Alles went

Langzamerhand, de eerste 12 capsules zitten er in en het slapen is al beter. Weliswaar met een hulpmiddel, maar als je goed slaapt is de rest ook aanvaardbaarder.
Het getril blijft, de wankelheid ook, misselijkheid is minder en ook vandaag waren Rose en ik redelijk in staat om onze structuur te handhaven.

geheugen is een zeef

Ook even contact gehad met de vervanger van mijn baas en die is akkoord met het feit dat ik deze hele week niet werk. Zou ook echt niet kunnen want mijn concentratie en geheugen laten lelijke steken vallen. Als ik iets niet gelijk doe dan vergeet ik het. Het is nu nog erger dan normaliter.
Er is vanavond ook een bestuursvergadering van de Wereldwinkel, en officieel zou ik werken dus praktisch gezien zou ik kunnen, maar zowel lichamelijk als geestelijk begin ik er niet aan. Ik heb wel samen met Rose de agenda gemaakt, en het nodige afgeprint, idem met een nieuwsbrief voor de Vereniging van Eigenaren, en ons reisbescheiden voor het huwelijk in Engeland, maar daarna was ik compleet op en heb besloten thuis te blijven met Jesse.
Op de achtergrond staat de Dogwhisperer aan. Altijd leuk om zijn oplossingen voor problemen te zien.
Als de vergadering er op zit dan belt Rose en loop ik haar met Jesse tegemoet, zodat zij ook gelijk haar laatste ronde heeft.

Ik hou nou even op over het wennen aan mijn nieuwe leven. Rose en ik pogen er zoals gewoonlijk toch iets van te maken en als ik naar mijn blogjes kijk van de afgelopen zes dagen lijkt het wel alsof er niks anders is. Dat is natuurlijk niet zo.

Bijzonderheden hou ik wel bij en grote veranderingen ook, maar ga nu weer over tot de orde van de dag. De vogels die in grote zwermen voorbij trekken, de waanzinnige wolken enz. enz. Voor nu gegroet. Ik ga kijken of er nog een leuk blogje te maken is op http://hottransport.blogspot.com Ik ben geloof ik toe aan een groot hoofdstuk over Bedford.

Torentje uit de steigers

We kijken net uit het raam, en ik zie plotsklaps een opvallend verschil. Het Torentje van de Lange Havenkerk is uit de steigers. Het torentje was jarenlang in deplorabele staat. Alle tijd die Johan Maasbach de kerk beheerde is er geen onderhoud gepleegd aan de toch wel imposante kerk, en nu is na een restauratie eindelijk het torentje weer in volle glorie hersteld, al kan ik door het heiige weer niet zien of de vier wijzerplaten en de klokken ook al klaar zijn en weer werken. Via dit linkje kun je meer te weten komen over de kerk en de restauratie hiervan. Ze hadden 'm griezelig laten verwaarlozen en er waren delen bij die zo rot waren als een mispel. http://www.vitruvius.nl/pages/projecten/Havenkerk_Schiedam.html

Torentje op de 31ste mei 2012 uit de steigers, ziet er weer goed uit.

Voor de rest is dit net als de dag van gisteren een vermoeiende. Weliswaar vrij, maar vol met van alles en nog wat. Vandaag wel een leuke verrassing. Mijn broer uit het Limburgse land belde op dat hij in R'dam moest zijn en kwam onverwachts op de koffie. Top, was hartstikke leuk. Daarna hebben we de zomer en winterspullen geruild, een afspraak bij dr. gerard kunnen maken voor Rose, want die loopt al enkele dagen met een erg pijnlijke voet. Morgenochtend word er in het SFG een foto gemaakt en gekeken wat er aan de hand is. Ze loopt al enkele dagen sinds ze gevallen is met een steunkous en zo min mogelijk. Ik hoop dat het niks ernstig is.

Vanmorgen viel mijn Chemo totaal verkeerd en daar heb ik de gehele dag al last van. Ik heb de bedrijfsarts en mijn baas geschreven over dat het zoals het nu gaat niet goed gaat en dat ik steeds balanceer op of over het randje. Ook de huisarts heeft de bedrijfsarts gebeld maar die belde steeds niet terug.

Verder ook ten positieve over mijn direct leidinggevende. Ze beldde vandaag n.a.v. het geweldsincident van afgelopen maandag en was naast belangstellend ook invoelend. Ook vanuit de kant van het opvangteam, mijn directe collega's was er belangstelling. Top. Dat werkt tenminste.

Gelukkig heb ik na de dienst van morgen een weekje vrij. Ik ben er echt giga aan toe. En gewoon slapen of alleen rust lossen dat momenteel niet op. Toch zie ik er naar uit. We hebben i.v.m. de voet van Rose nog geen echte plannen, maar weten wel dat we het heerlijk rustig aan gaan doen.

Ik heb vandaag op mijn andere blog ook een prachtig  hoofdstuk geschreven over Autocar Isobloc, een hele fraaie busfabrikant uit de dertiger t/m de vijftiger jaren van de vorige eeuw. zie: http://hottransport.blogspot.com Neem een kijkje, dik de moeite van het kijken waard!!

Autocar-Isobloc-comme-les-Dauphine-moteur-l-arrire

Voor de rest ga ik nu weer lekker voor de bak hangen. Mijn misselijkheid is een beetje gezakt en daarna hopelijk lekker slapen want we moeten er erg vroeg uit om om 07.30u in het SFG te zijn. Voor nu gegroet. Nieuws volgt.

Tijd om weer aan de slag te gaan



AAN HET WERK

 Na vijf dagen bijslapen zit ik weer op de werkvloer. Die vijf dagen waren zeer zinvol en ik heb daarin ook goed aangegeven zowel aan mijn directe baas, mijn behandelaar, de bedrijfsarts en mijn huisarts dat ik nog steeds niet voldoende opgeknapt ben om 100% te werken. A.s. woensdag belt ook mijn huisarts de bedrijfsarts en er moeten nu afspraken komen waarbij ik in de tijd die ik nodig heb om weer helemaal stabiel te worden wat minder ga werken. Persoonlijk denk ik aan drie dagen per week of zoiets, en dat net zo lang als nodig is om voldoende echt te herstellen en ik weer op het niveau terecht ben gekomen van voor mijn terugval.

Ik weet nog niet of die afspraken gaan lukken, maar het hoge woord is er nu in ieder geval uit en dat zou toch moeten helpen. Voor nu werk ik vandaag zoals gebruikelijk op de zaterdag alweer alleen. In verband met de Pinkesteren zal dat morgen niet anders zijn. Het zijn over het algemeen rustige dagen maar het is toch nogal een behoorlijke verantwoordelijkheid. Er moet gewoon niks misgaan.

Ik heb wel heerlijk bijgeslapen de afgelopen dagen. Zalig gewoon, maar dat zal ik zoals het er nu uitziet ook as. woensdag en donderdag weer nodig hebben, en op die manier blijft er natuurlijk weinig tijd over om te "leven". Zucht.

Op de afdeling zijn is overigens niet alleen maar plicht hoor, ik zit hier over het algemeen met plezier, en de tijd vliegt. Al een behoorlijke portie zinvolle gesprekken gehad en zeker het idee dat ik hier niet voor niets ben. Ik merk wel dat het knap warm is om te werken, maar dat is thuis niet anders, want daar is het minstens zo benauwd.

In tegenstelling tot normaliter als ik thuis ben is het maar weinig van schrijven en bloggen gekomen. Ik was er simpelweg te moe voor. Resultaat op Hottransport zit ik nog steeds bij de A. Ik denk dat het juni gaat worden voor ik met de B kan gaan beginnen. Ik wierp net even een blik en dat blog begint er wel steeds beter uit te zien.



http://hottransport.blogspot.com/2012/05/bussen-autoar-argentinie.html Ik plaats maar weer eens een linkje voor de nieuwsgierigen. Als iemand zich afvraagt wat is autoar in vredesnaam voor een merk? Nou dat vroeg ik me ook af.

Voor de rest gaan mijn gedachten vandaag extra vaak richting Zuid Frankrijk. Mijn French Sister is jarig en ze viert het weliswaar niet maar viert het Pinksterfeest volgens mij wel uitbundig dus voor Rose en mij toch echt een goede reden om een klein borreltje op haar gezondheid te nemen. Op je gezondheid zus!!



WERK AAN DE WINKEL



Ik heb hier voor een groot deel mijn verplichtingen er weer opzitten. Een aantal patienten kijken voetbal, maar dat kan mijn interesse niet trekken. Voor de rest zijn er wat uitglijders, mensen die op hun eerste dag verlof toch al weer aan de dorst hebben toegegeven, en die moet ik goed in de gaten houden. Ik ga nu zo even buiten zitten wat verkoeling zoeken. Voor nu heb ik geen nieuws meer dus houdou en gegroet.



Sleepbootconventie Rotterdam 2005

De Switzer Marken komt in actie

De Maas lV

Ik zat vanmiddag even de externe harde schijf te doorzoeken en liep tegen de foto's van de Sleepbotenconventie aan waarvan in in april 2005 meer dat 1200 foto's had gemaakt. Het was een indrukwekkende bijeenkomst en de manier om onze toenmalige nieuwe camera goed te proberen.

Geïnterresseerden kunnen een blik werpen op de mooiste foto's:

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.4198426725245.2185008.1422084541&type=1&aft=4198519087554&l=479923506a

Manouvres

Zaterdagmorgen

956 Berliët Brandweerladderwagen fl. 8,75

Rust

In action

Brandweerladderwagen Dinky Supertoy 956

Ik zit hier na te hijgen, een druk begin van het weekend. Wel lekker geslapen, maar ik was opveegbaar thuisgekomen gisterenavond. Rose heeft Jesse uitgelaten en daarna mijn rug ingesmeerd. Vanmorgen om 07.00u ging de wekker, en het was ih, zo moeilijk om op te staan. Rug wel een stukje beter. Jesse uitgelaten, koffie gedronken, gemediteerd, ontbeten, kattenbak verschoond, op weg naar de stad. Rose richting Wereldwinkel waar ze een dienst draait met Goran en ik via de antiek en curiosamarkt richting de Bas, want we hadden o.a. geen melk meer in huis. De markt was leuk, en ik kwam even in de verleiding om eenprachtige ouderwetse beweegbare dinky toy brandweerladderwagen te kopen. Maar € 50,- vond ik toch echt teveel. Dus daar moet een ander maar mee naar huis gaan. Dit is me te gortig. Wel nog even snel twee grote borden aangeschaft waar we morgen pannenkoeken op kunnen serveren. Toch nog gelukt. Ik keek er al maanden naar, maar vond de goede maat niet, en nu lekker wel. Vervolgens de boodschappenwagen boordevol geladen en voor een bak koffie naar de WW getrokken. Een straf bakkie stond daar voor me klaar. Het was er even gezellig met Goran en Rose. Jesse heeft een enorme portie knuffels van hem gehad en daarna ben ik richting huis gegaan. Kletskleddernat kwam ik thuis aan want het is en warm en ik heb nog steeds verhoging. Ik was net op tijd om de telefoon op te nemen. Het was mijn French Sister. Ze heeft het huis de afgelopen tijd op allerlei terreinen wat gemoderniseerd, laminaat gelegd, kastjes in de keuken een kleur gegeven, het terras wat opgeknapt en kleur gegeven. Na dertig jaar is het allemaal wel aan een beurt toe, logisch natuurlijk. Poeh, wat gaan dingen snel, wat gaat het leven snel. Ik zie hen nog richting Zuid Frankrijk vertrekken, en nu was ze op de kinderen van zoon Theo en zijn vrouw Alexandra aan het passen. Ik zou er wel eens even willen kijken! 

Dinky Supertoy 956 Turntable Fire Escape

Inmiddels helemaal bijgepraat, de boodschappen uitgepakt, een bakkie thee aan het drinken, en alweer een beetje aan het opdrogen. Even rustig aan, stukje schrijven en zometeen even pitten. Dan ben ik vanmiddag weer een beetje meer mens. Ik ben zo blij even twee dagen vrij te zijn. Het eten van vanmiddag is gemakkelijk, en de verplichtingen zitter er vrijwel op. Heerlijk. Nu een poging doen om voldoende energie te verzamelen om er as. maandag weer drie dagen tegenaan te kunnen.

Voor nu voldoende gedeeld met jullie lezers, en mijn nieuws is op. Voor nu gegroet.

Een Dagje Vrijwilligerswerk in januari 2007 om nooit te vergeten

eerder geplaatst op 19 januari 2007
In het kader dat ik me steeds beter voel, en om te testen wat ik aankan om een dag weer eens flink wat activiteiten te doen besloot ik gisteren om de afgesproken afspraak om met een ook nieuwe Wereldwinkelvrijwilliger een (h)eerlijke verwendag bij Fair Trade in Culemborg te gaan bijwonen te laten doorgaan. Het werd een bijzonder interessante, leerzame, maar ook vooral een gedenkwaardige dag. Vroeg opstaan, een blokje om met Jesse en Rose, die me ook op het station afzetten. Het waaide wel wat, maar niet bijzonder. Wim, mijn collega stond me om 08.00u ook al op te wachten en na het halen van de kaartjes verliep de heenreis voorspoedig. Het was bij aankomst in Culemborg wel wat meer gaan regenen en stormen, maar het feit dat ik mijn leren broek aangetrokken had zorgde ervoor dat ik i.t.t. Wim behoorlijk droog, en ook nog op tijd aankwam. De dag begon leuk met een powerpointpresentatie "Van idee tot product op het schap" Een kijkje in de keuken van productontwikkeling bij Fair Trade Original. Diverse medewerk(st)ers vertelden hoe men komt tot nieuwe producten, die uiteindelijk verantwoordelijk geproduceerd moeten gaan worden in het land van herkomst, maar tegelijkertijd de nederlandse consument, zowel qua smaak als uitstraling moeten aanspreken, en dit alles ook nog voor een min of meer concurrerende prijs. Zo'n proces kan wel een jaar duren, en moet aan allerlei serieuze eisen voldoen. Daarna volgde een p.p.p. over de Fair Trade Original wijnen, en het proces om kleinschalige wijnproducenten te kiezen en te laten voldoen aan de europese, nederlandse en fair trade eisen. En natuurlijk ook nog eens moeten voldoen aan de smaak, mode, en prijsgrenzen. De spullen moeten uiteindelijk ook goed verkocht worden. Een interessante site over wijnen om eens te bezoeken is http://www.wijninfo.nl/ . Hierna volgde een proefsessie waarin we konden kennismaken met de drie nieuwe kooksauzen die de Wereldwinkel in zijn assortiment heeft opgenomen. Nadat we nog een kijkje hebben gekregen in het gigantische magazijn van dit toch wel grote bedrijf, waar zo'n 85 mensen werken, en alle bestellingen van de zo'n 400 wereldwinkels zo goed mogelijk proberen af te handelen met alle moeilijkheden die dit met zich meebrengt, eindigde deze kennismaking. Tijdens deze dag nam de storm in hevigheid toe, en soms leek het alsof het dak van het complex in zijn totaal zou wegvliegen. Toch besloten Wim en ik wederom de storm te trotseren en een bezoek te brengen aan het vlakbij gelegen centrum Mondiaal, waar veel van de bij de Wereldwinkel te koop zijnde spullen vandaan komen. Wij keken onze ogen uit, maar kregen via een medewerker van stichting Amandla die op internet zat te kijken verontrustende berichten te horen dat er allerlei bomen ontworteld waren en dat de bovenleiding tussen Culemborg en Utrecht door de storm vernield was. We besloten uiteindelijk ons bezoek daar te bekorten en hebben zo goed en kwaad als mogelijk station Culemborg bereikt. Wij hoopten dat de NS bussen zou hebben ingezet, maar helaas. Toch hebben we een bus kunnen pakken richting Nieuwegein, en konden daar gelukkig nog de laatst rijdende sneltram richting Utrecht CS halen. Onderweg een omgevallen oplegger gezien en diverse ont-wortelde bomen, waar de brandweer druk mee bezig was. Om 15.30 kwamen we daar aan, en we bleken niet de enigen. Duizenden bevolkten de stationshal, en allerlei berichten die elkaar steeds tegenspraken galmden uit de luidsprekers. Er reed nog sporadisch een trein, maar het werd steeds duidelijker dat de kans om thuis te komen steeds kleiner werd. Na een uur of vier te hebben gewacht werden we met zijn allen verzocht i.v.m. onze eigen veiligheid ons te vervoegen naar het Jaarbeurscomplex, waar we op de hoogte zouden worden gehouden. Koffie en Thee waren volop aanwezig. Toch hadden zowel Wim als ik rommelende magen en we zijn rond 20.00u gaan zoeken naar een plek om een hapje te gaan eten. Na lang zoeken vonden we in Hoog Catharijne nog een plekje waar niet alles uitverkocht was, en hebben we gegeten. Tijdens deze wachtperiodes hebben we nog diverse leuke mensen ontmoet en o.a. een Italiaanse operazangeres, die ook haar bestemming Woerden niet had kunnen bereiken, wie we gelukkig met behulp van onze ouderwetse mobieltjes hebben kunnen helpen, om toch nog Utrecht te kunnen verlaten. Helaas moesten zij een heel andere richting uit. De sfeer tussen de vele duizenden gestrande reizigers was overigens nog bijzonder gemoedelijk. Het enige waarvan zowel Wim als ik ernstig schrokken was dat toen we op weg waren naar ons eten we buitenom moesten lopen en door de politie niet voor het Beatrixcomplex mochten lopen omdat daar het risico was dat er een enorme reclameafbeelding naar beneden zou storten. Later hoorden we dat daar iemand die de aanwijzingen van de politie niet opvolgde een van de dodelijke slachtoffers is geworden. In de Beatrixhal waar wij zaten kwam de Utrechtse burgemeester poolshoogte nemen, en vlak daarna kwamen er ook eindelijk broodjes e.d. Van enige berichtgeving uit de buitenwereld kwam niets binnen aldaar, alleen de waarschuwing voor mensen die misbruik van deze situatie aan het maken waren, als tasjesdieven en zakkenrollers. Uiteindelijk na diverse telefoontjes naar het thuisfront om aan nieuws te komen kwam er iets na 22.00u het bericht dat de NS bezig was de sporen te schouwen en dat er mogelijkerwijs geprobeerd ging worden om vanaf 22.30u voorzichtig de treinen weer te laten gaan rijden. Wim en ik vervoegden ons hoopvol naar de stationshal, waar de daar aanwezige omroepers en NS medewerkers van niets wisten. Het enig positieve was dat je bij de Kiosken gratis een kopje koffie of thee kon halen. Hier hebben we tot 01.30u gestaan, en zijn toen maar weer richting Jaarbeurscomplex gelopen, waar her en der mensen op toonbanken, garderobes, roltrappen, stalen banken, ongemakkelijke stoelen e.d. poogden een oog dicht te doen. Honderden mensen lagen ook zeer oncomfortabel op een lange rode loper, die kennelijk voor een eerder koninklijk bezoek achtergebleven was. Op grote borden stond urenlang dat er 700 stretchers uit limburg onderweg waren, maar dit bracht veel cynisme en gelach teweeg, en grapjes als, die komen zeker pas over 3 dagen per trein aan. De sfeer onderling bleef verassend goed. Rond een uur of 3 kwam er een NS mede-werker melden dat er richting A'dam mogelijkerwijs een trein zou gaan rijden. Ik vroeg direct in hoeverre er een kans was dat deze trein zijn normale nachtroute richting Rotterdam zou gaan vervolgen, en na telefonische navraag kwam als antwoord dat er een grote kans was. Zodoende hebben Wim en ik onze spullen opgepakt en hebben deze trein genomen. In Den Haag was ik in de gelegenheid de machinist te vragen op hij zo vriendelijk zou willen zijn ook een stop te maken op ons station, waar de nachttrein normaliter niet stopt, en zijn antwoord was zeer joviaal ja. Zodoende waren we dan om 04.30u eindelijk weer in onze woonplaats. Daar was echter een volgend probleem. Het station was afgesloten voor personen omdat het complete dak bleek weggewaaid. Door voorzichtig over en onder rood witte afzetlinten te klimmen bereikten we dan toch diep in de nacht nog ons eigen heerlijke bed. En dat ik ondanks alles deze rare dag toch koortsvrij besloot vond ik het toch een zeer geslaagde dag, waarbij ik mijn collega tegelijk op een leuke manier een stuk beter heb leren kennen.

Zondagavond

Na een spanningsvolle avond is het ondanks dat alle patienten terugkomen nu gewoonweg relaxed. De regels en grenzen zijn weer erg helder voor dit moment en dat blijft wel weer even op de voorgrond.

Er waren wat uitglijders tijdens het verlof, en sommigen die vlak voor hun ontslag zitten zouden het liefst voor straf langer moeten blijven, en dwingen dus bij wijze van spreken een langer verblijf af, maar daar trappen wij, mijn collega en ik niet in. Sterker nog een waarschuwing en de volgende keer volgt ontslag.

De maandagwerkers zullen wel denken een bord vol met waarschuwingen(Oranje Kaarten) De een voor een uitglijder, de ander wegens belediging en grensoverschrijding. Ik ben benieuw of er nog meer bij gaan komen.

Mijn collega is met een verslag bezig voor haar eindexamen. Het is overigens erg lekker werken met haar. De tijd vliegt en we voelen elkaar aardig aan. Ik heb eerder vandaag al een prachtig blog over het merk Austin geschreven. zie: http://hottransport.blogspot.com/

Waanzinnige mooie bussen. Zie voor jezelf.

Ik ga nu weer verder met rapporteren, er komen nog minimaal vier mensen terug vanavond.

Nog vier dagen werken

Lidl Bellarom Extra Dark blijkt Slappe Hap

Na een lekkere dag gisteren moet ik er vandaag weer tegenaan. Op dit moment ben ik weinig tot niet enthousiast want vier dagen vind ik veel. Aan de andere kant moet ik ze gewoon een voor een nemen en dan valt het uiteindelijk wel weer mee. Vanmorgen ging om 07.00u de wekker. Daarna heeft Rose me even geknipt en ben ik eerst het kleine rondje met Jesse gaan lopen. Bij thuiskomst stond de koffie klaar, al was dat niet echt koffie te noemen. We hebben laatst in een aanbieding bij de Lidl 10 zakken van 46 pads van de zwaarste en donkerste uitvoering (extra dark) koffie gekocht en troffen nu al een tweede zak met slootwaterpads. Daar moet je er minstens twee van gebruiken om het enigszins koffie te kunnen noemen. Een dure aanbieding dus. Waardeloos, want zo'n bonnetje bewaar je over het algemeen niet en dus kunnen we er niks mee doen. GGgrr.

Amphibious Automobile January 1940 SF

Daarna zijn we even gaan mediteren en douchen en vervolgens hebben we uitgebreid ontbeten. Tegenwoordig een vast en goed begin van de dag. Daarna naar de markt en daar werd Jesse weer eens ouderwets verwent met stukjes zalm bij de visboer. Alle twee de verkoopsters kwamen op hetzelfde moment op dat goeie idee en ze was echt aan het smullen. Ze gaat toch zo graag mee naar de markt.

Amphibious-bus sightseeing tour underwater tour SF

Gisterenmiddag hebben we een geslaagde voorvergadering gehouden over de komende tussentijdse ledenvergadering van de Vereniging van Eigenaren hier in ons appartementencomplex. Sinds dat Rose voorzitter is geworden is er al een hoop werk verricht door de individuele bestuursleden en we hadden na afloop weer een hoop vragen voor onze beheerder.

Amphibious airplane 1932 SF

Amphibious Craft for the Arctic January 1938 SF

Amphibious Lifeboat January 1937 SF

Ik heb gisterenavond ook een erg leuk stuk geschreven op ons andere blog. http://hottransport.blogspot.com In dit geval over amphibiebussen. Ik kwam in mijn zoektocht ook allerlei fantasyamphibievoertuigen tegen en dat maakte het stukje zeer lezenswaardig. Ik kan aanbevelen daar ook eens even te gaan kijken. Als je nagaat dat ik pas bij de A ben en dat dan ook nog alleen met als onderwerp bussen kan ik nog jaren vooruit.

Ik ga zo pitten, als voorbereiding op de rest van de dag. Gegroet.

TWIJFELEN

Een rare dag vandaag. Begonnen met tempen 36.9. Kortom een goed begin. We besloten lekker naar het Sterrebos te gaan en Jesse los te laten. Dat deed haar goed, en we hebben twee rondes gelopen. Wel begon ik het enorm warm te krijgen en bij thuiskomst had ik 39.3. Toch gewoon ontbeten en even naar Eva Jinek gekeken en Vrije Geluiden. Het ontbijt smaakte wonderwel. De detective die we hadden opgenomen was veel te laat begonnen gisteren, waarschijnlijk door het nieuws over Wilders en het treinongeluk bij Amsterdam. Gevolg dat konden we niet zien. In plaats daarvan heb ik Rose een beetje thuis laten worden op het nieuwe blog. Het is niet moeilijk, maar als het de eerste keer is dat je letters zoekt, kleuren uitkiest of plaatjes in wilt voegen kan dat best lastig zijn. Haar eerste stukje is inmiddels ook geplaatst.


Daarna een blogje gemaakt voor Hot Transport over Alm Acmat, een onbekend Frans merk. Vervolgens twee bloggen over AM General, en vanmiddag na het slapen nog een over AM Tran. Ik was aardig op dreef. Misschien zweept de koorts me op. Toen ik ging slapen had ik 38.5, en bij het opstaan 39.7. Ik heb de beslissing over wat ik morgen doe uitgesteld tot morgenochtend. Anders blijf ik er volcontinue mee bezig en dat helpt ook niet. Vandaag heb ik er desondanks wat van weten te maken. Rose heeft heerlijk gekookt. Een mateloos lekkere Tomatensalade met Griekse Feta, Olijfjes, Ei en Ui, Frites en gebakken Kip. Het was gezond en lekker.
<><> <><> <><>

AM General New Flyer 1948 http://hottransport.blogspot.com/2012/04/bussen-amtram.html Daar is nog meer moois!!

Vanavond ga ik plat voor de buis. Zojuist gekeken naar de Face, en vanavond gaan we kijken wat de dansers er van gaan maken. Ik moet er alleen niet bij gaan liggen want dan vallen mijn ogen dicht. Rose speelt een spelletje op de computer en zo horen we nog even wat gezever bij het nieuws over wat er allemaal te gebeuren staat nu de PVV eindelijk het kabinet definitief verlaten heeft. Ik ben ook wel reuze benieuwd of we nog wat van de desastreuse plannen kunnen tegenhouden en/of terugdraaien waar dit kabinet de afgelopen twee jaar druk bezig is al het goeds uit onze samenleving te vernietigen. Ik heb net even getempt en nu had ik weer 37.3. Wat moet ik hier nu mee?

Ik ga er een eind aan breien en wens iedereen nog een aangename avond. Gegroet.

OPMAAK nog lang niet klaar.

Even een blogje. Rose en ik zitten even bij te komen

<><> <><> <><> <><>

van een lange wandeling. We zijn via Vijfsluizen naar het Vlietlandziekenhuis gelopen, waar ik even bloed moest laten prikken voor controle. Het was er druk dus Rose en Jesse hebben een dik kwartier moeten wachten tot ik weer buiten stond. We zijn verder gegaan naar de dr. Nolenslaan en hebben daar even boodschappen gedaan en zwaar beladen kwamen we zojuist om iets over Elven thuis. De koffie smaakt dan zoooo lekker. Zwemmen zat er niet in want ik heb vanmiddag een avonddienst en anders ben ik daar veel te moe voor. Ook van verder gaan met het inrichten van ons nieuwe blog zit er gewoon niet in. Ik moet zo gaan pitten, dus blijft het nog even een beetje kaal. Maar het begin is er.

Inscannen

Ik ben vandaag overigens gezakt van 15mg Prednison naar 12 en een halve mg. Over drie weken mag ik weer 2,5mg zakken. Ik heb twee dagen eraf gesmokkeld want naar mijn gevoel gaat het goed, en de koorts blijft nu in ieder geval al bijna drie weken weg. Gelukkig.

Vereniging Eigen Huis

Vereniging van Eigenaren

Het werk is weer ouderwets leuk, maar wel heel erg druk. Ik had gisterenavond met een collega een heel structuurvolle spelletjesavond en ondanks minimaal tegengepruttel/gesputter van enkele patiënten werd het een heel geslaagde avond waar iedereen zonder uitzondering aan deelnam, en met zoveel afleiding gaat zo'n avond razendsnel, zowel voor de patiënten als de begeleiding.

VvE Rembrandtlaan

Ik ga nu Rose even helpen bij het instellen van haar laptop voor het inscannen van documenten en het maken van PDF'jes daarvan. We hebben een heleboel documenten in huis gekregen over de activiteiten in ons appartementencomplex voordat wij er kwamen wonen, en aangezien we aan het uitzoeken zijn of alles wel juist gegaan is en of we geld terug kunnen krijgen wegens wanbeheer, zijn die documenten voor ons onontbaarlijk.

Kortom genoeg voor vandaag, want ik moet zo gaan slapen. Gegroet.