Vandaag heeft de family Hotrose een feestje. Hot en Rose hebben elkaar 26 jaar geleden en 1 dag geleden ontmoet. Wij beiden waren net in Arnhem komen wonen, en hadden allebei een kamer gehuurd in een pand op de hoek van de Parkstraat en de eerste Spijkerdwarsstraat in de beruchte Spijkerbuurt. Rose had een mooie kamer aan de Parkstraat, en ik had een heel groot slecht onderhouden souterrain van dik 120 vierkante meter gehuurd op de eerste spijkerdwarsstraat, waar de afvoerpijpen dwars door de huiskamer en de keuken liepen. Ik was de vloer aan het schilderen geweest met "op de kop getikte zebrapadenverf", en omdat het arme tijden waren, om allerlei kleden heen, want anders was er niet genoeg verf. Ik kan het me nog als de dag van gisteren herinneren, dat ik op een gegeven moment op zoek ging naar iets van een antenne waar ik waar ik mijn mini oranje gold star tv'tje op kon aansluiten. Op die zoektocht door het huis klopte ik dus ook aan bij Rose, die ook pas sinds een aantal dagen op haar kamer aan het intrekken was. Het was er een enorm chaotisch zootje. Veel dozen, en heel veel onuitgepakts. Rose bood me een kop koffie aan, maar daarvoor moest ik wel eerst het koffiezetapparaat aansluiten, en de ijskast, enz, enz aansluiten, daarna werd ik verrast met de door Rose voor de eerste keer met het nieuwe apparaat gezette koffie. Sterk dat deze was, je wil het niet weten. Na de nodige karweitjes, en natuurlijk geen aansluiting voor mijn tv, vertrok ik weer naar mijn souterrain en bij vertrek nodigde ik Rose uit op de thee. De volgende dag kwam ze voor mij toch onverwachts op de thee, en is vervolgens nooit meer vertrokken. We zullen het dan ook maar zien als een zwaar uit de hand gelopen theevisite met verregaande consequenties. Zo beginnen we vandaag dus aan ons 27ste jaar samen. Wie had dit ooit kunnen denken. Vorig jaar vierden we ons jubileum op Texel, en dit jaar doen we maar weinig speciaals, maar het is toch wel een heel speciale dag. Gelukkig voel ik me vandaag ook lekker, en feestelijk. Ik ga haar zo van de Wereldwinkel vandaan halen en neem haar even mee voor een lunch. Vanavond gaan we uit eten bij vrienden, en sluiten daarna de dag weer heerlijk samen af.
Blog 179 eerder 3 november 2007
Posts tonen met het label Dagboek Hot en Rose. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Dagboek Hot en Rose. Alle posts tonen
maandag 18 februari 2013
Groningen II
ik vorige week even een weekendje weg waren, liepen we vrijdagmiddag richting markt. Het was er een drukte van belang. Wat opviel was dat deze markt er qua uitstraling totaal anders uitziet dan de markt die wij gewend zijn uit Schiedam, of van de markt op de Blaak in Rotterdam. De uitstraling is anders, er zijn veel meer van die speciaal voor markten gemaakte (uittrek)wagens, en er wordt door de marktkoop lieden veel aandacht besteed aan de opbouw en enscenering. Deze foto maakte Rose vorige week vrijdag, en als je deze goed bekijkt dan zie je een prachtig opgezette compilatie. 
De vriendelijkheid die we zowel op als naast de markt in Groningen ontmoeten was ook opvallend. Je komt zo gemakkelijk met de mensen daar in contact, en het was erg leuk om alle activiteiten, zoals een trouwerij, een dame die gedichten aan het reciteren was vanaf een balkon, de uitstraling van een opvallend trotse biologische kaasboer. Zo zullen zowel Rose als ik de komende tijd wat beelden laten zien van dit opvallende Groningen. Het viel me de laatste 14 dagen op dat ik wel erg saai aan het worden ben, en deze foto ervaringen ga ik me laten helpen om dit log ook voor het oog interessant te houden. Let bij de laatste foto overigens ook even naar
de houding, en het positioneren van de rooie pruik, tegenover de prachtige gevels daarachter.
Blog 172 eerder 27/10/2007
De vriendelijkheid die we zowel op als naast de markt in Groningen ontmoeten was ook opvallend. Je komt zo gemakkelijk met de mensen daar in contact, en het was erg leuk om alle activiteiten, zoals een trouwerij, een dame die gedichten aan het reciteren was vanaf een balkon, de uitstraling van een opvallend trotse biologische kaasboer. Zo zullen zowel Rose als ik de komende tijd wat beelden laten zien van dit opvallende Groningen. Het viel me de laatste 14 dagen op dat ik wel erg saai aan het worden ben, en deze foto ervaringen ga ik me laten helpen om dit log ook voor het oog interessant te houden. Let bij de laatste foto overigens ook even naar
de houding, en het positioneren van de rooie pruik, tegenover de prachtige gevels daarachter.Blog 172 eerder 27/10/2007
Back Home from Groningen
Na een heerlijk weekend in Groningen(de stad) zijn Rose en ik weer terug op ons honk. Het was een geslaagde onderneming, waarin we veel gedronken, gegeten, gefotografeerd, geknuffeld, gehuild, gelopen, gelachen, geruzied, filmpje gezien, gemarkt, het Groninger museum bezocht, Het stripmuseum, en het Natuurmuseum. De foto's zitten nog niet in de computer, dus ik begin ook niet gelijk met een verslag. Wel heb(ben) we weer wat beter leren kennen wat ik wel en wat ik niet kan, dat ik wat eerder moet stoppen, en dat ik nu helemaal wel een erg wisselend typje geworden ben. Ik heb 2 momenten gehad waarop ik het extreem koud heb gehad. Zelfs de herinneringen aan een keer wadlopen, waarbij we ooit met bevriezings verschijnselen gered moesten worden omdat we de eerste tocht dat jaar (ik geloof 1974) hielden, en het water was te koud, en te hoog, ik zie me nog met mijn geschiedenislerares op mijn rug (zij was 1.55m lang), en zou anders koppie onder gegaan zijn. Gelukkig bleek ik niet bevroren, maar dit is wel een hele nieuwe rare belevenis voor me.
Toen we gisteren in Schiedam aankwamen, zijn we allereerst Jesse bij Lucas wezen ophalen, en deze was ook gelukkig om ons te zien. Maf hé? dat je zo'n viervoeter zo kunt missen, maar dat was eigenlijk al vanaf het vertrek. Lucas had het goed gedaan met haar, en ook de katten zijn door Wendy en Ard weer puik verzorgd Het was ook lekker om weer thuis te zijn. Het nadeel van in een hotel zitten is dat als je je even wil terug trekken dat eigenlijk niet kan.
Vandaag had ik om 10.00u een gesprek mijn baas, maar vlak voor ik hem zag, keek ik even door mijn mails, en ontdekte dat tijdens mijn vakantie, een van mijn collega's besloten heeft om niet terug te keren naar onze afdeling. Ik werd er een tikkie emotioneel van, aangezien ik die collega al van voor het werk op deze afdeling ken, en ik daarnaast zeer op haar gesteld ben geraakt, en we goed bevriend zijn geworden. Ik kan haar besluit wel snappen, maar zal haar ook ernstig missen. Daarna heb ik gelukkig wel een goed gesprek gehad, waarin we overeengekomen zijn dat ik voorlopig gewoon ga kijken hoe het gaat en dat dan hoofdzakelijk middels avonddiensten, zodat snelle wisselingen vermeden kunnen worden. Vervolgens ben ik na een kop koffie met de collega's naar het ziekenhuis gegaan voor bloedcontrole, i.v.m. een bezoekje aan de reumatoloog a.s. woensdag. Eens kijken of de Prednison al wat doet, en hoe het met de dosering is. Aangezien ik nu op 60mg zit, maar mijn lichaamsgewicht boven de 100kg ligt, denk ik dat de dosis nog zal groeien tot 150/165mg (anderhalve mg p/kg). Afwachten maar.
Voor de rest is het vandaag weer thuiskomen, wennen, inkopen doen, ons oude leventje hervinden. Het was goed om even weg te zijn, maar ook lekker weer thuis te zijn.
Blog 168 eerder 22/10/2007
Tijd voor rondje Schiedam III
Ik ga verder waar ik gebleven ben. We liepen 's middags richting de museummolen, "de Palmboom", alwaar we een kaartje gekocht hebben voor de fluisterboot. Geen rondvaartboot zoals ze in de meeste steden hebben, maar een open boot, waarin je op sommige plaatsen zelfs moet bukken om je hoofd niet te stoten. Dit geloofde in eerste instantie degeen niet die we meenamen op dit uitje, maar toen ze bij de toepasselijk genaamde hoofdbrug, de waarschuwing kreeg dit toch maar te doen, kreeg ze een spontane lachbui. Met de fluisterboot maakten we een tocht over "de Schie", en kregen uitgebreid te horen dat Schiedam, al lang een stad is, en gebouwd is aan een dam in de Schie. http://www.rondvaartenschiedam.nl/ Vaar met ons mee, en kom langs plekjes die vaak gebruikt worden als filmlocaties, omdat daar de sfeer en de uitstraling nog zo is als lang geleden.
De fluisterboten zijn niet commercieel, en degenen die de boten bemensen, en onderweg vertellen wat je ziet zijn allemaal vrijwilligers.
De brug hiernaast wordt geopend vanuit de fluisterboot zelf op afstandsbediening. Na de brug komen we bij een pasgebouwde aanleg steiger, waardoor het mensen die met een boot naar Schiedam komen gemakkelijk gemaakt word om in het centrum een plek te vinden en daar eventueel ook te kunnen overnachten.
Voorbij die aanlegsteiger gaan we rechts de Schie op en passeren oa. een representatiepand van een van de grote Schiedamse Jenevermerken. Zo komen we gedurende deze tocht langs Bols, Wenneker, de Kuyper, De Grauwe Hengst, Nolet, enz. Alleen "Branderij de Tweelingh", waar de enige nog echt gedistilleerde Moutwijn Notaris vandaan komt komen we onderweg niet tegen.
Verder probeert Schiedam momenteel op zoveel mogelijke plekken oude reclames te herstellen. Hier een mooi voorbeeld bij de Ooievaarsbrug.
Vervolgens komen we dan op een prachtig plekje in de Schie, vlak bij het Zakkendragershuis. Daar kon je in vroeger tijd gaan vragen of er werk was, een soort van uitzendbureau. 
Er zit daar een leuk terras en een betaalbaar restaurantje, waar het goed toeven is. 
Hier draaide de boot en ging richting Lange Haven. We passeren hier een heel oude sluis, waarvan de sluisdeuren voor nood nog wel gerestaureerd zijn in 1989, maar die geen officiële dienst meer doen. Hier passeren we oa. het duurste restaurant van Schiedam, leuk om uit eten genodigd te worden, maar niet als je zelf betalen moet. Daar ligt ook "de Korenbeurs", waar in vroeger tijd al het graan verhandeld werd. Het ligt er momenteel helaas wat vervallen en doelloos bij, terwijl Jan de Bouvrie, die het voor 1 Euro van de gemeente had gekocht beloofd had er wat moois van te zullen maken.
Zoiets als "het Arsenaal "in Naarden vesting. Hier ligt ook Europa´s laatste barometerfabriekje, waarvan de Europese Unie nu vind dat het moet sluiten, omdat er kwik in barometers zit, terwijl een gewone spaarlamp ook kwik bevat. Een rare regelgeving houden we er toch op na. Onze tocht ging door over de Lange haven waar volop historische schepen liggen, Bijna allemaal schepen uit 1800.
Op onze tocht komen we vervolgens langs de Appelmarkt, waar vroeger de visafslag was, en dan zien we bij de brug het Cõop Museum en het Stedelijk Museum Schiedam. 
In dit stuk komen we langs het gedestilleerd museum, de Lange Haven Kerk, en het voormalige badhuis.
Hierna gaan we onder de Koemarktbrug door naar de buitenhaven. Al het water waar we over varen is gewoon Schiewater hoor. Aan het einde van de buitenhaven ligt een brug en sluis, die wel op Deltahoogte is. Daarbuiten is de voorhaven, maar dat is de Nieuwe Maas of te wel de Nieuwe Waterweg, de directe weg naar Hoek van Holland en de toegangsweg voor de grote schepen naar de Rotterdamse haven.
Tot zover vandaag. We zijn hier aanbeland bij een volgend keerpunt van de fluisterboot.
Deze foto laat de productiehal zien van de distilleerderij van de firma Nolet, waar ze al sinds 1691 jenever produceren. De gebouwen zijn een prachtige mix van oud en nieuw, en ook de molen is een staaltje pracht. Het is een nieuwgebouwde molen, half in het water en half op het land. In de top van de molen wordt door de wieken voldoende stroom geproduceerd voor een groot deel van hun fabriek. Voor de rest zit en in de molen een filmzaal en ontvangstruimte voor de vele amerikanen die hier naar toe komen om eens te kijken waar hun geliefde wodka vandaan komt. Met de fluisterboot komen we ook over een net nieuw aangelegde tunnel die het productie gedeelte verbind met het opslaggedeelte aan de andere kant van het water. We gaan hier afslaan richting de Nieuwe Haven, en komen bij de Hoofdbrug, waar we voor het eerst moeten bukken. Hier zat vroeger ook een sluis, maar deze heeft zijn nut verloren.
Op de Nieuwe haven waren allerlei bedrijven. Een houtvester, en ook diverse werven voor kleine en middelgrote schepen. Langzamerhand worden al die locaties omgebouwd tot lucratieve bouwlocaties. Je hebt hier ook het entrepot, een gebouw wat vroeger als opslagplaats voor de belastingen dienst deed, maar waar nu prachtige Lofts in zijn gevestigd, waar je overigens wel een zeer goed gevulde portemonnaie voor moet meebrengen. Maar wonen kun je er prachtig.
Bijvoorbeeld met een boot of jachthaven voor je deur. Een stukje verder als je onder de Oranje brug door bent gegaan is sinds enkele jaren ook een nieuwe plek gecreëerd voor oude, en antieke vrachtschepen. Op de meeste van die schepen wordt tegenwoordig gewoont. Hondergoeroe Hans heeft hier ook een pracht schip liggen waar Jesse altijd mag logeren als het nodig is. Het is overigens aan boord veel groter dan ik zelf voor mogelijk had gehouden.
Aan het einde van dit water is de Vlaardingerdijk. We kunnen hier niet rechtdoor, maar gaan via een oude en lage poort naar de Korte Haven. Hier was vroeger de 
Schiedamsche Stads Timmer werf.
In de Korte Haven liggen naast gewone historische schepen, momenteel ook een door een hobbyist aangeschaft historisch schip van de Amsterdamse Brandweer.
Onze tocht met de fluisterboot zit er nu bijna op. Als we aan het einde van de korte haven komen gaan we linksaf bij "de Korenbeurs", en vervolgen de weg naar molen de Palmboom waar we ook vertrokken. Het laatste stukje over rondje Schiedam zal gaan over die molen zelf, en het prachtige uitzicht vanaf die molen.
Blog 157 eerder 25 september 2007
De fluisterboten zijn niet commercieel, en degenen die de boten bemensen, en onderweg vertellen wat je ziet zijn allemaal vrijwilligers.
De brug hiernaast wordt geopend vanuit de fluisterboot zelf op afstandsbediening. Na de brug komen we bij een pasgebouwde aanleg steiger, waardoor het mensen die met een boot naar Schiedam komen gemakkelijk gemaakt word om in het centrum een plek te vinden en daar eventueel ook te kunnen overnachten.
Voorbij die aanlegsteiger gaan we rechts de Schie op en passeren oa. een representatiepand van een van de grote Schiedamse Jenevermerken. Zo komen we gedurende deze tocht langs Bols, Wenneker, de Kuyper, De Grauwe Hengst, Nolet, enz. Alleen "Branderij de Tweelingh", waar de enige nog echt gedistilleerde Moutwijn Notaris vandaan komt komen we onderweg niet tegen.
Verder probeert Schiedam momenteel op zoveel mogelijke plekken oude reclames te herstellen. Hier een mooi voorbeeld bij de Ooievaarsbrug.
Vervolgens komen we dan op een prachtig plekje in de Schie, vlak bij het Zakkendragershuis. Daar kon je in vroeger tijd gaan vragen of er werk was, een soort van uitzendbureau. 
Er zit daar een leuk terras en een betaalbaar restaurantje, waar het goed toeven is. 
Hier draaide de boot en ging richting Lange Haven. We passeren hier een heel oude sluis, waarvan de sluisdeuren voor nood nog wel gerestaureerd zijn in 1989, maar die geen officiële dienst meer doen. Hier passeren we oa. het duurste restaurant van Schiedam, leuk om uit eten genodigd te worden, maar niet als je zelf betalen moet. Daar ligt ook "de Korenbeurs", waar in vroeger tijd al het graan verhandeld werd. Het ligt er momenteel helaas wat vervallen en doelloos bij, terwijl Jan de Bouvrie, die het voor 1 Euro van de gemeente had gekocht beloofd had er wat moois van te zullen maken.
Zoiets als "het Arsenaal "in Naarden vesting. Hier ligt ook Europa´s laatste barometerfabriekje, waarvan de Europese Unie nu vind dat het moet sluiten, omdat er kwik in barometers zit, terwijl een gewone spaarlamp ook kwik bevat. Een rare regelgeving houden we er toch op na. Onze tocht ging door over de Lange haven waar volop historische schepen liggen, Bijna allemaal schepen uit 1800.
Op onze tocht komen we vervolgens langs de Appelmarkt, waar vroeger de visafslag was, en dan zien we bij de brug het Cõop Museum en het Stedelijk Museum Schiedam. 
In dit stuk komen we langs het gedestilleerd museum, de Lange Haven Kerk, en het voormalige badhuis.
Hierna gaan we onder de Koemarktbrug door naar de buitenhaven. Al het water waar we over varen is gewoon Schiewater hoor. Aan het einde van de buitenhaven ligt een brug en sluis, die wel op Deltahoogte is. Daarbuiten is de voorhaven, maar dat is de Nieuwe Maas of te wel de Nieuwe Waterweg, de directe weg naar Hoek van Holland en de toegangsweg voor de grote schepen naar de Rotterdamse haven.
Tot zover vandaag. We zijn hier aanbeland bij een volgend keerpunt van de fluisterboot.
Deze foto laat de productiehal zien van de distilleerderij van de firma Nolet, waar ze al sinds 1691 jenever produceren. De gebouwen zijn een prachtige mix van oud en nieuw, en ook de molen is een staaltje pracht. Het is een nieuwgebouwde molen, half in het water en half op het land. In de top van de molen wordt door de wieken voldoende stroom geproduceerd voor een groot deel van hun fabriek. Voor de rest zit en in de molen een filmzaal en ontvangstruimte voor de vele amerikanen die hier naar toe komen om eens te kijken waar hun geliefde wodka vandaan komt. Met de fluisterboot komen we ook over een net nieuw aangelegde tunnel die het productie gedeelte verbind met het opslaggedeelte aan de andere kant van het water. We gaan hier afslaan richting de Nieuwe Haven, en komen bij de Hoofdbrug, waar we voor het eerst moeten bukken. Hier zat vroeger ook een sluis, maar deze heeft zijn nut verloren.
Op de Nieuwe haven waren allerlei bedrijven. Een houtvester, en ook diverse werven voor kleine en middelgrote schepen. Langzamerhand worden al die locaties omgebouwd tot lucratieve bouwlocaties. Je hebt hier ook het entrepot, een gebouw wat vroeger als opslagplaats voor de belastingen dienst deed, maar waar nu prachtige Lofts in zijn gevestigd, waar je overigens wel een zeer goed gevulde portemonnaie voor moet meebrengen. Maar wonen kun je er prachtig.
Bijvoorbeeld met een boot of jachthaven voor je deur. Een stukje verder als je onder de Oranje brug door bent gegaan is sinds enkele jaren ook een nieuwe plek gecreëerd voor oude, en antieke vrachtschepen. Op de meeste van die schepen wordt tegenwoordig gewoont. Hondergoeroe Hans heeft hier ook een pracht schip liggen waar Jesse altijd mag logeren als het nodig is. Het is overigens aan boord veel groter dan ik zelf voor mogelijk had gehouden.
Aan het einde van dit water is de Vlaardingerdijk. We kunnen hier niet rechtdoor, maar gaan via een oude en lage poort naar de Korte Haven. Hier was vroeger de 
Schiedamsche Stads Timmer werf.
In de Korte Haven liggen naast gewone historische schepen, momenteel ook een door een hobbyist aangeschaft historisch schip van de Amsterdamse Brandweer.
Onze tocht met de fluisterboot zit er nu bijna op. Als we aan het einde van de korte haven komen gaan we linksaf bij "de Korenbeurs", en vervolgen de weg naar molen de Palmboom waar we ook vertrokken. Het laatste stukje over rondje Schiedam zal gaan over die molen zelf, en het prachtige uitzicht vanaf die molen.
u tijd voor het laatst deel van rondje Schiedam. We zijn na de tocht met de fluisterboot nu weer aanbeland bij het startpunt van de boot. "molen de nieuwe Palmboom", al ik het goed heb gerestaureerd in 1993. De molen is in dienst als museum molen, maar ook nog echt aan het werk als maalmolen. Wij waren er op Zondag de 16e september en troffen in de molen een wel zeer enthousiaste molennaar, die eigenlijk ieder zondag naast zijn gewone werk als vrijwilliger in dienst is om alle bezoekers die dat willen alles wat maar mogelijk is te vertellen over deze molen. Deze foto is gemaakt vanuit de fluisterboot. 
Deze molen is als volgt ingericht. De begane grond daar kan je kaartjes kopen, naar het toilet, en eventueel wat te nuttigen kopen, en spullen die gemaakt worden van het graan wat hier gemalen word. Dan volgen 3 verdiepingen waarin de geschiedenis van alle molens verteld wordt. Daar boven kom je op de plek van waaruit de wieken in de goede richting worden gesteld, en waar je als bezoeker ook naar buiten kunt om vervolgens te kunnen genieten van een uniek zicht over de stad Schiedam. Zie voor jezelf.
Na het genieten van het uitzicht werden we naar binnen genodigd voor een nadere kennismaking met wat zich binnenin allemaal afspeelt. Ook deze beelden hebben weinig woorden nodig. 
Wat ikzelf het meest indrukwekkend vond waren de reusachtige houten tandwielen, die perfect in elkaar passen. Alle werkzame delen als slijpmachines, het hijsen, en laten zakken van onderdelen en zakken meel en dergelijke. Allemaal zeer ingenieus en precies in elkaar passende, werken hierdoor m.b.v. de wind.
Deze molen is als volgt ingericht. De begane grond daar kan je kaartjes kopen, naar het toilet, en eventueel wat te nuttigen kopen, en spullen die gemaakt worden van het graan wat hier gemalen word. Dan volgen 3 verdiepingen waarin de geschiedenis van alle molens verteld wordt. Daar boven kom je op de plek van waaruit de wieken in de goede richting worden gesteld, en waar je als bezoeker ook naar buiten kunt om vervolgens te kunnen genieten van een uniek zicht over de stad Schiedam. Zie voor jezelf.
Na het genieten van het uitzicht werden we naar binnen genodigd voor een nadere kennismaking met wat zich binnenin allemaal afspeelt. Ook deze beelden hebben weinig woorden nodig. 
Wat ikzelf het meest indrukwekkend vond waren de reusachtige houten tandwielen, die perfect in elkaar passen. Alle werkzame delen als slijpmachines, het hijsen, en laten zakken van onderdelen en zakken meel en dergelijke. Allemaal zeer ingenieus en precies in elkaar passende, werken hierdoor m.b.v. de wind.
Omdat het inmiddels 17.00u was geworden zei de molenaar dat de molen ging sluiten en daardoor konden we ook getuige zijn van het stilleggen van de wieken en het oprollen van de zeilen die bij flinke wind voor de wieken zitten om meer wind te vangen. Vooral ook omdat iemand van ons last had van hoogtevrees, des te indrukwekkender omdat de molenaar en zijn hulp o zo gemakkelijk in de wieken klommen. Na dit leerzame bezoek keerden we huiswaarts, waar we lekker zijn gaan eten als voorbereiding op de lange reis die Sandra nog voor de boeg had naar het Noord Limburgse Venray. Het was een leuk weekend.
Blog 157 eerder 25 september 2007
Abonneren op:
Posts (Atom)