Tijd voor rondje Schiedam 1

Vanmorgen om 07.45u haalde Rose en Jesse me op. Na een wandeling samen lag ik een uurtje later in m'n bed. Voor het eerst sinds jaren had ik de voordeur bij thuiskomst afgesloten, maar met m'n vermoeide hoofd de sleutels in het slot laten zitten. Vervolgens, ik was diep in slaap en als ik overdags na nachtdiensten ga slapen dan doe ik oordoppen in, hoorde ik een hoop herrie boven me, en een hoop geroep. Nog niet wetende wat er aan de hand was werd ik boos en dacht, vervloekt, houd er dan niemand rekening met je als je in de nachtdienst zit. Wat bleek, mijn Buurman Ruud, was door Rose wakker gebeld en was via zijn dakluik het dak op gegaan en deed verwoede pogingen om me wakker te maken. Dat lukte dus. Vol excuses in mijn hoofd voor zowel de buurman als voor Rose. De buurman is taxichauffeur, en had ook nachtdienst gehad, en lag ook net heerlijk te slapen, had alleen geen oordoppen in. Nou ja Rose en Jesse waren weer in huis, en ik ben snel weer naar boven gegaan en was binnen 5 minuten weer onder zeil. Vanmiddag wekte Rose me om 13.45u. Vanmiddag zou een bedrijf onze kachel, onze geyser en de schoorsteen hun jaarlijkse schoonmaakbeurt geven. Dat is inmiddels gebeurd.

Na hun bezoek mijn mailbox geopend en daar zag ik dat alle foto's die ik gisteren aan een vriendin gestuurd had, haar postvak zodanig gevuld hadden dat ze er niet meer bij konden en geweigerd waren. Gelijk maar een schijfje gebrand en dat gaan we morgen dan maar opsturen. Die foto's gaan voor een groot deel over haar bezoek aan Schiedam. We hebben haar vorige week laten kennis maken met Schiedam, en daar gaat dit verslagje verder over. Er was op zaterdag een grote boekenmarkt en een biologische versmarkt, waar van alles te proeven was. Mijns inziens beiden een groot succes, en voor herhaling vatbaar. Rose, Sandra en ik hebben ook weer heel wat leesvoer aangeschaft en ons de lekkere hapjes niet laten ontgaan. Er zat oa. ook een dame een mooi voorleesboek te promoten. Daar is de eerste foto van. Op weg naar deze boekenmarkt die rond de Korenbeurs was gesitueerd, kwamen we ook langs het Stedelijk Museum, waar we later dat Weekend naar toe wilden gaan, maar waar het wegens een overbezet programma een andere keer van zal moeten komen. Vooral de ingang van het Stedelijk Museum viel Sandra op en aangezien ze bij de gemeente Venray werkt en in een werkgroep zit die gaat over de (her)inrichting van die stad, was ze sowieso erg geïnteresseerd in alles wat met inrichting van de stad te maken had.  Zoals jullie kunnen zien lijkt de grond op het voorplein van het Museum wel open gescheurd, en inderdaad het is wel een erg originele vinding van de architect geweest om de nieuwe ingang zo te verzinnen. Aan de andere kant van het plein is ook aan een lift voor de minder valide medemens gedacht.  Op die zaterdag hebben we verder alleen door het centrum gelopen, en hebben verder genoten van de lekkere hapjes en geen foto's meer gemaakt, omdat we te zwaar beladen waren met alle inkopen. De zondag daarentegen zijn we nog voor het ontbijt eerst gaan lopen met Jesse. We kwamen nadat we door de plantage gelopen waren eerst bij het veldje waar hondengoeroe Hans cursussen geeft aan honden bezitters, en hen begeleid in het zo goed mogelijk omgaan met hun hond. Ook Jesse heeft hier anderhalve cursus van hem gehad en haar brevet gehaald. Vervolgens liepen we naar de maasboulevard, waar Rose en ik eigenlijk dagelijks even naar toe willen. Het uitzicht is er iedere dag anders, en er gebeurt onnoemelijk veel op het water daar, en je ziet de meest bizarre zaken aan je voorbijkomen. Doorlopende kwamen we langs de Wilhelminahaven alwaar momenteel de Cantoro Sei ligt afgemeerd. Dit is een reusachtige pijpenlegger. Ik verwees 2 of 3 dagen geleden ook naar een site van maasmondnieuws, waarop ook afbeeldingen te zien zijn van dit giga apparaat tijdens het vervoer. Sandra keek haar ogen uit, en ik verbaas me ook nog steeds over wat een vreemde zaken er soms "in onze spreekwoordelijke achtertuin" te vinden zijn. We liepen verder langs de Westfrankelandsedijk richting Vijfsluizen, en dan kom je langs bedrijven als de BAM en HSM Steel waar ze ook altijd bezig zijn met het bouwen van vreemde constructen  zoals de H 122, wat het is weet ik niet, maar groot is het wel en het heeft ongetwijfeld ook te maken met de olieindustrie. Maandenlang hebben Rose en ik 's morgens tijdens de wandelingen met Jesse, het gelas aan enorme pijpen, ed. gezien, en daar is die H 122 het resultaat van. Ongetwijfeld een deel van een toekomstig boorplatform of i.d. Morgen ga ik verder met dit verslag over het buitengewoon leuke weekend  waarin Sandra kennismaakte met Schiedam. We zijn die zondag nog parkieten in het wild tegengekomen, zijn met de fluisterboot over de Schie en door Schiedam gevaren, en hebben een uitgebreide rondleiding gehad in een van de molens. Maar daarover morgen meer.

Blog 154 eerder 24 september 2007

Actuele eigen nieuwe Kopfoto maken ? ! ?

Wat is dat eng, een nieuwe kopfoto maken. Het idee voor deze foto werd afgelopen nacht geboren. Ik had het statief met onze digitale camera buitengezet en had besloten foto's te gaan proberen te maken van de maansverduistering, en een van de bewogen foto's is het geworden, en gemaakt vanaf ons dakterras, maar ik ben nog helemaal niet handig met het veranderen van het design, en nu ben ik nog niet tevreden want nu zit die blauwe rand er nog boven, en ondanks dat ik de vorige keer Collega S hulp had bij het wegwerken van die rand, ik ben nu vastgelopen, en heb vast haar hulp weer nodig.

Vanmiddag zijn we naar het museum geweest. We waren uitgenodigd in het stedelijk museum voor een lezing over Lucebert . In Rotterdam zijn allerlei gebouwen waarop teksten staan van hem, en zowel Rose als ik waren erg benieuwd om eens kennis te gaan maken met het werk van hem. Teksten als "van alles is weer waardeloos" zijn van hem. Het was een heel veelzijdig mens, die zich op allerlei wijze's kon uiten. Op de link van het Stedelijk Museum Schiedam in onze linker kolom kunt u meer lezen over deze kunstenaar. Wederom een zeer aan te bevelen tentoonstelling, maar ieder zijn smaak natuurlijk. De afbeelding van het schilderij daaronder sprak mij bijzonder aan en heeft de titel "een dagje uit "en stamt uit 1961.

Blog 101 eerder 4-3-2007

Werk Rose, Droge Naald Ets

Gistermiddag heb ik een workschop gevolgd. Deze werd door Monique gegeven. Haar site staat bij onze favorieten. Het was droge naald etsen zoals je al in de kop las. Dit was voor mij een min of meer nieuwe techniek. Ik had al geëtst maar dat was met zuren en nogal ingewikkeld gedoe. Deze techniek is veel directer. Je pakt een plakje zacht metaal, alluminium, maakt een kleine basis tekening met potlood en daar ga je met de droge naald verder door krassen. Het eerste wat ik maakte was een bootje. Ik was geïnspireerd door een boek dat ik aan het lezen ben. De titel is "Abarat" en is geschreven door Clive Barker. Het is een fantasieverhaal met allerlei tekeningen erbij. Ik ga Hot adviseren deze te lezen en dan krijgt onze kleindochter Lotte het. Het is dus een heel eenvoudig kindertekeningachtig bootje.  Daarna verzon ik een fantasiebeestje. Dit lukte vrij aardig, alleen het bootje is het meest geslaagd, vind ik. Misschien zijn er mensen die er anders over denken. Ik vind het bijzonder jammer dat ik dit niet zo gauw thuis kan doen Je hebt namelijk ook een ijzeren etspers nodig en dat is niet goedkoop. Misschien gaat Monique vaker een workshop geven want dan ben ik zeker van de partij.