muziek. Daaropvolgend kwam er rond half vijf een Flamingo Danseres bij die prachtige kunsten vertoonde. En als slot van de dag kwam vervolgens de groep "CONVOI EXCEPTIONAL". Een band bestaande uit vijf heren. Meer over deze band op www.convoiexceptional.nl We hebben allebei veel foto's gemaakt, maar die zijn nog lang niet verwerkt. Ik heb ook zeven korte video's gemaakt, en werd gedurende dat filmen met mijn nieuwe fototoestel gestoord door een lege accu, en het stuk waar de accu het langzaam ging aangeven dat die leeg aan het worden was is erg mislukt, en zal dus niet op you tube gezet gaan worden. Eigenlijk alleen het laatste deel. Drie en een halve minuut van het einde van het festival waren gelijk goed genoeg om daarop te zetten en dat deel ik nu alvast met jullie. Bij deze.

Zomercarnaval

Zo, eind juli is er een groot spektakel in Rotterdam. Dan vindt het tropisch-of zomercarnaval plaats. Heerlijk om naar te kijken. Hot had dit jaar geen puf om met me mee te gaan. En een aantal jaren achterheen was het te warm om te gaan. We staan dan aan het begin van de stoet waar je nog bewegingsruimte heb.

Dan staan we met onze camera klaar met zoiets van laat nu de stoet maar komen. Dus dit jaar was het weer perfect en ging ik solo. Ik had een plakje aan het Eendrachtsplein voor de dranghekken op een hoek. De stoet is nooit op tijd dus nam ik deze plek en zette een aantal medewachters op de gevoelige plaat totdat het spektakel was begonnen.

 Hele gezinnen doen daar aan mee, alle leeftijden en formaten. Er was weer veel werk aan de kostuums gestoken. Ik raakte afgelopen december met een stoffenverkoper op de markt aan de praat en hij vertelde dat ze er een jaar werk aan hebben. Ik geloof dat graag. De catering moet dan ook gebeuren want reken maar dat je dorst hebt en honger tijdens het lopen en dansen.

 De dj’s hebben hun muziek uitgekozen en de beveiliging was ook niet vergeten. Ging er een groep met veel kinderen langs dan was er een groot touw omheen gespannen dat door een groot aantal mensen wordt vast gehouden. Prachtig was het weer. Elke groep heeft een thema, De naam van de groep op een groot pamflet getekend. Ze komen uit heel Nederland, er is vaak zelfs een groep uit Limburg.

Het is ook steeds meer gemêleerd qua bevolking en steeds meer Nederlanders doen mee. Je hebt de koningin die voorop op haar praalwagen staat. Er is ook een runner up. Hoe vaker ik hier sta hoe meer ik de dingen herken. Ik had regelmatig wat ruzie met mijn toestel. Het is een prachtig ding met een draaibaar schermpje zodat ik laag kan fotograferen zonder te bukken. Maar hij is te traag dus drukte ik het knopje in dan kwam die foto een enkele seconde daarna. Daar is dan te lang want de bewegingen zijn snel. Het leek wel een ballet.

Stapje naar voren, stapje opzij, dan weer naar achteren enz. enz. Ik stond daar van 2 uur tot half 6 en heb boven de 500 foto’s genomen. Dan volgt de napret. Met een leuk muziekje op de achtergrond werden de slechte foto’s verwijderd. De losse armen, hoofden en andere extremiteiten werden afgesneden. Er werd een groepje of einzelgängers uitgepikt. Ik heb dit nu erg vaak gedaan en begin er steeds meer feeling voor te krijgen. Dat heb je met ‘bulkwerk’. In totaal heb ik 300 foto’s in mijn reportage.

Niet allemaal zijn ze even goed. De bedoeling is ook de sfeer te laten zien. Maar als het volgend jaar net zo’n lekker weer is dan sta ik klaar maar ditmaal met m’n spiegelreflex camera, die is toch héél wat sneller.

Een linkje naar album 1 op facebook:

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.4519851801440.2186769.1445154389&type=1&l=5da75d138b

 

Nieuwe dag nieuwe kansen

Na een dag met allerlei tegenslagen gisteren, er vandaag weer stevig tegenaan.
Gisteren vrijwel de gehele dag bezig geweest met de internetverbinding. Eerst dachten we afgetapt te worden van onze linksys draadloze verbinding, maar dat bleek uiteindelijk gisterenavond om 22.00u toch niet het geval.
Een tijd met de kabel verbonden geweest, en toen bleek inderdaad dat we dat linksys WAP geval al sinds 2007 in huis hebben en dat de garantie al lang verlopen is, en dat we dat ding ook nog eens nooit geregistreerd hadden.
Tot en met de telefoonnummers om technische ondersteuning te krijgen waren veranderd, en uiteindelijk heb ik het apparaat gereset, een nieuwe naam en wachtwoord gegeven en opnieuw ingesteld, maar wat een frustrerende business.

Vanmorgen schrok ik wederom even, want ik had niet direct verbinding, maar dat bleek een simpel knopje. Kortom dit beloofd een wat normalere dag te worden. Ik ben vanmorgen ook gewoon gaan zwemmen en dat voel ik nu tevens behoorlijk. Ook poogde ik gisteren een goeie manier te vinden om de bijna terrabite aan muziek die we afgelopen WE hebben gekregen fatsoenlijk en zo gemakkelijk mogelijk op DVD schijfjes te branden.

Dat is ook nog niet gelukt. Ik wilde eerst het systeem van I Tunes gebruiken omdat dat het gebruikers vriendelijkst is, maar dan moet je de muziek op de computer hebben. Ook Media player is lastiger dan verwacht. Het zijn allemaal van die karweitjes die gemakkelijk klinken maar een heleboel tijd vergen om uit te zoeken. Als iemand die dit leest goeie ideeën heeft hoor ik die graag.

Ik had ook een mailtje van mijn baas, dat ze verwacht dat ik na het weekend weer 100% ga werken. Ik ga eerst de komende drie dagen eens proberen en zie daarna wel verder. Ik weet wel dat ze de druk in tegenstelling tot de afspraken weer aan het opvoeren is. Ik zet al meer dan genoeg druk op mezelf, en dus heeft ze nog steeds niet begrepen wat de bedrijfsarts haar uiterst duidelijk heeft uit proberen te leggen.

Maar ik ga me daar nu nog niet druk over maken.

Ik ga nu eerst maar eens slapen en daarna een dag ontspannen. Voor nu gegroet.

Opgaande lijn zet door

Zondagavond. Aan het werk vanaf half vijf. Ik zit er aardig in. Had weinig zin van te voren maar eenmaal aanwezig verloopt het contact met de patiënten goed en soepel. Het is niet druk, maar ook niet rustig. Ik kan het goed aan. De bijwerkingen die ik in het begin van het gebruik van de Neoral had zijn voor het merendeel verdwenen. Vooral de duizeligheid, het gebrek aan concentratie en de kortademigheid zijn een stuk minder. Vooral de laatste is op de goede weg. Ik heb sinds vrijdag een pufje, Seretide, en neem op de tweemaal per dag dat ik opsta 1 pufje en dit is net voldoende om mijn longen iets meer inhoud te geven. De rest gaat me goed af en dat is uiterst goed voor mijn zelfvertrouwen. Ik ben nu vier hele dagen vrij. Vrij van werk wil dat zeggen . Niet vrij van activiteiten, want de fysio, de oefeningen, het zwemmen en het functioneren gaan gewoon door en dan komend weekend drie dagen achtereen. Ben heel benieuwd. Voorlopig redelijk tevreden.

Vandaag ook iets heel leuks afgerond, of liever gedaan de computer laten doen. We kregen van een buurman de gelegeheid zijn harde schijf vol muziek, 849GB, over te nemen. Hier is de computer zo'n 23uur mee bezig geweest en we hebben 'm in zijn geheel op onze extra harde schijf gezet. Wauw, we hoeven nooit een cd meer te kopen. Helemaal te gek. Er zat ook een boekwerk bij met alfabetisch 126 blz. met de inhoud. Voorlopig genoeg om naar te luisteren.

Djembé spelen

Eerder Geplaatst op 2 december 2006 by hot op http://hotrose.weblog.nl + aangevuld op 2012-4-29

Na jaren van dromen, denken, dansen, in trance raken en genieten van Afrikaanse Drum muziek, en vele zaken, en verplichtingen waardoor het er steeds niet van kwam is het afgelopen avond eindelijk zover gekomen dat ik mijn eerste les Djembé spelen heb gehad, en nog wel van de erg inspirerende Kofi Ayivor. Vanavond bleek dat hij een van de oprichters is van OSIBISA, een fantastische groep uit de jaren zeventig, waar Rose en ik veel oude langspeelplaten van in ons bezit hebben. De eerste les was al erg leuk, en mijn vingers die nu zonder de gebruikelijke ringen het toetsenbord weer beroeren zijn nog aan het bekomen van de eerste 2 uur djembé spelen. Het is een leuk klein groepje mensen van allerlei leeftijden en ik vond het geweldig. De klanken uit mijn nog nieuwe djembé door mijn eigen lijf te voelen en te horen. Op mijn werk heb ik eindelijk ook voor elkaar dat ik vrijwel iedere vrijdagavond naar les kan, en ik heb het idee dat ik mogelijkerwijs eindelijk een manier gevonden heb om tijd voor mezelf te nemen en tegelijkertijd nog het een en ander aan gezonde agressie kwijt te raken. Ik ben nu op mijn werk en zit met een tevreden gevoel en op een lekkere manier, ontspannen ademhalend, terug te kijken op een heerlijke en drukke dag. Rose ligt thuis lekker te slapen, en houd het bed warm totdat ik daar morgenochtend zelf weer aan toe ben. Het is tot nog toe een rustige nacht en mijn collega en ik zijn vast van plan om dat zo te houden. Inmiddels mis ik het Djembé spelen enorm. We zijn natuurlijk verhuist en mijn conditie laat dit niet meer toe. Wel zie ik de jaren les en ervaringen met Kofi Ayivor als onvergetelijke herinneringen en die kunnen ze me niet meer afnemen. De Djembé hangt bij onze voordeur.