Uit EVENWICHT gehaald !!

UIT             EVENWICHT             GEHAALD

Gisterenmiddag naar huisarts. Had een lijst gemaakt, met als eerste de schokken en de onwillekeurige bewegingen waardoor ik vreemde bewegingen maak en daardoor nog gespannener word in bijvoorbeeld mijn schouders. Hierover gesproken, komen deze signalen vanuit hoofd, neurologisch, of komen ze uit spieren?

Kip en ei vraag.
Mogelijkheden wegstrepen. 
1. De heftige behandeling van Bert mijn fysiotherapeut maandagmorgen maakte mijn spanning in mijn schouders en nek minder en zo ook de schokken.
2. Gebruik ik medicatie die dit soort bewegingen in hun bijwerkingen hebben. Ja. Cymbalta, een anti depressiva die ik heb gekregen van de pijnpoli van het st. Fransiscus Gasthuis om de pijn te verminderen. Advies: Stoppen, en na drie tot zes weken weten we meer. Krijg ik meer pijnstilling. Neen, je zit al op maximum. Zijn er meer medicijnen met die mogelijke bijwerking. Ja bij Tramadol waarvan ik 300mg gebruik komt dat bij 1 op de duizend voor. Kortom niet veranderen. Is ook lastig want daar ben ik na jaren verbruik aan verslaafd.
3. Kan het Neurologisch zijn. Jasper belt Neuroloog in Vlietland. Die zegt dat het hoogst raar  is. Adviseerde controle reflexen, die redelijk goed bleken, een foto van de nek(4stuks) en een echo idem van de nek om eventuele stenose daar uit te sluiten. Gisteren direct na afloop van bezoek aan Jasper gedaan en echo vandaag. Morgenmiddag uitslag. Als ik een vernauwing in de nek heb moet ik van de Neuroloog een MRI en pas daarna valt er beleid te bepalen. Nek is lastig werken.
Kortom ik werd uiterst serieus genomen en morgen weet ik meer. Het is een kwestie van uitsluiten. Het feit dat ik zo serieus werd genomen maakte dat ik me al minder gespannen voelde en na het bezoek, vannacht en vandaag al duidelijk minder last heb van schokken. 
Mede door die echo kon ik vanmorgen met Rose mee naar de markt. Lekker geen administratie. Joechee. Heb afgesproken direct na de uitslag leidinggevende te bellen.
Verder had ik de afgelopen tijd mijn oorbellen dag en nacht ingehouden en gevolg was wat vroeger of in ieder geval bij mij nooit eerder was gebeurd dat de ringetjes die de oorbellen vasthouden het oor ingegroeid waren. Toen ik dat merkte en aan Rose kenbaar maakte zei ze dat ik direct naar de Spoed Eisende Hulp toe moest gaan. Hier was ik het niet mee eens gezien het feit dat ik toch deze week richting huisarts wilde. Was maar goed ook want Jasper haalde ze zonder snijwerk met een tangetje terwijl ik even mijn tanden op elkaar hield er uit. (gelukkig)

Tot zover resultaat speurtocht naar schokken. Zo gauw ik iets weet schrijf ik weer verder hierover.

Vanmorgen zijn we na het ontbijt eerst naar Specsavers geweest. Die hadden gisteren zomaar € 340,- van onze rekening afgehaald. Ik had op 10 september 1 varifocus bril gekocht, mijn eerste, en omdat ze daar na controle van mijn ziektekostenverzekeraar zeiden dat ik nog € 340,- te goed had bestelde ik een tweede. Nadat IZZ had gezegd dat ik daar geen recht op bleek te hebben direct mijn bril gecanceld al op 14 september en dat was geaccepteerd. Het bedrag opgeteld bij wat ik al gepind had zou deze bril nu € 438,- kosten dus dat wilden we even rechtzetten. In de winkel waren ze het wel met ons eens dat dit dan wel een erg dure bril was maar konden toch nog niet zover gaan om de € 231,- teveel betaald terug te geven. Gezegd dit raar te vinden en bepaald geen reclame voor Specsavers, beloofden ze me as. vrijdag wel te bellen. Rose en ik gingen richting Blaak zoekend naar een pinautomaat om toch wat te kunnen betalen. Uiteindelijk hebben we er een gevonden en kwamen om 13.00u terug thuis. Net op tijd om nog op tijd in het ziekenhuis te kunnen zijn.

Waar ik het op het spreekuur met de huisarts en zijn leerling nog over gehad heb is dat eerst de verandering van werk me uit mijn vaste structuur en vastigheid haalde terwijl ik heel erg heftig reageer op veranderingen. In het begin betekende 1 keer niet kunnen slapen tussen de middag twee weken ellende. En nu halen ze, mijn baas en bedrijfsarts de structuur nog verder onderuit. Ik moet op de dag werken, in werk waar ik niet voor opgeleid ben en waarvoor ik niet gekozen heb op uren die me niet uitkomen, en waardoor ik fysiotherapie en fysiozwemmen om mijn spieren soepel te houden mogelijkerwijze niet meer kan doen, en dan verwachten ze stabiliteit en mijn 36urige aanwezigheid. Ik denk niet dat dat haalbaar zal zijn.

Het lastige is dat zowel mijn direct leidinggevende als de bedrijfsarts zich van geen kwaad bewust zijn en doen of ik ervoor kies om ziek te zijn. Een stelletje lastig te overtuigen idioten zijn het. Het is wel prettig dat in ieder geval mijn huisarts snapt waar ik mee te maken heb en achter me staat.

Sorry voor de lengte van dit stuk, moeilijk inkortbaar. De groeten. Hot

Moeilijk

Update:
Vannacht ondanks spanning en trillingen van spieren toch wel wat geslapen en bij navraag bleek dat ik ook niet al te lastig ben geweest voor Rose. Wel heel vroeg wakker van de pijn. Pijnstilling uitgesteld tot normale tijd 07.30u anders moet ik daaropvolgende gift ook vervroegen en dat kan niet onbeperkt. Schouders staan krom en stram van spanning, en ik beef als een rietje en kan ook maar moeilijk achter het toetsenbord zitten. Tijdens ontbijt met Rose overlegd. Uitkomst. Afspraak met huisarts maken om advies. Reumatoloog-behandelaar zegt dat het bij het beeld hoort en dat de bloedwaarden oké zijn. Toch verwacht de bedrijfsarts en mijn leidinggevende dat ik ga werken. Huisarts neemt me serieuzer. Probleem: Er is niemand die wat van Poli Myositis weet. Beeld is individueel heel verschillend. Gedachte: Moet ik dan misschien eens naar de Neuroloog, want waar komen die schokken vandaan? Komen die puur uit de ontsteking, dus uit mijn spieren of komen die uit mijn hoofd?

Vervolgens leidinggevende gebeld en afgemeld voor vandaag. Ik hoorde dat ze wilde reageren, maar ze slikte de vraag in. Ik kan toch geen antwoord geven op de overigens logische vragen die bij haar opkomen.

Gevolg: Ik ga zo meteen met Jesse naar de fysiotherapeut en aan hem vragen om mijn schouders extra aandacht te geven. Dan maken Jesse en ik de ronde af en gaan naar huis. Vanmiddag om 14.10 heb ik een afspraak kunnen maken met Jasper onze huisarts, en heb met Rose een lijstje gemaakt van zaken die we moeten bespreken.

Ik zit met nog een andere vraag. Een aantal jaren geleden was het zo dat als ik eenmaal een middagslaapje oversloeg ik dat tenminste twee weken moest bekopen. Nu is mijn totale ritme veranderd, en welk effect heeft dat op het verloop van mijn ziekte. En als dat zo is wie kan dat fatsoenlijk aan mijn bedrijfsarts en leidinggevende uitleggen?

Ik ben naast die gespannen spieren daar natuurlijk ook gespannen van. Afgelopen salaris was natuurlijk al dik € 100,- minder vanwege niet werken dus ook geen onregelmatigheidstoeslag, maar hoe gaat dat verder? Verder vind ik het niet erg tussendoor een dag vrij te zijn maar als jij je zo voelt als ik momenteel is het ook geen pretje.

Mijn nieuwe leven I

Gisterenavond veel mensen gesproken en op de hoogte gesteld van de diagnose, zo mogelijk voordat ze het konden lezen hier op web-log, maar onmogelijk om iedereen te bellen. Vannacht werd het erg laat, en hebben lang door gepraat, en door gedronken. Ook Jesse om 02.00u nog even een blokje gegeven. Daarna als een blok geslapen, zodat we ons vuilnis vanmorgen niet meer op tijd buiten konden zetten. Wat waren we er aan toe. Maar de moeheid is nog niet weg. Vanmorgen boodschappen gedaan en gelopen met onze mooie viervoeter. Vanmiddag vol zenuwen en vervuld van gelukkig opgeschreven vragen richting de reumatoloog. Deze had al wel door dat hij voor flink wat oproer gezorgd heeft met zijn mededelingen, en hij had royaal de tijd genomen voor de beantwoording van al onze vragen. Ik zal trachten ze samen te vatten:

Een keus heb ik eigenlijk niet. De ontsteking zit in alle spieren van mijn lijf. Te genezen is dit niet. De diagnose is bij mij vroeg gesteld, dus is de kans om het proces te remmen, en verdere groei, progressie tegen te kunnen gaan groot. Aangezien deze diagnose zeer zeldzaam gesteld kan worden omdat deze ziekte gewoon maar heel weinig voorkomt zijn er geen breed verspreide onderzoeken gedaan, nergens op de wereld, omdat je nooit de benodigde hoeveelheid patiënten bij elkaar krijgt om betrouwbaar onderzoek te kunnen doen. De diagnose is volledig betrouwbaar, en is door een uiterst zorgvuldig laboratorium van het st. Franciscus gedaan. Andere methoden dan Prednison zijn er simpelweg niet, dus zal ik eraan moeten geloven, om dit rot middel met zo'n gigantische lijst bijwerkingen voor langere tijd in de maximale dosering te gaan gebruiken. Deze ziekte is een auto immuunziekte, en gaat me heel vatbaar maken voor alle mogelijke infecties, ontstekingen, griepjes e.d. Ik moet dus ook zeker de griepprik gaan halen, wat ik tot nu toe altijd heb weten te voorkomen. Alle voorgaande diagnoses, zoals 15 jaar geleden een hyperthyrioidie (een te snel werkende schildklier), en ook de diagnose primaire hyperhydrosis (extreem werkende transpiratie klieren) die bij mij eerder gesteld zijn zijn ook auto immuun problemen en kunnen heel gemakkelijk al eerder aanwijzingen gegeven hebben in de richting van mijn huidige diagnose poli myositis. Hierna hebben we met de dr. alle mogelijke bijwerkingen besproken, en dat is bepaald geen plezierig vooruitzicht. Mijn uiterlijk gaat veranderen, ik ga vocht vasthouden, krijg oa. een wat dikker, papperiger gezicht, mijn gewicht zal hoe dan ook toenemen, ook het hongergevoel zal alleen maar toenemen, dus zal ik nog meer zelfdiscipline moeten tonen op dit gebied. Ook op psychisch gebied zal ik een korter lontje hebben, sneller driftig kunnen zijn (nog sneller dus dan ik het nu al ben), mogelijk gauw kriegel zijn door snellere vermoeidheid, slecht slapen. Ook met die mogelijk verhoogde labiliteit, onzekerheid, hoge spanning en vermoeidheid zal ik moeten oppassen, want ik heb Rose al te hard nodig, dus die kan ik daar niet het slachtoffer van laten worden. Rose zegt dat ze ondanks die toename van mijn uiterlijkheden van me zal blijven houden, en dat heeft ze in een eerder stadium ook al gedaan, toen mijn schildklier werd stilgelegd. Sindsdien ben ik ook al aardig in gewicht toegenomen. Het zal ook wel even wennen zijn zelf aan mijn nieuwe spiegelbeeld te wennen, waar ik toch wel een behoorlijke ijdeltuit ben.

Vanmiddag zijn we na het ziekenhuis gelijk Jesse gaan halen en richting fysiotherapeut gegaan met een nieuwe verwijsbrief en daarna naar de apotheek, waar ze me gelijk opnieuw begonnen voor te lichten over alle te verwachten problemen. Ik heb ze hiervoor vriendelijk bedankt, maar wel het zwijgen opgelegd. Rose en ik hadden een flinke boodschappentas met pillen. Ja dat is de toekomst. Ik word een pillenjunk. Er zit van alles in, naast Prednison, allerlei Calciumversterkers, omdat mijn botten broos gaan worden, maagzuurremmers, pijnstillers, en ontstekingsremmers. Ook allerlei mij erg bekend uitziende pillen die ik zelf in het ziekenhuis waar ik werk regelmatig uitdeel aan mijn patiënten  Het is me allemaal nog vreemd, en raar, maar het zal uiteindelijk ook wel wennen. Voorlopig genoeg voor vandaag, de eerste dag van mijn nieuwe leven.

Blog 159 eerder geplaatst op 12 oktober 2007

Pinterest, Foursquare, Klout, en dergelijke

De laatste tijd ben ik nogal eens aan het zoeken wat er op het Wereld Wijde Web  http://nl.wikipedia.org/wiki/Internet te vinden is. Ik heb via hottransport.blogspot.com en facebook en twitter ongelooflijk veel nieuwe vrienden en vriendinnen gevonden die op de een of andere manier reageren op die stukjes daar. Als je dan die individuen een beetje leert kennen en ze komen letterlijk uit alle werelddelen dan kom je mensen tegen met allerlei andere gewoontes en gebruiken. Ik krijg linkjes toegestuurd en ben plotsklaps terecht gekomen bij Klout http://klout.com/home , Pinterest http://pinterest.com
 , Stumble Upon, https://www.stumbleupon.com
 Foursquare https://foursquare.com/ en andere soortgelijke websites. Bij de eerste kennismaking is alles nog vreemd maar ga je er een tijdje op studeren dan merk je dat je via het een in het ander terechtkomt. Ik heb er vandaag via foursquare tientallen vrienden bijgekregen, waarvan Moskovieten, mensen uit Colombia, uit Washington, uit Vancouver, uit Macai, uit China, uit Durban, uit Dubai, enz. enz. Het is goed voor mijn talen en voor mijn contacten. Nu krijg ik in een keer directe verslagen van meestal Obama aanhangers die van alles delen over Mick Romney en de onzin waar hij met zijn conservatieven allemaal mee bezig is, en over Zuid Africa waar ze met die aanklacht tegen de mijnwerkers wiens collega's door de politie zijn afgeschoten het leed nog eens verergeren. Ongelooflijk. http://www.bndestem.nl/nieuws/algemeen/buitenland/11561724/Gearresteerde-mijnwerkers-voorgeleid.ece
Ikzelf heb het niet druk. Mijn collega en ik zitten op kantoor. De patiënten vermaken zichzelf. Er is bezoek, het merendeel; van het werk is gedaan. Wij hebben het eten op tafel gezet, de medicatie gedeeld en gaan zometeen rapporteren. We zitten vol. Maar zullen vanavond niet overwerkt geraken.

Wat een heerlijk vooruitzicht is dat ik drie hele dagen vrij ben, en na 15 dagen na mijn officiële betermelding voel ik me ook behoorlijk trots dat ik alle werkdagen weer goed doorstaan heb. Ik kom zelfs fitter van mijn werk vandaan dan voor februari. Ik was natuurlijk altijd die fucking verhoging gewent en dat slurpt energie.

Ik had weliswaar geen zin vanavond omdat het zo gezellig was thuis met Rose, maar deze laatste avond voor het WE komen we ook wel door, en de sfeer op het werk is ontspannen en goed.

Meer nieuws heb ik momenteel niet dus ga ik met dit stukje stoppen. Ik wil iedereen een goed en ontspannen weekeinde toewensen. Gegroet.

Op weg terug

De tweede werkdag deze week. Het gaat goed. Nog drie te gaan. Sinds afgelopen vrijdag 100% beter gemeld. Ook dat voelt goed. Heb het idee weer behoorlijk stabiel aan het worden te zijn. Donderdag helaas even de gebruikelijke lastige dag, maar dan vrijdag weer vol goede moed vooruit.

Het gaat me redelijk goed af. Het was een lastige middag. Iemand die ik erg graag zou hebben binnengehouden bleek niet binnen te houden, maar aangezien ik alles geprobeerd heb kan ik mezelf niets kwalijk nemen ook. Ik baal er wel van dat dit twee uur inspanning gekost heeft, maar uiteindelijk hebben we hier geen gesloten deuren.

Het terugzijn op de werkvloer geeft een bevredigend gevoel. Nu ik weer volle dagen draai kom ik er ook veel meer echt in. Heb meer gesprekken, ben bezig met verpleegplannen en persoonlijke begeleider taken. Allemaal van die zaken waar je niet of nauwelijks aan toe komt als je maar half aanwezig bent.

Het naar het werk gaan voelt ook weer beter als je alles aan kan. Hoe, wat zeg ik nu? Alles aankunnen!! Ja, dat is nog maar de vraag, maar het is wel de goede instelling. Ik ga weer verder met het werk. Dit tot hier en niet verder. De groeten. 

Opgaande lijn zet door

Zondagavond. Aan het werk vanaf half vijf. Ik zit er aardig in. Had weinig zin van te voren maar eenmaal aanwezig verloopt het contact met de patiënten goed en soepel. Het is niet druk, maar ook niet rustig. Ik kan het goed aan. De bijwerkingen die ik in het begin van het gebruik van de Neoral had zijn voor het merendeel verdwenen. Vooral de duizeligheid, het gebrek aan concentratie en de kortademigheid zijn een stuk minder. Vooral de laatste is op de goede weg. Ik heb sinds vrijdag een pufje, Seretide, en neem op de tweemaal per dag dat ik opsta 1 pufje en dit is net voldoende om mijn longen iets meer inhoud te geven. De rest gaat me goed af en dat is uiterst goed voor mijn zelfvertrouwen. Ik ben nu vier hele dagen vrij. Vrij van werk wil dat zeggen . Niet vrij van activiteiten, want de fysio, de oefeningen, het zwemmen en het functioneren gaan gewoon door en dan komend weekend drie dagen achtereen. Ben heel benieuwd. Voorlopig redelijk tevreden.

Vandaag ook iets heel leuks afgerond, of liever gedaan de computer laten doen. We kregen van een buurman de gelegeheid zijn harde schijf vol muziek, 849GB, over te nemen. Hier is de computer zo'n 23uur mee bezig geweest en we hebben 'm in zijn geheel op onze extra harde schijf gezet. Wauw, we hoeven nooit een cd meer te kopen. Helemaal te gek. Er zat ook een boekwerk bij met alfabetisch 126 blz. met de inhoud. Voorlopig genoeg om naar te luisteren.

Vrijdagavond alweer

Deze week mijn diensten er weer op zitten. Met een uur per dienst uitgebreid en ik zit nu weer aan tafel bij Rose, die nog lekker zat te eten toen ik thuiskwam. Zij kijkt even naar Nash Bridges, en ik heb zojuist mijn eerste pufje uitgeprobeerd. Die heeft de apotheek vanmiddag gebracht. Dat had alles bij elkaar een hoop voeten in de aarde. De dr. wilde niet zomaar iets voorschrijven en heeft dus afgelopen maandag eerst bloed laten prikken en vervolgens een dubbele longfoto laten maken. Beiden waren goed. Eens kijken of we mijn benauwdheid zo de baas kunnen worden. Zondag nog een dienst, een van half zes tot 23.00u, en dan heb ik vier dagen vrij.

Verbetering

Dan vanaf vrijdag drie diensten achter elkaar waarvan 1 hele dienst alleen. Toch gezien de ervaringen van de afgelopen twee weken zou dat toch moeten lukken. Ik merk toch wel degelijk verbetering. Ik ben koortsvrij en voel me op het werk al weer aardig zelfverzekerd. Niet zoals op de eerste dag dat ik startte met Neoral. Toen leek het wel alsof ik dronken was en ik ben dolgelukkig dat de wereld weer een stuk vaster aanvoelt.

Ook deze week die altijd een van de moeizaamste is van het jaar zit er weer bijna op. Ik heb weer gezwommen en ga aardig richting stabiliteit. Deze week ook te horen gekregen dat mijn zus, ja my French Sister eind september een paar dagen langskomt. Leuk. Ze vliegt dan van Bergerac in de Dordogne naar Rotterdam, een snelle en goedkope vlucht. Je kunt er met geen mogelijkheid voor rijden met de auto.

Morgen is er een zogenaamde vijftiger jaren dag in Schiedam en als het weer een beetje meezit dan ga ik in ieder geval foto's maken. De rest van de avond doen zowel Rose als ik het rustig aan. Inmiddels regent het hard. Er was een Barbeque op mijn werk en zowel mijn collega als ik hadden zoiets van het zijn uiteindelijk volwassenen, dus laat ze hun gang maar gaan. Het was leuk om te zien. Je krijgt dan een veiligheidsclubje die de boel beveiligd met tuinslangen en emmers, een sfeerclubje die de boel aankleed en verzorgt, een boodschappenclub en een clubje die zich bezighouden met het daadwerkelijke Barbecueën.

barbecuen

Mijn collega en ik hebben ons bewust op de achtergrond gehouden en van een afstandje een oogje in het zeil gehouden. Het zag er leuk, gezellig en lekker uit, maar ook rokerig.

Ik ga nu weer kappen. genoeg geschreven voor vandaag. Zo lekker met de benen omhoog even tv kijken. Morgen weer een dag. De groetjes.

Doodmoe

Vandaag de hele dag aan het bijkomen. Gisteren met collega D een halve dienst gewerkt. De derde dienst afgelopen week en getracht ook de 11 meldingen van de Agressieopvang club te verwerken, waarvan er een op vakantie is. Ik schreef dit aan mijn direct leidinggevende en die maakt kennellijk bezwaar tegen het feit dat ik deze aktiviteiten blijf doen. Ik heb al gezegd dat het mijn laatste jaar is en dit zijn nu typisch van die werkzaamheden die ik zelfs vanuit bed nog zou kunnen doen dus helemaal snappen doe ik het niet.

Verder is het druk vandaag. Ik moest al vroeg in het ziekenhuis zijn, bij de fysiotherapeut, de apotheek, en vanmiddag onverwachts ook nog bij de huisarts. Ik hoop op een hulpmiddel tegen mijn kortademiigheid. Rose legt een verband tussen het vocht wat ik bij me draag en de blaasjes in mijn longen die daar ook wel eens door gevuld zouden kunnen zijn. De dr. wil me in ieder geval zien voordat hij me iets wil voorschrijven. dat snap ik wel.

Voor de rest ben ik blij dat de ergste warmte weg is en dat scheelt ook in mijn ademhaling. Ik heb verder voor komende week vier halve dagen gekozen. Dinsdag, woensdag, vrijdag en zondag. Ik denk dat dat moet kunnen. Ik merk wel dat het stevig wennen is, en dat ik lang niet aan al mijn normmale werkzaamheden kan toekomen. Ik zorg wel voor rapportage en poog mijn collega's die verder alleen staan zoveel mogelijk bij te staan, maar ik sta dus niet boventallig. dat schijnt niet meer te kunnen. Ik vraag me af of dit nu is wat de bedrijfsarts in zijn hoofd had. Ik weet wel dat ik compleet totall loss thuiskom, en uiterst goed slaap, maar verder nergens meer toe in staat ben of toe kom aan andere zaken.

Ik ga nu dan ook maar weer piten om ervoor te zorgen dat ik op tijd uit bed ben voor ht geval mijn leidinggevende belt of de apotheek mijn nieuwe medicatie brengen komt.
Kortom later meer. Ik sla dit stukje eerst op alvorens het af te maken.

Ik zit nu weer achter de computer, maar het is inmiddels avond. Ik ben bij de huisarts geweest en die wilde me eerst een nieuwe plastablet geven om meer vocht kwijt te raken, maar na controles van bloeddruk en luisteren naar mijn longen en nadat hij had gezien welke giga lijst aan medicatie ik al slik wilde hij dat er eerst twee longfoto's zouden worden genomen en hij wilde overleggen met mijn vaste huisarts. Dus ik mocht na de lange wandeling samen met Jesse opnieuw naar het Vlietlandziekenhuis voor Röntgenfoto's en ik was al zo buiten adem. Op de BK laan aangekomen dacht ik dat ik aan de bus want ik kon gewoon niet meer verder, dus Jesse en ik hebben twintig minuten gewacht op de volgende en zijn verder lekker met de bus gegaan. In het ziekenhuis aangekomen was het geen vijf minuten werk. Morgen om kwart over negen 's morgens bellen voor de uitslag. Zal misschien een pufje worden. 

Ook de terugweg naar huis hebben we met de Tram en de Metro gedaan. Al op Schiedam Centrum kwam de Metro aan en er stapte niemand uit en hij zat al tot de nok toe vol. Onbegrijpelijk dat ze in de spits enkele metrostellen gebruiken. Het is dat Jesse zo tussen alle benen door naar binnen floepte en er enkele Moslima zich een hoedje schrokken zodat ik alsnog enkele millimeters had om mijn steeds groter wordende lijf toch nog binnen te krijgen. Dat de RET minder ritten maakt in de vakantie snap ik maar dat ze tegelijkertijd de treinstellen inkorten vind ik onbegrijpelijk. Dat scheelt nl. niks qua aantal chauffeurs.

Zo vol zat ie nu ook weer niet hoor!!

Drie uur na mijn vertrek was ik eindelijk weer thuis en na een groot glas water en een soepje wilden we met de warme maaltijd starten en toen bleek alles in de ijskast zo'n beetje over de datum of net onbetrouwbaar genoeg om nog te durven gebruiken dus hebben we uiteindelijk wortel-uien-zoete aardappel stampot met vissticks uit de diepvries gegeten. Origineel maar uiteindlijk nog smakelijk ook. Nu heb ik tijdens een ergerlijke serie even tijd voor wat gecomputer. En het afmaken van mijn eerder begonnen stukje. Ik las net dat een oud collega die in Thailand zat met man en zoon ook al weer terug is. Goh wat gaat dat snel.

Ik ga afronden en wat andere zaken doen. Voor nu gegroet. Ik ben nog vermoeider als toen ik vanmorgen wakker werd. Zucht.

Sundaynight

Ik tracht alweer een ander letter type te pakken, maar dit lijkt eigenlijk nergens op. Dit heet gilha. Iets meer op handschrift lijken dat zoek ik nog steeds, maar nog wel fatsoenlijk leesbaar.

Ik heb zojuist een stukje gemaakt over fantastische Zwitserse bussen van het merk Berna. http://hottransport.blogspot.com

Op dit moment krijg ik meer lezers op hottransport dan op family hotrose. Het leuke is dat die van allerlei kanten komen. Vanuit Amerika, Canada, gisteren zelfs uit Venezuela en China. Meestentijds zijn het vrachtwagenchauffeurs en bus fanaten. Wel leuk om met allerlei mensen vanuit heel de wereld te communiceren.

Ik heb lichamelijk een echte K dag. De bibberaties, erg weinig adem en enorm tegen  werkhervatting opzien, maar wel het gevoel dat dat het beste is wat ik kan doen. Als ik het maar niet overdoe.

Momenteel zit ik even naar het journaal te kijken, naar een heftige maar zeer gedenkwaardige en respectvolle herdenking van de aanslagen  in Noorwegen. Prachtig dat ze daar i.p.v harder naar elkaar geworden zijn elkaar juist meer omarmen en dat is mijns inziens de beste reactie die mogelijk is.

Verder is het duidelijk dat alle onzekerheden in de wereld gewoon aanhouden en de wereld en niet bepaald aangenamer op maken. Terwijl de banken soms hun bonussen inleveren maar dan wel hun jaarsalaris 16% verhogen en dus het verkeerde voorbeeld blijven geven blijft de onzekerheid groot en nemen de hoeveelheid mensen die de voedselbank serieus nodig hebben per dag toe.

Ik vind het een doodenge wereld geworden, en niet alleen in Syrië, maar ook in Griekenland, in Amerika, en hier bij ons waar ons lontje ook steeds korter lijkt te worden.

Ik kom de tijd meestentijds thuis goed door en vind genoeg afleiding, maar dreig zelf ook in een depressie te schieten.

Mijn lijf wil niet of nauwelijks, het grote piekkeren is toegeslagen, ik heb gelukkig alle mogelijke steun van Rose, maar die word er ook niet jonger en flexibeler op.

Ik ga morgen mijn leidinggevende bellen en kijken tot welke afspraken ik kan komen, maar voel een enorme druk. Thuis zitten maakt het er ook niet beter op en gelukkig was er ook de nodige prettige afleiding de afgelopen weken en weet ik ook nog steeds van bepaalde momenten te genieten, maar hoe het verder moet. Richting mijn pensioen, ik weet het echt niet.

Nu ga ik afleiding nemen en naar Hennie Vrienten kijken bij Zomergasten. Vorige week vond ik de terugblik op de 24 jaar hiervoor vond ik verrukkelijk. Niet dat alles even goed was wat voorbij kwam en dat we alle jaren even goed en met evenveel interesse gekeken hebben maar de terugblik was fantastisch. Kortom voor nu ga ik afsluiten. Misschien klaart mijn humeur een beetje op. Ik hoop het. Mijn medicatie begint wel een beetje te werken en daar put ik hoop uit. Voor nu gegroet.

Normaliseren

Normaliseren en in balans komen

Normaliseren heb ik dit stuk genoemd. Ik ben aan het proberen mezelf voor te bereiden op langzame terugkeer naar mijn werk. De koorts is nu een maand over. Niet dat daarbij hoort dat ik me top voel, maar na bijna vijf maanden volcontinue een temperatuur van boven de 38º, is het wel heel prettig dat die nu een beetje normaler is geworden. Wel heb ik daar allerlei bijverschijnselen voor terug. Dus ik ben er nog niet over uit wat beter is of beter voelt. Ik transpireer nog steeds regelmatig als een otter bij inspanning en dat komt natuurlijk omdat ik mede door de Prednison nog steeds geen conditie heb kunnen opbouwen.

conditie-training

Wel wil ik gaan proberen of ik komende week een dagje kan werken. Kijken of mijn concentratie voldoende is om geen fouten te maken. Gaat dit goed dan wil ik eerst eens beginnen met twee dagen per week, met daarnaast onder begeleiding zwemmen en oefenen en per dag mijn activiteiten uitbreiden. Als dan mijn conditie toeneemt dan wil ik naar drie dagen per week. Kortom ik hoop op de medewerking van mijn leidinggevende, want opnieuw de fout maken van gelijk weer naar 100% dat wil ik niet meer. Dat gaat gegarandeerd fout.

Vanmorgen ben ik begonnen met een rondje met Jesse, daarna ontbijt, koffie, de lange ronde met Jesse gecombineerd met het wegbrengen van Rose naar de Wereldwinkel. Ze was twee weken vrijaf geweest, dus ook op dit gebied wordt het leven weer wat normaler.

Daarna ben ik begonnen met het lezen van een nieuw blog. Een oud collega en vriend is begonnen met een blog over de zorg en heeft onder andere Rose en mijzelf gevraagd om het kritisch te willen lezen. Een leuke vraag waar ik graag aan voldoe. De eerste indruk is goed. Hij heeft wel eerder geschreven maar dat is inmiddels jaren geleden. Hij ging toen eerst op de fiets naar Rome en hield zijn belevenissen ook bij op een blog, dus helemaal onervaren is hij niet.

Almost Antique Palm Zire Handheld PDA

De afgelopen dagen ben ik bezig geweest met een behoorlijke klus. Omdat Wanadoo en Orange per 1 augustus stoppen met die namen in hun emailnetwerken en omdat die allemaal veranderen naar online moest ik alle accounts die we hebben sinds we begonnen zijn met de computer en kom je alle mogelijke accounts tegen. Ook accounts waarvan ik het bestaan al lang, soms heel lang vergeten ben. Maar vooral ook de wachtwoorden die bij die accounts horen zijn er talloze, en die heb ik allemaal op een rijtje proberen te krijgen. Had ik al die gegevens opgeslagen? Ja is het antwoord, maar op zoveel verschillende en slinkse manieren dat ik nog steeds niet alles teruggevonden heb. Toch begon het met een kantje of 10 A4, en dat is inmiddels na veel zoeken en schrappen teruggebracht naar iets meer dan drie kantjes A4. Daar komt nog bij dat we heel veel dingen niet meer gebruiken. We begonnen ooit met een emailadres van de Socialistische Partij, het zogenaamde tomaatnet. In die tijd had ik nog wel een overzichtelijke manier van opruimen, maar zoals zoveel blijf je jezelf aanpassen, en daar helpen de nodige computer crashes ook nog bij.

In kaart brengen en puzzelen

Zo blijk ik, ik weet niet hoeveel Skype accounts te hebben, maar ook Apple accounts en je kunt het zo gek niet bedenken of ik kom het tegen. Soms is het ook knap lastig om zaken weer te herstellen.

Ik ben nu zover dat ik alle zaken uit mijn oude Palm teruggevonden heb, en nu moet ik mijn documenten nog door. Toch begint er langzaam overzicht te komen.

Ik ga nu zometeen eerste anderhalf uur slapen en dan zien we de rest van de dag wel verder.

Gabriola



Gabrila font

Weer eens een ander handschrift proberen. Gabriola heet dit. Wederom aan het begin van de avond. Opnieuw na een erg drukke dag. Vanmorgenvroeg en dan bedoel ik nog voor achten stond de horrenman voor de deur die onze hordeur kwam vervangen waar een van onze buren tijdens de vergadering van eind mei j.l. doorheen was gelopen toen hij plotsklaps een van zijn honden luidkeels hoorde blaffen. Het had mij ook kinnen overkomen. Hij wilde snel naar het balkon om te kijken wat er aan de hand was en daardoor brak zowel boven als onder de plastic ketting of rail, hoe je het ook noemen wilt. We hebben nog getracht hem te repareren maar dat bleek niet mogelijk, dus gaan we nu kijken of zijn WA verzekering dit dekt. Dit soort horgordijnen zijn prijzig durf ik wel te zeggen. Hij zat er overigens in een vloek en een zucht in en loopt als een zonnetje. Heerlijk om weer te kunnen gebruiken.

Nog voor de horrenmonteur kwam had ik Jesse al uitgelaten en pas nadat hij weer weg was hebben we ontbeten. Vervolgens zijn Rose, Jesse en ik voor de grote ronde langs alle molens richting de super gegaan waar wij altijd de koffie vandaan halen op de ´s Gravelandse weg. Het was goed benauwd vandaag. Ik heb me vandaag al een keer of drie omgekleed en nu zit ik alweer in een nat T shirt.

Vanmiddag na mijn middagrust had ik een afspraak bij de mondhygiëniste en Rose had haar eerder al ingelicht over mijn nieuwe medicatie en hoe die mijn immuunsysteem beïnvloed. Ik merkte direct dat ze bijzonder voorzichtig te werk ging om bloeden te voorkomen, maar ik weet tegelijkertijd niet of het nu nog zinvol is of niet. Normaliter kom ik er met pijn vandaan en daar is nu eigenlijk geen sprake van en dat is vreemd. Ik heb enorm veel aanwas van tandsteen door de samenstelling van mijn speeksel, en mijn gebit ziet er lang niet zo mooi uit als normaal na een bezoekje aan haar. Het voelt ook lang zo schoon niet.

Op de terugweg ben ik via een andere supermarkt gegaan omdat we door onze Griekse yoghurt heen waren. Wederom merkte ik hoe vochtig de lucht was en hoe weinig conditie ik nog heb, maar alles is weer aangevuld en we kunnen tot volgende week vooruit. Morgen krijgen we een oude vriend over de vloer die afgelopen jaar zijn vrouw Jo verloren is. Het zal vreemd zijn zo´n bezoek voor het eerst zonder haar erbij.

Vanavond krijgen we het bestuur van de vereniging van eigenaren van ons complex over de vloer en de nieuwe administrateurs. Gisterenavond waren we ook al samen maar dat kwam omdat een van ons dacht dat het gisteren de vierde al was. Ben benieuwd hoe dat gaat verlopen. Ik heb weinig puf meer, maar we moeten er maar wat van maken. Goede afspraken over hoe we het willen zijn de basis en die klopten met de vorige administrateurs voor geen meter en daar zijn veel misverstanden door ontstaan. Ik ga nu afronden.

Oh ja, toch nog een nieuwtje. Ik heb van de dokter te horen gekregen dat mijn nieren de nieuwe medicatie goed accepteren dus dat ik er mee door moet gaan, en de apotheek heeft gelijk weer voor € 600, - aan nieuwe capsules gebracht. Ik kan dus weer even vooruit. Nu ga ik nog even met de benen omhoog voordat onze gasten komen.

Ik ben wederom niet ontevreden over hoe de dag verlopen is. Ik ben wel nog veel deuziger dan ooit, maar het lijkt wel alsof ook dat begint te wennen. Hoe dat op het werk zal gaan durf ik nog niet te voorspellen, maar dat gaan we vanzelf over een tijdje zien. Voor nu de groeten.

zwaar klimwerk

Het lijkt de tour de France wel. Nee hoor, dat is gekheid. Maar de lijn omhoog is nog steeds gaande. Wel kost het functioneren nog steeds veel energie, maar er komt ook iedere dag iets meer uit mijn vingers. Al is het nog steeds erg zwaar.

Het kattenplafond is weer hersteld en de katten hebben het ook weer in gebruik genomen. Ik heb nu ook dopjes tussen het glas en de mecano neergelegd waardoor de vering van de kattenetage wat is toegenomen. Als je Wijfie soms ziet rennen zo boven je hoofd dan hou je je hart vast, want er komen toch behoorlijk wat krachten aan te pas. Ze maakt er sprints, dat ik me verbaas dat ze toch altijd weer zonder botsingen of breuken tot stilstand komt.

Ook vinden er stevige stoeipartijen plaats. Onze katten kunnen het goed met elkaar vinden, maar ze zullen elkaar ook niet zomaar alles gunnen, of elkaar het beleg van het brood geven. Het kan er heftig aan toe gaan. Vooral Knul is soms een wilde woesteling. Jesse loopt dan gefrustreerd de gang op of komt bij ons klagen. Zij kan helemaal niet tegen ruzie in huis. Zelfs als Rose en ik onenigheid hebben poogt ze er tussen te komen.

Ik heb tegelijkertijd op de plaatsen waar ik nu bij kon ook het behang weggehaald, zodat we daar binnenkort kunnen witten. Dat werk is nu vrijwel voltooid.

Ik was er doodmoe van, en er kwam toch nog bijna een vuilniszak met behang vanaf. Ongelooflijk.

Ook heb ik vandaag de plissé hordeur weggehaald naar het balkon toe, want morgen komt eindelijk zijn vervanging. Nu is het wel even balen, want het is knap warm en we zitten in tegenstelling tot onze gewoonte met de deur dicht.

Verder kregen we vandaag Nuon op bezoek die kwamen kijken of ze onze ketel en ventilatiesysteem kunnen vervangen en tegen welke prijs. Ben benieuwd. Daarnaast had ik een zogenaamde Health Scan op mijn werk. Gezien mijn algehele gezondheidstoestand kwam ik er voortreffelijk uit. Bloeddruk perfect, Cholesterol zo mogelijk nog beter, Bloedsuikerspiegel idem, gewicht iets te hoog, maar dat is gezien de 15 liter water die ik met me mee sjouw ook niet zo gek, ik beweeg meer dan voldoende met behulp van Jesse, alleen mijn huidige conditie is slecht, maar ook dat heeft met mijn medicatie te maken. Het was een leuk en aangenaam gesprek.

Vanavond komt de nieuwe Administrateurs van onze vereniging van Eigenaren kennis maken, en krijgen we ook de rest van het bestuur over de vloer.

Kortom een buitengewoon goed gevulde dag.

Ik had overigens ook wel even het prettige gevoel dat de idiotie van onze Blonde Dwaas uit Venlo zelfs door zijn dictatoriale waanzinnige protestgedrag nu voor diverse dwazen die de afgelopen tijd met hem meeliepen genoeg is. Als zelf die mensen het gedrag van hem door beginnen te krijgen stimuleert dat mijn gevoel van hoop op de toekomst.

Verder heb ik niet veel nieuws. Ik heb wel onze beide sites, deze en ook hottransport.blogspot.com een beetje opgeleukt. Voor nu gaan Rose en ik aan het eten werken, want ons bezoek staat binnen de kortste keren voor de deur. Gegroet.

Tevreden

Even een blogje.

Hoe was deze dag?

Tja, wat zal ik er van zeggen?

Slapen is goed gegaan. De onrust waarmee mijn kuur Neoral begon lijkt weg en ik slaap goed en diep en word redelijk uitgerust wakker.

Opstaan is lastig. Rose tracht me altijd, vaak als een soort van Octorose in bed te houden. Dat maakt op tijd opstaan knap lastig. Toch stond ik om 3 minuten voor half acht naast het bed. Ben gelijk met Jesse een klein blokje door het Gat van Monuta gelopen, en ons meisje deed alles wat een net meisje behoord te doen en was heerlijk opgelucht bij terugkomst.

Daarna heb ik koffie gezet. Rose had ondertussen gedoucht en zette het eten voor de katten neer, die daar gelijk op aanvielen.

Daarna genoten van de koffie en daarna gaan mediteren, douchen. En daarna een lekker ontbijt met onder andere aardbeien van eigen balkon. Heerlijk. Vervolgens tanden gepoetst en gespoeld met chloorhexidine. Dat is een nieuwe gewoonte want door de Neoral krijg ik wat verdikt tandvlees wat ook nog eens gemakkelijker ontsteekt doordat mijn weerstand door dat spul word aangevallen. Spoelen dus met een duur en niet echt lekker te noemen spul. Het is ook als voorbereiding op de mondhygiëniste, want daar ga ik altijd zonder pijn naar toe, maar meestal is dat een bloederige bedoeling en om ontsteking te voorkomen deze voorbereidingen.

Daarna met Jesse naar het Vlietlandziekenhuis. Ik moest vanmorgen op het Lab bloed laten prikken om te kijken of mijn lever en nieren dit middel aankunnen. Ook om te kijken of het enzymgehalte in mijn bloed al aan het zakken is en dus of het paardenmiddel werkt.

Daarvan afhankelijk is het of ik een vervolgrecept ga krijgen of niet. Ik krijg dat morgen te horen.

Toen ik terugkwam thuis, ging Rose weg. Er moest vandaag gebalanst worden omdat de Wereldwinkel vanaf 1 juli BTW plichtig is. Kortom de inventaris moest weer vastgelegd worden. Ik was te moe en ben niet meegegaan. Annelies, de komende voorzitster was er wel en dat was prettig. Het is altijd een hoop werk. Ik heb wat karweitjes binnenshuis gedaan en nu is de gang weer een stap verder richting afwerking.

Ik was trots op mijn werk, maar de tijd vloog. Op het moment dat ik klaar was en even zat bij te komen kwam Rose ook thuis om half drie en toen moest ik nog gaan slapen.

Na het slapen zijn Rose en ik met Jesse even naar station Nieuwland gelopen om onze chippassen in te loggen, zodat we met behulp hiervan met onze computers zaken kunnen doen met NS. Na afloop thuis maakte Rose een soepje en ik heb daarna gekookt.

Het eten smaakte uitstekend en nu zitten we bij te komen van de dag.

Ik ben niet ontevreden.

Turkse Bazaar

Ik ga eens wat nieuws proberen. Een stukje in geschreven uitziend schrift. Vanmorgen vroeg opgestaan en gisterenavond al afgesproken dat we de wekker maximaal twee maal zouden laten gaan. Er stonden verplichtingen op het programma. Rose moest naar de Wereldwinkel, en aangezien haar collega nog geen sleutel heeft moet je dan zeker wel op tijd zijn.

We hadden ook nog royaal de tijd voor Jesse, de planten en een goed ontbijt. We hebben zelfs nog gemediteerd vanmorgen. Het liep op rolletjes.

Ook afgelopen nacht heb ik weer goed geslapen. De onrust ’s nachts lijkt er vanaf en daar ben ik heel blij mee. Dat maakt de kans dat het op de dag redelijk gaat een stuk groter.

Ook de capsules innemen blijkt gewoon met de andere medicatie in eenmaal inslikbaar te zijn, er moet alleen niks blijven hangen want dan krijg je een smaaksensatie waar je behoorlijk misselijk van kunt worden.

Trillingen en concentratieproblemen blijven maar voor de rest lijkt het mee te vallen. We hebben zelfs het plan opgevat om vanmiddag na Rose haar dienst even de stad in te gaan. In het kader van de betrekkingen tussen Schiedam en Turkije zijn er allerlei festiviteiten en vanmiddag ook een bazaar en de nodige muziek. Het weer lijkt aangenaam dus gaan we als het meezit fotograferen. Ik ga dus al eerder naar bed en ga dan Rose om 14.00uur ophalen bij de Wereldwinkel. Zodoende sluit ik nu alweer af. Bij nieuws volgt nog een stuk. Gegroet.

Bazaar aan de Schie

29 juni 2012

Op vrijdag 29 en zaterdag 30 juni verandert een deel van Schiedam in een Turkse bazaar. In vervolg op Montmarte a/d Schie, dat plaatsvond op 28 augustus 2010, zullen beide kades van de Schie, ter hoogte van de ’s-Gravelandsekade en de Overschiesestraat, bezoekers en bewoners doen laten denken aan een buitenlandse kunstmarkt. Op de bazaar, met kraampjes, straatacts, muziek, (Turkse) hapjes en drankjes, etc. vertonen (amateur)kunstenaars, voor het merendeel afkomstig uit de wijken Nieuwland en Oost, hun werk en/of zijn daar ter plekke actief mee bezig.

locatie: Overschiesestraat en 's Gravelandsekade, Schiedam

tijd: vrijdag 29 juni van 14 tot 20 uur en zaterdag 30 juni van 11 tot 17 uur

De Bazaar aan de Schie is een initiatief van de cultuurscouts Schiedam (Stg. Mooi Werk) en wordt georganiseerd i.s.m. Fun-Key events en wijkbewoners.

Alles went

Langzamerhand, de eerste 12 capsules zitten er in en het slapen is al beter. Weliswaar met een hulpmiddel, maar als je goed slaapt is de rest ook aanvaardbaarder.
Het getril blijft, de wankelheid ook, misselijkheid is minder en ook vandaag waren Rose en ik redelijk in staat om onze structuur te handhaven.

geheugen is een zeef

Ook even contact gehad met de vervanger van mijn baas en die is akkoord met het feit dat ik deze hele week niet werk. Zou ook echt niet kunnen want mijn concentratie en geheugen laten lelijke steken vallen. Als ik iets niet gelijk doe dan vergeet ik het. Het is nu nog erger dan normaliter.
Er is vanavond ook een bestuursvergadering van de Wereldwinkel, en officieel zou ik werken dus praktisch gezien zou ik kunnen, maar zowel lichamelijk als geestelijk begin ik er niet aan. Ik heb wel samen met Rose de agenda gemaakt, en het nodige afgeprint, idem met een nieuwsbrief voor de Vereniging van Eigenaren, en ons reisbescheiden voor het huwelijk in Engeland, maar daarna was ik compleet op en heb besloten thuis te blijven met Jesse.
Op de achtergrond staat de Dogwhisperer aan. Altijd leuk om zijn oplossingen voor problemen te zien.
Als de vergadering er op zit dan belt Rose en loop ik haar met Jesse tegemoet, zodat zij ook gelijk haar laatste ronde heeft.

Ik hou nou even op over het wennen aan mijn nieuwe leven. Rose en ik pogen er zoals gewoonlijk toch iets van te maken en als ik naar mijn blogjes kijk van de afgelopen zes dagen lijkt het wel alsof er niks anders is. Dat is natuurlijk niet zo.

Bijzonderheden hou ik wel bij en grote veranderingen ook, maar ga nu weer over tot de orde van de dag. De vogels die in grote zwermen voorbij trekken, de waanzinnige wolken enz. enz. Voor nu gegroet. Ik ga kijken of er nog een leuk blogje te maken is op http://hottransport.blogspot.com Ik ben geloof ik toe aan een groot hoofdstuk over Bedford.

25ste Zondag 2012

Neoral Capsules met 100mg Ciclosporine

Na alweer een rare onrustige nacht begonnen aan mijn vierde dag van de Neoral. Wat een raar spul zeg, en ik keek zoeven ook even naar de prijs. Ze vragen € 294,- voor 50 capsules. Slik. En dat moet ik nog slikken ook. Ze zijn zo groot als mijn halve pink, en bij het lezen van het bijsluiterboek blijkt een deel van de inhoud alcohol te zijn, en het is de pest voor je afweer en je weerstand. Tintelingen, bibberingen, suizen, wankel, en duizeligheid zijn normaal en zo nog twintig bladzijden. Nogal logisch dat ik me niet zo vertrouwd en zelfverzekerd voelde afgelopen vrijdag op mijn werk. Mijn hele wereld is wederom veranderd. Slapen, lopen, kijken, eten, mijn perspectie, mijn waarnemings en reactie vermogen enz is allemaal anders, en ik heb tegen Rose gezegd dat ik pas als ik de eerste doos opheb, en mijn bloed is gecheckt iets kan zeggen.

Rose is nu ook een lijstje aan het maken op welk moment ze de dr. moet inschakelen. Een goed initiatief. Al vraag ik me intussen wel af of ik er goed aan doe om al deze chemische troep tot me te nemen. Ik heb ook al een mailtje aan onze huisarts gestuurd of hij middelen kan aanbevelen die in het ziektenkostenverzekeringspakket zitten die ik kan nemen om alles wat dit middel afbreekt enigszins te compenseren.

Wel ben ik vanaf donderdag alweer aan de spirulina en de chlorella. Algen die mijn bloed zuiveren, en aan de brandnetelthee. Je moet toch wat, en deze kan ik veilig gebruiken.

We hadden in de regen een fijne wandeling vanmorgen en hebben daarna heerlijk gegeten, en naar Blue Murder gekeken. Daarna heb ik gepoogd via webring van wie ik een verzoek uit de USA kreeg om mee te doen met mijn blog aan webring om het aantal lezers te kunnen uitbreiden. Kortom we hadden beide afleiding genoeg en wat ook hell prettig is is het feit dat Rose haar laptop weer terug heeft en niet steeds naar die van mij zit te verlangen.

We wilden vanmiddag nog naar CultuurBorrelt in het Julianapark, maar door de regen is het Park ontzettend nat geworden en ik heb er simpelweg de energie niet voor. Volgende keer beter. http://www.ontdekschiedam.nu/uitagenda/21/info/cultuur-borrelt--in-het-julianapark-2012-06-24

Ik ga nu eerst even pitten, want ik kan me niet veel langer concentreren. Misschien later meer. De groeten.

Opgelucht



Opgelucht

Ik was gisterenavond zo blij-opgelucht dat mijn nachtcollega me kwam aflossen om 22.48u. Ik zuchtte even heel diep en kon de verantwoordelijkheid uit handen geven. Het was druk. De zes mensen die donderdag en vrijdag met ontslag waren gegaan waren alweer vervangen door zes nieuwe patiënten, die op het moment van overdragen allemaal een promilage van nul bliezen.

Ik vertelde al eerder dat ik griezelig aan het wennen ben aan mijn nieuwe medicatie. Dat is nog steeds zo. De wereld ziet er anders uit. Ben ik stoned? Neen, want dat gevoel ken ik nog al te goed uit het verleden, maar ik ben wankel, duizelig, hijgerig, snel afgeleid, vergeet snel dingen, dus schreef alles wat ik deed of wat er gebeurde direct op om te kunnen rapporteren, en was zo blij, dat alles zonder fouten was verlopen toen ik gisterenavond ging overdragen. Zoals ook al eerder verteld werkte ik vier uur met een Flexkracht, en die deed het gelukkig veel beter dan verwacht.

Toch tegenwoordig is er op vrijdag nog niemand op verlof, dus alle 19 de patiënten waren er en veel van hen wilden me spreken, en ik wilde extra goed afronden omdat ik het serieus voor bijna onmogelijk hou dat ik volgende week ga werken. Zoals vanavond was veel te veel. Het is goed gegaan, maar op en bij momenten over het randje, dus ik kap er even mee, het moet wel te verantwoorden blijven. Laat ik eerst maar eens kijken of deze medicatie werkt en of de bijwerkingen een beetje draagbaarder worden.

Ook nu vanmorgen was ik zojuist zo blij om weer thuis te zijn. Ik heb niet veel anders dan anders gedaan, maar ben totaal van de kook. Wasmachine draait nog, droger draait ook bij grote uitzondering want de inhoud van twee wasmachines kunnen we nergens kwijt, en het bed is lekker verschoond, zodat ik zometeen weer even heerlijk in een fris bed stap. Verder Rose weggebracht. Wat boodschappen gedaan en een grote ronde met Jesse gelopen. Ik heb daar echter twee keer zo lang over gedaan als normaal en ben nu al meer als een half uur aan het bij hijgen. Ik voel me total loss.

Culinaire Markt Schiedam Kaas

Nu zitten de verplichtingen er gelukkig op. Zelfs het schrijven is lastig want ik beef als een rietje. Jesse was en is lief, ze trok totaal niet en was geduldig met me. We liepen wel even over de speciale markt op de grote markt bij het oude stadhuis, en daar heb ik ook wat extra oude geitenkaas, feta, en brood gekocht en kreeg zij ook weer het een en ander toebedeeld. Er was nog veel meer lekkers verkrijgbaar, maar ik heb daar wegens het sparen van de portemonnee maar niet naar gekeken.

Rose liep vanmorgen voor het eerst op haar carbon steunzool, en dat loopt heel anders aldus Rose. Haar middenvoetsbeentjes worden qua druk ontzien, maar het is toch weer opnieuw anders leren lopen en verloopt ook bepaald nog niet pijnloos. Toch lijkt het wel een verbetering en zo op het oog loopt ze weer heel goed en is het nauwelijks zichtbaar dat ze een vastgemaakte enkel heeft. Alleen als je het weet zie je dat de stand van haar rechtervoet wat meer naar rechts gedraaid is en dat ze haar voet helemaal afrolt.

Culinaire Markt Schiedam Brood

Ik ga na het slapen vanmiddag ook weer eens kijken of ik weer eens een stukje over bussen kan maken. Het eerste stukje beginnend met een B. De B van Barreiros, een merk uit Spanje. Verder moeten we samen de computer van Rose weer wat verpersoonlijken en de site over haar werk gaan inrichten. Nu bestaat die site alleen nog uit een naam.