Woensdag de 26ste - FINISHED -

Rose en ik zijn klaar, klaar met de klussen, moe en tevreden kijken we nu naar onze keuken, die eindelijk eigen geworden is. Met een nieuwe koelkast, oven, een alluminium wand met planken, een snijblok op hoogte is er in ons kleine keukentje plotsklaps toch wat meer werk en opbergruimte, en het ziet er allemaal ook profi, bruikbaar en kek uit. Idem met de gang. Die had al sinds 27mei 2009 toen we hier zijn komen wonen lelijk behang, was donker, onafgewerkt en kaal. Weliswaar hadden Damy en ik het kattenplafond al opgehangen, maar nu is deze ook ingericht, geschilderd en af. De katten waren afgelopen vrijdag al blij en nog voor de beide wegen naar hun kattenetage weer aangebracht waren kwamen ze van bovenaf al kijken wat we nu toch allemaal aan het doen waren. Zelfs Ziggy Babe, oftewel Zzzz, heeft er de afgelopen nachten geslapen ondanks dat haar eigen mandje in de badkamer staat 's nachts. Vanmorgen de finishing touch. Rose heeft gestofzuigd en ik heb met was de vloer weer netjes gemaakt. Als je met gips gewerkt hebt en aan het schuren bent geweest en gelatext hebt dan zie je vaak zo'n grauwsluier, die er ondanks dweilen en schoonmaken niet afgaat, nu ziet ook de vloer er weer beter uit.

Er was wel een telefoontje vanmorgen vroeg waar ik even van schrok. Ik kreeg m'n French Sister aan de telefoon die verdrietig en vol pijn vertelde niet te kunnen komen de komende week. Ze heeft zich geblessert aan haar rug en vergaat van de pijn, daarnaast heeft ze momenteel een heftige buikgriep die haar aan huis gebonden houd, en aan haar toilet. Ze was hoorbaar verdrietig want ze had zich net als ons er helemaal op ingestelt en verheugd. Tja, het is niet anders.

Zo hebben we onverwachts ons mooi opgeknapte en schoone huis voor onszelf. We zijn allebei blij dat ondanks frustraties, tegenvallers en vermoeidheid de kluswerkzaamheden er op zitten en we nu nog vijf dagen vakantie hebben. We hebben al plannen. We willen onze nieuwe oven gaan uitproberen, en ook andere zaken staan op ons verlanglijstje, maar het is aan het weer en onze mood of die ook gerealiseerd gaan worden.

Walnoten, Dadel Couscous Taart

Het geeft wel een heel tevreden gevoel dat we nu eindelijk de mogelijkheid hadden om wat achterstallig onderhoud/verfwerk/verbouwwerkzaamheden te doen waar ik al die tijd geen greintje energie voor had. Ik vind het een goed teken dat nu ik eindelijk de koorts kwijt ben ik ook weer wat meer energie heb voor zaken naast mijn werk. TOP.

Inmiddels een walnoten, dadeltaart met couscous in de oven staan. Nog 45minuten. Ben benieuwd. Leuk en lang geleden om te bakken. We hadden al die tijd geen oven die groot genoeg was en nu eindelijk wel. En leuk om het ook werkelijk te doen. Yoeghee!!

Jesse was net naast Rose gaan zitten. Zij is helemaal gek op walnoot, en dat is ook ongeveer het enige wat ze niet naar binnen schrokt, maar echt proeft en heel langzaam naar binnen werkt. Het is een leuk gezicht. Rose kraakt en maakt schoon en Jesse wacht heel geduldig tot ze een stukje krijgt zonder echt te bedelen.

Ik heb vanmorgen tussen alle werkzaamheden door ook nog even gezwommen, tegen de spierpijn.

Dit was het wel. De groetjes.

Torentje uit de steigers

We kijken net uit het raam, en ik zie plotsklaps een opvallend verschil. Het Torentje van de Lange Havenkerk is uit de steigers. Het torentje was jarenlang in deplorabele staat. Alle tijd die Johan Maasbach de kerk beheerde is er geen onderhoud gepleegd aan de toch wel imposante kerk, en nu is na een restauratie eindelijk het torentje weer in volle glorie hersteld, al kan ik door het heiige weer niet zien of de vier wijzerplaten en de klokken ook al klaar zijn en weer werken. Via dit linkje kun je meer te weten komen over de kerk en de restauratie hiervan. Ze hadden 'm griezelig laten verwaarlozen en er waren delen bij die zo rot waren als een mispel. http://www.vitruvius.nl/pages/projecten/Havenkerk_Schiedam.html

Torentje op de 31ste mei 2012 uit de steigers, ziet er weer goed uit.

Voor de rest is dit net als de dag van gisteren een vermoeiende. Weliswaar vrij, maar vol met van alles en nog wat. Vandaag wel een leuke verrassing. Mijn broer uit het Limburgse land belde op dat hij in R'dam moest zijn en kwam onverwachts op de koffie. Top, was hartstikke leuk. Daarna hebben we de zomer en winterspullen geruild, een afspraak bij dr. gerard kunnen maken voor Rose, want die loopt al enkele dagen met een erg pijnlijke voet. Morgenochtend word er in het SFG een foto gemaakt en gekeken wat er aan de hand is. Ze loopt al enkele dagen sinds ze gevallen is met een steunkous en zo min mogelijk. Ik hoop dat het niks ernstig is.

Vanmorgen viel mijn Chemo totaal verkeerd en daar heb ik de gehele dag al last van. Ik heb de bedrijfsarts en mijn baas geschreven over dat het zoals het nu gaat niet goed gaat en dat ik steeds balanceer op of over het randje. Ook de huisarts heeft de bedrijfsarts gebeld maar die belde steeds niet terug.

Verder ook ten positieve over mijn direct leidinggevende. Ze beldde vandaag n.a.v. het geweldsincident van afgelopen maandag en was naast belangstellend ook invoelend. Ook vanuit de kant van het opvangteam, mijn directe collega's was er belangstelling. Top. Dat werkt tenminste.

Gelukkig heb ik na de dienst van morgen een weekje vrij. Ik ben er echt giga aan toe. En gewoon slapen of alleen rust lossen dat momenteel niet op. Toch zie ik er naar uit. We hebben i.v.m. de voet van Rose nog geen echte plannen, maar weten wel dat we het heerlijk rustig aan gaan doen.

Ik heb vandaag op mijn andere blog ook een prachtig  hoofdstuk geschreven over Autocar Isobloc, een hele fraaie busfabrikant uit de dertiger t/m de vijftiger jaren van de vorige eeuw. zie: http://hottransport.blogspot.com Neem een kijkje, dik de moeite van het kijken waard!!

Autocar-Isobloc-comme-les-Dauphine-moteur-l-arrire

Voor de rest ga ik nu weer lekker voor de bak hangen. Mijn misselijkheid is een beetje gezakt en daarna hopelijk lekker slapen want we moeten er erg vroeg uit om om 07.30u in het SFG te zijn. Voor nu gegroet. Nieuws volgt.

3 Technieken op elkaar Werk Rose II

Drie Technieken Ineen
Batik
Ets
Hoogdruk

Na jaren van meekijken, en meeleven, en stimuleren, en helpen en soms ook afkraken van alle experimenten, en werkstukken,  die Rose zowel tijdens, maar ook na haar opleidingen om technieken voor haar werk te leren en te vervolmaken, kreeg ik van Rose op mijn verjaardag, nu alweer en jaar of 10 geleden een prachtig stuk, waar ik tijdens het maken al verliefd op was geworden. De drie technieken die ze hierbij met behulp van snijden heeft samengevoegd zijn batikken, etsen, en hoogdruk. Toen ik vanmiddag samen met Buum (buurman) Ruud, de gezamelijke opgang en trappegat herinrichtte, viel mijn oog er plots weer op. Bij ons is er echter nog een techniek aan toegevoegd. Een antieke handgesneden houten lijst. Zie zelf:


Beeldentuin van Joop van Caldenborgh in Wassenaar

Eerder geplaatst op 22 september 2010 by hotrose

Afgelopen donderdag de 16e september hadden Rose en in een excursie ingepland. We hadden een uitnodiging ontvangen tijdens ons laatste uitje naar België met de vrienden van het Stedelijk Museum Schiedam. Die uitjes die meestal zo'n twee maal per jaar georganiseerd werden gaan niet langer door omdat de bus waarmee we gingen meestal niet vol te krijgen was en daardoor die uitjes te duur werden. Rose en ik vinden dit erg jammer want de uitjes die er waren daar hebben we heel veel plezier van gehad. Zo kwamen we in Antwerpen in een Beeldentuin en buiten Antwerpen in een Zilvermuseum, bij het Museum van Scheringa vlak voordat de DSB omviel, in Bergen bij Museum Kranenburg en bezochten daar ook een wijk in Amsterdamse schoolstijl, in Den Helder bij de Nollen. Tussentijds gingen wij zelf in Venray ook op bezoek bij een Beeldentuin in het Odapark. Dit is zomaar een opsomming van uitjes waar wij ook stuk voor stuk een reportage van maakten die tot op de dag van vandaag veel bezocht worden. Dit keer gingen we per auto, ik had een lift aangeboden gekregen van een stel uit Vlaardingen. Zodoende kwam ik achterin een prachtige nieuwe blauwe Cadillac terecht. Het deed me even denken aan de tijd dat ik zelf drie weken in een Cadillac Fleetwoord Begrafenisauto rondreed. In de tijd dat ik op de Sociale Academie zat, nog voor ik Rose leerde kennen. Het was alleen al qua rit een hele gezellige gewaarwording. Het aangename stel uit Vlaardingen had pas kort een nieuw navigatiesysteem en ik mocht getuige zijn van de startproblemen die je daarmee kunt hebben. Desondanks zijn we royaal op tijd aangekomen in Wassenaar waar we voor het landgoed van dhr. van Caldenborgh ons verzamelpunt hadden. Het was qua weer dreigend begonnen die dag. Geen ideaal fotoweer, maar toch heb ik 's middags met mijn Canon zo'n 320 foto's gemaakt voordat het ging regenen en ik moest overschakelen naar mijn onderwater Olympus. Hier volgt een impressie van de erg leuke middag die voorafgegaan werd door een gezellige ontvangst in de kuntsbibliotheek met thee en koekjes. Die bibliotheek lag in een prachtig half ondergronds paviljoen waarin ook een binnenzwembad gevestigd was. Na afloop van de dik twee uur durende tocht langs de beelden kregen we nog een glas rode wijn met hapjes. Ook kregen alle deelnemers de toezegging nog een boek thuisgestuurd te krijgen met daarin een beschrijving van alle beelden. Wauw. We waren overigens niet de enige belangstellenden. Uiteindelijk werden we tijdens de thee in vier groepen verdeeld en iedere groep kreeg een eigen gids mee. Die van ons bleek een studente uit Leiden die op een beeldende manier enthousiast vertelde over wat we te zien kregen. Iets over de grote van de beeldentuin. Uiteindelijk liepen we dus met vier groepen van ongeveer12 a 15 mensen over het terrein en zijn elkaar niet tegen gekomen. Nu iets over de eigenaar die buiten geld in ieder geval ook de kunst van het delen goed onder de knie heeft. Ik voelde me erg welkom en er was geen beeld waar ik enige aversie tegen voelde. Wonderlijk.
Joop van Caldenborgh, oprichter van chemiebedrijf Caldic BV, is één van de grootste privéverzamelaars van beeldende kunst in Nederland. De Caldic Collectie is met name bekend om zijn verzameling moderne en hedendaagse schilderkunst, fotografie en de beeldentuin op het landgoed Clingenbosch in Wassenaar. Weinig mensen weten dat Van Caldenborgh ook een uitgebreide collectie kunstenaarsboeken bezit. Deze verzameling is ontstaan vanuit zijn liefde voor kunst en voor literatuur die zich verenigen in het medium kunstenaarsboek.
Mensen die meer willen zien van alle foto's, want dit is natuurlijk maar een kleine selectie door Rose uitgezocht. Stuur een mailtje, dan krijg je een link naar mijn facebook pagina toegestuurd en kan je alle foto's bewonderen. Met vriendelijke groet en veel plezier. Overigens als je op een foto klikt dan vergroot die op je scherm.

“de Nollen” van R.W. van de Wint V

Eerder geplaatst op 13 april 2009 by hotrose

Toch nog een deel vijf. Dat komt omdat ik het laatste deel van onze tocht door de prachtige Nollen niet meer kon uploaden, zoals dat heet. Ik had kennelijk teveel foto’s gekozen, en web-log liet er niet meer toe. Ik ben al blij dat ik deel vier toch nog kon opslaan. Ik heb er niet zoveel meer, dus zou het nu in een keer moeten kunnen. Ik ben benieuwd. Zo beginnen we dit laatste deel met een terugblik op het Stoomhuisje. Dat je kan er overigens beter af, want het is groot. We gaan nu verder bij de ingang van Eidolon, de rieten koepels. Je kunt daarin middels ondergrondse tunnels.

http://picasaweb.google.nl/Hotrose60/DeNollenJ?feat=email#

Djembé spelen

Eerder Geplaatst op 2 december 2006 by hot op http://hotrose.weblog.nl + aangevuld op 2012-4-29

Na jaren van dromen, denken, dansen, in trance raken en genieten van Afrikaanse Drum muziek, en vele zaken, en verplichtingen waardoor het er steeds niet van kwam is het afgelopen avond eindelijk zover gekomen dat ik mijn eerste les Djembé spelen heb gehad, en nog wel van de erg inspirerende Kofi Ayivor. Vanavond bleek dat hij een van de oprichters is van OSIBISA, een fantastische groep uit de jaren zeventig, waar Rose en ik veel oude langspeelplaten van in ons bezit hebben. De eerste les was al erg leuk, en mijn vingers die nu zonder de gebruikelijke ringen het toetsenbord weer beroeren zijn nog aan het bekomen van de eerste 2 uur djembé spelen. Het is een leuk klein groepje mensen van allerlei leeftijden en ik vond het geweldig. De klanken uit mijn nog nieuwe djembé door mijn eigen lijf te voelen en te horen. Op mijn werk heb ik eindelijk ook voor elkaar dat ik vrijwel iedere vrijdagavond naar les kan, en ik heb het idee dat ik mogelijkerwijs eindelijk een manier gevonden heb om tijd voor mezelf te nemen en tegelijkertijd nog het een en ander aan gezonde agressie kwijt te raken. Ik ben nu op mijn werk en zit met een tevreden gevoel en op een lekkere manier, ontspannen ademhalend, terug te kijken op een heerlijke en drukke dag. Rose ligt thuis lekker te slapen, en houd het bed warm totdat ik daar morgenochtend zelf weer aan toe ben. Het is tot nog toe een rustige nacht en mijn collega en ik zijn vast van plan om dat zo te houden. Inmiddels mis ik het Djembé spelen enorm. We zijn natuurlijk verhuist en mijn conditie laat dit niet meer toe. Wel zie ik de jaren les en ervaringen met Kofi Ayivor als onvergetelijke herinneringen en die kunnen ze me niet meer afnemen. De Djembé hangt bij onze voordeur.

Al worstelend ga ik door

De laatste dagen loopt alles door elkaar, Agenda’s van bestuursvergaderingen WW en VvE. Allerlei documenten betreffende de VvE inscannen want wat is een bestuur zonder verleden. Allerlei korte “vergaderingen” gehouden met het nieuw bakken bestuur. Ze bellen naar de beheerder die ze niet mogen, vragen van alles, springen van hak op tak. Zeg ik dan zoiets van” Praat niet met de beheerder maar mail ze”. Krijg je te horen “Ik heb een getuige” en “Dit moest even gebeuren!” maar mailen? Neen dus, terwijl ik dan zeg dat als alles zwart op wit staat dat we dan sterker in onze schoenen staan. Maar wanneer Mia goed op dreef is dan is ze niet te stoppen. Ze zeggen me van alles en jij bent bestuurder bel of schrijf ze even. Op mijn vraag van “Wat moet ik dan zeggen?” Hoor ik stilte. Ik snap wel dat jaren van wanbeheer een plek moet vinden. Ze blijven er in steken. Dat is mijn probleem. Zucht. Ook zijn we ons blog bestand van de ene blog provider naar de andere aan het verhuizen. Hot en ik komen er achter dat het woord even een utopie is. ’t komt voornamelijk op Hot zijn schouders neer. Ik kan dan wel zeggen dat ik het doe terwijl hij naast me zit en me instructies geeft. Maar als hij dit zelf ook voor het eerst doet moet ik hem de ruimte geven om te experimenteren en door dan van alles te vragen werk ik hem alleen maar op zijn zenuwen. Dit vind ik geen onlogische reactie. Ik zou hetzelfde hebben. Ook ben ik 2 boeken aan het lezen. Een fictie boek geschreven door Jan Siebeling met als titel “Knielen op een bed violen”. Deze kreeg ik te leen van een buurvrouw. Een prachtig boek vind ze en ze heeft gelijk. http://www.chroom.net/siebelink/js05.htm Daarnaast het boek “De Geschiedenis van de Lelijkheid” geschreven door Umberto Eco, een van mijn lievelingsschrijvers. http://www.8weekly.nl/artikel/5962/umberto-eco-geschiedenis-van-de-lelijkheid-mededogen-voor-monsters.html Heerlijk vind ik dat lezen. Geef me een goed boek, een grote bak thee en een  jazz achtig deuntje  uit de speakers. Dan is het leven goed. En wanneer het zonnetje gaat schijnen zit ik heerlijk op ons balkon lekker in een briesje te reizen in my mind.

TOCH WEER VERHOGING

Net terug van de markt. Het was droog, maar kil, wel minder wind als de afgelopen dagen maar nog steeds geen voorjaar. Ik had een onrustige nacht na een redelijk goed verlopen Chemodag. Er is gisteren veel uit mijn handen gekomen, maar vanmorgen had ik al het gevoel dat ik koorts had. Even getempt. Ja hoor 38.3. Niet dat ik me nu nog ga ziekmelden, want daar is het veel te laat voor, maar helemaal in orde ben ik nog steeds niet. Ik moet ook eerlijk zeggen dat het werk me weer goed bevalt, al is het de laatste tijd behoorlijk druk. Veel bijzonderheden, patiënten die even snel naar de Spoed Eisende Hulp moeten of speciale andere zaken. Veel opnames, veel ontslagen, en vaak alleen.

Ik heb net een mailtje geschreven naar mijn behandelaar. Ik ben afgelopen woensdag volgens afspraak naar het lab geweest om bloed te laten afnemen. Ik wil weten hoe het CK gehalte in mijn bloed is. Daaraan(aan het enzymgehalte in het bloed) kun je zien in hoeverre de ontsteking in mijn spieren aktief is of stabiel. Ik ben heel benieuwd.

Dat we tegenwoordig regelmatig per mail communiceren is prettig, want dan heb je geen wachtlijsten of wachtkamers waar je maar zit te wachten e.d. Overigens communiceren is duidelijk meer mijn vak dan dat van mijn behandelaar. Bij hem moet je bijna ieder woord eruit trekken. Daar zou in de opleiding wel eens wat meer aandacht aan besteed mogen worden. Maar ach ja je kunt niet alles hebben.

Ik keek voordat ik dit blog schrijven ging even naar de opmaak van ons nieuwe blog en zo op het eerste gezicht ben ik helemaal niet ontevreden. De oude eerder gebruikte KOP foto van de tekening van Rose met de Family Hotrose er overheen staat mooi. Ja we zijn een stuk opgeschoten gisteren. Leuk.

Voor vandaag. Ik ga zometeen naar bed. De inkopen zijn in huis. Ik moet werken vanmiddag en daarna heb ik heerlijk zaterdag en zondag vrij. Ik verheug me er al op. Voor nu ga ik besluiten en wens iedereen een fijne dag.

Wat een gerommel

GGggrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

Ggrrrr. Al sinds dat we terugzijn van de grote ronde vanmorgen met Jesse en het boodschappen doen, zo ongeveer 11.00u vanmorgen dus zijn Rose en ik aan het stoeien met ons nieuwe blog.

Leuk hoor, zo'n verhuizing, maar eerst bleek dat je met 1 IP adres geen twee verschillende Blogs kan maken, in ieder geval niet met advertenties, dus moest er weer van alles gewijzigd worden.

Ik was natuurlijk al begonnen met Hot Transport met zijn eigen google mail adres, en afgelopen maandag had ik voor de Familie Hotrose een ander adres geopend. Dat blijkt dus niet goed te werken. Inmiddels hebben zowel Rose als ik zoveel emailadressen dat de bijbehorende wachtwoorden ergens rondzweven in ons brein, maar erg moeilijk terugvindbaar zijn. Gelukkig had ik tegelijkertijd al de naam Family Hotrose geclaimd en konden we daar vandaag naartoe overschakelen.

Die verhuizing ging goed. Maar vervolgens ga je dan een design kiezen, en daar moet je het samen nog over eens worden ook. Nu blijken we volgens een ervaren blogspotter een nieuw design te hebben gekozen waar nog lang niet alles werkt, maar voor vandaag blijven we hier even hangen want anders worden we gek.

Vervolgens wilde ik voor het slapen het Weblog Bestand overzetten naar Blogspot, en wat er niet werkt weet ik niet maar zelfs na tweeeneenhalf uur overzetten kregen we een foutcode en gezien het aantal blogjes: 1509 stuks vind ik dat eigenlijk niet gek. Het is ook zo'n giga bestand dat zelfs Google dat niet aankan. Denk ik.

Dit is voorlopig even het laatste wat ik voor vandaag wil doen. Ik heb wel dik anderhalf uur geslapen tussendoor, maar ben totaal gaar. De rest van de dag hebben we vrij en gaan we lekker ontspannen. Morgen of van 't weekend verder. Gegroet.