Texel 2

Vandaag samen met Rose heel druk geweest met nagenieten van onze vakantie. We waren van 10 t/m 17 November op Texel. We hebben er een heerlijke week gehad, met veel wind, en ook veel regen, maar dat mocht de pret niet drukken. Alle muizenissen van de moeilijke tijd die we achter de rug hebben zijn grotendeels verwaaid.

Wat kan het lekker zijn om lekker een boek te pakken, een wandeling met Jesse te maken, afgewisseld met een zonnebank en/of een sauna. Deze laatsten waren aanwezig in de door ons gehuurde Luxe Viletta.

Vandaag waren we druk met foto's inscannen en bewerken, en van een aantal kunnen jullie nu meegenieten. Eerst een aantal waanzinnig mooie paddenstoelen die we tegengekomen zijn. 

De nu volgenden is Jesse heerlijk bezig op het Wad, de nodige vogels de schrik van hun leven te geven. In dit seizoen mag, en kan ze zonder broedende vogels gelukkig los. En zie hoe dat haar beviel.  eerder gepubliceerd op 25 11 2006

Ziggie, Wijfie en Loekie blog 7

Bij het voorstellen van de familie zijn de katten wel genoemd, maar nog niet in beeld gebracht. Ik wil beginnen met de oudste, dit is een cyperse poes die we als kitten bij vrienden uit Spijkenisse hebben gehaald. Ziggy, die ook regelmatig Z beest wordt genoemd is geboren op 16 mei 2001 

Wijfie en Loekie 25-11-2006

Dan is het nu tijd voor Wijfie, dit is een als een theemuts uitziende poes, maar ze is niet voor de poes, want Jesse respecteerd haar als geen ander. We hebben Wijfie gehaald bij de Stichting Dieren Opvang in Rotterdam. Daar zat ze er heel zielig en plakkerig bij. Sinds dat we haar hebben opgenomen is ze snel opgeknapt en nu ligt ze heel graag op schoot.

Wijfie is van 22 mei 2003 

Als laatste poes is vervolgens binnengekomen Loekie, we hadden toen Jesse al in huis, en gingen op zoek naar een Langharige Main Coon poes, zodat zij gezamenlijk met Jesse kon opgroeien. Dit plan leek een beetje te mislukken omdat Loekie, in tegenstelling tot Z beest en Wijfie zichzelf helemaal niet verdedigd m.b.v. haar nagels, en Jesse had dus vrij spel met  Loekie, en liep regelmatig met haar tussen de tanden. Toch gaat het tussen Jesse en Loekie nu veel beter. Wij moeten echter Jesse regelmatig consequent streng aanpakken.

Loekie is van 5 september 2005 en kwam in december bij ons wonen. Onverwacht is zij ook een echte schootpoes aan het worden, tot groot verdriet van Jesse, die dan al gauw haar jaloerse kant laat zien. 

Tot zover vandaag.

Sport en vrijwiliggersgala 26-11-2006

Afgelopen vrijdagavond ben ik met een aantal collega's naar een gala gegaan. Dit alles was ter ere van sporters en vrijwilligers van het jaar. Dit was weer voor het eerst sinds eervorig jaar. Iedereen stond vrolijk te speechen, er was voor muziek gezorgd. De burgemeester en wethouders waren er, in het begin. Er waren vertegenwoordigers van de media en de sport. Wat was dit een debacel! Te genant voor woorden. Het geluid van de muziek was te hard, te schel. Zodat we regelmatig met de vingers in onze oren zaten. Het was in een sporthal, dat zal er wel iets mee te maken hebben. De sporters werden langdurig gehuldigd. Ze werden allemaal voorgesteld en wat hun prestaties waren. Dan werd de winnaar in per categorie bekend gemaakt.

Niets van dit alles bij de vrijwilligers. De winnaar werd helemaal aan het einde van de avond tegen 23.00 uur gelijk naar boven geroepen en de beloning werd gegeven. Dit alles duurde 10 minuten, looptijd inbegrepen. Terwijl de avond 4 uur duurde. Niet dat ik me verveelde. Samen balen schept ook een band en we hadden momenten van de slappe lach. Het was wel pijnlijk voor alle genomineerden om niet eens genoemd te worden of een bloemetje te krijgen. Ik heb een sterk vermoeden dat dit de eerste en de laatste keer was dat we hier aan meegedaan hebben. Mijn motto voor vandaag is "Maak van je hart geen moordkuil".

TEXEL

Wij zijn vandaag druk bezig geweest met het inscannen van onze vakantiefoto's. Sommigen waren helemaal niet slecht. Het eiland was kleurrijk getooid door de te late herfst. We hebben ons toestel in de hoogst mogelijke pixelstand gezet om deze kleurenpracht te pakken. Het was ernstig leuk om Jesse te volgen. Wat kan zij van die vrijheid genieten. Het brengt de puppytijd weer terug denk ik. Ze was toen min of meer haar eigen baas, dit zal ze nooit helemaal kwijt raken. Ze rent bij ons weg, terwijl we toch in de gaten worden gehouden. Soms zien we haar even niet, soms wel. Een aantal keren is het ons gelukt dit in een foto vast te leggen. Om te beginnen laten we 2 prachtige sprongen zien.       

De eerste is op een veld, vlakbij ons onderkomen.

De volgende is in de duinen, als Jesse achter een vogeltje aanzit. Later meer.

Ik denk erover te stoppen met family Hotrose

Rose en ik hadden vanmorgen een discussie aan het ontbijt, en nadenkende denk ik dat het misschien tijd wordt om te gaan stoppen met dit weblog. Ik kom nauwelijks toe aan schrijven en ervaar ook niet meer de noodzaak tot het schrijven van een dagboek of een blog om de gevoelens rond mijn ziekte of mijn ervaringen daarmee te delen. Heb ik stukjes die ik wil delen dan kan ik dat heel goed op het blog van Rose, en ik haal dit weblog niet weg, want er wordt bij tijd en wijlen nog steeds veel naar stukjes gekeken, maar ik ben te druk met mijn Transportweblog en de stukjes voor haar weblog, naast het gewone werk wat ik doe. Wil ik vakantie rapportages maken of Reportages over dagjes uit of museumbezoeken dan kan dat alsnog, maar dan zl dat hoogstens wat minder bezoekers trekken.

Ik ben nu op mijn werk en ook daar heb ik veel over geschreven. Dat luchtte soms op maar was ook niet voor ieders oren en ogen bestremd en geschikt. Het was handig om dat onder een alias te doen, want dan kan je ook net wat eerlijker zijn dan onder je eigen naam, maar blijven klagen en zeuren is ook niet leuk, dus doe ik dat wat minder.

Wat mijn ziekte betreft. Die Polimyositus gaat niet weg, en desondanks heb ik aardig mijn draai weten te vinden om te blijven functioneren, en mijn leven aangepast aan de omstandigheden. Daarover blijven schrijven heeft ook iets saais.

Ook Rose heeft middels haar nieuwe blog Conceptionele Kunst EdR een goede weg gevonden om haar ei kwijt te kunnen en heeft hier op de Family Hotrose al in geen tijden meer geschreven. Dus lijkt het me een mooi moment om er voorlopig mee te stoppen, en jullie te verwijzen naar My Transport Net Daar heb ik nog jaren werk aan. Ik ben uiteindelijk met transportmiddelen pas bij de C, en heb dan alleen nog maar bussen gehad.

Gegroet.

Hot

Eerste stukje jaar 2013

Door drukte kom ik er maar nauwelijks toe hier op family Hotrose nog wat te schrijven. Ook Rose is druk met van alles en nog wat, en natuurlijk ook iedere dag een stukje op haar eigen blog Conceptuele Kunst EdR . Dat ze hier als deel van de family helemaal geen stukje meer geschreven heeft. Ik heb er overigens wel bewondering voor dat sinds ze met die bovenstaande begonnen is ze ook consequent iedere dag een blogje uit laat komen.

Ik had zojuist een telefoontje met een patiënt, en ik zal daar niet veel over vertellen maar dat het een bizar telefoontje was dat kan zonder te vertrouwelijk te zijn. En ik heb opgehangen met de mededeling dat ik de oven aan moest gaan zetten voor het warme eten en dat ik hem succes wens met de beslissingen die hij op het punt staat te gaan nemen. Poeh.

Ja telefoontjes die zijn ook een groot deel van mijn werk hier. Steun gesprekken, ventilatie gesprekken, motiverende gesprekken, enzovoort. Ik moest wel even overleggen met mijn collega over het zojuist gevoerde gesprek, want ook hij had de persoon in kwestie al aan de telefoon gehad, en we kennen hem beide door en door.

Het werk is nog steeds leuk. En ik ben en blijf er ook goed in. De werksfeer in mijn eigen team met de weinige collega's die ik hier heb is gelukkig goed, en dat houd me op de been. Ook kreeg ik zojuist opnieuw een telefoontje van dezelfde persoon dat mijn dag dusdanig maakt dat die hoe dan ook niet meer stuk kan.

Het is mijn derde dag vandaag en gelukkig ben ik morgen een dagje vrij, want ik ben wel doodop. Ik heb alleen fysiotherapie en bloed prikken morgen en voor de rest geen verplichtingen. Ik geniet daar nu al bij voorbaat van.

Thuis ben ik momenteel aan het archiveren. Ik zet al de foto's die ik heb van de diverse categoriën op alfabet. De bussen zijn klaar, de auto's, daar ben ik tot en met de D, ambulances tot de f, lijkwagens tot de c, trucks tot en met de e, brandweer en rescuewagens tot en met de c, aan motoren, bromfietsen, fietsen, blusvaartuigen, en andere transportmiddelen waar ik even niet op kan komen ben ik nog niet eens aan begonnen. Het is niet het leukste werk maar wel essentieel voor de blogjes die ik maak. Ik denk dus zelfs na het blog over Csepel morgen nog geen nieuw blog te kunnen publiceren op My Transport Net . Voorlopig moet ik het hierbij houden want het werk wacht weer. Groetjes.