Posts tonen met het label MAC. Alle posts tonen
Posts tonen met het label MAC. Alle posts tonen

vrijdag 28 februari 2014

Grote Opkomst Politiek Diner over veranderingen WMO in Gemeente Schiedam

Er wordt hard gewerkt in de keuken van het MAC Brandersstad in Schiedam
Alweer bijna een week voorbij op mijn nieuwe werkplek. Ik heb het nog steeds erg naar mijn zin. Volop verschillende werkzaamheden. Wel dagelijks weer nieuwe gezichten. Volop nieuwe indrukken. Is naast druk ook gezellig. Gisteren, donderdag heb ik eerst ’s morgens van 8.30u tot 13.00u gewerkt en daarna ben ik met Rose teruggegaan om 16.30u Er werd een politiek diner georganiseerd waar een grote toeloop was van bijna alle politieke partijen. Het was een volledig cliënt gestuurde avond, waar de avond aan elkaar werd gepraat door een ervaren lid van de cliëntenraad. Tussen de gangen van het eten door, werden er ervaringsverhalen door cliënten verteld waarin duidelijk werd hoe ze hier komen, wat ze hier doen, wat de structuur voor hen betekend en wat er zou gebeuren als die structuur er niet zou zijn. De aanwezigen waren onder de indruk van de verhalen, maar ook door de maaltijd, een heerlijke gevulde groentesoep vooraf, een andijviestamppot met spekjes en een vers gemaakte rundergehaktbal, en toe een dame blanche. Er werd stevig gediscussieerd over de toekomst en eigenlijk was iedereen het er wel over eens dat nu de gemeente over de CIZ verklaringen zal gaan in de toekomst dat ze het wel aan de deskundigen willen overlaten en niet willen gaan laten doen door gemeenteambtenaren. Verder bleek wel dat zelfs de grootste vijanden het er over eens zijn dat als het dagactiviteitencentrum zou moeten sluiten er heel veel extra opnames nodig zouden zijn en dat veel meer geld zou kosten. Ook lagen er leuke stellingen op tafel waar onder het diner lekker over gepraat kon worden en zo kwamen vanzelf de meningen open op tafel te liggen. Al met al weet ik nu waar ik bij de gemeenteraadsverkiezingen op ga stemmen, en was de vermoeidheid waar ik mee thuis kwam om 20.45u dik de moeite waard. Het was eigenlijk mijn eerste volledige werkdag, alleen gesplitst met twee uur slaap tussendoor.

Ik verheug me wel op het weekend, en ben daar nu ook echt aan toe. Ik heb me wel voorgenomen onze belastingen te gaan doen. Eigenlijk wil ik dat graag al in februari af hebben, maar gaat niet meer lukken.
Voorbeelden van de publiciteit die vooraf ging aan:

Het Nieuwe Stadsblad 19 Februari
MAC organiseert Politiek Diner
SCHIEDAM - Het Multifunctioneel Activiteiten Centrum (MAC) aan het Spinhuispad 19 organiseert donderdag 27 februari een avond met de lokale politiek.
Onder het genot van een maaltijd vertellen cliënten hun ervaringsverhaal en er is gelegenheid om vragen te stellen over psychiatrie, het effect daarvan op iemands leven en de rol van het MAC. Wie erbij wil zijn moet zich even opgeven bij het MAC aan het Spinhuispad voor 25 februari (246 37 24).
MAC Brandersstad is een ontmoetingsplaats voor mensen die in hun leven te maken hebben (of hebben gehad) met de psychiatrie en die op zoek zijn naar een daginvulling of dagbesteding. Op die manier gaan zij weer deel uitmaken van de samenleving. 
Daarom staat het MAC ook open voor buurtbewoners en in het algemeen voor iedereen die er een kijkje wil nemen of die als vrijwilliger wil helpen. 
Het MAC is een initiatief van een aantal partijen, waaronder twee instellingen en zes cliëntenorganisaties. 
De organisatie wordt zoveel mogelijk door bezoekers (vrijwilligers uit de doelgroep) gerund en dat is best bijzonder.

MAC BRANDERSSTAD ORGANISEERT POLITIEK DINER

AGENDA

Het Multifunctioneel Activiteiten Centrum (MAC) aan het Spinhuispad 19 organiseert donderdag 27 februari een avond met de lokale politiek. Onder het genot van een maaltijd vertellen cliënten hun ervaringsverhaal en er is gelegenheid om vragen te stellen over psychiatrie, het effect daarvan op iemands leven en de rol van het MAC. Deelenemers kunnen zich voor 25 februari opgeven bij het MAC aan het Spinhuispad 19 via telefoonnummer 010-246 3724.

donderdag 6 februari 2014

Chemodag nummer 333.


Ik zat onverwacht vanmorgen eens te rekenen. Ik hoorde dik zes jaar geleden dat ik Poli Myositis heb, en ben na grote hoeveelheden Prednison ook gelijk begonnen met Methotrexaat. Dat spul werkt ook ontstekingsremmend en wordt gegeven in zowel injectie als pilvorm. Zoals normaal begint men met injecties en daar werd ik behoorlijk ziek van. Nu alweer een behoorlijke tijd overgeschakeld naar de orale vorm. Ze zijn helaas ontzettend smerig van smaak, en iedere donderdag is het dus ook de vraag van hoe vallen die tabletjes. Het zijn er tussen de acht en de tien, van ieder tweeënhalve milligram. Vanmorgen vielen ze goed. 

Mijn keel werkte goed mee, en het lijkt wel of het daarvan af hangt. Ik werk de laatste tijd ook gewoon op donderdagen terwijl dat de eerste jaren eigenlijk niet mogelijk was omdat ik er meestal vreselijk ziek van werd. Nu merk ik dat werken zelfs als de pillen slecht vallen goed is want dan heb ik afleiding, en thuis niks zitten of liggen doen houd het ziek zijn gevoel alleen maar in stand. Wat wel regelmatig terugkomt is dat ik op zie tegen de donderdag en dat ik met tegenzin mijn extra grote hoeveelheid pillen op donderdag slik. Ik ben nog nooit overgeslagen hoor, want dat zou helemaal fnuikend werken, maar met enthousiasme lukt het ook niet. Dan komen er allerlei ideeën bovendrijven. Dan denk ik aan al die mensen die ik in de afgelopen jaren ben kwijtgeraakt, en die bijv. zo maar onverwachts uitstapten. Dan denk ik weer, dat ik dan toch beter af ben. Ik ben er uiteindelijk nog en heb weliswaar een steeds langere gebruiksaanwijzing met de nodige beperkingen, maar genieten is me niet afgepakt en samen met Rose heb ik het toch eigenlijk hartstikke goed. 

Toch zijn er regelmatig van die baalmomenten te vinden. Vooral als er weer spannende zaken met betrekking tot de toekomst gepland zijn zoals vandaag een gesprek met de MAC over wat ik daar eventueel zou kunnen gaan doen, en het feit dat ik nu ik wel iedere dag naar GGZ toe ga, en geconfronteerd word met het feit dat de patiëntenzorg nu aan anderen is. Ik zit aan de formulieren, en daar ben ik niet slecht in. Het is best te doen, maar mijn hobby zal het niet worden. Ik merk dat ik ondanks dat ik nergens zenuwachtig voor hoef te zijn het toch ben, en dat werkt ook weer op mijn maag en de daar inzittende pillen.
Vandaag had ik weer een aantal nieuwe formulieren, van nieuw opgenomen patiënten. En zo meteen volgt de inhoud van mijn gesprek.

Gesprek:
Ik ga as. Maandag om 08.30u beginnen op het MAC. Ik ga daar gesprekken voeren met patiënten en de verslagen daarvan invoeren in de computer op het MAC. Daar komt de huidige begeleiding niet aan toe en de zorgverzekeraars en in de toekomst de Gemeente als uitvoerder van de financiering willen in toekomende mate zien waar cliënten naartoe werken, en wat het doel is van hun werkzaamheden aldaar. Dit om te kijken of hun indicatie wel terecht is en/of ze niet gewoon buiten het MAC om aan het werk kunnen/moeten. 

Dat ga ik maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag doen en op woensdag zit ik gedurende twee uur in de inloop. Het gesprek was aangenaam, en open, al werd er wel weer met nadruk gewezen op het feit dat contacten met Patiënten, cq. Cliënten via de sociale media niet toegestaan zijn. Dit om moeizame en vaak voorkomende moeilijkheden die wederzijds tot problemen of ongemakkelijke gevoelens kunnen leiden te voorkomen. Ik moet overigens wel een half uurtje vroeger gaan beginnen. Om 08.30u. En kan in principe mijn scootmobiel er niet binnen kwijt, omdat er verschillende scootmobielgebruikers zijn en die dingen heel veel plaats innemen. Nu kan ik er ook goed met de Metro komen als ik op de Parkweg uitstap.

Verslag over hoe dat zal gaan komt natuurlijk vanzelf. Ik ben in ieder geval enthousiast. Zojuist ook de collega’s op mijn kamer besproken dat ik per as. Maandag alweer richting MAC verdwijn. Ze waren allen verbaasd, maar feliciteerden me van harte met het feit dat het wel weer werk met cliënten is. Daar ben ik overigens ook wel erg blij mee. Ook zit er niet een bepaalde druk van bijvoorbeeld 4 of zes gesprekken per morgen voeren of iets dergelijks zit er niet achter me, dus ik kan rustig de tijd nemen om dat werk me eigen te maken.

Tot zover. De spanning is er weer vanaf en mijn eerste gevoel is positief. Of dat terecht is horen jullie lezers vanzelf.

Groetjes. Hot