Samen cleanen

Alweer een dag met voor ons doen lichamelijk zwaar werken. Na al die dagen schuren weer eens wat anders, het grove schuurwerk zit er dus eindelijk op. Iemand die ooit een grote oppervlakte heeft geschuurd weet welke troep hierbij vrij komt. De fabrikanten die dit soort schuurapparaten maakt en verkoopt stoppen er altijd een of andere stofzak bij met een prachtig verhaal dat dit zakje al je stofproblemen oplost. Ik heb er al een aantal van dit soort machines in mijn handen gehad maar nog nooit eentje die inderdaad doet wat er wordt beloofd. Zo ook bij onze machines, en elke avond wanneer we met het schuren ophielden maakten we provisorisch schoon. Dus men begrijpt wel dat na 9 dagen schuren er wel een groot residu achter is gebleven en dat enge spul kruipt overal tussendoor, om over onze neus, mond, porieen en oren maar niet te spreken. Je zou er een prachtige griezelfilm over kunnen maken met de titel "The Dustform". Dus vandaag zijn we gaan cleanen. Alweer was het een slechte dag voor Jesse en gelukkig weet ze dat we dit niet doen om haar te pesten. Onze slaaapkamer en badkamer zijn nu als je het vergelijkt met de afgelopen tijd nog nooit zo schoon geweest. Morgen zetten we de puntjes op de i. Hot gaat morgen naar een trouwdag van een van zijn collega's en ik ga proberen de geheimen van Adobe fotoshop 7 te doorgronden. Laatst heb ik een boek in 't Nederlands gekocht waarin bijna alles logisch wordt verteld. Ik ben benieuwd. Bovendien heb ik een cadeautje voor Miezemous de gevraagde foto's van onze nieuwe (vernieuwde) kamer. 

Blog 152 Eerder september 2007

Een dagje vrij

We hebben vandaag een dagje vrij genomen. Wat heet! Gisteren stond de hele dag in het thema "Branden, krabben en schuren", en daar lagen, zaten, hurkten, hingen op onze kop met af en toe rek en strek bewegingen. We bewogen spieren waarover we alleen hadden gelezen. Maar de bovenkant van de trap is af!!! Daar wordt er alleen nog gezogen en dan begint het vernissen en lakken, tenminste wanneer de onderkant ook af is. Het einde begint te gloren. We zijn dus voorbij de helft, en het plat tussen de twee trappen is ook erg mooi geworden. Niet alle putjes, en alle beschadigingen van de afgelopen bijna tachtig jaar gaan eruit, maar zo mooi is hij nog nooit eerder geweest. 's Avonds zaten we kreunend en steunend naast elkaar en keken elkander met een verscheurende blik van morgen, dit weer, aan! Spontaan besloten we om morgen een vrije dag te nemen. Nou ja, wat heet vrij.

We zijn vanmorgen eerst tijdens de wandeling met Jesse voor de zoveelste keer naar de dichstbijzijnde bouwmarkt gegaan en hebben opnieuw schuurpapier gekocht. Wat is dat spul allemaal duur. Het vakantiegeld wat we apart hadden gezet is er al royaal door, en het zijn juist de kleine dingen als schuurpapier, pluggen haakjes, e.d. lopen inde papieren. Na een heerlijk ontbijt zijn we begonnen met het leeghalen van de laatste kast die terug moest naar de huiskamer. Rose deed de was ondertussen, want gedurende al het gewerk is het toch wel prettig al je 's avonds na het douchen nog iets schoons kan aantrekken. Al het glasservies, waar we overigens nu opnieuw de helft van hebben weggegooid, staat weer schoon in de kast. Ook de rest van de inhoud is grondig uitgemest, en dus hebben we morgen weer 3 vuilniszakken. Alleen daarom is zo nu en dan verbouwen al uiterst handig.

We verwonder onszelf soms. Waarom in vredesnaam beginnen we regelmatig aan zo'n grote klus? Zijn we masochisten en houden we van pijn, want spierpijn hebben we zeker. We vinden het hoe raar het ook mogen klinken prettig zo een keer per paar jaar zo grondig te keer te gaan, een andere manier van vakantie houden. We staan samen op, werken samen, maken ruzie, maken het weer goed. We wrijven onze pijnlijke lijven in met spierontspannende middelen en praten daarna met een borreltje tot diep in de nacht door. We hebben wel eens slechtere tijden meegemaakt en als we nu als beloning rondkijken zien we toch dat het resultaat van al onze uitgewerkte ideeën dik de moeite waard zijn. Echt iets waar we lang van nagenieten en trots over zijn.

Zo hebben we vandaag bij het schoonmaken en herinrichten voor sommige kunstwerken weer een nieuwe plaaats gevonden. Zo hangt er nu een schilderij van mijn Oom Lidwino, die er al erg lang niet meer is boven onze eetkamertafel aan de muur, en past er zo mooi, dat dit schilderij daardoor aan een nieuw leven begint. Ook het kleine kamertje, waarvandaan we vorige week de web-logjes maakten, begint nu weer wat leger te worden.We gaan dit kamertje nu langzaam klaarmaken voor een vriendin die komend weekend komt logeren. Zoals te zien is op de volgende foto is er ook voldoende te lezen en te kijken. Gisterenavond belde ook mijn french sister weer eens op, en zij volgt ons log ook regelmatig en feliciteerde ons met het resultaat.

Voor de rest heb ik me vandaag nog bezig gehouden met het maken van een advertentie voor de Wereldwinkel. Het gaat om een advertentie ter ere van de Brandersdagen die eind September weer gehouden worden in Schiedam. Aangezien het voor mij de eerste keer is als PR medewerker van de Wereldwinkel, kan ik er maar beter bijtijds aan beginnen.

Blog 151 eerder 10 september 2007

We zijn weer verder gegaan

Gisteren heeft Hot de eerste grondlaag over de vloer uitgesmeerd. Het was een klein beetje ontroerend moment. Het gezaag en geschuur is afgelopen. De machines zijn op hun plekje gezet en nu is de tijd van de kwasten, rollers en toch een beetje schuren aangekomen. De eerste grondverflaag is gisteren gezet. Hot zit nu naast me terwijl ik dit log schrijf en kijkt naar de foto en kreunt "wat een neus" We zijn en blijven ijdel. Geen slechte eigenschap, maar dat is een totaal ander verhaal. Dus, nadat wij onze dagelijkse verplichtingen hadden gedaan waaronder geklaagd bij de Gamma over alle verschillende platenmaten van de vloerdelen. Er werd ijverig geschreven en wij zijn benieuwd of we iets van hen horen. We zien wel. Daarna wordt ons verhaal wat eentonig. Hot plamurend, schurend en vervend in de kamer en ik de trap aan het branden in verschillende standjes. Fitness is er niets bij. Nu krijgen jullie allen dus de knalfoto van de dag. Zet uw zonnebril op want de vloer is wit en wordt nog steeds witter. 

Blog 150 eerder 3/9/2007

Het werk gaat gestaag verder

Gisteren waren Philippe en Hot nog lang druk bezig met de vloer.  Soms viel het mee en soms tegen zoals een oud spreekwoord zegt. Sommige delen van de vloer wilden absoluut niet onder het hout en duwden de schroeven steeds naar boven. Dat kwam, zo leerden we later, doordat de vloer niet gelijk is. Dit had ik al geschreven en Hot heeft van onze onvolprezen buum dunne plaatjes gekregen. De goede man is al meer dan 10 jaar aan 't klussen. Zijn probleem is dat die over precies is. Hij twijfelt continu en dan komt er niets af. Lijkt me een lastige eigenschap. Het is leuk om de 2 heren samen te zien werken. Ze hebben al vaker een vloer gelegd. Alleen de vorige vloer was van kurk. Dat kwam toen op de markt en was toen nog betaalbaar. Terwijl de heren aan het werk waren zorgde ik eerst voor de warme maaltijd, ik wist toen al dat ik te moe was om echt te koken. 

Ik ben nu even aan het stechelen want een van de foto's gaat mee naar beneden en dat wil ik niet,  Het stofzuigen was dus de laatste handeling van de dag. We hebben ons toen onder de douche gestort en daarna de bonenprut genietend naar binnen gelepeld. Helaas ging Philippe om 10 uur naar zijn eigen bed terug, we zullen hem later wel weer zien.

's Morgens zijn we met Jesse een lange wandeling gaan maken op haar lievelingsplek. Ze kan daar los en daar zijn veel watervogels, haar lievelingsdieren. Jammer voor haar vliegen ze altijd weg. Na ons ontbijt ging Hot verder met de vloer, nl het plamuren! Daar had hij niet op gerekend dat dit moest gebeuren. Na een diepe zucht zette hij zich hiertoe aan. Misschien denken jullie, Zo Rose, komt er niets uit jou vingers? Vrees niet, na de huishouding ga ik verder met De Trap. Een tijd geleden was ik er aan begonnen en opeens had ik er de puf niet meer voor. De foto laat slechts de helft van de trap zien. We wonen in een anderhalf etage woning en daar heb je van die lange trappen, Toen wij hier kwamen wonen was de trap licht blauw geverfd boven nog een aantal verflagen van jaren terug. Om daar nog een laag bij op te doen was weggegooid geld vonden we beiden. Na het branden en schuren gaan we hem lakken. De lak is al in huis, Wat is goede verf duur! Maar we willen er de komende jaren niets meer mee te doen hebben. Tot slot een foto van mij terwijl ik aan het branden ben.En nog een dat toont hoe mooi Hot kan schuren. Tot morgen. 

Blog 149 eerder 2/9/2007

De vloer wordt gelegd

Zoals jullie zien. Het werk gaat gestaag verder. De onvolprezen Philippe is vanmorgen gearriveerd en samen met Hot wordt er hard gewerkt. Vannacht droomden we hoe dit zou gaan en zoals gewoonlijk dachten we er iets wat simplistisch over. We hebben een oud huis, uit 1929 en onze woonkamer bestond vroeger uit 4 kamertjes dus de vloer is niet recht maar golvend en beslist niet recht! Dus wordt er gepast gemeten, gezaagd, overleg gepleegd, gevijld, geschuurd enz, enz.  Ik had het eerst over de vloer. Het aangeleverde materiaal is weer een ander verhaal. We hadden met de leverancier een bepaalde maat afgesproken. Jullie dachten nu dat dit zou kloppen zoals wij, onnozelen schapen deden? Vergeet het maar!  Dat kwam er dus ook nog bij. Platen op grootte sorteren. Maar zo te horen gaat de samenwerking tussen die twee prima!  Wat Jesse betreft. Zij heeft betere dagen meegemaakt en sjokt een beetje met haar ziel onder haar arm door het huis en ligt er dan weer gelaten bij. Philippe helpt me ook met foto's maken en die krijgen we wel eens wanneer hij de tijd heeft om ze te verwerken want hij heeft ook een druk leven.  

Blog 148 eerder 1/9/2007

Dakterras

 Op verzoek van Blonde Muts en Hot schrijf ik nu een stukje over ons dakterras. Ze vertelde me dat ze zoveel had gelezen dat we zo druk waren met het herinrichten van ons terras en er nog steeds niets hadden gezien, geen foto, niets. Ze is daardoor ernstig nieuwsgierig geworden. Dus na ons bezoek zijn Hot en ik naar boven getogen om foto's te maken. Elk voorjaar gaan we hiermee aan de slag. Eerlijk gezegd, dat doet Hot meestal. Ik lever het commentaar en dat is meestal lovend. Hij heeft hier veel meer ervaring mee dan ik. Ere wie ere toekomt. Dit terras is een van de redenen waarom we dit huis hebben gekocht.  We kunnen hier ongelofelijk ver weg kijken. Je ziet het al op de tweede foto. Wanneer je goed kijkt zie je de grootste molen van Nederland. Het is de Noletmolen. Deze molen wordt gebruikt om elektriek op te wekken, Dat gedeelte ligt onder de kap en de rest van de molen wordt gebruikt als filmzaal, bij de bezichtiging van het bedrijf. Het is een internationaal bedrijf geworden dat Hollandse jenever en vodka stookt. Dat laatste wordt het meest naar de V.S. verstuurd. http://www.stud.tue.nl/~alcibiad/ketel1.php Het staat bekend als Ketel 1. De bovenste foto laat ons uitzicht vanaf ons bed zien. Links zie je het glasfabriek. Er blijken nog 2 van deze fabrieken in Nederland te bestaan. Misschien kan Hot dit nog verder uitweiden. Maar in ieder geval hebben we weer verse kruiden en aardbeien. Els jaar heeft onze supermarkt grote potten met hang aardbeien en we trakteren onszelf hiermee en smullen hiervan.   De volgende foto's laat onze tuin zien.

Blog 121, eerder 30-5-2007