Ons meditatieplekje

Ik was van plan over héél iets anders te schrijven, maar dat komt wel een andere keer. Het ligt wel vlak bij de Maasboulevard waar ons meditatieplekje ligt. Wanneer Hot en ik gaan wandelen om Jesse en onszelf de nodige bewegingen te gunnen stoppen we hier regelmatig. Hot heeft wel eens de neiging om afwisselender routes te volgen, vindt die leuk. Maar sinds ik dit plekje heb ontdekt vind ik daar de nodige afwisseling. Het is daar altijd anders. Hetzij door het seizoen, het weer, de tijd van de dag of welke dag dat ik van alles en nog wat zie. Het boulevard gebeuren spreekt vele mensen aan. Hot zegt vaak;"Wanneer mensen vertrekken uit Schiedam en ze komen op bezoek dat ze altijd hier langs willen komen". Dit geldt vooral voor zijn moeder en een beetje zijn vader. Ik toon een aantal van de vele foto's die we hebben genomen. Zoals iedereen ziet, ik kom soms ogen te kort. Ik heb nog nooit geweten dat er zoveel soorten kranen, schepen, honden, mensen, lichtval enz. enz. te zien. Ook trakteer ik jullie op een hele mooie foto van een hele mooie zwaan. Ongetwijfelt volgen er nog vele andere foto's.   

Blog 154 eerder 22 september 2007

WU HANG LI

Toen enkele vrienden Wu Hang Li eens bezochten, vonden zij hem in zijn studeerkamer, een groot prisma, dat op een tafel voor hem lag bekijkend. Zodra Wu Hang Li de vrienden zag stond hij op en liep hen tegemoet.Ge weet vermoedelijk niet, waarom ik met zoveel aandacht naar dit prisma kijk, maar dit prisma is voor mij een afbeelding van de hoogste en laatste waarheid.Wu Hang Li nam het prisma op en hield het in het licht, zodat het in alle kleuren van de regenboog begon te schitteren.Veelkleurig en verwarrend schijnt het wezen van de waarheid, bont en wonderlijk schijnen de geheimen van hemel en aarde (de kosmos), maar in feite is het slechts een en hetzelfde, waardoor alles ontstaat en alles bewogen wordt.Het prisma der waarheid heeft echter zulke grootse afmetingen, dat de volkeren der aarde en de geslachten der mensen er vaak niet meer van te zien krijgen dan een van zijn talrijke facetten, en ieder volk beschrijft bij monde van zijn wijzen het facet dat het gezien heeft, en ieder geslacht verkondigt door zijn denkers die ene kant die het in staat was te ontdekken.Daarin hebben zij volkomen gelijk. Het is onze hoogste en edelste roeping de waarheid te benaderen.Waarin echter volkeren en mensen falen, en waarin zij zich op een gevaarlijke manier vergissen is het geloof dat ieder volk en vaak ieder mens zijn facet voor het enige juiste aanziet.En de meeste mensen hun kant als de enigst mogelijke en toelaatbare beschouwt. Zo vervormen zij de waarheid in een vergissing, en de wijsheid in domheid.Zo wordt rechtschapenheid bekrompenheid en ijver tot naijver.Wie een facet heeft gezien dat blauw schittert, verklaart het blauw tot oerprincipe van alle gebeuren.Wie een Rood belicht facet ziet, gelooft daarin de alles bewegende (oer) kracht ontdekt te hebben.Ieder is overtuigd in zijn klein gedeelte het geheel te bezitten, en in plaats van eendrachtig samen te gaan, bestrijden zij elkander, en trachten elkaar van huns gelijk te overtuigen.Wie echter weet dat de waarheid een veelzijdig geheel is, die zal met voorzichtigheid en beleid trachten deze waarheid te benaderen. Zoals dit prisma schittert ook de verborgen en vaak onaanzienlijke waarheid, zodra het licht der rede op haar valt.Wu Hang Li Tao

Blog 21 Verouderd nooit

Djembé Spelen

Na jaren van dromen, denken, dansen, in trance raken en genieten van Afrikaanse Drum muziek, en vele zaken, en verplichtingen waardoor het er steeds niet van kwam is het afgelopen avond eindelijk zover gekomen dat ik mijn eerste les Djembé spelen heb gehad, en nog wel van de erg inspirerende Kofi Ayivor. Vanavond bleek dat hij een van de oprichters is van OSIBISA, een fantastische groep uit de jaren zeventig, waar Rose en ik veel oude langspeelplaten van in ons bezit hebben. De eerste les was al erg leuk, en mijn vingers die nu zonder de gebruikelijke ringen het toetsenbord weer beroeren zijn nog aan het bekomen van de eerste 2 uur djembé spelen. Het is een leuk klein groepje mensen van allerlei leeftijden en ik vond het geweldig. De klanken uit mijn nog nieuwe djembé door mijn eigen lijf te voelen en te horen. Op mijn werk heb ik eindelijk ook voor elkaar dat ik vrijwel iedere vrijdagavond naar les kan, en ik heb het idee dat ik mogelijkerwijs eindelijk een manier gevonden heb om tijd voor mezelf te nemen en tegelijkertijd nog het een en ander aan gezonde agressie kwijt te raken. Ik ben nu op mijn werk en zit met een tevreden gevoel en op een lekkere manier, ontspannen ademhalend, terug te kijken op een heerlijke en drukke dag. Rose ligt thuis lekker te slapen, en houd het bed warm totdat ik daar morgenochtend zelf weer aan toe ben. Het is tot nog toe een rustige nacht en mijn collega en ik zijn vast van plan om dat zo te houden.